ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ»

Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr

Τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαίου, στις 4:50, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού, επιβαίνοντας σε ελικόπτερα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκαν ενάντια στα σκάφη του Στόλου της Ελευθερίας, κάνοντας χρήση πραγματικών πυρών.

Το αποτέλεσμα της πειρατικής αυτής επίθεσης, που  έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 80 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ και της Γάζας, ήταν απροσδιόριστος αριθμός νεκρών και περισσότεροι από 30 τραυματίες, κυρίως στο τουρκικό σκάφος Mavi- Marmara.

Καταγγέλλουμε το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ για μια ακόμη πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από τουλάχιστον 50 χώρες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη Γάζα.

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε  τίποτα για να προστατεύσει τη ζωή και την ασφάλεια ελλήνων πολιτών που επέβαιναν σε σκάφη που έφεραν την ελληνική σημαία, αλλά συνεχίζει τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αυτό καταλαμβάνει ελληνικό έδαφος και κακοποιεί έλληνες πολίτες.

Ελληνες επιβαίνοντες, μέλη της ελληνικής αποστολής και εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για την Γάζα» καλούσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών και έβρισκαν τα τηλέφωνα κλειστά.

Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση: να ενεργήσει για την άμεση απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων και την επιστροφή των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας να κλείσει την πρεσβεία του Ισραήλ να σταματήσει τις ελληνοισραηλινές ασκήσεις, να διακόψει κάθε σχέση με το κράτος-τρομοκράτη. 

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας σήμερα, στις 7μμ έξω από την ισραηλινή πρεσβεία. 

Για περισσότερες πληροφορίες 6976127545, 6947937777 

Σοσιαλισμός με θέα την Ακρόπολη

Τρεις ημέρες πριν από την ψήφιση στη Βουλή του νόμου 3842/2010 «περί αποκατάστασης της φορολογικής Δικαιοσύνης και αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής», που ανάμεσα στα άλλα πενταπλασιάζει τη φορολογία ακινήτων που ανήκουν σε εξωχώριες (offshore) εταιρείες, η κατοικία του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Ακη Τσοχατζόπουλου μεταγράφεται από offshore εταιρεία στη σύζυγό του, Βίκυ Σταμάτη, για πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ.

Η διατηρητέα τριώροφη πολυκατοικία, στο χρώμα της ώχρας, στέκει για πάνω από 60 χρόνια στην καρδιά ενός από τους πιο ακριβούς πεζοδρόμους της Ευρώπης – στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ενα σπίτι στον δρόμο αυτό, σαν αυτό στον αριθμό 33 που βρέθηκε στην ιδιοκτησία της συζύγου του κ. Τσοχατζόπουλου με το συμβόλαιο υπ. αριθμ. 15867, έχει μία από τις υψηλότερες αντικειμενικές αξίες που μπορεί να συναντήσει κανείς σε αυτήν τη χώρα: είναι η δεύτερη υψηλότερη αντικειμενική αξία στο κέντρο της Αθήνας, 7.000 ευρώ/τ.μ. Συνέχεια

Στον αέρα οι μονάδες ψυχικής υγείας


Οι δομές που έχουν επηρεαστεί εντονότερα από την οικονομική κρίση μετά το 2008 είναι αυτές της ψυχικής υγείας, που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης και πέρασαν υπό την εποπτεία του κράτους την τελευταία πενταετία.

Το μέλλον εκατοντάδων ασθενών που φιλοξενούνται σε ξενώνες ή προστατευόμενα διαμερίσματα, καθώς και χιλιάδων άλλων ανθρώπων που στηρίζονται από άλλα προγράμματα ψυχικής υγείας, μοιάζει αβέβαιο. Οι περισσότερες μονάδες υπολειτουργούν, λόγω ανεπαρκούς χρηματοδότησης. Μόνο η καταβολή των μισθών ομαλοποιήθηκε πρόσφατα. Η Ε.Ε. απειλεί με περικοπή της επιδότησης αν δεν εφαρμοστεί το σύμφωνο που υπογράφηκε πέρσι με το υπ. Υγείας για να ρυθμιστούν τα προβλήματα του χώρου. Το υπουργείο δεν προχωρεί καν στη σχετική διαβούλευση που έχει εξαγγείλει.

Πρόσφατα έκλεισαν δύο ξενώνες για εφήβους, των χωριών SOS και της εταιρείας ΕΨΥΠΕ. Η τελευταία ζήτησε τον Μάρτιο από το υπουργείο Υγείας το κλείσιμο άλλων πέντε μονάδων που λειτουργούν εδώ και 17 χρόνια. Πρόκειται για τρεις ξενώνες αποασυλοποίησης ενηλίκων (προερχόμενων κυρίως από το ψυχιατρείο Λέρου), ένα προστατευόμενο διαμέρισμα και τον ξενώνα «Μελία», που φιλοξενεί για κάποιους μήνες παιδιά γονέων με σοβαρή ψυχική νόσο.

Τέσσερα σωματεία εργαζομένων σε φορείς ψυχικής υγείας (ΣΕΨΑΕΚΟ, ΠΕΨΑΕΕ, Περιβολάκι, ΕΨΥΠΕ) περιγράφουν μια «τραγική κατάσταση» στον χώρο, μέσα στην οποία διακυβεύεται «η σταθερότητα, η ασφάλεια, η θεραπευτική συνέχεια και ο σεβασμός των ανθρώπων που πάσχουν από ψυχική διαταραχή». Η αποασυλοποίηση των ασθενών και η επανένταξή τους έχει γίνει μετά από δουλειά πολλών ετών, αλλά κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα αν διαλυθούν οι ξενώνες ή αν αλλάξουν στέγη και προσωπικό, εξηγεί ο υπεύθυνος ενός από αυτούς που κινδυνεύουν με κλείσιμο. «Οι ασθενείς που έχουν στεριώσει σε αυτές τις γειτονιές θα ξεριζωθούν αν τους πάνε αλλού ή αν χάσουν τους ανθρώπους που αποτελούν σημεία αναφοράς για τη θεραπεία τους» λέει χαρακτηριστικά.

Το χειρότερο, όμως, που επισημαίνουν οι εργαζόμενοι είναι πως, αν συρρικνωθούν εν μέσω κρίσης οι υπάρχουσες δομές, δεν πρόκειται να αντικατασταθούν από κάτι άλλο. Και αυτό θα είναι μεγάλη έλλειψη για μια κοινωνία που, μετά την τσέπη, ίσως δει να πλήττεται και η ψυχική της υγεία.

πηγή

Σημείωση: «Η καταβολή των μισθών ομαλοποιήθηκε πρόσφατα», γράφει η δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας. Εμείς γνωρίζουμε ότι καθόλου δεν ομαλοποιήθηκε (εκτός αν θεωρείται ομαλοποίηση η καταβολή ενός μέρους των δεδουλευμένων). Αυτή τη στιγμή και πάλι οφείλονται δύο μισθοί στους εργαζόμενους, ενώ παραμένει άγνωστο το πότε θα ξαναπληρωθούν. Τέτοια ομαλοποίηση να μην σας τύχει κυρίες και κύριοι δημοσιογράφοι.

Επίσης, δεν μπορούμε να φορτώσουμε την εγκατάλειψη των δομών ψυχικής υγείας στην οικονομική κρίση γιατί η εγκατάλειψη ξεκίνησε το 2005 (δηλ. τρία χρόνια πριν από την οικονομική κρίση). Αν ψάχνετε την πραγματική κρίση, ρίξτε μια ματιά εδώ

Διαβάστε και αυτό που ακολουθεί για να δείτε που πάνε τα χρήματα για την ψυχική υγεία:

ΔΕΝ ΕΧΕΙ τέλος η δράση των «πιράνχας» στο χώρο της Υγείας. Οι τύποι δεν καταλαβαίνουν Χριστό. Έχουν κολλήσει σα βδέλλες πάνω στο σώμα της και απομυζούν ό,τι έχει απομείνει. Οι γιατροί, που υποτίθεται ότι πρώτοι θα έπρεπε να ενστερνιστούν την προσπάθεια που γίνεται για την περιστολή της πολυφαρμακίας, συνεχίζουν απτόητοι: παρά τη μείωση κατά 25% των τιμών των φαρμάκων, για να εξοικονομηθεί 1 δισ. μέσα στο 2010, όχι μόνο δεν έγινε η μείωση αυτή, αλλά μέσα στο πρώτο τρίμηνο υπήρξε και αύξηση των δαπανών κατά 60 εκατ.!! Λες και πρόκειται να πέσουν πάνω μας οι επιδημίες του κόσμου, οι άνθρωποι γράφουν αβέρτα φάρμακα. Το κάνουν επίτηδες προφανώς, δεν εξηγείται αλλιώς. Και να ΄ναι μόνο αυτό; Έχω στα χέρια μου μια καταγγελία από τη Λέρο, που αποδεικνύει το πάρτι που γινόταν επί Νέας Δημοκρατίας, από κουμπάρους, κολλητούς και φίλους του συστήματος.

Ενα τέτοιο παλικάρι, κολλητός μεγαλοϋπουργού της Νέας Δημοκρατίας πήρε μέσα από τις «γνωστές» διαδικασίες την προμήθεια κρέατος στο Ψυχιατρείο. Σύμφωνα με την καταγγελία αυτή, ο λεβέντης χρέωνε 13,5 ευρώ το κιλό το μοσχαρίσιο κρέας, που ήταν τόσο μοσχαρίσιο όσο και μια γελάδα που έχει οργώσει το μισό θεσσαλικό κάμπο! 13,5 ευρώ το κιλό, που δεν το χρεώνει ούτε κρεοπωλείο στο Κολωνάκι, που λέει ο λόγος.

Μάλιστα. Τέτοια ρεμούλα.

Και δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας να καλέσει σε απολογία την προηγούμενη διοίκηση γι΄ αυτή- και γύρευε πόσες άλλες- απόφαση που έλαβε και που ζημίωσε το ελληνικό κράτος δεν ξέρω κι εγώ πόσα χρήματα.

από τα  Νέα

Κοινωνικό κράτος, ώρα μηδέν

Δεν χρειαζόταν να εφαρμοστούν τα νέα οικονομικά μέτρα για να γίνει αντιληπτό ότι η ελληνική κοινωνία βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Οσοι έρχονται σε επαφή με τις ελάχιστες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης που λειτουργούν στη χώρα, ακούν την τελευταία διετία για τη διόγκωση μιας καινούριας κοινωνικής τάξης: των νεόπτωχων. Των ανθρώπων, δηλαδή, που ξαφνικά δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους.

Ανεργοι, οικογένειες χρεωμένες με δάνεια και κάρτες, άτομα χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον που καταλήγουν σε ξενώνες αστέγων ακόμη κι από τα 20 τους χρόνια, μόνες μητέρες με παιδιά αλλά χωρίς δουλειά, μετανάστες που αναζητούν στο δρόμο τα στοιχειώδη, είναι μερικοί από εκείνους που εξαρτώνται απόλυτα από υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας. Στελέχη και εργαζόμενοι σε αυτές διαπιστώνουν κλιμάκωση του φαινομένου και αδυνατούν πλέον να αντεπεξέλθουν στον αριθμό των αιτημάτων για βοήθεια που δέχονται.

Θύματα της κρίσης

Την ίδια στιγμή, όμως, καταγράφονται σοβαρά προβλήματα και σε δομές υπηρεσιών που αποτελούν θεμελιώδη λίθο του κοινωνικού κράτους. Παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά (ΚΔΑΠ), Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΚΗΦΗ), μονάδες Βοήθειας στο Σπίτι, κέντρα πρόληψης για τη χρήση ναρκωτικών, φορείς ψυχικής υγείας και άλλοι οργανισμοί, λειτουργούν επί χρόνια με πολύ σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης.

Κάποιοι από αυτούς είναι αμφίβολο αν θα παραμείνουν ανοιχτοί. Αλλά είναι βέβαιο πως αν μείνουν, σε λίγο καιρό δεν θα επαρκούν για τη στήριξη των θυμάτων της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού που θα γεννήσει η κρίση.

«Λόγω και της κρίσης, αυτές οι κοινωνικές δομές πρέπει όχι απλά να στηριχθούν αλλά και να διευρυνθούν. Γιατί, είναι ίσως η πιο αναγκαία πολιτική που μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους που είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας και ειδικές κοινωνικές ομάδες», τονίζει ο Σίμος Δανιηλίδης, δήμαρχος Συκεών Θεσσαλονίκης, πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής, Απασχόλησης & Αλληλεγγύης της Κεντρικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ).

Αυτή «η πιο αναγκαία πολιτική», όμως, είναι εξ ορισμού άδικη σε πολλά σημεία και ανεπαρκής σε πολλά επίπεδα. Είναι ενδεικτικό ότι οι βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί δεν δέχονται παιδιά δημόσιων υπαλλήλων ή μακροχρόνια ανέργων, ούτε μπορούν να εξυπηρετήσουν π.χ. μια άεργη μητέρα που ψάχνει για δουλειά.

Η πολιτική αυτή στηρίζεται, επίσης, σε μεγάλο βαθμό στη φιλανθρωπία και μάλιστα χωρίς σχέδιο για την προσέλκυσή της. Τα συσσίτια που γίνονται σε αρκετούς δήμους, για παράδειγμα, εξαρτώνται από μικροδωρεές ιδιωτών μέσω των εκκλησιών που τα οργανώνουν. Τα κοινωνικά παντοπωλεία που δημιουργούνται σιγά σιγά, στηρίζονται αποκλειστικά σε προσφορές ειδών, που δεν έρχονται πάντα εύκολα.

Το σχέδιο Καλλικράτης μεταθέτει στους δήμους όλες τις υπηρεσίες κοινωνικού ενδιαφέροντος, που μέχρι σήμερα υπάγονταν στις νομαρχίες και τις περιφέρειες. Τους αναθέτει επιπλέον την αρμοδιότητα στήριξης και φροντίδας των μεταναστών. Αυτό σημαίνει μεταφορά των υφιστάμενων αντίστοιχων κρατικών πόρων αλλά είναι βέβαιο ότι θα χρειαστούν και πάρα πολλά χρήματα από το ΕΣΠΑ για να στηθούν νέες υπηρεσίες κοινωνικής αλληλεγγύης και να συντηρηθούν οι υπάρχουσες.

Ο «Καλλικράτης» αναμένεται, επίσης, να θέσει υπό αναθεώρηση τη λειτουργία και τη μονιμότητα πολλών από αυτές τις δομές, που δημιουργήθηκαν χάρη στο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Λειτούργησαν με 100% χρηματοδότηση επί κάποια χρόνια, υπό την προϋπόθεση ότι στη συνέχεια θα στηρίζονταν σε εθνικούς πόρους. Εξακολουθούν, όμως, να επιβιώνουν, εντασσόμενες σε άλλα προγράμματα του ΕΣΠΑ.

Παρ’ όλ’ αυτά, η ροή της χρηματοδότησής τους είναι προβληματική. Πολλές δημοτικές αρχές χρωστούν στη ΔΕΗ και σε προμηθευτές για τρόφιμα, υλικοτεχνική υποδομή, πετρέλαιο κ.λπ. Οι εργαζόμενοι στους περισσότερους σταθμούς, όπως και στα ΚΔΑΠ (και τα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, για παιδιά με ειδικές ανάγκες) είναι απλήρωτοι από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ενώ άλλοι έχουν εισπράξει μόνο έναντι.

Χωρίς προσωπικό

«Από τους 15 σταθμούς που υπάρχουν στην Κρήτη, μόνο 10 έχουν σταθερή μισθοδοσία. Στους 10 δεν έχουν πάρει τίποτα και οι 4 από αυτούς είναι σε επίσχεση εργασίας», αναφέρει ενδεικτικά η Ελένη Μανουσάκη, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων σε παιδικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς ΟΤΑ Κρήτης. «Η κατάσταση είναι ίδια σε όλη την περιφέρεια, εκτός ίσως από τα Δωδεκάνησα».

Στο μεταξύ, αρκετοί εργαζομένοι αναγκάζονται να αποχωρήσουν και δεν αντικαθίστανται από άλλους.

Αποδεκατισμένες λειτουργούν και οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, μια δομή που απευθύνεται σε εξαθλιωμένες οικογένειες. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν φύγει μετά τη μονιμοποίησή τους σε άλλες υπηρεσίες ή για άλλους λόγους και δεν αντικαθίστανται.

Οι δομές που έχουν διασωθεί σχεδόν στο σύνολό τους είναι οι περίπου 200 της Βοήθειας στο Σπίτι για ηλικιωμένους και τα 73 Κέντρα Πρόληψης για χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών. Στην επαρχία, αυτές οι δομές συχνά καλύπτουν κι άλλες ανάγκες. Οι ψυχολόγοι των Κέντρων Πρόληψης, για παράδειγμα, προσφέρουν συμβουλευτική στήριξη για κάθε είδους πρόβλημα, ελλείψει δομών ψυχικής υγείας στην περιφέρεια.

Έπειτα από μήνες αναμονής, οι εργαζόμενοι πληρώθηκαν πρόσφατα. Αγωνιούν, όμως, για το μέλλον των υπηρεσιών στο πλαίσιο του «Καλλικράτη». Οπως αναφέρουν ο Γιάννης Αθανασίου, πρόεδρος των εργαζομένων στο Βοήθεια στο Σπίτι και ο Αλέξανδρος Σταθακιός, αντιπρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, δεν έχουν λάβει γραπτές δεσμεύσεις για το μέλλον των δομών. Μέχρι σήμερα, αυτές εξαρτώνται από προγραμματικές συμβάσεις που υπογράφουν οι κοινωφελείς επιχειρήσεις των δήμων με τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας ή τον ΟΚΑΝΑ.

Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο λειτουργίας τους, αυτές οι δομές θα περάσουν από τον Σεπτέμβριο στην αρμοδιότητα της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), αντί του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, που αδυνατούσε να διαχειριστεί και να ελέγξει τη λειτουργία τους τα προηγούμενα χρόνια. Από πολλές πλευρές, αυτό κρίνεται ως μια θετική εξέλιξη, μακροπρόθεσμα. Θετική εξέλιξη είναι και η αύξηση της χρηματοδότησης που θα δίνεται ανά άτομο στις δομές αυτές από τον επόμενο Σεπτέμβριο, που φτάνει και το 20%. «Εξακολουθεί όμως η εξαίρεση των δημόσιων υπαλλήλων και των μακροχρόνια ανέργων από τις συγκεκριμένες προνομιακές δομές» αναφέρει η Χριστίνα Κόκοτα, πρόεδρος του ΚΔΑΠ Δάφνης και συνδικαλίστρια. «Κι αυτό είναι πολύ άδικο, ειδικά αφού οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι πλήττονται από σκληρά μέτρα».

πηγή

Για όποιον θέλει να ξέρει που πήγαν τα λεφτά…

…ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος τους, προτείνουμε να διαβάσει τις παρακάτω αναρτήσεις του ermippos.blogspot.com

Μέρος 1ο:

Για όποιον θέλει να ξέρει που πήγαν τα λεφτά

Μέρος 2ο:

Που πήγαν τα λεφτά;

Μέρος 3ο:

Που πήγαν τα λεφτά;

και φυσικά δεν πρέπει να χάσετε με τίποτα το 4ο μέρος με τα κατορθώματα του κου τίποτα:

Η χρυσή τριετία του πρέσβεως.

Γιατί η χρεοκοπία έχει υπεύθυνους και οι υπεύθυνοι ονοματεπώνυμο. Τόσα χρόνια έβαζαν πλάτη δικαιοσύνη και ΜΜΕ για να τους καλύψουν και συνεχίζουν να το κάνουν. Δεν θα «βάλουμε πλάτη» για να τους σώσουμε.

ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ


(παρακαλούμε προωθήστε)

Οι ανθρωποφύλακες της Ηγουμενίτσας

Εικόνες ντροπής και ανείπωτης ξεφτίλας για το σύγχρονο Ελληνικό κράτος δικαίου, που ευαγγελίζεται ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης – Προστασίας του Πολίτη ή όπως αλλιώς λέγεται!! Εικόνες γροθιά στο στομάχι της ”πολιτισμένης” και ”Ευρωπαικής” κοινωνίας.

Όχι δεν πρόκειται για κλουβιά τσίρκου ούτε για εικόνες από κάποια τριτοκοσμική χώρα!!! Οι άνθρωποι αυτοί ΖΟΥΝ δίπλα μας,άνθρωποι που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα στην πατρίδα τους,έχουν διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα,γνώρισαν την απάνθρωπη εκμετάλευση από τους σύγχρονους δουλέμπορους, που γλίτωσαν τον πνιγμό, για να βρουν την γη της επαγγελίας στη σύγχρονη Ελλάδα του πολιτισμού και της δημοκρατίας!!!

                       

 

Οι περισσότεροι απ’ αυτούς απογοητευμένοι από τις συνθήκες στην Ελλάδα προσπαθούν να βρουν τρόπο να μπουν ως λαθρεπιβάτες ή πληρώνοντας δουλέμπορους,σε κάποιο πλοίο της γραμμής Ηγ/τσα-Ιταλία. Μερικοί τα καταφέρνουν,οι υπόλοιποι όμως καταλήγουν στα κρατητήρια του λιμενικού και τις αστυνομίας.

‘Ολοι μας έχουμε δει σκηνές κλεφτοπολέμου αστυνομίας και μεταναστών στο νέο λιμάνι. Κι όσοι δεν φιλοξενούνται στα κρατητηρια του λιμενικού,ζουν σε παράγκες,πρόχειρες καλύβες στο δάσος και αναγκάζονται να παρανομήσουν για να επιβιώσουν ή να περιμένουν την ευσπλαχνία των κατοίκων.

πηγή

Οι ζοφερές επιπτώσεις των μέτρων ΕΕ/ΔΝΤ στην ψυχική υγεία και η ψυχολογία της αντίστασης

Άρθρο του Θ. ΜΕΓΑΛΟΟΙΚΟΝΟΜΟΥ από την Πανελλήνια Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση

Οι συνέπειες στην ψυχική υγεία των πλατειών λαϊκών στρωμάτων από το σοκ των οικονομικών μέτρων που αποφάσισε η κυβέρνηση, κατ΄ εντολήν της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι ήδη ορατές στα οδυνηρά βιώματα και εμπειρίες όλο και περισσότερων από τους προσερχόμενους στα εξωτερικά ιατρεία και στις όποιες πρωτοβάθμιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας και πρόκειται να γίνονται διαρκώς πιο δραματικές όσο αυτά τα μέτρα θα μπαίνουν σε εφαρμογή (και θα πολλαπλασιάζονται διαρκώς επιδεινούμενα), καταστρέφοντας όχι μόνο το παρόν εκατομμυρίων, αλλά και το μέλλον μιας ολόκληρης (τουλάχιστον) γενιάς.

Η κατάσταση θα γίνεται διαρκώς ακόμα πιο δύσκολη για τα άτομα με πιο σοβαρές και πολύπλοκες ανάγκες (ψυχωτικές και άλλες) και για τις οικογένειές τους, καθώς οι κοινωνικές και θεσμικές προϋποθέσεις της ανάρρωσής τους (υλικές/οικονομικές, σχεσιακές, δυνατοτήτων και κουλτούρας των θεραπευτικών θεσμών κλπ) θα φθίνουν διαρκώς και θα συρρικνώνονται μέσα σε μια κοινωνική οργάνωση που θα λειτουργεί αφήνοντας χώρο μόνο για τους «λίγους», ενώ θα σπρώχνει στην εξαθλίωση, στον αποκλεισμό, στην κατασταλτική διαχείριση και στον θάνατο όλο και πιο πολλούς. Συνέχεια