Χιλιάδες άνθρωποι κάνουν αιτήσεις για βιβλιάριο απορίας

Περίπου 7.500 παραπάνω οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί στη Νομαρχία Αθηνών το εξάμηνο Γενάρη – Ιούνη 2010, σε σχέση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2009. Σύμφωνα με στοιχεία, πολλοί από τους ανθρώπους που για πρώτη φορά έκαναν αίτηση είναι επαγγελματοβιοτέχνες που έκλεισαν το μαγαζί τους.

Περίπου 22.000 άνθρωποι που ζουν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, είναι ανασφάλιστοι και δεν έχουν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, απευθύνθηκαν μέσα στο πρώτο 6μηνο (Γενάρης – Ιούνης) του 2010 στις αρμόδιες υπηρεσίες της Νομαρχίας Αθηνών για να εξασφαλίσουν βιβλιάριο υγείας για απόρους ή κάποιο επίδομα έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.

Ο αριθμός αυτός αναδεικνύει τη δραματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει εργατικές – λαϊκές οικογένειες, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης. Δείχνει ακόμα ότι στην καπιταλιστική ανάπτυξη δεν μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων για υψηλού επιπέδου δωρεάν υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας. Παρά το γεγονός ότι η επιστήμη και η έρευνα μπορούν να προσφέρουν σε όλο το λαό όσα χρειάζεται για να έχει μια καλή υγεία, ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη. Ομως, από τη στιγμή που οι υπηρεσίες αυτές, το φάρμακο, η ιατρική έρευνα, αποτελούν πεδίο αύξησης της κερδοφορίας για τα μονοπώλια, μοιραία, ο λαός υποφέρει και σε πολλές περιπτώσεις πληρώνει με τη ζωή του αυτή την κατάσταση.

Πρέπει να επισημάνουμε ότι οι αιτήσεις για το βιβλιάριο απορίας έχουν αυξηθεί κατά 7.300 (ποσοστό που αγγίζει το 40%) σε σχέση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2009. Συνολικά οι αιτήσεις, το πρώτο εξάμηνο του 2010, ανέρχονται σε 21.452, ενώ πέρυσι ήταν 14.212.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πρόνοιας της Νομαρχίας, πολλοί από τους ανθρώπους που για πρώτη φορά έκαναν αίτηση για να εξασφαλίσουν βιβλιάριο απορίας ή άλλα βοηθήματα, είναι επαγγελματοβιοτέχνες που έκλεισαν το μαγαζί τους μην μπορώντας να το συντηρήσουν, εμποροϋπάλληλοι σε μαγαζιά που έβαλαν λουκέτο ή εργαζόμενοι με λίγα μεροκάματα που δε συμπληρώνουν τις μέρες ασφάλισης που απαιτούνται για την έκδοση βιβλιαρίου υγείας.

Τα στοιχεία του πρώτου 6μήνου του 2010 από τη Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας της Νομαρχίας Αθηνών «έρχονται» να καταδείξουν το πρόβλημα, το οποίο, όπως εκτιμάται, όσο περνά ο καιρός θα γίνεται εντονότερο. Στα στοιχεία που παραθέτουμε θα πρέπει να υπολογιστούν και άνθρωποι που έχουν ανάγκη και έχουν ζητήσει βοήθεια αλλά ενδεχομένως απορρίφθηκαν ή θα απορριφθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες. `Η πολλοί ακόμα που δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία που είναι και χρονοβόρα.

Συγκεκριμένα, στις περιοχές των δήμων του νότιου τομέα (Αγ. Δημήτριος, Αλιμος, Γλυφάδα, Ελληνικό, Αργυρούπολη, Καλλιθέα, Μοσχάτο, Ν. Σμύρνη, Π. Φάληρο), οι αιτήσεις των ανασφάλιστων κατά το πρώτο 6μηνο του 2010 ανέρχονται σε 3.395, όταν το 2009 ήταν 2.295.

Στις περιοχές του κεντρικού τομέα (Αθήνα, Βύρωνας, Γαλάτσι, Δάφνη, Ζωγράφου, Ηλιούπολη, Καισαριανή, Νέα Φιλαδέλφεια, Νέα Χαλκηδόνα, Ταύρος, Υμηττός) οι αντίστοιχες αιτήσεις ανέρχονται, κατά το ίδιο διάστημα, σε 10.820, όταν το 2009 ήταν 7.220.

Αντίστοιχα, στις περιοχές του δυτικού τομέα (Αγ. Βαρβάρα, Αγ. Ανάργυροι, Αιγάλεω, Ιλιο, Καματερό, Περιστέρι, Πετρούπολη, Χαϊδάρι) οι αιτήσεις, κατά τους πρώτους έξι μήνες του χρόνου, φτάνουν τις 6.200, όταν το 2009 ήταν 3.600.

Στις περιοχές του ανατολικού τομέα (Αγία Παρασκευή, Μαρούσι, Βριλήσσια, Ηράκλειο, Λυκόβρυση, Μελίσσια, Μεταμόρφωση, Ν. Ερυθραία, Ν. Ιωνία, Νέα Πεντέλη, Ν. Ψυχικό, Παπάγου, Πεντέλη, Πεύκη, Φιλοθέη, Χαλάνδρι, Χολαργός) οι ανασφάλιστοι που κατέθεσαν σχετική αίτηση μέχρι και τον Ιούνη, ανέρχονται σε 1.037, ενώ το 2009 ήταν 1.097.

Διπλασιασμός των ανθρώπων που ζητούν επίδομα πρώτων βοηθειών

Στο μεταξύ, αναμένεται να διπλασιαστεί ο αριθμός των ανθρώπων που καταφεύγουν στη νομαρχία προκειμένου να λάβουν το επίδομα πρώτων βοηθειών.

Αυτό δίνεται μια φορά το χρόνο σε άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομικά και δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις, όπως να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους ή στέγη για να μείνουν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της νομαρχίας, το 2006 το συγκεκριμένο επίδομα έλαβαν 305 άτομα. Το 2009 ο αριθμός των ατόμων που το έλαβαν ανήλθε στους 475. Το πρώτο εξάμηνο του 2010, το επίδομα έχουν ήδη λάβει 365 άτομα και υπολογίζεται ο αριθμός να ανέλθει στα 900 μέχρι το τέλος του χρόνου. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο στους δήμους της Δυτικής Αθήνας οι αιτήσεις για το εν λόγω επίδομα, κατά τους πρώτους έξι μήνες του χρόνου, έφτασαν τις 164. 

Αντίστοιχα, αυξήσεις υπάρχουν και στις αιτήσεις που κατατίθενται για επιδότηση ενοικίου.

Εκτιμάται ότι γενικά οι αιτήσεις προς τη νομαρχία για βοήθεια θα αυξηθούν σημαντικά το Σεπτέμβρη, οπότε και πραγματοποιούνται οι εγγραφές των σχολείων, που σημαίνει ότι οι γονείς θα χρειαστούν χρήματα για τα απαραίτητα, αλλά και τους δύο τελευταίους μήνες του χρόνου, οπότε και θα έχουν συσσωρευθεί χρέη και υποχρεώσεις που πρέπει να αποπληρωθούν.

Τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου καταδεικνύουν ότι οι σχετικές αιτήσεις στα γραφεία των νομαρχιών αναμένεται να αυξηθούν, καθώς τα κλειστά μαγαζιά στην Αθήνα ανέρχονται στο 17% του συνόλου των καταστημάτων.

Τα δε στοιχεία του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) δείχνουν ότι οι καταγεγραμμένοι μόνο άνεργοι έφτασαν τον Ιούλη τους 569.742. Από αυτούς το επίδομα ανεργίας παίρνει μόνο ένας στους τρεις. Την ίδια ώρα το 58% των μισθωτών της χώρας – σύμφωνα με Πόρισμα για το 2009 του Παρατηρητηρίου Φτώχειας, Εισοδημάτων, Ανισοτήτων και Κοινωνικού Αποκλεισμού, συνδυαζόμενα με στοιχεία του ΙΚΑ για το 2007 – ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. 

πηγή

Πέθανε ο Ιερός Εξεταστής του Έθνους…

Καθώς ήδη ξεκίνησε η ηρωοποίηση του διαβόητου ιερεξεταστή του έθνους Αυγουστίνου Καντιώτη, που για τριαντα-δύο χρόνια βοήθησε να κρατηθεί στο σκοτάδι η Βόρεια Ελλάδα, ας κάνουμε μία μικρή ανασκόπηση στα έργα και τις μέρες του.

Από τον Ιό της Ελευθεροτυπίας:

Ο Χομεϊνί της Μακεδονίας

Πρωτοσυναντήσαμε τον Αυγουστίνο το φθινόπωρο του 1990, τότε που είχε ανοίξει ιερό πόλεμο, πραγματική ελληνορθόδοξη «τζιχάντ», εναντίον του «αντεθνικού και βλάσφημου» έργου του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού». Στην Αθήνα η υπόθεση είχε περιγραφεί περίπου ως γραφική και γελοία. Το γεγονός είναι, όμως, ότι ο μητροπολίτης είχε κατορθώσει να επιβάλει ένα κλίμα πραγματικής τρομοκρατίας στην περιοχή, με τις απειλές και τους αφορισμούς όσων συμμετείχαν στο γύρισμα και το συνεχές σαμποτάρισμα των σκηνών. Μπορεί, τελικά, η ταινία να γυρίστηκε, αλλά στην περιοχή, ακόμα και σήμερα, παραμένει απαγορευμένη. Ούτε στιγμή δεν διανοήθηκαν οι αρχές της πόλης να διατηρήσουν ένα μέρος των όμορφων σκηνικών που είχε κατασκευάσει ο Μικές Καραπιπέρης στον Σακουλέβα. Τον Νοέμβριο του 1992 επιχειρήθηκε η προβολή του «Πελαργού» στην Πτολεμαϊδα. Με παρέμβαση του Καντιώτη, ο δήμαρχος αντέδρασε και η προβολή ματαιώθηκε. Όσο για τον Φλωριναίο που είχε κρεμάσει στο σπίτι του τα υβριστικά πανό της μητρόπολης κατά Αγγελόπουλου (που έδειχναν τον σκηνοθέτη να «τα πιάνει» από την ΕΟΚ και να στεφανώνεται από τον διάβολο) κι αυτός αθωώθηκε από το Εφετείο. 

Με την ίδια ζέση που πολέμησε τον Αγγελόπουλο, ο Καντιώτης ξεσηκωνόταν για την «Εθνική Παπάδων» και με τα ίδια κοσμητικά που επιφύλασσε για τον Κολλάτο είχε παλιότερα στολίσει τον «αντίχριστο» Καζαντζάκη. Γι’ αυτόν το έργο «Ένας Όμηρος» ήταν εξίσου βλάσφημο με την «Παπαδιστική Κομπανία». Αυτός ο ισοπεδωτικός φανατισμός μπορεί να προκαλεί το γέλιο, αλλά στην περιοχή είχε πολύ συγκεκριμένες επιπτώσεις. 

Στην Αθήνα έφτανε μόνον ο απόηχος της γελοιότητας. Μαθαίναμε, για παράδειγμα, ότι κυνηγάει και αφορίζει όσους μετέχουν στο καρναβάλι του Αμυνταίου ή του Ξινού Νερού, αλλά δεν καταλαβαίναμε ότι είχε εντάξει αυτή την επιχείρηση «εξαγνισμού» του ποιμνίου του στην ευρύτερη προσπάθεια να «μαντρωθεί» ο λαός της περιοχής, σε ένα άτυπο στρατόπεδο εθνικής αναδιαπαιδαγώγησης, μια ιδιότυπη «Μακρόνησο», όπου καλούνταν να υποβάλουν δήλωση μετανοίας οι πάντες. Τα καρναβάλια, όπως και τα έθιμα της φωτιάς των Χριστουγέννων, αλλά και οι χοροί και τα τραγούδια έχουν σε μεγάλο βαθμό σχέση με την παράδοση των ντόπιων κατοίκων που ακόμα και σήμερα θεωρούνται «δυνάμει ανθέλληνες» από μερίδες της κρατικής μηχανής. Η επίθεση του Καντιώτη στον τοπικό πολιτισμό έγινε φυσικά με εκκλησιαστικό πρόσχημα. Διαβάζοντας τις πρώτες εκθέσεις των ιερέων που τοποθέτησε το 1967 στα χωριά ο Καντιώτης, διαπιστώνουμε ότι πρώτο τους μέλημα είναι να κλείσουν τους κινηματογράφους, να αδειάσουν τις ταβέρνες και να απαγορεύσουν την τοπική γλώσσα «για εθνικούς λόγους». Όπως γράφει, για παράδειγμα, ο ιερομόναχος Αμφιλόχιος Χριστοδούλου που υπηρέτησε στην Άνω Καλλινίκη: «Κατεπολεμήσαμεν συστηματικώς το ομιλούμενον ενταύθα σλαβικόν ιδίωμα, και συνεστήσαμεν την χρήσιν της ελληνικής γλώσσης, με ικανοποιητικά αποτελέσματα.»

Φυσικά δεν αρκέστηκε σ’ αυτά. Σε λίγο ήρθε η σειρά των «ύποπτων εκκλησιών» να γκρεμιστούν. Και άρχισε να χτίζει τεράστιους Σταυρούς, σε διάφορα υψώματα, έτσι ώστε να είναι ορατοί πέραν των συνόρων, από τους «αθέους γείτονες».

Οι χαμένες μάχες

Δύο μόνο φορές τόλμησε η τοπική κοινωνία να αντιδράσει στον βάναυσο δεσποτισμό του Αυγουστίνου. Και στις δυο περιπτώσεις νικητής βγήκε εκείνος. Και στις δυο περιπτώσεις, το πολιτικό κλίμα της εποχής επέτρεπε τη διατύπωση κάποιων δημοκρατικών λαϊκών διεκδικήσεων. Το 1975, η δημοκρατική ευφορία της μεταπολίτευσης έθρεψε την ψευδαίσθηση ότι και ο Καντιώτης μπορεί να «αποχουντοποιηθεί». Τη σχετική εκστρατεία ανέλαβε ο πολιτευτής της περιοχής Παύλος Στεφανίδης (βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1981) και η τοπική εφημερίδα «Έθνος». Πολύ γρήγορα ο Καντιώτης «καθάρισε», αφού κινητοποίησε όλο το μηχανισμό των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων που διέθετε και τα σοβαρά ερείσματά του στον τοπικό κρατικό μηχανισμό.

Μια δεύτερη οργανωμένη προσπάθεια να αμφισβητηθεί ο Καντιώτης συναντάμε μετά την άνοδο στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ. Εννιά συνδικαλιστικά σωματεία της περιοχής με επικεφαλής την τοπική ΕΛΜΕ φαντάστηκαν ότι ο άνεμος της «Αλλαγής» θα φυσήξει και στη Φλώρινα. Με δημόσια διαμαρτυρία κατήγγειλαν στις 11 Φεβρουαρίου 1982 «τις τελευταίες κινητοποιήσεις των εκκλησιαστικών και παρεκκλησιαστικών κύκλων της Φλώρινας, που καθοδηγούμενες από το μητροπολίτη Καντιώτη εκτράπηκαν σε απαράδεκτες ενέργειες για το κύρος της Εκκλησίας, με συνθήματα φασιστικού περιεχομένου εναντίον της δημοκρατικής κυβέρνησης και με πρακτική που εντάσσεται καθαρά στο πλαίσιο της πολιτικής των κύκλων της ανωμαλίας.» Αμέσως αντέδρασε ο καντιωτικός μηχανισμός. Με επικεφαλής τον ημικρατικό «Αριστοτέλη» ξεσηκώθηκαν τα σωματεία της εθνικοφροσύνης και έπνιξαν τους «αιρετικούς» συμπολίτες τους: 39 σύλλογοι υποδηματοποιών, κρεοπωλών, λαχανοπωλών, κουρέων, καφεπωλών, ψησταριών, ζαχαροπλαστών, εστιατόρων, πολυτέκνων, κυνηγών, ταξιτζήδων, μαζί με τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις της μητρόπολης, δήλωσαν πίστη στον Αυγουστίνο και στο τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια». Η ανταρσία καταπνίγηκε. 

Ιερός Χωροφύλακας

Υπήρξε χουντικός ο Αυγουστίνος; Ο ίδιος, για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που προκαλεί το γεγονός ότι ενθρονίστηκε αμέσως μετά την έλευση της χούντας, επικαλείται το γεγονός ότι ήρθε σε ρήξη με τον Ιερώνυμο και ισχυρούς παράγοντες της χούντας, για να αποδείξει τη διάστασή του με το δικτατορικό καθεστώς. Η αλήθεια είναι ότι ανταποκρινόταν στο «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» όσο κανένας άλλος. Είναι εύλογο το δημοσίευμα της «Βραδυνής» που ζητωκραυγάζει την επαύριο της εκλογής του (26/6/1967): «Ο Αυγουστίνος Καντιώτης Αρχιερεύς. Ποίος το εφαντάζετο; Και όμως, χάρις εις την ανωτερότητα του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου και χάρις εις την εθνεγερτήριον επανάστασιν της 21ης Απριλίου, διά πρώτην φοράν αποκαθίσταται η αξιοκρατία»… Και για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για το λόγο της επιλογής του, ο μητροπολίτης Καστορίας Δωρόθεος κατά την ενθρόνιση τον προσφώνησε ως τον «αγωνιστή του Γράμμου και του Βίτσι.» (16/7/1967) Αλλά και όλοι οι ισχυροί της χούντας τον στήριξαν. Ο Παπαδόπουλος χρηματοδότησε με αγαλλίαση τις καταστροφές των παλιών ναών, και «τίμησε» με την παρουσία του το γκρέμισμα του Αγίου Παντελεήμονα. Ο Μακαρέζος τον ενισχύει, ο Παττακός τον επισκέπτεται, ο Γκαντώνας τον χρηματοδοτεί, ο Ασλανίδης διατηρεί στενές σχέσεις μαζί του. 

Οι αντιθέσεις του Αυγουστίνου με τον Ιερώνυμο δεν αφορούν καθόλου το πολιτικό φρόνημα, αλλά καθαρά εσωεκκλησιαστικές διαφορές. Με το θράσος που τον διέκρινε, ο Αυγουστίνος παρέμεινε αντιδημοκράτης και ακροδεξιός στις πεποιθήσεις του μέχρι το τέλος. Ονομάζει τη μεταπολίτευση «πραγματική δικτατορία». Θεωρεί την Αναγέννηση «μία σωρό κόπρου, μία περίοδο αφαντάστου απιστίας και αισχρότητος.» Ζητεί με επανειλημμένα διαβήματα την αποφυλάκιση των χουντικών, ένα μόλις χρόνο μετά την καταδίκη τους. Τους αποκαλεί, βεβαίως, «εγκλείστους αξιωματικούς» και τους θεωρεί «πολιτικούς κρατούμενους». Καταγγέλλει το ’90 τον Καραμανλή ως μασόνο και υποδέχεται τον Γκλίξμπουργκ το ’93 με κωδωνοκρουσίες και τιμές. Ως πρότυπό του προβάλλει τον Ιωάννη Μεταξά (4/6/1992) και μιλά για τον «κόκκινο φασισμό» (5/5/1994). 

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο νομό Γιώργος Λιάνης δίνει τη δική του εξήγηση για το πώς ρίζωσε στην περιοχή ο Αυγουστίνος: «Ο Αυγουστίνος ήταν ο σιδηρούς εκπρόσωπος της πιο σιδηράς δεξιάς. Δεν μπορούσαν να βρουν καταλληλότερο πρόσωπο για την περιοχή αυτή. Σ’ αυτό το νομό έπρεπε να γίνει ένας πειθαναγκασμός των προσώπων και των καταστάσεων και έπρεπε να γίνει και από την εκκλησία. Σ’ αυτό το ρόλο ο Αυγουστίνος πήρε άριστα. Στο να επιβάλει το μισαλλόδοξο μοντέλο. Ένα μοντέλο ψυχροπολεμικό, αντικομμουνιστικό στο έπακρο. Έκανε μεγάλη ζημιά και στον τοπικό πολιτισμό και στο φρόνημα των κατοίκων. Έδινε στους κατοίκους την αίσθηση ότι τους προστατεύει απ’ αυτό που είναι. Αυτό είναι αισχρό. Στην πορεία, όμως, εξαιτίας της πλήρως αντιεξουσιαστικής φύσης του έφτασε να μην ελέγχεται ούτε απ’ αυτούς που τον έβαλαν. Ούτε από τις πολιτικές ούτε από τις εκκλησιαστικές ηγεσίες. Γιατί; Γιατί ήταν τόσο φιλόδοξος και τόσο ισχυρογνώμων που ήθελε αυτός να είναι ο απόλυτος άρχοντας της χώρας.» Τα λόγια αυτά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, εφόσον προέρχονται από έναν άνθρωπο που διατηρούσε καλές προσωπικές σχέσεις με τον Αυγουστίνο και τον εκτιμούσε ως λόγιο και αγνό ιεράρχη. «Αντιλήφθηκα κάποια στιγμή ότι για να έχω μια καλή πορεία στα μεγάλα ζητήματα της Φλώρινας έπρεπε να έχω ανακωχή μαζί του.»

Δεν ήταν λοιπόν ο φόβος των ισχυρών μπροστά στο μεγάλο στόμα και τη «θεία τρέλα» του Αυγουστίνου που του επέτρεψαν να επιβιώσει όλων των καταστάσεων. Ο απολογισμός του έργου του στην περιοχή δείχνει ότι ο Καντιώτης έκανε όσα θα ήθελε και δεν τολμούσε να πραγματοποιήσει ο κρατικός μηχανισμός. Έθεσε τον πληθυσμό της περιοχής σε μια διαρκή παρακολούθηση, που δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ούτε η πιο δραστήρια ΚΥΠ. Κατέστρεψε όσα μνημεία του «ύποπτου» παρελθόντος μπορούσε. Υπήρξε ο «ιερός χωροφύλακας» της Δυτικής Μακεδονίας. «Το ίδιο έργο έχουμε εμείς οι κληρικοί με σας τους αστυνομικούς», έλεγε ο Αυγουστίνος τον Μάιο του 1993. «Στις μέρες μας υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που μισούν τα όργανα της τάξεως. Αλλά όχι! Τα όργανα της δικής μας Χωροφυλακής είναι σαν άγγελοι και αρχάγγελοι που αγρυπνούν για την τάξη και την ασφάλειά μας.» 

Διαβάστε επίσης:

Μόνο εναντίον, του Μίμη Σουλιώτη

Ο Άγιος Μπουλντόζας, από την Ελευθεροτυπία

Από καψόνια και αδιαφορία πέθανε ο 19χρονος φαντάρος

              

Αντιγράφουμε από την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων και περιμένουμε άμεσα ΕΔΕ για το έγκλημα στο Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσύλλεκτων:

Κύριοι, αξιωματικοί και υπουργοί Βενιζέλο και Μπεγλίτη, η ιατροδικαστική εξέταση του άτυχου 19χρονου δεν πρόκειται να φωτίσει τους πραγματικούς λόγους της απώλειας του. Δεν πρόκειται να προσφέρει τίποτε περισσότερο στα όσα γνωρίζετε για τις αδυναμίες του Υγειονομικού Σώματος και τις εικονικές εξετάσεις που ακολουθούν την κατάταξη των Νεοσυλλέκτων! Τις πραγματικές αιτίες, που είναι εδώ και χρόνια γνωστές σε εσάς προσωπικά και στους αδίστακτους στρατιωτικούς υφισταμένους σας, καταγγέλλουν με σπαρακτικό τρόπο γονείς των οποίων τα παιδιά υπηρετούν στο Κέντρο Εκπαίδευσης της Κορίνθου, αλλά και νέα παιδιά, απολυμένοι πρόσφατα που έχουν υπηρετήσει σε αυτό.

                  
Ας δώσουμε όμως το λόγο στους γονείς:
«Έμαθα από το γιο μου που είναι και αυτός νεοσύλλεκτος στην Κόρινθο ότι υπάρχουν κάποιοι εκπαιδευτές στον Έκτο (6ο) Λόχο ειδικά που εκτός από τις σκληρές ασκήσεις που δεν τις κάνουν ούτε στα ΛΟΚ, και τα Καψόνια, εάν κάποιο παιδί διαμαρτυρηθεί ότι δεν είναι καλά δεν φροντίζουν να τον μεταφέρουν στο γιατρό. Όπως και στην περίπτωση του παιδιού από τη Ρόδο που αργά το απόγευμα και όλη τη διάρκεια της νύχτας μέχρι που πέθανε διαμαρτύρονταν ότι δεν νοιώθει καλά, ότι πεθαίνει. Είχε δύσπνοια και βήχα ασταμάτητο. Εκλιπαρούσε να τον πάει ο Υπολοχαγός του στο γιατρό και αυτός του έλεγε συνεχώς «ΣΚΑΣΕ, ΘΑ ΠΑΣ ΤΟ ΠΡΩΙ»!
Και το παιδί έκλεισε τα μάτια και μετά από λίγες ώρες έσβησε.
           

Κάντε κάτι. Βοηθήστε τα παιδιά μας. Σας Παρακαλώ»!
                    

Αν επομένως κύριε Βενιζέλε και Μπεγλίτη θέλετε να ξέρετε τι πραγματικά συνέβη αναζητήστε τις επαναλαμβανόμενες ανακοινώσεις μας που καταγγέλλουν τα Βασανιστήρια=Καψόνια που γίνονται στην Κόρινθο. Καψόνια που γνωρίζει ο διοικητής ότι συντελούνται, αφού ο ίδιος σε συνεργασία με τους αξιωματικούς έχουν εδώ και χρόνια ξεχωρίσει τον 6Ο Λόχο και αντιμετωπίζουν τους εκάστοτε φαντάρους του ως πειραματόζωα στα οποία δοκιμάζουν απίστευτες μεθόδους καταπίεσης και άγριες μεθόδους προσβολής της προσωπικότητας τους.

                

Αλήθεια σε ποιο πρόγραμμα εκπαίδευσης περιλαμβάνονται οι παρακάτω καταγγελλόμενες πρακτικές από πρόσφατα απολυμένους στρατιώτες: «στον 6ο Λόχο τους ξυπνάνε στις 3:00 το βράδυ, τους βγάζουνε έξω με τα σακίδια τους και τους λένε θα σας αφήσουμε εδώ έξω να δείτε τι είναι Στρατός»! Ποια άσκηση είναι αυτή; Τι προσφέρει; Μήπως είναι καραμπινάτο Παράνομο Συλλογικό Καψόνι; Μήπως αποτελεί μια πραγματική, αποκαλυπτική εικόνα του σημερινού στρατού; Αλήθεια κύριοι Βενιζέλο και Μπεγλίτη, εσείς δεν υποσχεθήκατε να εξαφανίσετε του Παραλόγου τη θητεία; Αντί για αυτό Μετράμε δύο Δολοφονημένους Φαντάρους μέσα σε 10 μέρες, στο ίδιο ακριβώς Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, αυτό της Κορίνθου.
             

Αναρωτιούνται γονείς και φαντάροι, αν γνωρίζει η Πολιτική και Στρατιωτική Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, το τι συμβαίνει στην Κόρινθο, δεν είναι Συνυπεύθυνοι; Γιατί δεν διώχνουν άμεσα το Διοικητή, σαν ελάχιστο μέτρο Παραδειγματισμού; Πρέπει ή όχι να διωχθούν Ποινικά οι Αξιωματικοί που Παρανόμησαν και Παρανομούν; Εμείς καλούμε τους γονείς και τους φαντάρους να μας απευθυνθούν άμεσα και να προβούν σε καταγγελίες όλων των αυθαιρεσιών και των επικίνδυνων πρακτικών.

                
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
Diktiospartakos.blogspot.com

O Συνήγορος του Πολίτη ως υποψήφιος δήμαρχος

από το e-Lawyer

Είναι ελάχιστοι οι θεσμοί του πολιτεύματος για τους οποίους το Σύνταγμα προβλέπει αυστηρές διασφαλίσεις προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Ουσιαστικά πρόκειται για τους δικαστές και για τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών. Κι ενώ οι δικαστές διορίζονται με πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης ύστερα από την αποφοίτησή τους από την σχολή δικαστών, τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών επιλέγονται με ομοφωνία (ή έστω με πλειοψηφία3/5) από την Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, με διακομματική σύνθεση. Το Σύνταγμα προβλέπει λοιπόν ότι το πρόσωπο που θα επιλεγεί ως Συνήγορος του Πολίτη δεν πρέπει να αποτελεί μονομερή επιλογή της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων ή έστω μιας αυξημένης πλειοψηφίας τους. Αυτό, επειδή ο Συνήγορος του Πολίτη καλείται να εξετάζει τις πράξεις, παραλείψεις και υλικές ενέργειες της Διοίκησης, προκειμένου να δίνει εξωδικαστικές λύσεις στις διαφορές ανάμεσα σε πολίτη και Κράτος, χωρίς όμως να υπάγεται ο ίδιος ως δημόσια Αρχή στις εντολές κάποιου πολιτικού προϊσταμένου, όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι. Ο Συνήγορος του Πολίτη είναι, όπως και τα δικαστήρια, θεσμός του κράτος δικαίου, πέρα δηλαδή από τις πλειοψηφικές αποφασιστικές δομές της δημοκρατίας, όπως το Κοινοβούλιο και η Κυβέρνηση. Ο ρόλος του δεν είναι να εκπροσωπεί συμφέροντα και ομάδες πληθυσμού, αλλά να προστατεύει το άτομο από τις αυθαιρεσίες της εκτελεστικής λειτουργίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της τελευταίας εβδομάδας, ένας νεοσύστατος πολιτικός φορέας της Αριστεράς, φέρεται να έχει προτείνει μια προεκλογική συμμαχία προκειμένου να συσπειρωθούν οι ψηφοφόροι της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης, γύρω από εισηγηθείσα υποψηφιότητα του κ. Καμίνη, του Συνηγόρου του Πολίτη, για τη θέση του Δημάρχου Αθηνών. Ο ίδιος ο κ. Καμίνης ανέφερε όμως ότι δεν του έχει γίνει πρόταση και ότι τον ενδιαφέρει προ πάντων η διαφύλαξη της ανεξαρτησίας του θεσμού. Πράγματι, τα δημοσιεύματα δεν αναφέρονται σε πρόταση προς τον ίδιο, αλλά σε διακομματικές συζητήσεις για ενδεχόμενη στηριξή του. Σύμφωνα με κάποιο δημοσίευμα ο ίδιος ο κ. Καμίνης φέρεται να έχει ζητήσει ως όρο να μην διαρρεύσει η συνεννόηση αυτή στα μέσα ενημέρωσης, πράγμα που φαίνεται ότι δεν έγινε σεβαστό από όλους τους συνομιλητές.

Ο κ. Καμίνης εκλέχθηκε στη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη το 2003, διαδεχόμενος τον κ. Διαμαντούρο, όταν ο τελευταίος εξελέγη στη θέση του αντίστοιχου θεσμού της Κοινότητας, ως Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής. Μέχρι τότε, ήταν Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη στον Κύκλο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μετέχοντας στον θεσμό από την ίδρυσή του (το 1998). Η θητεία του κ. Καμίνη ανανεώθηκε το 2008, με ομόφωνη απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, όπως ορίζει το Σύνταγμα, για άλλη μία τετραετία. Bρίσκεται δηλαδή στο μέσο της δεύτερης (και τελευταίας κατά το νόμο) θητείας του. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο κ. Καμίνης είναι εκ της θέσεώς του από τους λίγους που γνωρίζουν τόσο καλά τα προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης σε όλη την Ελλάδα, έχοντας συμβάλλει με τις προτάσεις του στην επίλυσή τους. Στις Ετήσιες Εκθέσεις του Συνηγόρου του Πολίτη καταγράφεται ότι οι Δήμοι είναι οι πιο κλασικες εστίες κακοδιοίκησης. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι ο κ. Καμίνης έχει σημαντική εμπειρία στην διοίκηση μιας πολυπρόσωπης δημόσιας υπηρεσίας. Αν παρακάμψουμε δηλαδή ότι είναι άλλο να προτείνεις λύσεις κι άλλο να τις εφαρμόζεις (άλλο η γνώση του προβλήματος κι άλλο η αποκατάστασή του), ένας Συνήγορος του Πολίτη θα ήταν η ιδανική περίπτωση για την ανάληψη της διοίκησης ενός Δήμου με μεγάλα ανοικτά ζητήματα ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα (μετανάστες κλπ), την ποιότητα ζωής (κλασικό πεδίο δράσης του Συνηγόρου του Πολίτη), την υγεία, τα παιδιά κλπ. Επομένως, όσον αφορά τους πολιτικούς χώρους που φέρονται να συζητούν την υποψηφιόητα Καμίνη, σε επίπεδο προσώπου, αποτελεί σαφώς μια επιλογή ουσίας και κύρους.

Υπάρχει όμως μια θεσμική πτυχή σε όλη αυτή τη συζήτηση, η οποία τραυματίζεται και μάλιστα επικίνδυνα για το μέλλον του ίδιου του Συνηγόρου του Πολίτη. Ο θεσμός αυτής της ανεξάρτητης αρχής έχει πρόσφατα συμπληρώσει την πρώτη δεκαετία του και αποτελεί μία από τις ελάχιστες ελπίδες για την εγκαθίδρυση ενός πράγματι ανεξάρτητου και αδιάβλητου ελεγκτικού μηχανισμού όσον αφορά τον Δημόσιο Τομέα. Η «πολιτικοποίησή» του, δηλαδη η παρουσίασή του ως συγγενούς προς συγκεκριμένες πολιτικές παρατάξεις, ακόμα και ως «διακομματικής» υποψηφιότητας, δυσχεραίνει την εμπέδωση ότι πρόκειται για έναν θεσμό που θα παραμείνει πάντοτε έξω από τις αμφιλεγόμενες διαδικασίες της τρέχουσας πολιτικής πρακτικής. Ο Συνήγορος δεν είναι «διακομματικός», είναι ανεξάρτητος. Ανεξαρτησία δεν είναι το άθροισμα των πολλαπλών εξαρτήσεων. Σημειολογικά, η μετάβαση του φυσικού φορέα του θεσμού στην σφαίρα των υποψήφιων αρχόντων που εκπροσωπούν πλειοψηφίες, θα δημιουργούσε ένα αρνητικό προηγούμενο: ορισμένοι ίσως θεωρήσουν τον Συνήγορο του Πολίτη ως ένα ακόμη εφαλτήριο για μετάβαση τεχνοκρατών στην πολιτική σκηνή. Ένας καθηγητής μου που μετείχε στην πρώτη σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης μου είπε ότι παραιτήθηκε όταν κάποιο άλλο μέλος του ΕΣΡ προτίμησε τελικά τον διορισμό του ως Νομάρχη, με τη λογική «δημόσια θέση να ‘ναι, κι ό,τι να ‘ναι». Ο κ. Καμίνης ουδέποτε έδωσε τέτοια δείγματα, καθώς είναι η πρώτη φορά που συζητείται το όνομά του για μια αιρετή θέση της πολιτικής σκηνής. Είχε προηγηθεί βέβαια και η αδόκιμη κι εκτός αρμοδιότητας εμφάνισή του στο πρώτο νέο υπουργικό Συμβούλιο, μια ξεκάθαρη επικοινωνιακή επιτυχία της νέας Κυβέρνησης, η οποία όμως επίσης βρισκόταν στα όρια ως προς τον σεβασμό της ανεξαρτησίας του Συνηγόρου, ο οποίος δεν είναι σύμβουλος της πολιτείας (όπως λ.χ. η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου), αλλά ανεξάρτητος ελεγκτής της.

Ο Συνήγορος του Πολίτη δεν είναι εφαλτήριο, δεν είναι μέσον για την μεταπήδηση σε καμία άλλη δημόσια θέση. Αποτελεί έναν ανώτατο θεσμό της πολιτείας και μια σημαντική καινοτομία προς μια μορφή διαβουλευτικής δημοκρατίας, στην οποία οι διαφορές δεν επιλύονται με κυρώσεις, αλλά με την δύναμη των επιχειρημάτων, δηλαδή με την εμβάθυνση στην ρίζα των προβλημάτων και την διαρκή προσπάθεια για την εξάλειψή της. Η εμπλοκή του ονόματος του Συνηγόρου του Πολίτη στην ευκαιριακή πολιτική συνεννόηση ενόψει μιας προεκλογικής περιόδου δεν βοηθά στην οικοδόμηση της σωστής πρόσληψης της λειτουργίας του και την ευθύνη για τον πιθανό στιγματισμό του θεσμού ως «προθαλάμου» φέρουν οι πολιτικοί χώροι που προκάλεσαν αυτή τη συζήτηση.

Τεράστια ανησυχία στο κέντρο εκπαίδευσης Κορίνθου

Πραγματικά η κατάσταση στο Κέντρο Εκπαίδευσης της Κορίνθου προκαλεί σε όλους τεράστια ανησυχία.

Οι νεοσύλλεκτοι, έχοντας χάσει μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα δύο συναδέλφους τους, με το ΓΕΣ και τις επίσημες αρχές να κάνουν λόγο και στις δύο περιπτώσεις για «παθολογικά αίτια και πνευμονικό οίδημα», πραγματικά δεν ξέρουν ποιον και τι να πιστεύσουν.

Η απώλεια των δύο παιδιών έχει δημιουργήσει ένα πολύ βαρύ κλίμα, η ψυχολογική πίεση είναι τεράστια και όλοι είναι πολύ στρεσαρισμένοι. Οι αιτήσεις αναβολών έχουν αυξηθεί, ενώ πολλοί νεοσύλλεκτοι φαντάροι αισθάνονται την ανάγκη να επισκεφτούν τα ιατρεία.

Για μια ακόμη φορά όμως αντιμετωπίζουν την αυταρχική και απαξιωτική συμπεριφορά των αξιωματικών. Σύμφωνα με καταγγελίες γονιών, σε αίτημα δέκα φαντάρων του 4ου Λόχου να επισκεφτούν τα ιατρεία, η απάντηση του αξιωματικού ήταν το «χαθείτε ρε βρωμόψαρα που θέλετε και γιατρό»!

Σε άλλο Λόχο, φαντάρος που είχε βγάλει εξανθήματα, θεωρώντας ότι αυτό οφείλετε στο φοβερό ψυχολογικό στρες που ένοιωθε, ζήτησε να εξεταστεί, αλλά αντιμετωπίστηκε επίσης με απαράδεκτο και υβριστικό τρόπο από τον αξιωματικό στον οποίο έκανε γνωστό το αίτημα του!

Τα παραπάνω είναι γνωστά στους γονείς, που αγωνιούν, προσπαθούν να ενημερώσουν την κοινή γνώμη διαμέσου των ΜΜΕ για τα προβλήματα των παιδιών τους και δείχνουν αποφασισμένοι, με προσωπική τους παρέμβαση στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κορίνθου, να ζητήσουν εξηγήσεις από το Διοικητή!

Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία είναι κατώτερη των περιστάσεων.

Αντί να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλεί η πολιτική τους στους φαντάρους και στις οικογένειες τους, αντί να κάνουν πράξη τις υποσχέσεις τους για «μια θητεία με κέντρο το φαντάρο», με σεβασμό των δικαιωμάτων του, κρύβονται, περιορίζονται μόνο σε επαναλαμβανόμενες παρόμοιες διατυπώσεις συλλυπητηρίων και αφήνουν αξιωματικούς και διοικητές ανεξέλεγκτους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σειρά μονάδων, ανώτατοι αξιωματικοί, όπως ο Ταξίαρχος που επισκέφτηκε το Κέντρο Εκπαίδευσης Μεσολογγίου, αντί να σταθούν δίπλα στο φαντάρο, να τον ακούσουν και να συμβάλλουν στη βελτίωση της χακί καθημερινότητας, βγάζουν λόγους ενάντια στο ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ και σε όσους υπερασπίζονται τα δικαιώματα των στρατευμένων, Υπεραμυνόμενοι της Τιμής των Συναδέλφων τους Αξιωματικών και Διοικητών!

Τι ξεπεσμός. Αντί να ενδιαφέρονται για τα παιδιά, υπερασπίζονται ΚΑΡΙΕΡΕΣ συναδέλφων τους Αξιωματικών.

Κύριοι, Χρωστάτε στην Κοινωνία Σεβασμό, Δεν σας Χρωστάμε Τίποτε. Δεν ανεχόμαστε να μας παίρνετε τα παιδιά μας στον Στρατό και να μας τα επιστρέφετε σε Φέρετρα ντυμένα στη γαλανόλευκη.

Εμείς πιστεύουμε ότι η Ζωή και η Αξιοπρέπεια των Φαντάρων=Πολιτών με Στολή είναι Ύψιστα Αγαθά!

Ότι ποτέ τα προβλήματα δε λύθηκαν κρύβοντας τα κάτω από το χαλάκι. Συσσωρεύονται, γίνονται πιο επικίνδυνα!

Μήπως κύριοι Βενιζέλο, Μπεγλίτη και Φραγκούλη φράγκο είναι ώρα να παρέμβετε;

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ