Συνεχίζεται η ανακολουθία της κυβέρνησης για το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών

αναδημοσίευση από το Βlog Ενάντια στην Ομοφοβία

πρώτη δημοσίευση στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Σύμφωνο συμβίωσης χωρίς… διακρίσεις

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ

Όπως ακριβώς και με τον “κουκουλονόμο”, έτσι και με το σύμφωνο συμβίωσης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, άλλα έλεγε και άλλα κάνει. Ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές, όχι μόνο δεν επέκτεινε το σύμφβωνο και στα ομόφυλα ζευγάρια, όπως είχε δεσμευθεί, αλλά ούτε καν βελτίωσε τις ατέλειες του συμφώνου για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Αντίθετα, ροκανίζει το χρόνο παραπέμποντας διαρκώς το θέμα σε … επιτροπές. Όταν όμως βρεθεί ενώπιον ευρωπαίων πολιτών, εκεί αναγνωρίζει τις ενώσεις τους. Μήπως περιμένει να καταδικασθεί η Ελλάδα και πάλι στο Στρασβούργο;

Πολλά, όμως, είναι ακόμη τα προβλήματα από την εφαρμογή του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου στα ετερόφυλα ζευγάρια

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Οι υπάλληλοι του υπουργείου Εσωτερικών προβληματίζονται σοβαρά κάθε φορά που παραλαμβάνουν αιτήματα κοινοτικών υπηκόων, οι οποίοι ζητούν να αναγνωριστεί επίσημα από την ελληνική πολιτεία η έννομη σχέση τους με τους συντρόφους τους, όπως ακριβώς γίνεται δηλαδή και στις χώρες προέλευσής τους.

Το θέμα σκοντάφτει, βλέπετε, στην έλλειψη ανάλογου θεσμικού πλαισίου, καθώς εδώ δεν ισχύει ακόμη το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών, ούτε βέβαια, πολύ περισσότερο, ο πολιτικός τους «γάμος». Η απόπειρα που έγινε πριν από ενάμιση χρόνο από τον δήμαρχο της Τήλου δεν έγινε αποδεκτή από την ελληνική Δικαιοσύνη.

Ωστόσο, το ελληνικό κράτος δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζει την ένωση ατόμων του ίδιου φύλου. Ετσι, οι υπηρεσίες του αναγκάζονται να αναγνωρίσουν στην πράξη όλα τα δικαιώματα των κοινοτικών υπηκόων που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης ή πολιτικό «γάμο» με ομόφυλό τους, βάσει του δικαίου που ισχύει στη χώρα τους. Εδώ αρχίζει όμως η αδικία, καθώς από την αναγνώριση αυτή αποκλείονται οι έλληνες ομοφυλόφιλοι που επιθυμούν το ίδιο. Συνέχεια

Αυτό είναι το θαύμα της Πλατείας Ταχρίρ για την Αίγυπτο – του Σλαβόι Ζίζεκ

αναδημοσίευση από το Red NoteBook

Αυτό είναι το θαύμα της Πλατείας Ταχρίρ για την Αίγυπτο

Η πιο σημαντική στιγμή ήταν όταν μουσουλμάνοι και κόπτες χριστιανοί προσευχήθηκαν μαζί στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου, ψέλνοντας: «είμαστε όλοι ένα», παρέχοντας έτσι την καλύτερη απάντηση απέναντι στη σεχταριστική θρησκευτική βία.

Του Σλαβόι  Ζίζεκ

Δε μπορεί κανείς παρά να μνημονεύσει τη «θαυματουργή» φύση των γεγονότων  στην Αίγυπτο. Συνέβη κάτι που λίγοι προέβλεψαν, διαψεύδοντας έτσι τις γνώμες των ειδικών, σαν η εξέγερση να μην ήταν απλά το αποτέλεσμα κοινωνικών αιτιών, αλλά να προήλθε από την παρέμβαση ενός μυστηριώδους δρώντα που μπορούμε να αποκαλέσουμε, με πλατωνικούς όρους, αιώνια ιδέα της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας.

Η εξέγερση ήταν οικουμενική. Υπήρξε η άμεση δυνατότητα για όλους μας ανά τον κόσμο να ταυτιστούμε με αυτή και να αναγνωρίσουμε  τις διακυβεύσείς της, δίχως να υπάρχει ανάγκη για κάποια πολιτισμική ανάλυση των χαρακτηριστικών της αιγυπτιακής κοινωνίας. Σε αντίθεση με την ιρανική επανάσταση του Χομεϊνί (όπου οι αριστεροί έπρεπε να περάσουν το μήνυμά τους μέσα σε ένα πλαίσιο κυριαρχούμενο από τον ισλαμισμό), εδώ το πλαίσιο είναι αυτό μίας οικουμενικά εκκοσμικευμένης έκκλησης για ελευθερία και δικαιοσύνη, σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμα και η Μουσουλμανική Αδελφότητα  αναγκάστηκε να υιοθετήσει τη γλώσσα των εκκοσμικευμένων αιτημάτων.

Η πιο σημαντική στιγμή ήταν όταν μουσουλμάνοι και κόπτες χριστιανοί  προσευχήθηκαν μαζί στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου, ψέλνοντας: «είμαστε όλοι ένα», παρέχοντας έτσι την καλύτερη απάντηση απέναντι στη σεχταριστική θρησκευτική βία. Όλοι εκείνοι οι  νεο-συντηρητικοί  που ακούν κριτική στην πολυπολιτισμικότητα από την πλευρά των οικουμενικών αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας, έχουν τώρα να αντιμετωπίσουν τη στιγμή της αλήθειας τους: επιθυμείτε οικουμενική ελευθερία και δημοκρατία; Αυτό είναι που απαιτεί ο λαός της Αιγύπτου, οπότε γιατί οι νεο-συντηρητικοί  νιώθουν άβολα; Μήπως γιατί οι διαδηλωτές στην Αίγυπτο μνημονεύουν την ελευθερία και την αξιοπρέπεια ταυτόχρονα με την κοινωνική και την οικονομική δικαιοσύνη;

Από την αρχή η βία των διαδηλωτών υπήρξε καθαρά συμβολική, μία πράξη ριζοσπαστικής και συλλογικής πολιτικής ανυπακοής. Ανέστειλαν την  εξουσία του κράτους – δεν επρόκειτο απλά για μία εσωτερική απελευθέρωση, αλλά για μία κοινωνική πράξη θραύσης των αλυσίδων της υποτέλειας. Η φυσική βία προκλήθηκε από τους πληρωμένους φονιάδες του Μουμπάρακ, οι οποίοι εισήλθαν στην πλατεία Ταχρίρ με άλογα και καμήλες χτυπώντας το λαό. Το μόνο που έκαναν οι διαδηλωτές ήταν να υπερασπίσουν τους εαυτούς τους.

Μολονότι μαχητικό, το μήνυμα των διαδηλωτών δεν ζητούσε αίμα. Το βασικό αίτημα ήταν να φύγει ο Μουμπάρακ και έτσι να ανοίξει ο δρόμος για την ελευθερία στην Αίγυπτο, μία  ελευθερία που δεν θα εξαιρούσε κανέναν. Η έκκληση των διαδηλωτών προς το στρατό, ακόμα και προς τη μισητή αστυνομία, δεν ήταν «Θάνατος σε εσάς!» αλλά « Είμαστε αδέρφια! Ενωθείτε μαζί μας!». Αυτό το χαρακτηριστικό διακρίνει ξεκάθαρα μία χειραφετητική διαδήλωση από μία δεξιά λαϊκιστική διαδήλωση. Μολονότι η κινητοποίηση της δεξιάς διακηρύττει την οργανική ενότητα του λαού, πρόκειται για μία ενότητα στηριζόμενη πάνω σε μία έκκληση καταστροφής του υποδεικνυόμενου εχθρού ( Εβραίοι, προδότες). Συνέχεια

Πρόβα… μνημονίου με εξέγερση στο Ουισκόνσιν

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΩΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΩΝ

Η επίθεση των Ρεπουμπλικάνων στα συνδικάτα, με άλλοθι τα ελλείμματα, δημιούργησε νέα δεδομένα και αφύπνισε το εργατικό κίνημα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ

Αίφνης, το φιλήσυχο Ουισκόνσιν μετατράπηκε σε ένα εθνικό ιδεολογικό πεδίο μάχης. Κατά τη διάρκεια των δυναμικών διαδηλώσεων την περασμένη εβδομάδα εναντίον του κυβερνήτη του Ουισκόνσιν Σκοτ Ουόκερ στην πρωτεύουσα της πολιτείας, Μάντισον, ο ρεπουμπλικάνος βουλευτής Πολ Ράιν περιέγραψε την ατμόσφαιρα με την πιο χαρακτηριστική δήλωση: «Ειναι σαν να μετακόμισε το Κάιρο στο Μάντισον».

Το συνδικάτο πυροσβεστών περικύκλωσε το Καπιτώλιο του Μάντισον εναντίον του νομοσχεδίου που κατέβασε ο ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης του Ουισκόνσιν. Κατά τον νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν, προφανώς και δεν ήταν το πιο έξυπνο σχόλιο από τη στιγμή που δεν ήθελε να συγκρίνει τον Σκοτ Ουόκερ, που είναι επίσης Ρεπουμπλικάνος, με τον εκδιωχθέντα πρώην πρόεδρο της Αιγύπτου, Χόσνι Μουμπάρακ. «Αυτό που συμβαίνει στο Ουισκόνσιν δεν έχει να κάνει με τον προϋπολογισμό της πολιτείας. Αυτό που προσπαθεί ο Ουόκερ και οι υποστηρικτές του είναι να μετατρέψουν το Ουισκόνσιν από μια λιγότερο λειτουργική δημοκρατία σε κάτι που θα μοιάζει με μια ολιγαρχία του Τρίτου Κόσμου», έγραψε ο Κρούγκμαν στους «New York Times».

Η συνεχιζόμενη κατάληψη του τοπικού Καπιτωλίου και οι συνεχιζόμενες διαδηλώσεις από δημόσιους υπαλλήλους, εργάτες, φοιτητές κ.ά., έχουν λάβει πλέον εθνικές διαστάσεις. Οι Ρεπουμπλικάνοι, που κέρδισαν τις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές υπερτονίζοντας ότι οι κρατικές δαπάνες είναι «εκτός ελέγχου», βλέπουν το Ουισκόνσιν ως την αρχή μιας ιδεολογικής αναμέτρησης. «Δεν θα γίνουμε Ελλάδα» είπε ο Σκοτ Ουόκερ, ενώ ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Τζον Μπέινερ κατηγόρησε την «πολιτική μηχανή» του Μπαράκ Ομπάμα ότι βοήθησε να οργανωθούν «διαδηλώσεις τύπου Ελλάδας». Στον αντίποδα, τα συνδικάτα και οι σύμμαχοί τους καταγγέλλουν τα σχέδια των Ρεπουμπλικάνων, προειδοποιώντας να μην επιχειρηθεί η ισοσκέλιση των προϋπολογισμών «στην πλάτη των μικρομεσαίων» και προγραμματίζουν εκστρατείες διαφώτισης σε 27 πολιτείες.

Το Ουισκόνσιν αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα στον προϋπολογισμό του, αλλά το πρόβλημά του είναι μικρότερο σε σχέση με αυτά που αντιμετωπίζουν άλλες αμερικανικες πολιτείες. Τα έσοδα της πολιτείας έχουν μειωθεί εξαιτίας της κακής κατάστασης της οικονομίας, ενώ τα κονδύλια που δόθηκαν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση μέσω του πακέτου διάσωσης των 787 δισ. δολαρίων το 2009 έχουν εξανεμιστεί. Ο νεοκλεγείς κυβερνήτης ζήτησε θυσίες από όλους, και τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα, σε μια κίνηση συμβιβασμού, συμφώνησαν σε μειώσεις αποδοχών ύψους 8%. Ο Ουόκερ όμως δεν ενδιαφέρεται να κλείσει καμία συμφωνία μαζί τους, γιατί απλά δεν θέλει να μοιραστεί μαζί τους τις θυσίες που έχει αποφασίσει.

Το επίμαχο νομοσχέδιο προωθείται ως συνταγή για να μειωθεί το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα που αντιμετωπίζει το Ουισκόνσιν, ύψους 3,6 δισ. δολαρίων. Στην ουσία καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στον δημόσιο τομέα για αυξήσεις άνω του πληθωρισμού, αφαιρεί από τα συνδικάτα το δικαίωμα να διαπραγματεύονται την περίθαλψη και τις συντάξεις, επιτρέπει τις απολύσεις όσων «συλλογικά και οργανωμένα παρακωλύουν την εργασία» ή απουσιάζουν δίχως την έγκριση του εργοδότη, ενώ καταργεί και τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των συμβασιούχων ορισμένου χρόνου.

Ολα αυτά όμως για ποιο λόγο; Συνέχεια

Εκτελούν συμβόλαια. Η προαποφασισμένη παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ και η συμπλήρωση ενός αποκαλυπτικού παζλ

αναδημοσίευση από το Βαθύ Κόκκινο – πρώτη δημοσίευση στο Δρόμο της Αριστεράς

Εκτελούν συμβόλαια. Η προαποφασισμένη παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ και η συμπλήρωση ενός αποκαλυπτικού παζλ

Ο «σύντροφος» Στρος Καν απογύμνωσε τον Παπανδρέου

Η προαποφασισμένη παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ, ο ρόλος του Προβόπουλου, η αμαρτωλή Goldman Sachs και τα γεγονότα που συμπληρώνουν ένα αποκαλυπτικό παζλ
Παρ’ ότι ο Μέτερνιχ έδωσε την πιο κυνική απάντηση στο ερώτημα πόση ηθική χωρά στη διαχείριση της εξουσίας με την περίφημη φράση του «είναι χειρότερο από έγκλημα, είναι λάθος!», η ηθική εξακολουθεί να αποτελεί μια καίρια διάσταση στην αξιολόγηση της πολιτικής από τους πολίτες. Άλλωστε, ηθικά κυρίως είναι τα κριτήρια με τα οποία οι Έλληνες πολίτες, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση του Ευρωβαρόμετρου, σε ποσοστό 70% έως 90% εκφράζουν τη δυσπιστία τους έναντι των κομμάτων, της κυβέρνησης, της τηλεόρασης, των επιχειρήσεων, των τραπεζών. Με μια κουβέντα, έναντι της εξουσίας. Το παράδοξο είναι ότι τα κριτήρια της ηθικής τα επέβαλε στους πολίτες το ίδιο το σύστημα εξουσίας και διακυβέρνησης του διεθνούς και εγχώριου καπιταλισμού, στην προσπάθεια του να εμφανίσει τις κρίσεις, σε κάθε εκδοχή τους, ως ένα είδος ηθικής κύρωσης σε αποκλίσεις προσώπων και θεσμών από νοητούς και ρητούς κανόνες που, όταν τηρούνται, όλα πάνε θαυμάσια.

Η περί διαφάνειας και σκανδάλων φλυαρία, οι διαβόητες ανεξάρτητες αρχές, η απόδοση της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην απληστία των golden boys έχουν την ίδια νεοφιλελεύθερη ιδεολογική ρίζα με την καπιταλιστική απορύθμιση που έχει φέρει την ανθρωπότητα στο στόμα της τρέλας. Το επίσης παράδοξο είναι ότι η διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου προπαγάνδισαν εξ αρχής έναν απαιτητικό κώδικα ηθικής αυτοδέσμευσης, με κανόνες διαφάνειας και δημόσιας λογοδοσίας, ο οποίος τους εκθέτει τραγελαφικά, τουλάχιστον σε όσους τον πίστεψαν.
Από την άποψη αυτή, η ακολουθία -αποκαλύψεων για το πόσο άδολη, ανιδιοτελής, αθώα, ειλικρινής ήταν η διαχείριση της κρίσης του χρέους από την κυβέρνηση από τον Οκτώβριο του 2009, οπότε ανέλαβε την εξουσία, αλλά ακόμη και προεκλογικά, εκτός από τροφή για ανέκδοτα, μπορεί να εξελιχθεί σε μια πολιτική πανωλεθρία. Πολύ περισσότερο που το «πείραμα Μνημόνιο» αποτυγχάνει παταγωδώς και το «πειραματόζωο Ελλάδα» κινδυνεύει να μείνει στον τόπο.

Ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντομινίκ Στρος Καν, προαλειφόμενος ως υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας στις εκλογές του 2012, έχωσε ένα ακόμη καρφί στα πλευρά της κυβέρνησης και του Γ. Παπανδρέου προσωπικά, αποκαλύπτοντας ότι ήδη από το Δεκέμβριο του 2009 είχε συζητήσει αυτό το ενδεχόμενο με τον επικεφαλής του ΔΝΤ, παρ’ ότι δυο μήνες μετά διαβεβαίωνε το πανελλήνιο ότι κάτι τέτοιο αποκλείεται.

Στη συζήτηση της σχετικής ερώτησης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα χτες ο Γ. Παπανδρέου απέφυγε με αδιέξοδες ρητορικές ακροβασίες να διαψεύσει την αποκάλυψη Στρος Καν, και περιορίστηκε να χαρακτηρίσει «σχολιαστή κουτσομπολιών» τον Αλ. Τσίπρα και την Αριστερά. Το ερώτημα είναι αν αυτές οι πιρουέτες θα είναι εφικτές σε δύο μήνες, όταν θα προβληθεί και το περίφημο ντοκιμαντέρ γαλλικού καναλιού που περιέχει και τις επίμαχες αποκαλύψεις Στρος Καν.

Δυο ερωτήματα και πολλές αλληλουχίες Συνέχεια

Εγκλωβισμένοι στα… μνημόνια!

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ECOFIN ΕΠΙΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΖΗΤΑ ΝΕΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ kaddim@enet.gr

Απλήρωτα χρέη του Δημοσίου, τα οποία μπορεί να φτάνουν έως και 3 δισ. ευρώ, αναγκάζουν το υπουργείο Οικονομικών να θεσπίσει νέο πακέτο μέτρων μακράς διαρκείας

Δέκα μήνες μετά την ψήφιση του μνημονίου, και ενώ έχουν μεσολαβήσει τρεις αναθεωρήσεις, η ελληνική οικονομία βρίσκεται ακόμη στο… σημείο μηδέν. Τα πακέτα μέτρων διαδέχονται το ένα το άλλο, χωρίς η κυβέρνηση να μπορεί να κλείσει έστω και ένα από τα μεγάλα μέτωπα (εργασιακό, ασφαλιστικό, κλειστά επαγγέλματα, εισπρακτικά μέτρα).

Το μέγεθος του προβλήματος αποκαλύπτεται στην έκθεση, που συνέταξε η Επιτροπή για το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών του Μαρτίου, όπου χρησιμοποιεί πιο σκληρή γλώσσα από αυτήν του αναθεωρημένου μνημονίου που δόθηκε τις τελευταίες μέρες στη δημοσιότητα.

Αναφέρει ότι η κυβέρνηση χάνει και πάλι το στόχο των εσόδων από τον πρώτο μήνα εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2011. Αποκαλύπτει «τρύπα» 1,5 έως 3 δισ. ευρώ του 2010 (το ακριβές ποσό θα οριστικοποιηθεί τον Μάρτιο), η οποία οφείλεται σε μια νέα γενιά από απλήρωτα χρέη ταμείων, δήμων, νοσοκομείων και άλλων φορέων του ευρύτερου Δημοσίου που ακόμη καταμετρώνται από την κυβέρνηση.

Εκτιμά, παράλληλα, ότι η Ελλάδα θα πληρώσει φέτος πιο πολλά από όσα υπολογίζει για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους, τη στιγμή που δίδεται μάχη στο εξωτερικό για ευνοϊκή «επιμήκυνση» και το δικαίωμα επαναγοράς των παλαιών ομολόγων σε χαμηλότερες τιμές.

Η έκθεση αποτυπώνει σε αριθμούς τα νέα μέτρα έως το 2015 και ζητά να υπογραφούν από τους υπουργούς και την ελληνική πλευρά, ως προϋπόθεση για την εκταμίευση της δόσης. Συμπληρώνει μια σειρά από κείμενα του αναθεωρημένου μνημονίου που δόθηκαν προσφάτως στη δημοσιότητα.

Σε όλα καταγράφεται το χωρίς τέλος «φούσκωμα» των μέτρων που πρέπει να λάβει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια έως το 2015 τα οποία φτάνουν περίπου τα 30 δισ. ευρώ:

*Παρά τα αλλεπάλληλα πακέτα μέτρων, το 2010 δεν έχει «κλείσει». Παρατάθηκε για 1 μήνα έως το τέλος Μαρτίου το περιθώριο να ξεκαθαριστεί το «κουβάρι» των οφειλών των φορέων του Δημοσίου, οι οποίες προσωρινά υπολογίζονται από την Ε.Ε. μεταξύ 1,5 και 3 δισ. ευρώ. Κάθε απόκλιση σημαίνει πρόσθετα μέτρα φέτος.

*Γι’ αυτόν το λόγο η τρόικα ζήτησε να δίδεται κάθε μήνα το 1/14 των πιστώσεων του προϋπολογισμού (εκτός από δαπάνες για μισθούς, συντάξεις και τόκους). Στόχος είναι να δημιουργηθεί μαξιλάρι αξίας 3 δισ. ευρώ περίπου που θα κριθεί τον Σεπτέμβριο αν θα διαγραφεί ή όχι.

*Επιπλέον, τον Μάιο θα θεσπιστούν με νόμο πρόσθετα μέτρα αξίας 1,741 δισ. ευρώ για φέτος, τα οποία ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί.

Συνέχεια

Οι αγώνες εναντίον της κατασκευής Χ.Υ.Τ.Α στην Κερατέα

αναδημοσίευση από το aformi.gr

Σας παρουσιάζουμε σήμερα ένα βίντεο που φτιάξαμε για την Κερατέα.

Κερατέα-Λαυρεωτική

Δυο μήνες αγώνα κατά της παρανομίας το Χ.Υ.Τ.Α.

Επί δύο μήνες η κοινωνία της Κερατέας και της Λαυρεωτικής και όχι μόνο, αγωνίζονται για την προστασία του τόπου μας, της αξιοπρέπειας, της νομιμότητας εναντίον της κατασκευής Χ.Υ.Τ.Α στον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο του Οβριόκαστρου.

Δύο μήνες αντιμέτωποι με τη βία, την καταστολή, την τρομοκρατία, αντιμέτωποι καθημερινά με εκατοντάδες αστυνομικούς που έχουν ζώσει την περιοχή, με έρευνες και εφόδους χωρίς εισαγγελική παρουσία και εντάλματα έρευνας.

Το διάστημα αυτό, απεγνωσμένες και διαρκείς προσπάθειες του Δήμου Κερατέας μέχρι 31.12.2010 και του Δήμου Λαυρεωτικής για διάλογο πέφτουν στο κενό.

Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη αρνείται κάθε επαφή – δεν απαντά. Οι αρμόδιοι Υπουργοί Εσωτερικών και Περιβάλλοντος στέλνουν τελεσίγραφα ότι το παράνομο έργο θα γίνει με την υποστήριξη των ΜΑΤ.

Την 28η Δεκεμβρίου 2010 στη μοναδική επαφή των Υπουργών κ. Ραγκούση, κ. Μπιρμπίλη και κ. Τζάκρη και του κ. Λιακόπουλου με τους Δημάρχους Κερατέας κ. Ιατρού και Λαυρεωτικής κ. Λεβαντή, από πλευράς των υπουργών δηλώθηκε η πίστη και ο σεβασμός στις δικαστικές απόφασεις.

Την επομένη το Ειρηνοδικείο Λαυρίου κήρυξε παράνομο το έργο με απόφασή του που ισχύει σήμερα. Συνέχεια