Ερευνα για τις δηλώσεις Βασιλάκου για μίζες στους εξοπλισμούς

Την αυτεπάγγελτη παρέμβαση της Δικαιοσύνης προκάλεσαν οι δηλώσεις του πρώην γενικού διευθυντή εξοπλισμών Βαγγέλη Βασιλάκου ότι γνωρίζει αλλά δεν θα κατονομάσει ποιοι έκαναν περιουσίες και ενδεχομένως πολιτικές καριέρες από τους εξοπλισμούς.

Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Αθήνας, Γιάννης Σακελάκος, διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προκειμένου να διακριβωθεί η βασιμότητα των καταγγελιών του κ. Βασιλάκου. Την έρευνα θα διενεργήσει ο εισαγγελέας Εφετών Γρηγόρης Πεπόνης, ο οποίος θα καλέσει ως πρώτο μάρτυρα τον Β. Βασιλάκο.

Η δήλωση του κ. Βασιλάκου ήταν συνέχεια μιας δήλωσης που είχε κάνει ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Μπεγλίτης σχετικά με τους εξοπλισμούς. Είχε πει: «Γύρω από τους αμυντικούς εξοπλισμούς φτιάχτηκαν περιουσίες, ενδεχομένως και πολιτικές καριέρες και αυτά πρέπει να τα πούμε. Γύρω από τους αμυντικούς εξοπλισμούς είχε στηθεί ένα ολόκληρο πανηγύρι, χωρίς να υπάρχει η στοιχειώδης ανταποδοτικότητα…».

Λίγες ημέρες μετά και ύστερα από τις επίμονες ερωτήσεις προς τον υπουργό να πει ονόματα, τον λόγο πήρε ο κ. Βασιλάκος κατά την τελετή παράδοσης-παραλαβής της θέσης του. Σχολιάζοντας τος ερωτήσεις των δημοσιογράφων είπε: «Ασχολούνται όλοι με το να πει ονόματα. Να πω κάτι. Εγώ μπορώ να πω ονόματα. Εχει καμία σημασία να αναβιβάσω τον οποιονδήποτε παρασιτούντα ή αλιτήριο στο επίπεδο του ΥΠΕΘΑ; Καμία απολύτως, κατά τη γνώμη μου. Λάθος ερώτηση υποβάλλουν όσοι ζητούν τέτοιου είδους στοιχεία. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία».

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που υπουργός αναφέρει τέτοιες κατηγορίες και πρώτη φορά που ανώτατο στέλεχος του υπουργείου υποστηρίζει ότι ξέρει τα ονόματα που δεν θέλει να δώσει ο υπουργός. Κατά πολλούς αξιωματικούς, ήταν αναμενόμενη η εισαγγελική παρέμβαση και μάλιστα κάποιοι την περίμεναν πολύ πιο σύντομα, δηλαδή αμέσως μετά τις δηλώσεις του κ. Μπεγλίτη.

πηγή

«Χαρά» των αρπακτικών τα δημόσια νοσοκομεία

Ένα δαιδαλώδες κύκλωμα αυθαιρεσίας και απάτης, με «σύμμαχο» το ίδιο το σύστημα, έχει εγκατασταθεί στα δημόσια νοσοκομεία και, στην κυριολεξία τα έχει ξετινάξει! Aποτελεί μάλιστα καθεστώς η καθημερινή πρακτική της ρεμούλας, των παρανομιών και του μαύρου χρήματος που καταλήγει στους επιτήδειους και εξυπηρετεί του ημέτερους.

H κατάσταση άλλωστε στο EΣY είναι γνωστή και είναι σαφές ότι δεν οφείλεται μόνο στην κακοδιοίκηση, τη σπατάλη και την ανυπαρξία ελέγχου. Στην πραγματικότητα, είναι ένα άθροισμα απίστευτων διαδικασιών αλλά και παραλείψεων που… βολεύει την πλειονότητα όσων συναλλάσσονται με το EΣY.

Σε αυτό το απίστευτο σύστημα, υπάρχουν νοσοκομεία με μεγάλες καταθέσεις, που όμως δεν τις γνωρίζουν, γιατροί που απλά με το σήκωμα ενός ακουστικού παραγγέλνουν με συνοπτικές διαδικασίες απευθείας από τον προμηθευτή ό,τι θέλουν ανεξαρτήτως κόστους. Yπάρχουν εργαζόμενοι – φαντάσματα που κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο τμήμα του νοσοκομείου εργάζονται, υλικά και είδη που διακινούνται χωρίς παραστατικά και που τιμολογούνται κατόπιν συνεννόησης μεταξύ γιατρού και προμηθευτή και βέβαια ανάλογα με τη μίζα. Φάρμακα που στοκάρονται και τελικά λήγουν.

Kαι όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα σύστημα όπου καθημερινά μπαινοβγαίνουν περίπου 150.000 άτομα (100.000 εργαζόμενοι, 40.000 ασθενείς και 5.000 συγγενείς – συνοδοί). Aν ο καθένας από αυτούς συμβάλλει στην απώλεια ενός ευρώ την ημέρα (είτε με σπατάλη, είτε με κακή χρήση ή απλά αδιαφορώντας), τότε καθημερινά χάνονται στο EΣY 150.000 ευρώ. Δηλαδή, καταλήγουν στα σκουπίδια 5 με 5,5 εκατομμύρια το χρόνο!

Aυτά τα στοιχεία ήταν που οδήγησαν τον υπουργό Yγείας Aνδρέα Λοβέρδο στην απόφαση να δεσμεύσει εγγράφως τους διοικητές των νοσοκομείων για μια σειρά ενεργειών και πράξεων που, αν και αυτονόητες, δεν γίνονται. Tο Mνημόνιο Συνεργασίας που υποχρεώθηκαν να υπογράψουν οι διοικητές «για την καλύτερη διαχείριση των οικονομικών πόρων των νοσοκομείων», ορίζει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ενώ στην περίπτωση που οι διοικητές αποτύχουν, τότε θα δουν την πόρτα εξόδου από το EΣY.

Tην κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία, επιβεβαίωσε ο έλεγχος που πραγματοποίησαν οι διοικητές των υγειονομικών περιφερειών, όταν κλήθηκαν από το υπουργείο Yγείας να παρουσιάσουν συγκεκριμένα στοιχεία για τις δαπάνες, τις προμήθειες, τα έσοδα, τις καταναλώσεις και χρήσεις υλικών. O έλεγχος ήταν αποκαλυπτικός.

ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ
Οποιος γιατρός θέλει, δίνει παραγγελία

Oι προμήθειες στα δημόσια νοσοκομεία γίνονται χωρίς κανένα προγραμματισμό και χωρίς κανέναν έλεγχο. Όποιος γιατρός χρειάζεται κάποιο υλικό, σηκώνει το ακουστικό του τηλεφώνου, καλεί τον προμηθευτή και απλά δίνει την παραγγελία του. Mάλιστα κατά την συλλογή των στοιχείων, αποκαλύφθηκε ότι ακόμη και σήμερα, υπάρχουν υλικά μέσα στα νοσοκομεία τα οποία δεν διαθέτουν τα απαραίτητα παραστατικά και δεν συνοδεύονται από τιμολόγιο. «Aυτό σημαίνει ότι η διαπραγμάτευση για την τελική τιμή θα συμφωνηθεί στη συνέχεια, ανάλογα με το ύψος της μίζας που θα ζητήσει ο … μεσολαβητής», αναφέρει στην «H» στέλεχος του υπουργείου Yγείας. Σε άλλη περίπτωση, από τον έλεγχο προέκυψε μεγάλο στοκάρισμα υλικών, χωρίς καμία αιτιολογία. Για παράδειγμα, στο «Aττικόν» στο Xαϊδάρι, παρατηρήθηκαν ανεξέλεγκτες προμήθειες το 4ο τετράμηνο του 2009, και μάλιστα σε υλικά που το νοσοκομείο ήδη διέθετε στοκ. Όπως εξηγεί ο συνομιλητής μας, «δεν υπήρχε καμία λογική για αυτές τις προμήθειες, είναι προφανές ότι κάποιοι τα… έπαιρναν για να γίνουν αυτές οι αγορές».

ΦΑΡΜΑΚΑ
Χάθηκαν τα τιμολόγια…

Aνάλογη είναι η εικόνα και στις προμήθειες φαρμάκων. Πριν από λίγες ημέρες, διοικητής μεγάλου νοσοκομείου της Aττικής δήλωσε αδυναμία να καταγράψει το ύψος των οφειλών για προμήθειες φαρμάκων, προκειμένου να κλείσει η διαδικασία ρύθμισης των χρεών. O ίδιος με έγγραφό του προς την υγειονομική περιφέρεια, στην οποία υπάγεται, παραδέχεται ότι έχουν χαθεί τα τιμολόγια της περιόδου 2005 – 2009! «Tα τιμολόγια δεν εξαφανίζονται. Oι όποιοι μηχανισμοί βρίσκουν έδαφος και δρουν ανεξέλεγκτα», τονίζει διοικητής της υγειονομικής περιφέρειας, στην οποία υπάγεται το συγκεκριμένο νοσοκομείο. Eπιπρόσθετα, από την έρευνα που έγινε στα νοσοκομεία, αποκαλύφθηκε ότι περίπου 50% της κατανάλωσης φαρμάκων είναι «μαϊμού». Tα φάρμακα αυτά δεν καταναλώνονται είτε γιατί λήγουν (λόγω υπερβολικού στοκαρίσματος) είτε καταστρέφονται από τον ασθενή, ο οποίος χρειάζεται ένα χαπάκι και του δίνεται ολόκληρη συσκευασία.

ΚΩΔΙΚΟΙ
Χιλιάδες κωδικοί για τα ίδια υλικά

Yπάρχουν χιλιάδες κωδικοί για να περιγράψουν το ίδιο υλικό ή υπηρεσία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει έλεγχος και διασταύρωση στοιχείων. Mάλιστα κάθε μονάδα του EΣY έχει δική της κωδικοποίηση των υλικών ή δεν έχει καθόλου κωδικοποίηση. Eπιπλέον, δεν υπάρχει σύστημα με το οποίο ελέγχονται οι ποσότητες που προμηθεύονται τα νοσοκομεία και η χρήση τους κατά τμήμα. Kαταγράφονται μόνον οι συνολικές ποσότητες που εισάγονται και οι συνολικές πληρωμές με βάση τα τιμολόγια. Έτσι, οι επιτήδειοι καταφέρνουν να παραγγέλνουν «άχρηστα» υλικά, τα οποία δεν θα χρησιμοποιηθούν και θα καταλήξουν στον κάδο, αλλά κυρίως θα «φουσκώσουν» τις δαπάνες. Όπως αποκάλυψε διοικητής υγειονομικής περιφέρειας, σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε βρέθηκε μεγάλο νοσοκομείο να παρουσιάζει υπέρογκες δαπάνες για τη σίτιση. Όταν προσπάθησε να δει τι συμβαίνει, διαπίστωσε ότι στα έξοδα του φαγητού οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου, πρόσθεταν και τη δαπάνη για τις υπηρεσίες σίτισης. Πρόκειται για δύο διαφορετικές δαπάνες, οι οποίες χρηματοδοτούνται με διαφορετικό τρόπο. Tο κόστος του φαγητού χρηματοδοτείται από το κράτος, ενώ οι υπηρεσίες σίτισης εξοφλούνται από τα έσοδα του νοσοκομείου. Ωστόσο, στο συγκεκριμένο νοσοκομείο, μετακυλούσαν τη δαπάνη στο έλλειμμα. Έτσι, το νοσοκομείο δεν μείωνε τον προϋπολογισμό του και το χρέος πήγαινε προς ρύθμιση.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Ουδείς γνωρίζει αριθμό και καθήκοντα

Tο αλαλούμ στα δημόσια νοσοκομεία συνεχίζεται ακόμη και σε ό,τι αφορά τα φυσικά πρόσωπα. Aκόμη και σήμερα, το υπουργείο Yγείας δεν γνωρίζει τον πραγματικό αριθμό των εργαζομένων στο EΣY. «Δεν γνωρίζουμε ούτε το ανθρώπινο δυναμικό ούτε τη σύνθεσή του, δηλαδή ποιος κάνει τι και ούτε φυσικά τις κενές θέσεις», επισημαίνει στέλεχος του υπουργείου.

ΕΣΟΔΑ
«Ξεχασμένα» 4,9 εκατ. ευρώ!

Oι διοικήσεις δεν γνωρίζουν τα έσοδα των νοσοκομείων, ούτε καν τις καταθέσεις τους. Eνδεικτική είναι η περίπτωση του νοσοκομείου Pόδου: Tους τελευταίους μήνες οι εργαζόμενοι έχουν ανοίξει «πόλεμο» με την 2η Yγειονομική Περιφέρεια -στην οποία υπάγεται το νοσοκομείο- διεκδικώντας επιπλέον κονδύλια για την πρόσληψη επικουρικού προσωπικού. H διαμάχη έχει φθάσει ακόμη και στα δικαστήρια λόγω των πενιχρών εσόδων του νοσοκομείου. Tο παράδοξο είναι ότι το συγκεκριμένο νοσοκομείο διαθέτει το 2ο μεγαλύτερο ταμειακό υπόλοιπο στην υγειονομική περιφέρεια, ύψους 4,9 εκατομμυρίων ευρώ! Διοίκηση και εργαζόμενοι … αγνοούσαν τα ποσά που έχουν στο ταμείο τους για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

ΝΟΣΗΛΙΑ
Αδιαφορία για είσπραξη εσόδων

Όχι μόνο αγνοούν τα έσοδά τους, αλλά δεν ενδιαφέρονται να διεκδικήσουν και να εισπράξουν τα νοσήλια. Aπό τον έλεγχο προέκυψε ότι τα περισσότερα νοσοκομεία διέθεταν έσοδα, αλλά ανείσπρακτα!

Xαρακτηριστική είναι περίπτωση της 2ης Yγειονομικής Περιφέρειας όπου από την 1η Iανουαρίου, τα 21 νοσοκομεία της έχουν βεβαιώσει έσοδα 108,9 εκατομμυρίων ευρώ και έχουν εισπράξει μόλις 31,7 εκατομμύρια. Mεγάλα νοσοκομεία της Aττικής δεν έχουν βεβαιώσει ακόμη νοσήλια του 2009! Mεταξύ αυτών, είναι το «Aττικόν», για το οποίο εκκρεμεί από πέρυσι βεβαίωση νοσηλίων 41,2 εκατομμυρίων ευρώ, όταν την ίδια χρονιά τα συνολικά του έσοδα από νοσήλια ήταν μόλις 14,4 εκατομμύρια.

ΤΟ ΚΟΛΠΟ
Από την… πίσω πόρτα η πελατεία των γιατρών

Aλλά και τα στοιχεία που διαθέτουν τα νοσοκομεία, όπως για τις εισαγωγές ασθενών, δεν ταυτίζονται με τα βιβλία ασθενών και τους πίνακες προς τα ασφαλιστικά ταμεία. H έρευνα που έγινε στα νοσοκομεία κατέδειξε σε ποσοστό 50% ότι τα στοιχεία διαφέρουν από τμήμα σε τμήμα. Όταν προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το γεγονός στο υπουργείο, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ή τα λάθη είναι αποτέλεσμα «αστοχίας» του γραφείου κινήσεως ασθενών ή οι γιατροί βάζουν στα νοσοκομεία την ιδιωτική τους πελατεία. Yπήρξε μάλιστα μεγάλο νοσοκομείο της περιφέρειας όπου, ενώ στο βιβλίο εισαγωγών είχαν καταγραφεί 18.000 ασθενείς, μόνον τους 10.000… αναγνώρισαν οι υπηρεσίες του νοσοκομείου.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ
Ποτέ δεν λειτούργησαν οι (πανάκριβοι) υπολογιστές

Aκόμη όμως και στις περιπτώσεις όπου έγινε προσπάθεια από τις διοικήσεις να μπει τάξη στο χάος, με την εγκατάσταση σε πρώτη φάση πληροφοριακών συστημάτων, ποτέ δεν λειτούργησαν. Όπως δηλώνει διοικητής στην «H», «καθημερινά βγαίνουν ‘σκελετοί’ από τις ντουλάπες συστημάτων, για τα οποία δαπανήθηκαν εκατομμύρια ευρώ αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκαν».

Mόνο ένα νοσοκομείο της περιφέρειας διέθεσε την περίοδο 2005-2009, 53 εκατομμύρια για την εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων. Παραμένουν αναξιοποίητα, αφού μετά την αντίδραση των εργαζομένων, δεν τέθηκαν σε λειτουργία. «Tα κυκλώματα έπεισαν και τους ευσυνείδητους ότι τα πληροφοριακά συστήματα θα τους δυσκολέψουν τη ζωή», εξηγεί ο διοικητής.

  • 6,5 δισ. ευρώ τα χρέη των νοσοκομείων προς τις προμηθεύτριες εταιρείες μέσα σε μια πενταετία.
  • 2 δισ. ευρώ τα νέα χρέη που έχουν δημιουργηθεί μόνο το 2010.
  • 40 έως 50 δισ. ευρώ εκτιμάται η «μαύρη οικονομία» της Yγείας, για τη δεκαετία 2000-2009!
  • 4,8 δισ. ευρώ απορρόφησε μόνο πέρυσι, η «μαύρη τρύπα» της υγείας, δηλαδή ποσοστό 2% του AEΠ.
  • 150 χιλ. άτομα περίπου μπαινοβγαίνουν καθημερινά στο EΣY (100.000 εργαζόμενοι, 40.000 ασθενείς και 5.000 συγγενείς – συνοδοί)

Δήλωση του Α. Λοβέρδου στην «ΗτΣ»
Δεσμεύομαι να συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα

H πολιτεία οφείλει να απορροφά πόρους από το ΕΣΠΑ, να εφαρμόσει ηλεκτρονική συνταγογράφηση και να ασκεί συνεχώς ελέγχους

«Θα συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα» δηλώνει ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος αναφερόμενος στο ΕΣΥ και αναλαμβάνει την ευθύνη να επιστρέψει στο υπουργείο Οικονομικών εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που καταλήγουν στη μαύρη τρύπα του συστήματος. Μιλώντας στην «Η» ο υπουργός Υγείας παρουσιάζει τα μέτρα που θα λάβει προκειμένου να βρει πόρους για το ΕΣΥ, ώστε να εξασφαλίζει ποιοτικές υπηρεσίες υγείας:

«Το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι ένα σύστημα που μπλέχτηκε μέσα στον χρόνο σαν κουβάρι και το μπλέξιμο αυτό συνεπάγεται την κακοδιοίκηση και ευνοεί την ακαταστασία, τη σπατάλη και τη διαφθορά. Για να μπορέσει η πολιτεία να διοικήσει το σύστημα υγείας οφείλει να εισαγάγει με τρόπο αποτελεσματικό τα απαραίτητα εργαλεία (μηχανογράφηση, διπλογραφικό κ.ά.), να απορροφά πόρους από το ΕΣΠΑ για δημιουργικούς σκοπούς, να οργανώσει τους διοικητικούς αρμούς από τα νοσοκομεία προς τις Διοικητικές Υγειονομικές Περιφέρειες και το υπουργείο, να εφαρμόσει πλήρως το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και να ασκεί συνεχώς ελέγχους. Προσπαθούμε λοιπόν μέσα σε πολύ λίγους μήνες να κάνουμε όσα δεν έγιναν επί πολλά χρόνια. Μόνο με αυτές τις παρεμβάσεις, το σύστημα θα εξοικονομήσει πόρους από τον εαυτό του και τον περιορισμό της σπατάλης και θα μπορέσει εν μέρει να τα αξιοποιήσει για τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας καθώς και για την επιστροφή στο υπουργείο Οικονομικών μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, που σήμερα καταπίνονται από την μαύρη τρύπα.

Καλούμαι λοιπόν όσο πιο γρήγορα μπορώ, να συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα, προκειμένου να βρω τους πόρους που χρειάζονται αφενός μεν για την προστασία της Υγείας μέσα από την πρόληψη και αφετέρου για την προστασία του ασθενούς».

πηγή

ΑΕΙ: σόι πάει το βασίλειο

Την ώρα που κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας ευαγγελίζονται ένα νέο, σύγχρονο και αξιοκρατικό πανεπιστήμιο, τα ανώτατα ιδρύματα της χώρας αποκαλύπτουν τις χρόνιες παθογένειές τους. Οι λίστες οικογενειοκρατίας που ετοιμάζονται να στείλουν τα ιδρύματα στο υπουργείο Παιδείας, ύστερα από σχετική κατεπείγουσα εντολή, επιβεβαιώνουν όλες τις κακές φήμες, αν και η αλήθεια είναι ακόμη χειρότερη.

Μεγάλες σχολές, όπως η Ιατρική και η Νομική Αθηνών, αποδεικνύονται φέουδα ολίγων δεκάδων υψηλόβαθμων καθηγητών, ενώ άλλες μικρότερες είναι απλώς… οικογενειακές σχολές. Η Ιατρική είναι το απόλυτο παράδειγμα. Σε μια σχολή με περίπου 100 καθηγητές α’ βαθμίδας, καταγράφηκαν 18 μέλη ΔΕΠ (Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού) όλων των επιπέδων (λέκτορες, επίκουροι, αναπληρωτές), που είναι τέκνα νυν και τέως καθηγητών στο ίδιο ίδρυμα, πλην ενός του οποίους ο πατέρας είναι καθηγητής στο ΑΠΘ. Ωστόσο, διπλάσιοι υπολογίζονται οι λοιποί συγγενείς, ανίψια, γαμπροί, νύφες, πρώην και νυν σύζυγοι που συγκροτούν το ευρύτερο συγγενικό περιβάλλον, το οποίο, όμως, απουσιάζει από τις λίστες που προορίζονται για το υπουργείο Παιδείας. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ερώτημα που τέθηκε και απαντήθηκε αφορά τα «μέλη ΔΕΠ που είναι τέκνα διδασκόντων στα ΑΕΙ». Ολοι οι άλλοι έμειναν απ’ έξω.

Οι διάδοχοι

Σήμερα, η «Ε» δημοσιεύει τις πρώτες λίστες οικογενειοκρατίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών που καταρτίζουν οι κοσμήτορες και πρόεδροι των τμημάτων. Χωρίς ονόματα, με κριτήριο μόνο τη συγγένεια α’ βαθμού και αποκλειστικά τα τέκνα των γονέων διδασκόντων. Αποτέλεσμα; Από τους περίπου 1.700 που διδάσκουν στο ίδρυμα, 40 εμφανίζονται ως τέκνα νυν και τέως καθηγητών και αναπληρωτών καθηγητών ΑΕΙ ενώ «απουσιάζουν» όλες οι άλλες συγγένειες.

Μετά την πρωταθλήτρια Ιατρική, που κατέχει με διαφορά την πρώτη θέση, ακολουθεί η Νομική. Σ’ αυτήν πέντε μόνο φερέλπιδες λέκτορες εμφανίζονται ως κληρονόμοι καριέρας, αλλά εκτιμάται ότι είναι πολύ περισσότεροι όσοι συμπληρώνουν το ευρύτερο δίκτυο συγγενικών και άλλων στενών σχέσεων.

Στη σχολή της Κοινωνικής Θεολογίας, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί ανέκδοτο νεποτισμού στους κόλπους της πανεπιστημιακής κοινότητας, η λίστα περιλαμβάνει τρία μέλη ΔΕΠ-τέκνα καθηγητών ενώ είναι γνωστό τοις πάσι ότι μια μόνο οικογένεια σ’ αυτό το τμήμα είναι αρκετά πολυπληθέστερη, χώρια οι εξ αγχιστείας και οι συγγενείς των εξ αγχιστείας συγγενών που, επίσης, απολαμβάνουν προνόμια διδασκαλίας και καριέρας στο κορυφαίο ίδρυμα της χώρας.

Η απόπειρα καταγραφής από την «Ε» του ευρύτερου δικτύου συγγενειών μόνο σε μια σχολή, στην Ιατρική, βρήκε τουλάχιστον 20 περιπτώσεις οικογενειών που συνδέονται, η καθεμιά εξ αυτών, με έναν, δύο έως και τρεις διορισμούς. Χώρια τα λίγα, πλην ενδεικτικά, φαινόμενα πολλαπλής και ακραίας ευνοιοκρατίας που καταγγέλλονται κατά καιρούς αλλά ποτέ δεν διαλευκάνθηκαν. Χώρια, φυσικά, τα ακόμη μεγαλύτερα αλλά «αφανή» πελατειακά δίκτυα που απεικονίζουν απόλυτα τον αραχνώδη ιστό που υφαίνει ο νεποτισμός εδώ και χρόνια πάνω από ζωτικά σημεία των ελληνικών ΑΕΙ.

«Το 50% των καθηγητών στην Ιατρική φροντίζουν οι ίδιοι για τη διαδοχή τους», λένε χαρακτηριστικά όσοι έχουν καλή γνώση της κατάστασης. Καθηγητές (νυν και τέως) και αναπληρωτές έχουν παιδιά κι ανίψια (ένα, δύο, τρία) ήδη διορισμένα στη σχολή ή και στο τμήμα τους. Αλλοι συμβαίνει να έχουν όλη ή σχεδόν όλη την οικογένεια κοντά τους, συμπεριλαμβανομένων των συζύγων των παιδιών τους, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις τυγχάνει να είναι και τέκνα άλλων καθηγητών.

Εντονα έχουν επικριθεί υποθέσεις ζευγαριών, που χωρίς να έχουν την ίδια ειδικότητα βρίσκονται στο ίδιο τμήμα. Χαρακτηριστική η περίπτωση συζύγου μετεγγραφομένης από το ΑΠΘ στο Αθηνών, αρχικά σε τμήμα άσχετο της ειδικότητάς της και ακολούθως στο τμήμα του συζύγου της, επίσης άσχετο με τους τίτλους της. Αλλες πάλι οικογένειες εντυπωσιάζουν μόνο με το μέγεθός τους. Ο (τέως) καθηγητής πατέρας-πατριάρχης έχει τρία παιδιά. Ο γιος, η μια κόρη, ο άνδρας της καθώς και ο άνδρας της άλλης κόρης απασχολούνται, επίσης, στην Ιατρική. Το ίδιο η νυν και η πρώην σύζυγος του (τέως) καθηγητή. Σύνολο έξι.

Η συγγένεια

«Παρά το βαθμό συγγένειας πολλοί αναδεικνύονται ως εξαιρετικοί επιστήμονες» τονίζουν ακόμα και όσοι καταγγέλλουν τα φαινόμενα νεποτισμού στα πανεπιστήμια. Πράγματι, έτσι είναι. Η συγγένεια, όπως δεν μπορεί να είναι μοναδικό κριτήριο ανάδειξης επιστημόνων, έτσι δεν μπορεί να είναι και στοιχείο καταδίκης και απόρριψής τους. Ωστόσο, το στοιχείο ηθικής τάξεως που εγείρεται εκ των πραγμάτων αποτελεί κοινό τόπο των αντιδράσεων. Συνδέεται άμεσα με τα παράλληλα φαινόμενα αναξιοκρατίας και ευνοιοκρατίας, «πυλώνες» των συστημάτων διαφθοράς σε κρίσιμους τομείς μιας Πολιτείας.

Μέσα σ’ ένα χρόνο, από τον Οκτώβριο του 2009, σύμφωνα με τα όσα είπε ο υφυπουργός Γιάννης Πανάρετος στη Βουλή (απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ Κ. Αϊβαλιώτη), έχουν ανασταλεί 100 περιπτώσεις εξέλιξης πανεπιστημιακών, ενώ άλλες 15 έχουν ήδη ακυρωθεί ως παράτυπες. Μένει να φανεί πόσο μακριά θα φτάσει η τρέχουσα έρευνα από το υπουργείο Παιδείας.

πηγή

 

Διευθυντής Ψυχιατρικής με τη «Χρυσή Αυγή» στις εκλογές

«Δεν είμαι τρελός, οι κύριοι της πολιτικής θέλουν να μας τρελάνουν! Υπηρετώ χρόνια ολόκληρα την ιατρική, αλλά φέτος λίγο πριν από το καλοκαίρι, ανοίγοντας το φάκελο με το επίδομα αδείας μου, κατάλαβα ότι το αρμόδιο Υπουργείο μας περνάει για ηλίθιους» είναι τα λόγια αγανάκτησης του διευθυντή του 4ου ψυχιατρικού τμήματος Δαφνίου και ψυχιάτρου Κωνσταντίνου Παρασχάκη.

«Ξέρω ότι αποτελεί είδηση η συμμετοχή μου στις εκλογές ως υποψήφιου συμβούλου με το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής, αλλά πραγματικά, οφείλω να το πω, δε βλέπω τίποτα διαφορετικό στα άλλα κόμματα. Όλοι το ίδιο διαβρωμένοι και κορεσμένοι είναι… Έψαξα να βρω ανθρώπους και δημοκράτες στα κόμματα, ανθρώπους που να κοιτάζουν το κοινωνικό σύνολο και όχι τον εαυτό τους ή την τσέπη τους, ανθρώπους που να θέλουν πραγματικά να δώσουν κάτι κι όμως δεν βρήκα…» καταγγέλλει ο ψυχίατρος.

«Και θα το βρείτε στη Χρυσή Αυγή, κύριε Παρασχάκη; Η επιλογή σας αυτή μήπως είναι υπερβολική και αρκετά ακραία, που ενδέχεται κιόλας να σας στιγματίσει;» ήταν η ερώτηση του δημοσιογράφου.

«Άκουσε αγαπητέ μου, έχω χορτάσει από τους δήθεν και από τους δημοκράτες. Ήμουν και στη Νέα Δημοκρατία και θα μπορούσα να είχα κατέβει μαζί τους στις εκλογές. Πίστεψέ με, δεν αξίζει τον κόπο, τους έφαγα όλους στη “μάπα”. Από όλες τις παρατάξεις. Εδώ μπορεί να τους λέτε ακραίους, αλλά βρήκα ανθρώπους που μου εμπνέουν εμπιστοσύνη. Αν και τούτοι με απογοητεύσουν, μετά δεν ξέρω τι θα κάνω. Ναι, σας καταλαβαίνω και αποδέχομαι ότι αποτελεί είδηση η υποψηφιότητα ενός διευθυντή ψυχιατρικής να κατεβαίνει με τους Χρυσαυγίτες, αλλά είμαι έτοιμος σε όποιον με προκαλέσει να δώσω απαντήσεις για αυτή μου την επιλογή. Και τότε θα δουν όλοι αυτοί οι κύριοι που έχουν κάνει επάγγελμα την πολιτική ποιος είναι τρελός και ποιος δεν είναι. Ποιος αγαπάει και ποιος όχι αυτόν τον τόπο. Ποιος είναι ακραίος και ποιος μεσαίος» κατέληξε με θυμό ο διευθυντής της Ψυχιατρικής Κλινικής Κωνσταντίνος Παρασχάκης.

πηγή

Athens Classic Marathon

Don’t Visit Greece

You have doubtlessly been informed that Greece is bankrupt and had to recourse to the International Monetary Fund (IMF). You might be wondering who are those responsible for Greece’s bankruptcy. If your country was bankrupt, wouldn’t you ask for those responsible to be brought to justice? I guess so. This is what the Greeks ask for as well. However, in Greece there are none responsible for the bankruptcy. Nobody has been charged and nobody has been brought to justice. Nobody! Is this hard to believe? Read the newspapers of your country, search on the web and you will see that Greece’s bankruptcy is an orphan. Those that made the country bankrupt and moved their assets to foreign banks are still free and still govern Greece.

Greece is in effect under a political and financial oligarchy which controls the media and the justice system. Essentially, Greece is under a dictatorship. Some tens of families rule the place for decades. Greece, the birthplace of Democracy (and Marathon), is under a modern dictatorship.

Now, the European Union and the International Monetary Fund gave new loans to Greece. These funds will not help the Greek people but the governing dictators, the financial oligarchy and the owners of the media outlets. Yes, it might seem strange, but the loans from the European Union and the International Monetary Fund are being managed by the same people who led Greece into bankruptcy.

During the military dictatorship in Greece (1967 – 1974) there were international pleas for citizens not to visit Greece, in order to suffocate the colonels. This is what I am asking of you now.

Don’t visit Greece. Don’t visit Greece until this dictatorship falls. Help us to liberate Greece.

We don’t need money. First of all, we need democracy. I ask that you help Greece to become a democratic country again.

Don’t visit Greece! Liberate us!

Pitsirikos (just a blogger from Greece)

Περισσότερα εδώ

Ιδιωτικές φυλακές: Arbeit macht frei!

Η ιστορία κύκλους κάνει, μόνο που στη θέση των Ες-Ες έχουμε τους Ceo και τους χρηματιστές

Της Αλίκης Βεγίρη, Δρόμος της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Με την προβλεπόμενη από το υπουργείο Οικονομικών αυστηροποίηση του ισχύοντος ποινικού θεσµικού πλαισίου για φορολογικές παραβάσεις και περιπτώσεις φοροδιαφυγής ακόμα και για ένα ευρώ, εύλογα αναρωτήθηκαν οι δικαστές για το πού θα χωρέσουν όλοι αυτοί οι νέοι παραβάτες που, χωρίς αμφιβολία, θ’ αποτελέσουν ένα καθόλου ευκαταφρόνητο σύνολο. Οι ελληνικές φυλακές είναι ήδη υπερπλήρεις, μια και στα 30 σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, συνολικής χωρητικότητας περίπου 6.000 θέσεων, κρατούνται 12.000 άνθρωποι. Χρήματα για ανέγερση νέων δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα, οπότε το ερώτημα είναι τι κάνουμε;

Η απάντηση βρίσκεται στις μαγικές λέξεις ιδιωτικός και ιδιωτικοποίηση, που τα καταφέρνουν φτηνότερα και καλύτερα και το παρόν κείμενο αποτελεί μια ευγενική προσφορά στους ιθύνοντες, παρέχοντάς τους υλικό με την εμπειρία χωρών όπου το μοντέλο των ιδιωτικών φυλακών βρίσκεται ήδη σε λειτουργία και θάλλει.

Ας αρχίσουμε από την πάντα «πρωτοπόρα» Αμερική. Αυτή τη στιγμή, πέρα από αρκετές δεκάδες μικρές, υπάρχουν τρεις μεγάλες ιδιωτικές κερδοσκοπικές εταιρίες, οι Corrections Corporation of America, ο όμιλος GEO και τα Community Education Centers, οι οποίες και μονοπωλούν τον κλάδο με 264 σωφρονιστικά καταστήματα, κυρίως στις νότιες και δυτικές πολιτείες, χωρητικότητας 99.000 κρεβατιών-κρατουμένων. Και όπως δείχνουν τα νούμερα, τα καταφέρνουν αρκετά καλά αυξάνοντας σταθερά την αναλογία των κρατουμένων σε ιδιωτικές προς κρατικές φυλακές, από 6% το 2000, σε 9% το 2007, καθώς και τα κέρδη τα οποία ανέρχεται σε αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια.

Τα κέρδη, δε, αυτά οφείλονται είτε σε λειψές υπηρεσίες, είτε σε υπαμειβόμενους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, είτε σε αμοιβές για ανύπαρκτους κρατούμενους, μια και το κράτος, βρέξει-χιονίσει, εγγυάται και πληρώνει για ένα ορισμένο αριθμό κεφαλών, είτε σε αύξηση της πελατείας και του κύκλου εργασιών, είτε στην υπερεκμετάλλευση της εργασίας που παρέχουν οι κρατούμενοι έναντι εξευτελιστικής αμοιβής σε συμβεβλημένες εταιρίες όπως Microsoft, Nike, Dell Computers, Best Western Hotels, Honda, K-Mart, McDonald’s, Burger King κ.ά. Έτσι, παρατηρείται το φαινόμενο, ενώ η εγκληματικότητα στην Αμερική να ελαττώνεται, ο αριθμός των φυλακισμένων να αυξάνει.

Μπορεί να είναι τυχαίο, μπορεί όμως και όχι, αν κι όλες οι ενδείξεις συνηγορούν υπέρ της δεύτερης εκδοχής. Μια υπόθεση που έχει έρθει, πρόσφατα, στο φως της δημοσιότητας αφορούσε κύκλωμα δικαστών στην Πενσυλβανία, οι οποίοι ήδη από το 2002 και έναντι αδρής αμοιβής ίσης με $2.6 εκατομμύρια, έστελναν σωρηδόν πελάτες ακόμα και εφήβους, 2.000 τον αριθμό, στις ιδιωτικές φυλακές, ακόμα και για αδικήματα όπως χαστούκια και προσβολές παιδιών προς τους συμμαθητές τους.

Πέρα απ’ αυτό, η εμπειρία μάς έχει διδάξει ότι επιχειρηματικοί κολοσσοί δύσκολα μπορούν να σταθούν στα πόδια τους χωρίς την ανάλογη πολιτική υποστήριξη με αμοιβαίο προφανώς όφελος.

Έτσι, η συμμετοχή των δυο πρώτων στο αμερικανικό νομοθετικό συμβούλιο (ALEC), οργανισμό που προωθεί νομοθετήματα για σκληρότερες ποινές και τον οποίον χρηματοδοτούν αδρά, δεν μπορεί να ιδωθεί ξέχωρα από την αυστηροποίηση των ποινών που έχει επιβληθεί σε αρκετές πολιτείες από τη μια, και την αύξηση των συμβολαίων που συνάπτουν με το κράτος, απ’ την άλλη. Αυστηρότερες ποινές και αύξηση του αριθμού των εγκλείστων είναι μια πρακτική που συντονίζεται αρκετά καλά με τα φοβικά αντανακλαστικά των νοικοκυραίων, αλλά και με τα κέρδη των επιχειρήσεων. Για να μην πούμε ότι αυξάνουν κιόλας την απασχόληση σε εγκαταλελειμμένες ημι-αγροτικές περιοχές, οπότε είναι και διπλά ευχαριστημένοι.

Απ’ όλες, όμως, τις κατηγορίες παραβατών, η πιο πολυπληθής και αγαπημένη είναι αυτή των μεταναστών, που εισέρχονται παράνομα στη χώρα. Τα τελευταία πέντε χρόνια ο αριθμός των διώξεων έχει αυξηθεί κατά 400%, γεγονός που κάνει τις εταιρίες και ειδικά την GEO, να τρίβουν τα χέρια τους από χαρά μπροστά σ’ αυτή την ανέλπιστα σταθερή πελατεία. Σκέφτομαι ότι επειδή και στην Ελλάδα εκπληρώνονται αυτές οι προϋποθέσεις, η κυβέρνηση θα μπορούσε κάλλιστα, ειδικά δε μετά τις fast-track διευκολύνσεις, ν’ αναζητήσει επί τούτου ανάλογα επενδυτικά κεφάλαια στο εξωτερικό.

Φυσικά στον επιχειρηματικό αυτό τομέα δεν θα μπορούσε να μείνει πίσω το Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 11 συνολικά ιδιωτικές φυλακές, οι οποίες φιλοξενούν το 11% των κρατουμένων, δηλαδή γύρω στους 9.000.

Το ότι κι εκεί έχει αυξηθεί ο αριθμός τους, σε σχέση με Γαλλία και Γερμανία, δεν θα μπορούσε να ήταν κι αυτό τυχαίο. Το ρεκόρ, όμως, το έχει η Αυστραλία με το 17% των φυλακισμένων να βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια. Ιδιωτικές φυλακές λειτουργούν επίσης και στην Νότια Αφρική, τη Νέα Ζηλανδία και τον Καναδά.

Άντε και στα δικά μας…