#tutorpool

Αυτές τις μέρες ξεκίνησε η επίσημη λειτουργία της ιστοσελίδας του #tutorpool που οργανώνεται εδώ και καιρό μέσα από το twitter. Το #tutorpool είναι ένα δίκτυο εθελοντισμού και αλληλεγγύης για την Παιδεία όπου μπορεί κανείς να  αναζητήσει διαθέσιμα μαθήματα που προσφέρονται δωρεάν από εθελοντές δασκάλους και καθηγητές σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και απευθύνεται σε όλους όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη. Αν ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε με οποιονδήποτε τρόπο στο #tutorpool, μπορείτε να γίνετε μέλη της ιστοσελίδας και να μάθετε περισσότερα. Στους δύσκολους  καιρούς που ζούμε η αλληλεγγύη είναι το μοναδικό μας όπλο..

Home

Μερικές απληροφορίες:

.

Tι είναι το #tutorpool; Το #tutorpool είναι ένα Δίκτυο Εθελοντισμού και Αλληλλεγύης για την Παιδεία που δημιουργήθηκε από πολίτες αυθόρμητα αλλά και αποφασιστικά, μέσω διαδικτύου. Η ψηφιακή γειτονιά γίνεται πραγματικότητα. Σκοπός μας είναι να περιηγηθούμε στους δρόμους της για να συναντήσουμε ο ένας τον άλλο, να κουβεντιάσουμε και να συνεργαστούμε, να αλληλεπιδράσουμε και να αλληλοβοηθηθούμε. Οι πρώην μαθητές μεταδίδουν την γνώση στους σημερινούς.  Οι γονείς στηρίζουν ο ένας τον άλλο. Οι μαθητές γνωρίζονται μεταξύ τους και δημιουργούν. Όλοι μαζί διδασκόμαστε την αλληλεγγύη στην πράξη.  Ο καθένας με τις δυνάμεις του και πολυεπίπεδα, επιχειρούμε να πετύχουμε αυτό που η πολιτεία αδυνατεί να προσφέρει ή δεν έχει σκοπό να προσφέρει· τις ίσες ευκαιρίες για κάθε μαθητή, όσο αυτό είναι δυνατό εντός του παρόντος εκπαιδευτικού συστήματος. Ξεκινάμε δυνατά και δε  θα το βάλουμε κάτω με τίποτα. Κανένας  μαθητής  χωρίς  βοήθεια.

.

Ποιοι είμαστε; Όλοι εμείς, άνθρωποι που ανήκουμε στην ευρύτερη επιστημονική και εκπαιδευτική κοινότητα, δάσκαλοι και καθηγητές της δημόσιας, ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι και αδιόριστοι, φοιτητές προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί, υποψήφιοι διδάκτορες και μεταδιδάκτορες, ερευνητές και ακαδημαϊκοί, αλλά και επαγγελματίες εκτός του εκπαιδευτικού χώρου, άνθρωποι της τέχνης, των γραμμάτων, του πολιτισμού και του αθλητισμού, πολίτες εν γένει που θεωρούμε ότι το δικαίωμα στην παιδεία είναι θεμελιώδες, συγκροτούμε από κοινού με τους μαθητές και τους γονείς ένα δίκτυο αλληλεγγύης και εθελοντισμού για την παιδεία, για να διασφαλίσουμε την πρόσβαση όλων των μαθητών στη γνώση.

.

Γιατί τώρα; Ζούμε μία περίοδο όπου η δημόσια εκπαίδευση και οι λειτουργοί της απαξιώνονται με κάθε τρόπο, όπου η δημόσια και δωρεάν παιδεία παραμένει ανεκπλήρωτο κοινωνικό δικαίωμα. Σχολικές μονάδες καταργούνται, άλλες συγχωνεύονται, και όλες υπολειτουργούν. Μαθητές κάνουν μάθημα χωρίς σχολικά εγχειρίδια. Δάσκαλοι και καθηγητές αγωνίζονται να παράσχουν γνώση, χωρίς στήριξη από την κεντρική διοίκηση, δεδομένου του γεγονότος ότι προγράμματα όπως η ενισχυτική διδασκαλία έχουν καταργηθεί. Γονείς αδυνατούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά στις ανάγκες των παιδιών τους, όπως αυτές διαμορφώνονται από το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα. Όλοι εμείς αποφασίζουμε πως δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να σταθούμε απλοί θεατές.

.

Το #tutorpool θα λειτουργεί ανταγωνιστικά στα ιδιωτικά φροντιστήρια; Κάθε άλλο. Το #tutorpool σε καμία περίπτωση δεν προσπαθεί να υποκαταστήσει το ρόλο της ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης, ίσα ίσα ευελπιστούμε ότι υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας για να θέσουμε όλοι εαυτούς αλληλέγγυους προς τους μαθητές που δεν έχουν πρόσβαση στην ενισχυτική διδασκαλία.

.

Αντικαθιστάτε την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία; Όχι. Ρητά και κατηγορηματικά η δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι πάγιο αίτημα όχι μόνο δικό μας, αλλά και όλης της κοινωνίας. Σε καμία περίπτωση επίσης το #tutorpool δεν δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει τις ελλείψεις της δημόσιας εκπαίδευσης και ξεκάθαρα δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες που έχει η πολιτεία απέναντι στην μαθητική και γονεϊκή κοινότητα. Το #tutorpool στηρίζει τους μαθητές που έρχονται αντιμέτωποι με τις ελλείψεις αυτές. Παράλληλα δεν παύουμε λεπτό να οραματιζόμαστε και να απαιτούμε ως πολίτες μια δημόσια δωρεάν παιδεία ίσων ευκαιριών, όπου δεν θα χρειάζονται δίκτυα όπως το #tutorpool.

.

Πόσο θα μου κοστίσει; Απολύτως τίποτα.  Σε καμία περίπτωση εθελοντής του #tutorpool δεν θα σας ζητήσει ποτέ αμοιβή. Οι διδάσκοντες  που  συμμετέχουν στην προσπάθεια έχουν απερίφραστα δηλώσει και δεσμευτεί για την εθελοντική και δωρεάν διάθεση της γνώσης και του χρόνου τους. Οποιαδήποτε (άμεση ή έμμεση) αναφορά  σε οικονομική συναλλαγή ακυρώνει αυτομάτως την συμμετοχή τους στο #tutorpool και θα πρέπει να αρνηθείτε. Σε τέτοια περίπτωση παρακαλούμε να ενημερώσετε άμεσα τους συντονιστές του #tutorpool.

.

Πού θα γίνονται τα μαθήματα;

.

Ιδιαίτερα μαθήματα: Το #tutorpool διευκολύνει την επαφή των δύο πλευρών προτείνοντας τα μαθήματα να γίνονται στο σπίτι του μαθητή υπό την επίβλεψη του γονέα. Οι διδάσκοντες δηλώνουν πως είναι απόλυτα σύμφωνοι με αυτό. Σε περίπτωση που γονείς /κηδεμόνες και καθηγητές αποφασίσουν από κοινού πως προτιμούν άλλο χώρο διδασκαλίας, αυτό δεν αφορά το #tutorpool το οποίο ουδεμία ευθύνη φέρει για την επιλογή του χώρου των μαθημάτων.

.

Ομαδικά μαθήματα: Μαθήματα σε γκρουπ  ελπίζουμε να πραγματοποιούνται στο μέλλον σε αίθουσες προσφερόμενες από διάφορους φορείς.

.

Τηλεδιδασκαλία: Κατά προτεραιότητα, οι μαθητές απομακρυσμένων περιοχών θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα της τηλεδιδασκαλίας μέσω διαδικτύου, με μέσα τα οποία θα διαθέτουν οι ίδιοι ή εθελοντές του δικτύου. Το #tutorpool εργάζεται για την πραγματοποίηση των μαθημάτων αυτών αλλά δεν μπορεί να τα εγγυηθεί.

.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνω ως καθηγητής; Οι εκάστοτε διδάσκοντες φέρουν την απόλυτη ευθύνη της ποιότητας της παρεχόμενης γνώσης, όπως άλλωστε συμβαίνει και στην αμειβόμενη διδασκαλία. Φέρουν επίσης την αποκλειστική ευθύνη (αστική/ποινική) για την εν γένει συμπεριφορά τους και οποιαδήποτε ζημία μπορεί να προκύψει από αυτήν, ακόμη και αν δεν αναφέρεται ρητά στο παρόν κείμενο.

.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνω ως γονιός; Κάθε ευθύνη. Γι αυτό και μπορείτε ανά πάσα στιγμή να διακόψετε την συνεργασία, αν αντιληφθείτε πως δεν είστε ικανοποιημένος  από την παρεχόμενη διδασκαλία.

.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνω ως μαθητής; Κατά την εγγραφή σου θα πρέπει να έχεις εξασφαλίσει την συναίνεση του γονέα/κηδεμόνα σου, αν είσαι κάτω των 18 ετών. Τα άλλα τα ξέρεις: διαβάζεις όσο μπορείς, είσαι πάντα στην ώρα σου, κάνεις τις εργασίες σου, δεν δημιουργείς προβλήματα στον δάσκαλό σου. Ενημερώνεις τον γονέα /κηδεμόνα σου, αν δεν επιθυμείς να συνεχίσεις τα μαθήματα ή αν κάτι σε ενόχλησε (δεν διστάζουμε, αναφέρουμε αμέσως στην οικογένειά μας αν κάτι δεν πάει καλά, το κάνουμε τόσο για μας όσο και για τους άλλους μαθητές). Τέλος, στο φόρουμ των μαθητών περιμένουμε τις δικές σου ιδέες για εθελοντικές δράσεις. Γνωριστείτε μεταξύ σας, σκεφτείτε, προτείνετε…

.

Πώς έρχομαι σε επαφή / ώς δηλώνω συμμετοχή; Η ιστοσελίδα του #tutorpool είναι υπό διαρκή ανακατασκευή. Εδώ θα βρεις διαδραστικό χάρτη και όλες τις πληροφορίες που θα χρειαστείς.

.

Πότε μπορώ να γίνω δάσκαλος; Χρειάζονται ακαδημαϊκές γνώσεις και όρεξη. Για μαθητές Γυμνασίου / Λυκείου απαιτείται τίτλος ανώτερης/ανώτατης εκπαίδευσης  (φοιτητές και πτυχιούχοι). Σε μικρότερα παιδιά και μετά από την ενημέρωση και την σύμφωνη γνώμη των γονιών, μπορεί ο εθελοντής να είναι απόφοιτος μέσης εκπαίδευσης. Διαβάζουμε παρέα!

.

Ποια μαθήματα περιλαμβάνονται και σε ποιες περιοχές; Ανάλογα με τη συμμετοχή των εθελοντών δασκάλων στο #tutorpool θα προσφέρονται μαθήματα που περιλαμβάνονται στο σχολικό πρόγραμμα διδασκαλίας, στις ώρες και μέρες που θα είναι διαθέσιμοι. Υπάρχει στην ιστοσελίδα του #tutorpool ειδικός χάρτης όπου μπορεί κανείς να δει την προσφορά σε μαθήματα ανά περιοχή. Θα δοθεί δυνατότητα και για μαθήματα γενικού ενδιαφέροντος, όπως ζωγραφική, μουσική, χορός, αθλητισμός, webdesign, κα.

.

Δεν υπάρχει το μάθημα που χρειάζομαι / δεν έχει στην περιοχή μου, τι κάνω; Αν το μάθημα που σε ενδιαφέρει δεν υπάρχει στη λίστα μας ή δεν προσφέρεται στην περιοχή σου, ζήτα το! Γράψε στο #tutorpool και θα αναζητήσουμε μαζί εθελοντή.

.

Είμαι ενήλικας, χρειάζομαι μαθήματα, μπορώ να συμμετέχω στο πρόγραμμα; Φυσικά. Ανάλογα με τις ανάγκες που θα διατυπωθούν το #tutorpool θα προσπαθήσει να βοηθήσει όποιον χρειάζεται δάσκαλο, (π.χ. μαθήματα ελληνικών σε πρόσφυγες, μετανάστες και παλιννοστούντες.)

.

Σε ποιους μαθητές  απευθύνεται; Το #tutorpool απευθύνεται σε όλους όσοι το έχουν ανάγκη. Το  #tutorpool στηρίζεται στην κοινωνική αλληλεγγύη, γι’ αυτό σκέψου αν το χρειάζεσαι.  Αν δεν το χρειάζεσαι πραγματικά, αναλογίσου μήπως κάνοντας την αίτηση στερείς τη θέση από κάποιον που την έχει πραγματικά ανάγκη. Σεβάσου επίσης ότι η διδασκαλία είναι λειτούργημα αλλά και μέσο βιοπορισμού. Η δωρεάν διάθεση της είναι για εκεί μόνο όπου δεν υπάρχει  άλλη λύση.

.

Είμαι μαθητής/τρια ή γονιός/κηδεμόνας και θέλω και εγώ να προσφέρω. Πάντα μπορούμε ανεξάρτητα να προσφέρουμε εθελοντικό έργο και να είμαστε αλληλέγγυοι με τους γύρω μας. Κοίτα για ανάγκες στην γειτονιά σου, στο σχολείο σου ή σε σχετικούς με τον εθελοντισμό φορείς. Επιπλέον, στη σελίδα του #tutorpool θα προτείνονται εθελοντικές δράσεις. Δήλωσε συμμετοχή!

.

Το έχετε ξανακάνει αυτό; Πολλοί από τους εθελοντές του #tutorpool ήδη προσφέρουν ανά την Ελλάδα ενισχυτική διδασκαλία μεμονωμένα και αμισθί. Ωστόσο, αντίστοιχο πανελλαδικό δίκτυο εθελοντισμού διδασκόντων/γονέων/μαθητών δεν έχει επιχειρηθεί στο παρελθόν. Για το λόγο αυτό τα σχόλια σας, οι παρατηρήσεις σας, οι ιδέες σας και η κριτική σας αναφορικά με τον συντονισμό είναι πολύτιμα. Μη διστάσετε λοιπόν να επικοινωνήσετε, το δίκτυο βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και επιδιώκει τη διαρκή βελτίωσή του. Στο #tutorpool μαθαίνουμε όλοι.

Ο στρατός απέναντι στην κοινωνία (;)

Ο στρατιώτης Θωμάς Χαριτάκης, μιλά για τις εντολές αυξημένης επιφυλακής που δόθηκαν στους φαντάρους της ΣΕΑΠ τον Σεπτέμβριο του 2011 «λόγω της έκρυθμης κοινωνικής κατάστασης», όπως ανέφερε ο λοχαγός – επόπτης. Η διαταγή είχε έρθει με σήμα του ΓΕΣ και μεταξύ άλλων προέβλεπε διπλά πυρομαχικά σε όλους τους σκοπούς. 

Σύμφωνα με τη μαρτυρία, το Σάββατο 17/9 μεταφέρθηκε από τον λοχαγό επόπτη προς του ςστρατιώτες της ΣΕΑΠ Ηρακλείου Κρήτης, σήμα του του ΓΕΣ που προέβλεπε αυξημένα μέτρα ασφαλείας λόγω πιθανότητας κοινωνικής αναταραχής. Το γεγονός διαψεύδει κατηγορηματικά η διοίκηση του Στρατοπέδου, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη καταγγελία αναξιόπιστη και προϊόν φαντασίας. 

Την περίοδο εκείνη βρισκόταν στην εκκίνησή του το κύμα φοιτητικών καταλήψεων για τον Νόμο Διαμαντοπούλου, ενώ το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο διαδραματιζόταν η εσπευσμένη επιστροφή του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου από ταξίδι στις ΗΠΑ και η διαπραγμάτευση του Ευ.Βενιζέλου με την Τρόικα, η οποία κατέληξε στην ανακοίνωση του μέτρου της εργασιακής εφεδρείας. 

Όπως λέει ο κ. Χαριτάκης το περιστατικό συζητήθηκε αρκετά στο στρατόπεδο ενώ συχνά επανέρχεται η συζήτηση περί της στάσης του στρατού σε πιθανή κοινωνική αναταραχή, μετά και τη δημοσιοποίηση (και στη Βουλή) του βίντεο με τη στρατιωτική άσκηση καταστολής πλήθους που έλαβε χώρα σε στρατόπεδο του Κιλκίς τον Φεβρουάριο του 2011.

Η Επανάκτηση – The take (2004)

Στα προάστια του Μπουένος Άιρες, τριάντα άνεργοι εργάτες περνούν από την είσοδο ενός κλειστού εργοστασίου, απλώνουν ψάθες για τον ύπνο κι αρνούνται να φύγουν.

Το μόνο που ζητούν είναι να ξεκινήσουν και πάλι να βγάζουν ήχους οι μηχανές του εργοστασίου. Αλλά αυτή η μικρή πράξη – η κατάληψη – έχει τη δύναμη να επιφέρει ανατροπές στο δημόσιο διάλογο για την παγκοσμιοποίηση της αγοράς.

Στη χαραυγή της δραματικής οικονομικής κατάρρευσης της Αργεντινής το 2001, η πιο ευκατάστατη μεσαία τάξη της Λατινικής Αμερικής βρίσκεται έξαφνα σε μια πόλη φάντασμα, με εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και μαζική ανεργία. Η βιομηχανική εγκατάσταση Φόρχα βρίσκεται αδρανής, μέχρι τη στιγμή που οι πρώην εργάτες της αναλαμβάνουν δράση. Οι ίδιοι είναι μέρος ενός τολμηρού νέου κινήματος εργατών που καταλαμβάνουν χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και δημιουργούν θέσεις εργασίας πάνω στα ερείπια της κατάρρευσης του παλιού συστήματος.

Ο Φρέντυ, ο πρόεδρος της νέας κοοπερατίβας των εργατών, και ο Λάλο, μέλος του Κινήματος των Αποκατεστημένων Επιχειρήσεων (Movement of Recovered Companies), γνωρίζουν ότι η επιτυχία τους δεν είναι ασφαλής. Όπως όλες οι εργατικές καταλήψεις έτσι κι αυτή πρέπει να αναμετρηθεί με δικαστήρια, αστυνομικούς και πολιτικούς οι οποίοι ή θα τους παράσχουν νομική προστασία ή θα τους απομακρύνουν ακόμα και με τη βία από το εργοστάσιο.

Η ιστορία του αγώνα των εργατών που καταγράφεται στο φακό από τους Καναδούς Naomi Klein και Avi Lewis, αντιπαραβάλλεται με το δραματικό παρασκήνιο των κρίσιμων προεδρικών εκλογών στην Αργεντινή (Απρίλης 2003), όπου ο αρχιτέκτονας της οικονομικής κατάρρευσης, Κάρλος Μένεμ, είναι και πάλι υποψήφιος. Οι στενοί του φίλοι, οι πρώην ιδιοκτήτες, πλησιάζουν απειλητικά: αν ο Μένεμ κερδίσει, θα πάρουν πίσω τις επιχειρήσεις που το κίνημα έχει προσπαθήσει τόσο σκληρά για να ανανήψουν, στη διαδικασία χτίζοντας έναν νέο κόσμο.

Οπλισμένοι μόνο με σφενδόνες και ακατάλυτη πίστη στη δημοκρατία του εργαστηρίου, οι εργάτες αντιμετωπίζουν με τόλμη τα αφεντικά, τους τραπεζίτες κι ένα συνολικό σύστημα που δε βλέπει τα πολυαγαπημένα τους εργοστάσια σαν κάτι άλλο πέρα από μερικά παλιοσίδερα για πώληση.

Μία ταινία του Avi Lewis και Naomi Klein

Το Ελληνικό κράτος βάζει σε κίνδυνο τη ζωή φορέων και ασθενών με hiv

Αναδημοσίευση από το Antivirus magazine:

Χωρίς φάρμακα βρίσκονται αρκετοί ασθενείς και φορείς του HIV/AIDS στην Ελλάδα, μετά την κατάληψη του ΚΕΕΛΠΝΟ από συνδικαλιστές και την έλλειψη η οποία ήδη παρατηρείται ήδη σε δημόσια νοσοκομεία της χώρας.

Το περιοδικό μας έλαβε ήδη καταγγελίες ότι δημόσια νοσοκομεία δεν μπορούν να χορηγήσουν αντιρετροΐκή αγωγή σε φορείς και ασθενείς λόγω έλλειψης. Το κεντρικό φαρμακείο νοσοκομείου των Αθηνών στο οποίο πήγαμε, με πολίτες που μας καταγγείλαν το γεγονός , ενημερώνει τους ασθενείς ότι κάποια αντιρετροΐκά δεν είναι διαθέσιμα και τους ζητά να επικοινωνήσουν για να ενημερωθούν πότε τα φάρμακα θα είναι διαθέσιμα. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η προγραμματισμένη 24ωρη απεργία που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ, την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου 2011, δε θα διευκολύνει τους φορείς και ασθενείς που παραμένουν χωρίς φάρμακα.

Βέβαια, δεν τίθεται ερώτημα για οποιαδήποτε διεκδίκηση των εργαζομένων ( κυρίως μετά τη ληστρική επιδρομή στους μισθούς τους ) , αλλά οι σοβαρές συνέπειες των διεκδικήσεων τους σε μια μερίδα του πληθυσμού καθώς και η αναποτελεσματικότητα του ίδιου του κράτους στο να υπερασπιστεί ένα θεμελιώδες δικαίωμα, αυτό της πρόσβασης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Το γεγονός αυτό θέτει τη ζωή των οροθετικών πολιτών σε κίνδυνο, μιας και ο ασθενής πρέπει να παίρνει καθημερινά τα φάρμακα του για να έχει αποτέλεσμα η αγωγή.

Παράλληλη η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) σε έκθεση της με τίτλο “Ασθενείς και οροθετικοί χωρίς θεραπεία! ” καταγράφει μεταξύ άλλων ότι , χωρίς δωρεάν αντιρετροϊκή θεραπεία παραμένει μία καθόλου ευάριθμη κατηγορία οροθετικών και ασθενών με AIDS στη χώρα μας. Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, πρόκειται για εκείνους τους ανασφάλιστους οι οποίοι δεν διαθέτουν ούτε βιβλιάριο απορίας. Κι όμως, η απρόσκοπτη πρόσβαση στην αντιρετροϊκή αγωγή είναι πάρα πολύ κρίσιμη, καθώς, εάν έστω και μία ημέρα ο ασθενής δεν λάβει την αγωγή, μπορεί ο ιός να αποκτήσει αντοχή στη θεραπεία, όπως επισημαίνει η έκθεση της ΕΕΔΑ. Σύμφωνα με την Επιτροπή, λοιπόν, μεταξύ των ανασφαλίστων οι οποίοι στερούνται της αντιρετροϊκής θεραπείας περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι Έλληνες ασφαλισμένοι στο ΝΑΤ, “στους οποίους παρέχεται δημόσια ασφαλιστική κάλυψη για όσο χρονικό διάστημα αυτοί βρίσκονται εκτός πλοίου. Ενόσω ταξιδεύουν η ασφαλιστική τους κάλυψη πραγματοποιείται από την πλοιοκτήτρια εταιρεία μέσω ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες ωστόσο δεν καλύπτουν τα οροθετικά άτομα”. Χωρίς δωρεάν αντιρετροϊκή θεραπεία παραμένουν επίσης οι ασφαλισμένοι όλων των ασφαλιστικών ταμείων κατά το διάστημα το οποίο μεσολαβεί για την αλλαγή ασφαλιστικού φορέα, οι Έλληνες ανασφάλιστοι κατά το διάστημα που μεσολαβεί για την έκδοση βιβλιαρίου απορίας, αλλά και μερίδα Ελλήνων οι οποίοι είναι ανασφάλιστοι λόγω οικονομικών τους εκκρεμοτήτων προς τον ασφαλιστικό τους φορέα.

Η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και η πρόσβαση σε αυτή είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη και ο Υπουργός Υγείας,  αλλά και κάθε άλλος αρμόδιος, οφείλει να δράσει άμεσα. Είναι απαράδεκτο οι οροθετικοί να μην έχουν πρόσβαση στα φάρμακα, όποια και αν είναι η δικαιολογία, διότι πολύ η ζωή ενός οροθετικού δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικών ή άλλων τεχνασμάτων. Το κράτος οφείλει να παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη ζωήτων πολιτών. Η συνεχιζόμενη απαξίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και η βάναυση αποδόμηση του κοινωνικού κράτους δε μπορεί να μείνει αναπάντητη. Κάποιος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη που επιλέγει με την πολιτική του να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων πολιτών.

Και όλα αυτά ενώ γνωρίζουμε ότι η αντιρετροΐκή αγωγή, και ιδίως η πρωιμότερη χορήγησή της, δεν ωφελεί μόνο θεραπευτικά, αλλά προφυλάσσει από την μετάδοση της νόσου και σε ατομικό και σε επίπεδο πληθυσμού. Η HAART σε συνδυασμό, βεβαίως, με τη λήψη και όλων των άλλων πολύ σημαντικών προφυλακτικών μέτρων είναι δυνατόν να περιορίσει την εμφάνιση νέων μολύνσεων και να αναχαιτίσει την εξάπλωση της νόσου.

«Χαλυβουργία Ελλάδος»: Πάγωσε η τσιμινιέρα με απεργία διαρκείας

Της Μαρίας Λούκα, The Press Project

Από την αρχιτεκτονική μέχρι  τη ναυπηγική, ο χάλυβας ή αλλιώς ατσάλι αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά υλικά για κάθε είδους κατασκευαστικές δραστηριότητες. Λειτούργησε ως μια από τις ατμομηχανές της ισχνής ελληνικής βιομηχανικής παραγωγής αλλά και ως όχημα συσσώρευσης κερδών για μερίδες του ιδιωτικού τομέα με την ελληνική βιομηχανία χάλυβα να ξεπερνά τους 2,5 τόνους παραγωγής το 2007. Οι δεκάδες εργαζόμενοι στις γραμμές παραγωγής γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους το ατσάλι. Το έμαθαν με τα καθημερινά μεροκάματα του τρόμου και του θανάτου. Ο αγώνας τους και η ενότητα τους δε μπορεί παρα να είναι φτιαγμένα από το ίδιο υλικό: ατσαλένια.

Στην Αθηνών – Κορίνθου, λίγο μετά τα Ελληνικά Πετρέλαια, στη Βιομηχανική Ζώνη του Ασπρόπυργου, βρίσκεται η  Χαλυβουργία Ελλάδος, η πρώτη ελληνική βιομηχανία χάλυβα που ίδρυσε το 1937 η οικογένεια Σταύρου Σαλαπάτα και εξαγοράστηκε το 2006 από τη «Θεσσαλική Χαλυβουργία» συμφερόντων Μάνεση συγκροτώντας έναν τεράστιο επιχειρηματικό όμιλο. Οι 379 εργαζόμενοι της εταιρείας είναι στο πόστο τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το εργοστάσιο δουλεύει σε 24ωρη βάση. Η πρώτη βάρδια ξεκινά στις 6:30 το πρωί, τότε που φεύγει η τελευταία. Λιώνουν τα παλιοσίδερα στο φούρνο, βγαίνει λάβα, τη ρίχνουν σε μεγάλα χωνιά, μεταφέρεται στο επόμενο τμήμα, μπαίνει στη μηχανή χύτευσης και καταλήγει στο ελασματουργείο. «Το χειμώνα είναι καλά» λένε, έχει μόνο 40 βαθμούς Κελσίου, το καλοκαίρι χτυπάει 60 αρια. Η φωνή τους έχει μια μόνιμη βραχνάδα από τους τόνους σκόνης που εισπνέουν. Οι περισσότεροι είναι βαρήκοοι από τα πολλά ντεσιμπέλ μιας όχι και τόσο ρομαντικής μελωδίας.

Κάπως έτσι κυλούσε η καθημερινότητα τις προηγούμενες μέρες. Όχι πια όμως. Τον τελευταίο μήνα δεν είναι κανείς στο πόστο του. Είναι συγκεντρωμένοι στον προαύλιο χώρο του εργοστασίου, κάτω από ένα πανό που γράφει «εδώ, εδώ και πάλι εδώ / εμείς δε ζούμε με 500 ευρώ». Περιφρουρούν την απεργία τους που ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου, όταν η ιδιοκτησία προχώρησε σε μαζικές απολύσεις 34 συναδέλφων τους, χωρίς ειδοποίηση, χωρίς αιτιολογία, με τη συνδρομή δικαστικού επιμελητή που ανέλαβε το έργο της θυροκόλλησης. Έτσι κι αυτοί αποφάσισαν ότι είτε θα επιστρέψουν όλοι μαζί στις δουλειές τους, είτε θα στολίσουν χριστουγεννιάτικο δέντρο στις πύλες της χαλυβουργίας.

Η τρομοκρατία ξεκίνησε λίγες μέρες νωρίτερα. Βλέπεις τώρα που έγινε της μόδας το haircut, τ’ αφεντικά είπαν να το εφαρμόσουν καταρχήν στους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στις 12 Οκτωβρίου η ιδιοκτησία κάλεσε το επιχειρησιακό σωματείο και ζήτησε τη μετατροπή των συμβάσεων από πλήρους απασχόλησης και μερικής, από 8ωρο σε 5ωρο χρησιμοποιώντας την πολύ διαδεδομένη στη χώρα μας μέθοδο του εκβιασμού , «εναλλακτικών προτάσεων» το λένε στο savoir vivre του Μνημονίου. Οι εργαζόμενοι θα έπρεπε να υπογράψουν ότι αποδέχονται στη δυσμενή μεταβολή των συμβάσεων τους που θα επέφερε μεσοσταθμικά μειώσεις αποδοχών έως και 40% ή αλλιώς θα ακολουθήσουν απολύσεις 180 εργαζομένων. Με ομόφωνες αποφάσεις στις γενικές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν αποφάσισαν να μη δώσουν τις «έγγραφες δεσμεύσεις» – κατά το λεξικό του ΔΝΤ παλι – και ως απάντηση η διεύθυνση ανακοίνωσε τις πρώτες 34 απολύσεις.

Το επιχείρημα που προβλήθηκε από την εργοδοσία γι’ αυτό το σχεδιασμό δεν ήταν άλλο από την οικονομική κρίση. Ισχυρίζεται ότι την τελευταία τριετία οι ζημιές της φτάνουν τα 100 εκατ ευρώ. Με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν δημοσιευμένα επίσημα οικονομικά στοιχεία του ομίλου γι’ αυτή την τριετία, θα περίμενε κανείς ότι μια ζημιογόνος επιχείρηση θα συρρίκνωνε τον κύκλο εργασιών της και θα έπεφτε η παραγωγή της. Αυτό που ισχύει όμως είναι ότι η παραγωγή από 194.600 τόνους που ήταν το 2009, έχει φτάσει ήδη τους 266.000 τόνους πριν ολοκληρωθεί το 2011. Και σίγουρα προξενεί εντύπωση πως η δεύτερη μεγαλύτερη μη εισηγμένη ελληνική βιομηχανία και μια από τις 20 πρώτες βιομηχανίες στη χώρα με πωλήσεις ύψους 350 εκατ ευρώ το 2006 (σύμφωνα με δελτίο του ΧΑΑ), βρίσκεται ξαφνικά σε μια τόσο φθίνουσα πορεία. Εκτός εάν είναι βάσιμο αυτό που υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι, ότι δηλαδή ο κ. Μάνεσης αναφέρεται στην εγχώρια αγορά και όχι στις εξαγωγές , οι οποίες μάλλον ανθίζουν. Εξάλλου αν οι ζημιές ανέρχονται όντως στα 100 εκατ και δεν ισοσκελίζονται με τα κέρδη των προηγούμενων ετών και όλοι οι εργαζόμενοι να απολυθούν η χασούρα δεν καλύπτεται. Ίσως λοιπόν θα ήταν πιο λογικό ο ιδιοκτήτης να ζητήσει δάνειο από κάποια τράπεζα, κατά προτίμηση την  Alpha Bank, της οποία είναι μέλος μη εκτελεστικό του διοικητικού συμβουλίου.

Είναι σαφές ότι «κρίση είναι ευκαιρία». Ευκαιρία για τη συμπίεση του εργατικού κόστους, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, το γκρέμισμα του εργατικού δικαίου και την εμπέδωση χαρακτηριστικών υποταγής και ηττοπάθειας στους εργαζομένους. Ο στόχος είναι η εσωτερική υποτίμηση και ο κ. Μανεσης πρωτοστατεί αξιοποιώντας στο έπακρο όλα τα αντεργατικά νομοθετήματα της μνημονιακής πολιτικής. Το διακύβευμα σ’ αυτή την υπόθεση δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στη Χαλυβουργία Ελλάδος αλλά εν γένει τους μισθωτούς στη βαριά βιομηχανία της χώρας. Πείραμα είναι. Αν πετύχει η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων εδώ, θα εξαπλωθεί παντού. Γι’ αυτό και η εργοδοσία παίζει τα ρέστα της. Από τις απειλές για αναστολή λειτουργίας του εργοστασίου μέχρι προσπάθειες υπονόμευσης της δυναμικής και της ενότητας των εργαζομένων, ενεργοποιεί κάθε είδους μεθόδους τρομοκρατίας φτάνοντας μέχρι το σημείο να κοινοποιήσει άλλες 16 απολύσεις εν μέσω απεργίας κατά παράβαση οποιοδήποτε ίχνους εργατικής νομοθεσίας. Έτσι ο κατάλογος των απολυμένων φτάνει πλέον τους 50.

Σ’ αυτές τις πύλες λοιπόν δεν παίζεται μόνο το εισόδημα των χαλυβουργών αλλά κάτι πολύ παραπάνω. Η αφύπνιση της ταξικής συνείδησης των εργαζομένων της χώρας σε μια περίοδο που η πόλωση διαπερνά οριζοντίως την ελληνική κοινωνία. Συμβολοποιεί την αγωνία ολόκληρου του εργατικού κινήματος που σ’ αυτό τον παρατεταμένο πόλεμο βρίσκεται σε άτακτη υποχώρηση και μια νίκη θα αναζωπύρωνε την αυτοπεποίθηση του. Θα μετέτρεπε την ανατροπή από αυταπάτη σε ανοιχτή δυνατότητα για το μέλλον. Παράλληλα έχει έναν ηρωισμό και μια ηθική που αγγίζει την έννοια του ιερού , ως αναπόσπαστο στοιχείο των μεγαλειωδών στιγμών της ταξικής πάλης που μας κληροδότησαν ότι σήμερα αποκαλούμε δικαίωμα.   Ως εκ τούτου αποσιωπείται. Δε χωράει στα δελτία των 8. Χωράει όμως στις ψυχές των εργαζομένων και της νεολαίας που δίνουν στη λέξη αλληλεγγύη ξανά περιεχόμενο και σημασία. Η αποθήκη του σωματείου έχει γεμίσει με τρόφιμα, είδη ρουχισμού ακόμα και παιδικά παιχνίδια. Ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων στο μετρό Αντώνης Σταματόπουλος μόλις ξεφόρτωσε γάλα για τις οικογένειες των απεργών. Νωρίτερα Ινδονήσιοι και Μαλαισιανοι εργάτες έδωσαν χρήματα για το ταμείο αλληλεγγύης, όπως έκαναν και οι απλήρωτοι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας. Καθημερινά μαζεύονται κάτοικοι της γειτονιάς, μαθητές, σωματεία και στηρίζοντας την προσπάθεια των απεργών, γράφουν ταυτόχρονα την πιο συγκινητική σελίδα του σύγχρονου εργατικού κινήματος.

Οι εργαζόμενοι στη Χαλυβουργία Ελλάδος μεγάλωσαν οι περισσότεροι στις υποβαθμισμένες γειτονιές της Δυτικής Αττικής, στο Πέραμα, τον Ασπρόπυργο και τη Μάντρα. Έζησαν δίπλα στις βιομηχανίες. Δούλεψαν στις πιο σκληρές και ανθυγιεινές  συνθήκες. Έθαψαν τους συναδέλφους τους – 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε 33 χρόνια στη χαλυβουργία. Το μοναδικό που έχουν είναι η εργατική τους δύναμη και η αξιοπρέπεια τους. Και δεν την παζαρεύουν. Ξέρουν ότι χωρίς αυτούς … γρανάζι δε γυρνά.

Ο τόκος είχε τη δική του ιστορία…

1826: Οι Μεγάλες Δυνάμεις Επίσημα Υπέρ της Επανάστασης των Ελλήνων. (Οι Μεγάλες Δυνάμεις του τότε – Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία – αποφασίζουν να διαμελίσουν το “πτώμα” της παρακμάζουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οποία αποτέλεσε για πάνω από 300 χρόνια την ισχυρότερη αυτοκρατορία του κόσμου! Νομίζετε πως είναι τυχαίο που οι τότε την αποκαλούσαν “Οθωμανικό Γίγαντα”; Στόχοι: Η απόσπαση της Βαλκανικής Χερσονήσου, η διαχείριση της Μαύρης Θάλασσας, και του Βοσπόρου και κατά συνέπεια την μοναδική έξοδο της πανίσχυρης τότε Τσαρικής Ρωσίας στη Μεσόγειο και το γεφύρωμα Ελλάδας – Αιγύπτου – Αφρικής, της πιο πλούσιας ηπείρου της υφηλίου που για εκατοντάδες χρόνια υπέφερε (και ακόμα υποφέρει) από τους Ευρωπαίους κατακτητές της)

 1824 21η Φεβρουαρίου – Δάνειο 800,000 λιρών. (Οι 501.300 λίρες δεν εισπράχθηκαν ποτέ! – Διατέθηκαν στο Λονδίνο ως “αμοιβές”, “προμήθειες” και “μεσιτείες”.)

1825

Στις 7 Φεβρουαρίου 1825 υπογράφτηκε στο Λονδίνο δάνειο 2.000.000 λιρών με πιστωτές τους εβραϊκής καταγωγής τραπεζίτες αδελφούς Ricardo. Τελικά, μέσω ενός απίστευτου παρασκηνίου, μετά την εκκαθάριση του ποσού έμειναν μόνο 816.000 λίρες και από αυτές έφτασαν στην Κυβέρνηση 230.000.

1825

Παραγγελία της Ελλάδας στα Αμερικανικά Ναυπηγεία για δυο κανονιοφόρους φρεγάτες. Τελικά στην Ελλάδα θα παραδοθεί μόνο η μια με το όνομα “Ελλάς” η αξίας της οποία ς άγγιξε τις 300.000 δολάρια. Ωστόσο στους Αμερικάνους δόθηκαν συνολικά 750.000 δολάρια (τα υπόλοιπα 450.000 “φαγώθηκαν” από τις Αμερικανικές Ναυπηγοεπισκευαστικές Επιχειρήσεις).

1827

Η πρώτη ουσιαστική πτώχευση σημειώνεται 2 χρόνια αργότερα με την αδυναμία καταβολής των τοκοχρεολυσίων των δυο πρώτων δανείων του 1824 και 1825.

1830

Σύσταση του Νέου Ελληνικού Κράτους

1832

Νέο δάνειο ύψους 60.000.000 γαλλικών φράγκων (σε τρεις δόσεις των 20 εκατ. γαλλικών φράγκων) με την “εκλογή” του Βαυαρού Βασιλέως Όθωνα. Εγγυητές του δανείου αυτού αποτελούν οι Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία – Γαλλία – Ρωσία) – Η τρίτη δόση ύψους 20.000.000 δεν θα φτάσει ποτέ στην Ελλάδα…

1843

Δεύτερη πτώχευση! Το Ελληνικό Κράτος αδυνατεί να αποπληρώσει το δάνειο των 60 εκατ. γαλλικών φράγκων κατά την περίοδο της Βαυαροκρατίας. Το δάνειο αυτό εξανεμίστηκε για την αποπληρωμή των δόσεων των δύο αγγλικών δανείων (1824 -1825). – Οι ξένοι κεφαλαιούχοι είναι «πρόθυμοι» να προσφέρουν νέα δάνεια. Ανταγωνίζονται οι Αγγλοι, οι Γάλλοι και οι Αμερικανοί.

1879 – 1893

Συνολικά έξι δάνεια με ληστρικούς όρους υπογραφήκαν εκείνη την περίοδο.

1) 1879 – Επί Κουμουνδούρου. Δάνειο ύψους 60 εκατ. φράγκων με επιτόκιο 8,19%.

2) 1881 – Επί Χαρίλαου Τρικούπη, ύψους 120 εκατ., φράγκων για να καλυφθούν οι επείγουσες ανάγκες της χώρας, με επιτόκιο 7,35%.

3) 1884 – Επί Χαρίλαου Τρικούπη , ύψους 100 εκατ., φράγκων για τη κατασκευή σιδηροδρόμων με επιτόκιο 7,16%.

4) 1887 – Δάνειο ύψους 135 εκατ., φράγκων για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού και την εξυπηρέτηση προηγούμενων δανείων. Επιτόκιο 6%.

5) 1889 – Επί Χαρίλαου Τρικούπη. Δάνειο ύψους 155 εκ. φράγκων, για τη πληρωμή του δανείου του 1881 και την αποπληρωμή των σιδηροδρομικών εταιριών, με επιτόκιο 5,75%.

6) 1890-91 – Δάνειο ύψους 89 εκατ. φράγκων, για τη κατασκευή του σιδηροδρόμου Πειραιά – Λάρισας με επιτόκιο 5,7%.

Από τα σχεδόν 660 εκατ. φράγκα στην Ελλάδα θα φτάσουν μόνο τα 463 εκατ. χρυσά φράγκα!

1893

“ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ!” – 30 Οκτωβρίου : Ο Τρικούπης εμφανιζόμενος στη Βουλή δεν θα διστάσει να καταθέσει την αλήθεια με την ιστορική φράση “Δυστυχώς, κύριοι, επτωχεύσαμεν”.

1893

Επί Σωτηρόπουλου-Ράλλη : Παρά την “νωπή” ακόμα πτώχευση, ακόμα ένα δάνειο ύψους 9.739.000 γαλλικών φράγκων!

1897

Ο διάδοχος του Χαρίλαου Τρικούπη, Δηλιγιάννης, θα οδηγήσει τη χώρα, το 1897, στον ατιμωτικό πόλεμο κατά της Τουρκίας.

1898

Μετά την ήττα, η Ελλάδα θα τεθεί υπό τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο και ταυτόχρονα θα της παραχωρηθεί δάνειο 150 εκ. φράγκων. Ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος θα εισπράττει για λογαριασμό των δανειστών τους φόρους των ειδών μονοπωλίου αλάτι, σπίρτα, πετρέλαιο, παιγνιόχαρτα, σιγαρόχαρτο και σμύριδα.. Ο ΔΟΕ θα καταργηθεί ύστερα από 80 χρόνια, το 1978!

1902-1914

Την περίοδο αυτή συνομολογήθηκαν τέσσερα εξωτερικά δάνεια, συνολικά 521 εκ. φράγκων.

1-2)Τα δύο πρώτα μέχρι το 1910 συνολικού ύψους 76 εκατ. φράγκων.

3)1912 – Δάνειο ύψους 110 εκατ. φράγκων.

4)1914 – Δάνειο ύψους 335 εκατ φράγκων!!!

Τα παραπάνω δάνεια χρησιμοποιήθηκαν

– Υπέρ της εξυπηρέτησης των ήδη υπαρχόντων εξωτερικών δανείων.

– Υπέρ της διεξαγωγής των Βαλκανικών πολέμων.

– Στην ενσωμάτωση των νέων περιοχών που προέκυψαν μετά τους Βαλκανικούς.

Με απλά λόγια τα νέα δάνεια ξεπλήρωναν τα παλιά…

1915

Επί κυβέρνησης Σκουλούδη – Γερμανικό δάνεια ύψους 40εκατ. μάρκων

1916

Επί κυβέρνησης Σκουλούδη – Γερμανικό δάνεια ύψους 40εκατ. μάρκων (πάλι!!)

Τα δάνεια αυτά κρατήθηκαν εντελώς μυστικά, ακόμα και από τη Βουλή και ουδαμού αναγραφόμενα. Η μυστικότητα αυτή θα αποτελέσει θέμα της ποινικής δικαιοσύνης το 1918. Στο ειδικό δικαστήριο ο Σκουλούδης θα υποστηρίξει ότι κρατήθηκε μυστικό για να μην εκλειφθεί ως ένδειξη γερμανοφιλίας…

Τέλος θα υπάρξει ακόμα ένα μικρό Καναδικό δάνειο ύψους 8εκατ. δολαρίων καθώς και ένα για την εξαγορά, από τη Γαλλία, της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσ/κης-Κων/λης, την οποία είχε καταλάβει ο ελληνικός στρατός το 1913.

1924-1932 (Μεσοπόλεμος)

Από το 1924 έως το 1928 ο κοινοβουλευτισμός θα βρεθεί σε οξύτατη κρίση, με 12 κυβερνήσεις, δηλαδή κάθε 4,5 μήνες και άλλη κυβέρνηση. Το 1928 αναλαμβάνει την κυβέρνηση ο Ελ. Βενιζέλος. Την περίοδο 1924-1931 συνομολογήθηκαν εννιά εξωτερικά δάνεια, συνολικά 992 εκ. φρ. ή 14,9 δισ. δρχ.

Τα δάνεια αυτά προήλθαν από την Αγγλία κατά 48%, τις ΗΠΑ κατά 31% και τα υπόλοιπα σε μονοψήφια ποσοστά από Βέλγιο, Σουηδία, Γαλλία, Ολλανδία, Ελβετία, Αίγυπτο και Ιταλία.

Τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν:

– για την αποκατάσταση των προσφύγων

– την εξυπηρέτηση του εξωτερικού δανεισμού

– τη σταθεροποίηση της δραχμής και παραγωγικά.

Συνολικά την περίοδο 1824-1932 είχαμε δανεισθεί από το εξωτερικό 2,2 δισ. χρυσά φράγκα. Μέχρι το 1932 είχαμε αποσβέσει 2,38 δισ. χρ. φράγκων απ’ όσα είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούσαμε 2 δισ. χρυσά φράγκα!!!

1932

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΑΛΙ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕΝ!!!!

1932-1945

Μέχρι τότε δεν θα υπάρξει νέος εξωτερικός δανεισμός ενώ θα παγώσει, λόγω παγκόσμιας κρίσης, η εξυπηρέτηση των παλαιών.

Ωστόσο:

14 Μαρτίου 1942: Το Γ’ Ράιχ θα αρπάξει από την Ελλάδα “δάνειο” 3,5 δις δολαρίων το οποίο δεν θα επιστρέψει ποτέ! Οι καταστροφές που αφήνουν πίσω τους οι ΝΑΖΙ ανέρχονται σε 7,2 δις δολάρια! Πίσω τους επίσης αφήνουν 600.000 νεκρούς! Τέλος παίρνουν μαζί τους άγνωστη ποσότητα Χρυσού, 1,5 τόνο Ασήμι και 3,5 τόνους νικέλιο από το λιώσιμο των κερμάτων! Με τη Συνθήκη των Παρισίων αποζημιώνονται ΟΛΕΣ οι χώρες ΕΚΤΟΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ γιατί ΟΛΕΣ οι μεταπολεμικές ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΑΝ!!!

1946-1966

Μέχρι το 1955 η Ελλάδα είχε συνάψει μόνο τρια εξωτερικά δάνεια, συνολικά 145 εκ. δολάρια.

1960

Η Ελληνική Κυβέρνηση αποδέχεται την αποφυλάκιση του εγκληματία πολέμου Μέρτεν έναντι 110 εκατ. μάρκων και υπογράφει ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ από ΚΑΘΕ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ !!!

Μέχρι το 1966 Στη συνέχεια άλλα 28 εξωτερικά, συνολικά 406,4 εκ. δολ. Ο μετακατοχικός δανεισμός προήλθε κατά 58,4% από τις ΗΠΑ, κατά 19% από τη Δυτ. Γερμανία και κατά 14,36% από την Αγγλία. Τα υπόλοιπα από διεθνείς οργανισμούς.

1975-1981

Συνολικά έχουμε 24 εξωτερικά δάνεια. Τρια από την γαλλική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα απο διεθνείς οργανισμούς και τράπεζες. Κυριαρχία του δολαρίου και απουσία της αγγλικής λίρας.

1981-1989

Μέχρι το 1987 οι εργαζόμενοι στην κεντρική διοίκηση – ΔΕΚΟ από 300.000 θα αυξηθούν σε 460.000. Μαζί δε με τις δημόσιες τράπεζες, προβληματικές και τις ελεγχόμενες από το Δημόσιο επιχειρήσεις θα φθάσουν τις 640.000.

Το διάστημα 1982-89, κατά μέσο όρο, η συνολική εξυπηρέτηση του Δ.Χ. κάλυψε το 33,61% των τακτικών εσόδων της ίδιας περιόδου. Μέχρι το 1987 συνομολογήθηκαν 18,4 δισ. δολ. εξωτερικών δανείων, εκ των οποίων το 81% διετέθει για την εξυπηρέτηση των δανείων διαπράττωντας την κατά τον υπ. Σημίτη “ανακύκλωση των δανείων”

1990

Δημόσιο Χρέος: 2.452,4 δισ. δρχ. (80,7% του ΑΕΠ)

1993

Δημόσιο Χρέος: 5.236,8 δισ. δρχ. (111,6% του ΑΕΠ), ο νεοφιλελεύθερος Μητσοτάκης με τα παιδιά του νεοφιλελευθερισμού Μάνο, Ανδριανόπουλο και σια να παραδίδουν μαθήματα υπερχρέωσης.

2004

Δημόσιο Χρέος: 2.503 εκ. ευρώ (108,5% του ΑΕΠ) με τη γνωστή χορηγεία των swaps..

2009

Δημόσιο Χρέος : 3 δισ. ΕΥΡΩ! Δηλαδή 3.000 εκ. ευρώ (125% του ΑΕΠ)

Πηγές: Απολογισμοί ελληνικού κράτους, Στατιστικά Δελτία Τράπεζας της Ελλάδος

Παραχώρησαν την Σούδα στο ΝΑΤΟ με κόστος εκατομμυρίων ευρώ

Σε πολλά εκατομμύρια ευρώ ετησίως ανέρχεται το κόστος για την Ελλάδα της πρωτοφανούς συμφωνίας με το ΝΑΤΟ που έγινε Νόμος το καλοκαίρι και η οποία ορίζει την πλήρη παραχώρηση του λιμένα της Σούδας, στο ΝΑΤΟ, ενώ και ο Ναύσταθμος Κρήτης υποχρεώνεται να παρέχει τα πάντα στις Νατοικές δυνάμεις. Δηλαδή,όπως αποκαλύπτει το Flashnews.gr, την ίδια ώρα που ο υπ.Οικονομικών κ.Ευάγγελος Βενιζέλος ζητά από τους Έλληνες θυσίες χωρίς τέλος για να «σωθεί» η πατρίδα, ο ίδιος, ως υπ.Οικονομικών, υπογράφει έναν Νόμο ο οποίος – εκτός του θέματος της παραχώρησης της Σούδας στο ΝΑΤΟ – θα έχει ετήσιο κόστος για τον κρατικό προυπολογισμό ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Παραχώρησαν την Σούδα στο ΝΑΤΟ με κόστος εκατομμυρίων ευρώ

Συνέχεια