«πλήρης αστυνομικός έλεγχος», η απάντηση της ΓΑΔΑ για το video αστυνομικών – Χρυσαυγιτών

Με ανακοίνωσή της η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) σχετικά με το βίντεο που ακολουθεί υποστηρίζει πως τα μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο της αστυνομίας προκειμένου να τους γίνει «πλήρης αστυνομικός έλεγχος».


Αναλυτικότερα, στην ανακοίνωση αναφέρονται τα ακόλουθα:

  • “Τις βραδινές ώρες της Τετάρτης 22-09-2010 αστυνομικές δυνάμεις, που βρίσκονταν στο Σταθμό Λαρίσης, για λήψη μέτρων τάξης στο πλαίσιο προγραμματισμένων εκδηλώσεων, οδήγησαν μέλη της Χρυσής Αυγής σε λεωφορείο της Αστυνομίας για τη διενέργεια αστυνομικού ελέγχου.
  • Εντός του λεωφορείου διενεργήθηκε πλήρης αστυνομικός έλεγχος, που περιελάμβανε σωματικό έλεγχο και έλεγχο στοιχείων ταυτότητας των ατόμων. Σημειώνεται ότι τέτοιου είδους έλεγχοι διενεργούνται εντός αστυνομικών λεωφορείων, προκειμένου να αποφεύγονται οι διαδικασίες αυτές σε δημόσιους χώρους.
  • Από τον αστυνομικό έλεγχο δεν προέκυψε οτιδήποτε επιβαρυντικό που να δικαιολογούσε περαιτέρω προσαγωγή των ατόμων σε Αστυνομική Υπηρεσία και συνεπώς αφέθησαν ελεύθεροι αποβιβαζόμενοι από το λεωφορείο.
  • Επιπλέον η αναφορά στη συγκεκριμένη καταχώρηση, περί άφιξης μελών της Χρυσής Αυγής στο χώρο, με λεωφορείο της Ελληνικής Αστυνομίας, είναι ψευδής.”


Διαβάστε πιο αναλυτικά στο tvxs:

Συνεργασία αστυνομικών – Χρυσαυγιτών στον σταθμό Λαρίσης

Αντιδράσεις ΓΑΔΑ και κομμάτων για το βίντεο στο tvxs

Κατάργηση συλλογικών συμβάσεων σε επιχειρήσεις που κινδυνεύουν να κλείσουν !

Την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων σε περίπτωση που μία επιχείρηση αντιμετωπίζει προβλήματα, προανήγγειλε η υπουργός Εργασίας Λ. Κατσέλη, καθώς όπως ανακοίνωσε θα υπογραφεί σχετική υπουργική απόφαση το Νοέμβριο.

«Όταν μια γεωγραφική περιοχή ή μια επιχείρηση βρίσκεται σε διαρθρωτική κρίση και σε πρόγραμμα αναδιάρθρωσης θα δίνεται η δυνατότητα μεγαλύτερης ευελιξίας, έτσι ώστε να μπορούν να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας… Αν μια επιχείρηση είναι έτοιμη να κλείσει και χρειάζεται να κάνει μια διευθέτηση για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα είναι κάτι που προσωπικά και ως κυβέρνηση το βλέπουμε θετικά», δήλωσε χαρακτηριστικά η Λούκα Κατσέλη στο Ράδιο 9.

Η υπουργός υποστήριξε ότι «θα γίνει μια προσεκτική ρύθμιση, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, έτσι ώστε να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και να υπάρξει μια μεγαλύτερη ευελιξία σε αυτές τις περιπτώσεις».

«Επιεικώς απαράδεκτη» χαρακτήρισε τη σχετική ρύθμιση ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, η οποία, όπως είπε, «προσκρούει στο Σύνταγμα και στους νόμους της χώρας, σε διεθνείς συμβάσεις εργασίας αλλά και στη λογική του υγιούς ανταγωνισμού» και δεν πρέπει να έχει γενικό χαρακτήρα.

Ωστόσο, ο Γιάννης Παναγόπουλος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της μείωσης μισθών σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης, ώστε να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας. «Αυτό θα πρέπει να καθορίζεται με γνώμονα τα προβλήματα που έχει η κάθε επιχείρηση. Μπορούμε να δούμε πώς θα σώσουμε την επιχείρηση και τις θέσεις εργασίας εάν προκύψει θέμα κλεισίματος», τόνισε ο Παναγόπουλος.

πηγή

Peter Lehmann: «Χειραγωγούν παιδιά με ψυχοφάρμακα»

Η χειραγώγηση των ανθρώπων αρχίζει από την παιδική ηλικία με τη χορήγηση ψυχοφαρμάκων σε παιδιά ζωηρά, στεναχωρημένα, αφηρημένα στο μάθημα, υποστηρίζει ο Γερμανός Πίτερ Λίμαν.

Είναι ο πρώτος παγκοσμίως επιζών της Ψυχιατρικής, που αναγορεύεται σήμερα επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Το 1977 μπήκε χωρίς δικαστική απόφαση και χωρίς τη θέλησή του σε δημόσιο ψυχιατρείο στη Γερμανία, όπου βίωσε μια σειρά παραβιάσεων θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Απαξιωτικές εμπειρίες είχε και μετά την έξοδό του από το ψυχιατρείο, το 1979, όπως υπερβολική χορήγηση ψυχοφαρμάκων ή άρνηση πρόσβασης στο φάκελό του. Εκτοτε, έχει επιδοθεί σε αγώνα κατά της ψυχιατρικής βίας. Είναι εκπρόσωπος της «MindFreedom» στα Ηνωμένα Εθνη και ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος για την Ψυχική Υγεία.

Πόσο άλλαξε η κατάσταση από το 1979, που αγωνίζεστε;

«Δεν άλλαξε. Η Ψυχιατρική δεν μπορεί να λύσει διανοητικά προβλήματα που είναι κυρίως κοινωνικής φύσης. Γιατί, δεν είναι ιατρικά προβλήματα. Πρέπει, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, να βρούμε αποτελεσματική βοήθεια για ανθρώπους με προβλήματα συμπεριφοράς».

Ο ακούσιος εγκλεισμός σε ψυχιατρείο μπορεί να αποτελεί απειλή για την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης;

«Στην πρώην Σοβιετική Ενωση αντιφρονούντες χαρακτηρίζονταν ψυχιατρικοί ασθενείς. Τώρα στο σύστημα Ψυχιατρικής Ιατρικής, οι αποκαλούμενοι πραγματικά ψυχωτικοί ασθενείς είναι μειονότητα. Την πλειονότητα αποτελούν περιθωριακά άτομα, κοινωνικοί παραβάτες, άνθρωποι που δεν τους θέλει κανείς γύρω του».

Δηλαδή η διαφορετική άποψη κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ψυχιατρική ασθένεια;

«Φυσικά. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, τα ποσοστά βίαιων ακούσιων εγκλεισμών αυξάνονται χρόνο με το χρόνο. Πολλοί ηλικιωμένοι από οίκους ευγηρίας λαμβάνουν θεραπεία με τη βία ή χωρίς συγκατάθεση, που νομικά είναι το ίδιο».

Πόσο διαφορετική πρέπει να είναι η συμπεριφορά κάποιου για να θεωρηθεί ότι χρήζει ψυχιατρικής θεραπείας;

«Ξεκινά από την παιδική ηλικία. Γίνεται τεράστια προσπάθεια από ψυχίατρους και φαρμακευτικές εταιρείες να εντοπίσουν παιδιά, που ίσως αργότερα αναπτύξουν ψυχωτικά προβλήματα. Εχουν ειδικές ενδείξεις για να τα εντοπίζουν. Οπως αν είναι στεναχωρημένα ή δεν προσέχουν στο μάθημα στο σχολείο. Εδώ και 3-4 χρόνια, αναπτύσσουν ένα σύστημα ώστε να δίνουν στα παιδιά ψυχοφάρμακα για ν’ αποτρέψουν τη μετέπειτα εκδήλωση ψυχώσεων».

Πού συμβαίνει αυτό;

«Στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία και αλλού. Αυξάνεται και απλώνεται συνεχώς. Στα γηροκομεία, όταν οι ηλικιωμένοι δεν εφαρμόζουν τους κανόνες, τους δίνουν φάρμακα για να ηρεμήσουν και να πειθαρχήσουν. Υπάρχουν οι άνεργοι, από τους οποίους μπορούν να βγάλουν χρήματα δίνοντάς τους φάρμακα για διάφορα ψυχολογικά προβλήματα, κατάθλιψη κ.λπ. Ζούμε σε καπιταλιστικό σύστημα κι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος».

πηγή

Διαβάστε: Από το ψυχιατρείο, διδάκτορας στο πανεπιστήμιο

Αγ. Παντελεήμονας: Σύλλογοι και πρόσφυγες καταγγέλλουν επιθέσεις

Την ένταση που επικρατεί στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα περιέγραψαν την Πέμπτη σε συνέντευξη Τύπου εκπρόσωποι του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων και μετανάστες. Αφγανοί πρόσφυγες που πήραν τον λόγο ανέφεραν ότι όποτε πήγαιναν ύστερα από επίθεση στην αστυνομία, η απάντηση που έπαιρναν ήταν «χτύπα κι εσύ»! Τα προβλήματα της περιοχής παρουσίασε σε συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή και η Κίνηση Κατοίκων 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος, η οποία ζήτησε την εγκατάσταση Παρατηρητηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Ζητάμε πριν από τις εκλογές την εγκατάσταση Παρατηρητηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θα λειτουργεί σε 24ωρη βάση στην περιοχή και θα τελεί υπό την αιγίδα της ελληνικής επιτροπής για τα δικαιώματα του ανθρώπου ή όποιου άλλου οργανισμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα», ανέφεραν οι εκπρόσωποι της Κίνησης.

Στη συνέντευξή Τύπου, στην οποία παρευρέθηκαν και μίλησαν εκπρόσωποι οργανώσεων μεταναστών και προσφύγων αλλά και υποψήφιοι διάφορων δημοτικών παρατάξεων, καταγγέλθηκε πως «γίνεται πλέον φανερό ότι στην περιοχή τον έλεγχο της κατάστασης έχει πάρει το παρακράτος» ενώ «η αστυνομία βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία με τους κύκλους αυτούς, καθώς κάνει τα στραβά μάτια, όταν επιδίδονται σε προπηλακισμούς και μαχαιρώματα μεταναστών και προσφύγων μπροστά στις διμοιρίες της, παίρνοντας στη συνέχεια τη σκυτάλη και εξαπολύοντας επιχειρήσεις «σκούπα»».

Ακόμα, μέλη της Κίνησης τόνισαν πως ακροδεξιές και φασιστικές οργανώσεις «παρουσιάζουν τους Αφγανούς πρόσφυγες σαν εισβολείς στην Ελλάδα και τον εαυτό τους σαν νέους «απελευθερωτές», συνεπικουρούμενοι από δημοσιογράφους υμνητές ενός ακραίου εθνικισμού, με στοιχεία ναζισμού όπως ο Σπύρος Χατζάρας που με εμπρηστικές ομιλίες στον Άγιο Παντελεήμονα υποκινεί τους κατοίκους σε μια » Νέα Εθνική Αντίσταση»».

Για τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο, η Μαρίνα Βήχου, μέλος της Κίνησης του 6ου διαμερίσματος, έκανε μια προσωπική καταγγελία, τονίζοντας ότι «θα ασκήσει όλα τα νόμιμα ένδικα μέσα για τη συκοφαντική δυσφήμηση από την εκπομπή που έχει στο κανάλι blue sky, όπου με στοχοποίησε ότι στηρίζω τους εγκληματίες λαθρομετάναστες που μαχαιρώνουν ελληνόπουλα στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και βιάζουν κοριτσάκια. Επίσης, σε περίπτωση που διατρέξω οποιοδήποτε κίνδυνο, όσο αφορά τη σωματική μου ασφάλεια και ακεραιότητα, είτε εγώ είτε η οικογένειά μου, θα είναι υπεύθυνος ο κ. Χατζάρας, με τις εμπρηστικές του αυτές δηλώσεις».

Η Κίνηση Κατοίκων εξέφρασε επίσης την ανησυχία της για τη στρατολόγηση νέων παιδιών-εφήβων από τα γυμνάσια και τα λύκεια της περιοχής από τις ακροδεξιές οργανώσεις «προκειμένου να συμμετέχουν στις ομάδες περιφρούρησης της πλατείας και στη συνέχεια στο κυνηγητό εναντίον των ασιατών μεταναστών και προσφύγων». Εκπρόσωποι της Κίνησης επέρριψαν ηθικές ευθύνες στα πολιτικά κόμματα που, όπως είπαν, «λάμπουν δια της απουσίας τους από την περιοχή, καθώς εδώ και δύο χρόνια κανείς δεν έχει αποτολμήσει παρά τις εκλογικές αναμετρήσεις να πραγματοποιήσει προεκλογική συγκέντρωση στην πλατεία, πλην των ακροδεξιών συνδυασμών». Τέλος, επέκριναν τον δήμαρχο Αθηναίων για τη στάση που τήρησε όσον αφορά την ανάκληση της άδειας πραγματοποίησης του φεστιβάλ Αφρικανών Γυναικών το Σαββατοκύριακο στην πλατεία Αμερικής.

Κλείνει το γραφείο του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων στον Αγ. Παντελεήμονα

Ο εκπρόσωπος του Φόρουμ Μοχαμάντι Γιόνους ανακοίνωσε ότι το γραφείο του Φόρουμ στην περιοχή, όπου γίνονταν σεμινάρια γλώσσας και ελληνικής νομοθεσίας, «κλείνει, διότι έχει δεχθεί επιθέσεις». Όπως κατήγγειλε, έφηβοι με λοστούς είχαν μπει στο γραφείο πριν από λίγους μήνες για να ξυλοκοπήσουν τους αλλοδαπούς, που έκαναν μάθημα ελληνικών. Ο ίδιος τραυματίσθηκε από την επίθεση.

Όπως τόνισε, όταν πήγε στο αστυνομικό τμήμα για να υποβάλει μήνυση, η απάντηση ήταν: «Αν κάνεις μήνυση θα σου κάνουν και αυτοί μήνυση και θα περάσεις τη νύχτα εδώ μέσα». «Δεν πήγα σε κανένα κανάλι να το καταγγείλω, διότι η ακραία αντιρατσιστική συμπεριφορά δημιουργεί τον ίδιο ρατσισμό με τη ρατσιστική συμπεριφορά» είπε.

Αναφερόμενος στα προβλήματα της εγκληματικότητας και των επιθέσεων, τόνισε πως «η εγκληματικότητα δεν χτυπά τις εύπορες περιοχές, αλλά τις πιο ευάλωτες, δηλαδή την Ομόνοια και τις γύρω περιοχές. Κατά ανάλογο τρόπο πρώτα θύματα των ληστειών και των επιθέσεων είμαστε εμείς, οι πλέον ευάλωτοι, και ύστερα οι Έλληνες. Ούτε εμείς θέλουμε την κατάσταση, που υπάρχει στην περιοχή».

«Η ανταπόδοση της βίας από την πλευρά των προσφύγων δεν είναι λύση. Διότι οι κάτοικοι στην περιοχή είναι αγανακτισμένοι κι αν αντιδράσουμε, θα τραβήξουμε ακόμη περισσότερα. Μπορεί αυτοί που είναι βίαιοι στην περιοχή να είναι λίγοι, αλλά μαζεύονται πολλοί από άλλες περιοχές», πρόσθεσε.

«Είναι ένας τυφώνας, που έρχεται. Οι επιθέσεις πρέπει να σταματήσουν».

Στη συνέντευξη Τύπου προβλήθηκε και ρεπορτάζ της νορβηγικής τηλεόρασης, που σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει σε όλη την Ευρώπη, και στο οποίο καταγράφονται σκηνές από επίθεση αγνώστων σε βάρος μεταναστών, η επέμβαση ανδρών της αστυνομίας, η μεταγωγή μέσα στη νύχτα δύο κοριτσιών 6 και 13 ετών και η μητέρα τους που οδύρεται γιατί δεν ξέρει πού πάνε τα παιδιά της.

Ταυτόχρονα, μία αγανακτισμένη κυρία προσπαθεί να σπάσει το φακό του Νορβηγού εικονολήπτη, κάποια άλλη ουρλιάζει σε βάρος των μεταναστών και σε νυχτερινή λήψη, ύστερα από επίθεση ακροδεξιών, μια νεαρή Ελληνίδα τοξικομανής φωνάζει: «Εδώ καθαρίσαμε. Πάμε να κυνηγήσουμε αλλού τώρα»…

Στο βίντεο καταγράφονται και μαρτυρίες από πρόσφυγες, που έχουν δεχθεί επιθέσεις και μιλούν στην κάμερα χωρίς δόντια, με σπασμένα άκρα, με ορούς από το κρεβάτι του νοσοκομείου.

Πρόσφυγας, θύμα ξυλοδαρμού, που με δυσκολία κινεί το στόμα του τρεις εβδομάδες μετά την επίθεση που δέχθηκε, περιέγραψε στη συνέντευξη Τύπου την προσωπική του εμπειρία: «Ήταν βράδυ. Ήμασταν δύο άτομα και πηγαίναμε να φάμε μετά το ραμαζάνι. Ξαφνικά ήρθε μια νέα κοπέλα και με κλώτσησε. Πριν προλάβω να την ρωτήσω γιατί το έκανε, μας επιτέθηκε μια ομάδα. Ήταν αδύνατον να ξεφύγουμε. Όταν πήγαμε αιμόρφυτοι στην αστυνομία, μας είπαν να πλυθούμε και να πάμε στο νοσοκομείο, διότι οι ίδιοι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Έχουν χτυπήσει ακόμη και το παιδί μου, που είναι δυο χρονών. Είναι ένας τυφώνας, που έρχεται. Οι επιθέσεις πρέπει να σταματήσουν».

Ερώτηση στη Βουλή

Ερώτηση με θέμα την «πρόληψη, αποτροπή και αντιμετώπιση φαινομένων βίας στον Άγιο Παντελεήμονα» έθεσαν στη Βουλή προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, βουλευτές της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Οι Φώτης Κουβέλης, Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης και Γρηγόρης Ψαριανός επισημαίνουν ότι η γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα «έχει μετατραπεί σε γκέτο» και σημειώνουν ότι «καθημερινό φαινόμενο είναι πλέον οι ρατσιστικές επιθέσεις από ανεξέλεγκτες, οπλισμένες ακραίες αντικοινωνικές ομάδες – συμμορίες, οι οποίες, βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος, έχουν επιλέξει την εν λόγω περιοχή ως πεδίο ξενοφοβικής και μισαλλόδοξης δράσης, αλλά και τα βίαια επεισόδια μεταξύ περιθωριοποιημένων αλλοδαπών, πολιτών διαφόρων εθνικοτήτων, που κατοικούν πέριξ του Αγίου Παντελεήμονα».

Αναφερόμενοι και στην πρόσφατη παρέμβαση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η οποία εξέφρασε την έντονη ανησυχία της για την αύξηση κρουσμάτων ρατσιστικής βίας με θύματα πρόσφυγες και μετανάστες, που με τη σειρά τους πυροδοτούν καταστάσεις γενικότερης έντασης στον Άγιο Παντελεήμονα, ρωτούν τον υπουργό ποια μέτρα θα λάβει για την απογκετοποίηση της περιοχής και την εκτόνωση του κλίματος ξενοφοβίας. Ακόμα, αν προτίθεται να εκπονήσει άμεσα ένα αποτελεσματικό σχέδιο πρόληψης, αποτροπής και αντιμετώπισης φαινομένων ρατσιστικής βίας, αλλά και για ποιους λόγους η Ελληνική Αστυνομία επιδεικνύει δυστοκία αναφορικά με τη διεξοδική διερεύνηση περιστατικών βίας και τη σύλληψη των δραστών.

πηγή

Γιορτή με διαμαρτυρία

Την επόμενη Δευτέρα στις 4 Οκτωβρίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Τα κατοικίδια, και όχι μόνο, ζώα σε όλο τον κόσμο που το μόνο που ζητούν είναι την αγάπη και τη φροντίδα των ανθρώπων, γιορτάζουν ευχόμενα προφανώς να συνεχίσουν να υπάρχουν, χωρίς κακοποιήσεις, βασανισμούς και απειλές εξαφάνισης. Οι φιλόζωοι όλης της χώρας, μετά από πρωτοβουλία του strayshelp, δίνουν ένα πολύ σημαντικό ραντεβού στις 11 το πρωί έξω από τη Βουλή: Θα πραγματοποιηθεί διαμαρτυρία ενάντια στις δηλητηριάσεις και τις κακοποιήσεις αδέσποτων και οικόσιτων ζώων, που δυστυχώς όχι απλώς συμβαίνουν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί!


Κύριο αίτημα της διαμαρτυρίας των φιλόζωων, δηλαδή όλων εμάς, είναι να αλλάξει ο νόμος 3170/2003 και να προβλέπει αυστηρότερες ποινές για τις δηλητηριάσεις και την κακοποίηση, να παρθούν δραστικά μέτρα για το κυνήγι και το εμπόριο γούνας αλλά και να επιτρέπονται επιτέλους τα ζώα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Τραμ, λεωφορεία, ΚΤΕΛ)! Ακόμα οι φιλόζωοι απαιτούν να απαγορευτούν τα τσίρκο αλλά και οι ζωολογικοί κήπου, που επί της ουσίας βασανίζουν άγρια ζώα, προκειμένου να τα υποτάξουν.
 Μετά την Πανελλήνια σιωπηρή διαμαρτυρία κατά της φόλας, που είχε πραγματοποιηθεί στις 26/6 έξω από τα δημαρχεία όλης της χώρας, το νέο ραντεβού δίνεται την επόμενη Δευτέρα. Τυπώστε λοιπόν φωτογραφίες, πανό, μπλουζάκια και ότι άλλο θεωρείτε πως θα τραβήξει το ενδιαφέρον των περαστικών και φυσικά των αρμοδίων! Στους εκπροσώπους της Βουλής, θα παραδοθεί και μια επιστολή την οποία θα συνοδεύουν οι φιλόζωες υπογραφές, που θα συγκεντρωθούν μέχρι και τις 4 Οκτωβρίου. Η διαμαρτυρία θα ξεκινήσει στις 11 το πρωί, στο Σύνταγμα. Μεταξύ άλλων θα διανεμηθεί ενημερωτικό υλικό στους περαστικούς και οι φιλόζωοι θα καταλήξουν έξω από τη Βουλή. Φιλόζωοι, σωματεία και εθελοντές από όλη την Ελλάδα
 πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να δώσουμε το πιο δυναμικό παρόν που έχει δοθεί μέχρι σήμερα, για να σταματήσουν επιτέλους οι κακοποιήσεις και ο διασυρμός της χώρας στο εξωτερικό.

Δήμητρα Βασιλοπούλου, Ελευθεροτυπία

Γεμίζουν αντί να αδειάζουν οι φυλακές

 

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010 
Από την
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
 
Τι δεν έχει αλλάξει από το 1911 μέχρι σήμερα στη χώρα μας; Ο όρος της υφ’ όρων απόλυσης κρατουμένων από τις φυλακές! Και τι άλλο δεν έχει αλλάξει; Ο λόγος και ο τρόπος που η εκάστοτε κυβέρνηση αυτού του τόπου χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο.

Αυτό προκύπτει μεταξύ άλλων από την έρευνα του βρετανικού Πανεπιστημίου Queen Mary στο Λονδίνο, την οποία συνέταξε ο Λεωνίδας Κ. Χελιώτης, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ και λέκτορας Εγκληματολογίας στη Νομική Σχολή του Κουίν Μέρι στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και έχει τίτλο: «Ο θεσμός της υφ’ όρων απόλυσης στην Ελλάδα».

Καμία μεταρρύθμιση

Οπως επισημαίνει στην εισαγωγή του, «ο όρος της υφ’ όρων απόλυσης χρονολογεί έναν αιώνα. Αυτό όμως που είναι εντυπωσιακό είναι πως καμία από τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει εδώ και έναν αιώνα δεν επέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα για μια προοδευτικά μεγάλης κλίμακας αλλαγή». Δηλαδή, επανένταξη κρατουμένων και αποσυμφόρηση των φυλακών.

Αντιθέτως, οι κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές αυξήθηκαν σημαντικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δεκαετία 1996-2006, κατά την οποία παρατηρεί αύξηση του ποσοστού των κρατουμένων (καταδικασθέντων και όχι προφυλακισθέντων) κατά 52,6%!

Επισημαίνει ο Λ. Χελιώτης: «Στην πραγματικότητα, στο πλαίσιο μιας πομπώδους ρητορικής με σκοπό την εξάλειψη σοβαρών αδικιών εις βάρος των κρατουμένων, ο όρος υφ’ όρων απόλυση στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε περισσότερο για τον έλεγχο των κρατουμένων. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό από δύο φαινομενικά αντιφατικές, αλλά τελικά συμπληρωματικές έννοιες. Αφ’ ενός μεν η υπό όρων απόλυση χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο μηδενικού κόστους για την ελάφρυνση των ήδη επιβαρημένων φυλακών και από την άλλη με τη μέθοδο «καρότου και μαστιγίου» ως μηχανισμός ελέγχου των κρατουμένων».

Εντυπωσιάζει, αλλά ο θεσμός φαίνεται να εφαρμόστηκε προς όφελος των κρατουμένων που πληρούσαν τα κριτήρια μόνον κατά τη διάρκεια της περιόδου 1917-1923. Το ποσοστό των κρατουμένων που ευεργετήθηκαν από το θεσμό ανήλθε στο 88%!

Παρέμειναν στη φυλακή μόνο ζωοκλέφτες, ληστές και γενικότερα κακοποιοί που απασχολούσαν διαρκώς τη δικαιοσύνη και ήταν χαρακτηρισμένοι ως υψηλού ρίσκου κρατούμενοι. Ομως, το 1933 η χορήγηση της υφ’ όρων απόλυσης περιορίστηκε στην κατηγορία των κρατουμένων με μηδενικό ρίσκο. Το ελάχιστο όριο προφυλάκισης ανήλθε στους έξι μήνες και ένας κρατούμενος μπορούσε να ζητήσει την αποφυλάκισή του όταν συμπλήρωνε τα δύο τρίτα της ποινής.

Με την πορεία των χρόνων η υφ’ όρων απόλυση «συγκεντρώθηκε στα χέρια παραδοσιακά σκληρών δικαστικών, με αποτέλεσμα να προκληθούν πρακτικοί περιορισμοί ως προς τη χορήγηση της σε κρατούμενους. Αυτό ακρωτηρίασε τον θεσμό και προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια αλλά και το θυμό των κρατουμένων», υπογραμμίζει ο Λ. Χελιώτης.

Παράλληλα, όπως επισημαίνει και ο ίδιος, με την απουσία των κοινωνικών υπηρεσιών τα κριτήρια αξιολόγησης κινδύνου σε περίπτωση αποφυλάκισης ενός κρατούμενου (για παράδειγμα, ο χαρακτήρας του) αφέθηκαν αποκλειστικά στους εισαγγελείς και αυτό δημιούργησε και δημιουργεί προβλήματα, όπως πιστοποιούν πηγές και από το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Αυτή τη στιγμή σε αρκετές ελληνικές φυλακές παρατηρείται δραματική έλλειψη υπαλλήλων στις κοινωνικές υπηρεσίες κι αυτό αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα. «Το ρόλο του τελικού κριτή κατέχουν σε ορισμένες περιπτώσεις συντηρητικοί (sic) εισαγγελείς οι οποίοι μπορεί να απαγορέψουν την άδεια σε κάποιον μόνον και μόνον επειδή είναι αξύριστος»!

Για τις άδειες που είναι προπομπός και ουσιαστικά συνιστούν δοκιμαστικό στάδιο ώστε να εφαρμοστεί στη συνέχεια η υφ’ όρων απόλυση, συνεδριάζουν τα τοπικά συμβούλια των φυλακών. Ωστόσο, με νόμο που πέρασε ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Δένδιας τον Ιούλιο του 2009, σε περίπτωση που συμβούλιο με εισαγγελέα έχουν διαφορετική άποψη, καθοριστικό ρόλο παίζει η άποψη του εισαγγελέα. Και να σκεφτεί κανείς πως ο εισαγγελέας μπορεί να μην έχει ξαναδεί ποτέ στην ζωή του τον άνθρωπο που καλείται να κρίνει…

«Αν και περιορισμένα, τα ιστορικά στοιχεία καταδεικνύουν ότι κρίσεις με τη μέθοδο της περιπτωσιολογίας (clinical judgments) έδωσε αφορμή για ένα ιδιοσυγκρασιακό και άδικο σύστημα», επισημαίνει ο Λ. Χελιώτης. Ενα σύστημα το οποίο, σε αντίθεση με πολλές άλλες χώρες της Ε.Ε. που παρατηρώντας την δραματική αύξηση των κρατουμένων λόγο οικονομικής κρίσης στοχεύουν όλο και περισσότερο στην αναμόρφωσή του, επιμένει να είναι άδικο και άτολμο με τις όποιες συνέπειες…

Υφ’ όρων απόλυση, τακτικές άδειες και θεσμός της εργασίας. Είναι τα τρία σημεία που χώρες με υψηλό δείκτη εγκληματικότητας και μετά τις έντονες παρεμβάσεις της Ε.Ε. του 2006 μεριμνούν πλέον για την αποφυλάκιση κρατουμένων ήδη ενταγμένων στην κοινωνία και όχι κακοποιών με «διδακτορικό» όπως συμβαίνει στη χώρα μας.

Από τα επίσημα στοιχεία που αναλύει ο Λ. Χελιώτης προκύπτει ότι, παρά τα κατά καιρούς μεγαλεπήβολα σχέδια των εκάστοτε κυβερνήσεων, τις εξεγέρσεις και τις αυτοκτονίες μέσα στις φυλακές, η χώρα μας επιμένει σε ένα σύστημα που αντί να αδειάζει τις φυλακές, τις γεμίζει…

Τα στατιστικά

Το ποσοστό των υποθέσεων των καταδικασθέντων κρατουμένων από το 1996 έως το 2006 αυξήθηκε κατά 73,5% και το ποσοστό των προφυλακισμένων κατά 15,3%! Το ενδιαφέρον είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αφορά ανθρώπους που καταδικάστηκαν από πέντε έως είκοσι χρόνια (332,7%). Ακολουθούν οι καταδικασθέντες από τρία έως πέντε χρόνια, ποσοστό 323,3%, σε ισόβια κάθειρξη 144,1% και μέχρι έξι μήνες ποσοστό 122,4%.

Από τον Ιανουάριο του 2006 έως και τον Ιανουάριο του 2010 (στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης), προκύπτει πως έχουν μειωθεί οι κρατούμενοι με λίγα χρόνια φυλάκισης (μέχρι 5 χρόνια) αλλά έχουν αυξηθεί οι βαριές καταδίκες. Από 599 σε 823 οι ισοβίτες και οι κατάδικοι με 5-10 χρόνια από 2.000 αυξήθηκαν σε 2.594.

Τι συμβαίνει όμως στην Ευρώπη; Εδώ και χρόνια επικεντρώνονται σε προγράμματα επανένωσης των κρατουμένων με τις οικογένειές τους και επαγγελματική κατάρτιση αυτών με την ενίσχυση του θεσμού της κοινωνίας μέσω του θεσμού των τακτικών αδειών.

1η μαρτυρία

Μαρτυρία κρατούμενου στο ψυχιατρικό κατάστημα Κορυδαλλού:

«Τον Δεκέμβριο του 2009 πέρασα πειθαρχικό συμβούλιο ενώ ήδη με είχαν τέσσερις ημέρες στην απομόνωση χωρίς εισαγγελική διαταγή και έχοντας άτυπη απαγόρευση να πηγαίνουμε τουαλέτα με έναν συγκρατούμενό μου και ξεβρακώνοντάς μας 12 φορές την ημέρα… μόλις μας πέρασαν εισαγγελέα έφαγα εγκλεισμό έξι ημερών στην κάτω απομόνωση χωρίς στρώματα και κουβέρτες. Με έβγαλαν για φαΐ και νόμιζε ένας υπάλληλος ότι είχα κάτι στο χέρι μου ενώ είχα μόνον ψωμί. Μου είχαν πιάσει και μου έστριβαν το χέρι τουλάχιστον 5 υπάλληλοι. Ενώ δεν βρήκαν τίποτα μου βάλανε χειροπέδες και με βάραγαν 13 άτομα. Μου πάταγαν το κεφάλι κάτω και με είχαν σε λιπόθυμη κατάσταση τουλάχιστον μισή ημέρα…»

2η μαρτυρία

Μαρτυρία αδελφής κρατούμενου που πέθανε στις 25 Ιουνίου στα Γρεβενά:

«Σας γράφω στη μνήμη του αδελφού μου Στράτου του Βραζιλιάνου που πέθανε στις 25 Ιουνίου στις φυλακές σε ηλικία 34 ετών… Μετά από 12 χρόνια στη φυλακή για μικροκλοπές που έκανε στα 17 και στα 19 του και έφαγε συνολικά 28 χρόνια. Θα ήθελα πραγματικά κάποιος να μου πει αν αυτό είναι σωφρονισμός. Ο αδελφός μου για δέκα ημέρες μάς έλεγε ότι δεν ήταν καλά και ότι δεν τον πηγαίνουν σε γιατρό. Δεν μπορούσε να φάει και έτρεμαν τα χέρια του. Σε δύο ημέρες τον πήγανε σε ψυχίατρο. Είναι γελοίο! Τον ξαναπήγαν στην φυλακή, ενώ δεν ήταν καλά. Βάζουμε τον δικηγόρο μας να πάρει τηλέφωνο και η συνομιλία του με το όργανο της τάξης είναι:

Δικηγόρος: Πήρα τηλέφωνο για τον Στράτο. Γιατί δεν τον αφήσατε στον γιατρό;

Υπάλληλος: Μην αγχώνεστε, είναι καλά. Απλά θέλει να φύγει από εδώ γιατί δεν του αρέσει και γι’ αυτό τα κάνει αυτά…

Πέντε ημέρες μετά, ο αδελφός μου πέθανε. Από ανακοπή καρδιάς μάς είπαν! Θα ήθελα να ξέρω γιατί άτομα σαν τον αδελφό μου για μαλακίες να τρώνε 30 χρόνια επειδή κλέβανε όταν ήταν πιτσιρίκια και γιατί δεν του έδωσαν ποτέ άδεια; Γιατί να ξαναγγίξω τον αδελφό μου σε φέρετρο παγωμένο μετά από 12 χρόνια; Γιατί τον αγνοήσανε επειδή ήταν ο κανένας…»

Δυο Φτερά για να Πετάξεις: η προσέγγιση του Process Work στην Ομοφοβία και το Τραύμα

Το τελευταίο σ/κ του Οκτώβρη θα γίνει ένα σεμινάριο πάνω στην προσέγγιση του Process Work στην ομοφοβία και το τραύμα. Το σεμινάριο διδάσκει η Emetchi, συνάδελφος Process Worker. Η Emetchi είναι μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού του Process Work Institute, στο Όρεγκον των ΗΠΑ. Εργάζεται ως ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια και επόπτρια στις ΗΠΑ και διεθνώς. Κατάγεται από τη Νέα Ζηλανδία, όπου και πριν από δεκαετίες ήταν ιδρυτικό μέλος ενός από τα απελευθερωτικά κινήματα των ΛΟΑΤ. Από τότε παραμένει μέλος διαφόρων ομάδων που δραστηριοποιούνται στην κοινωνική δικαιοσύνη για τη ‘φυλή’ της. Ταυτόχρονα έχει εμπειρία χρόνων, προσωπική και επαγγελματική, στη δουλειά με την κακοποίηση και το τραύμα, προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε κυβερνητικές και μη-κυβερνητικές οργανώσεις.

Δυο Φτερά για να Πετάξεις: η προσέγγιση του Process Work στην ομοφοβία και το τραύμα

Η ζωή ενός ΛΟΑΤ ανθρώπου μέσα στην επικρατούσα ετεροσεξιστική κοινωνία είναι γεμάτη προκλήσεις. Κάποιες στιγμές μοιάζει με πτήση μέσα σε καταιγίδα. Για να ζήσουμε μια ολοκληρωμένη ζωή, για να πετάξουμε ελεύθερα, χρειάζεται να βρούμε βιώσιμους τρόπους αντιμετώπισης της ομοφοβίας και με αλχημικό τρόπο να μετατρέψουμε την αγωνία και την αδικία σε κάτι χρήσιμο, δημιουργικό και αναζωογονητικό. Για να πετάξει ένα πουλί με χάρη και να πλοηγηθεί μέσα στα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα που συναντά, χρειάζεται μια λειτουργική ισορροπία ανάμεσα στις κινήσεις των φτερών του. Είτε πετά σε ένα απαλό ρεύμα, είτε προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε καταιγίδα.

Η ομοφοβία και ο ετεροσεξισμός συχνά βιώνονται σαν τραυματικές εμπειρίες. Και η  εμπειρία του τραύματος εντείνεται από το γεγονός ότι ο δέκτης της απειλής ή του συμβάντος προσλαμβάνει την απειλή σαν τέτοιας ισχύος, που δεν μπορεί να αποδράσει ή να προστατευτεί. Μια πλευρά του ανθρώπου παραμένει σε εμπλοκή με το τραυματικό γεγονός και μια άλλη συνεχίζει τη ζωή – η αδυναμία και  η ανθεκτικότητα είναι ταυτόχρονα μέρος της βιωματικής κληρονομιάς του επιζώντα. Το πως αντιδρά κανείς στην τραυματική επίδραση της ομοφοβίας και το πως αξιοποιεί την εμπειρία επιδρά σημαντικά στην ποιότητα ζωής και συχνά στην ποιότητα ζωής των αγαπημένων ανθρώπων γύρω του.

Αυτό το βιωματικό σεμινάριο χρησιμοποιεί τεχνικές του Process Work, αξιοποιώντας την εγγενή φιλοσοφική πεποίθηση του ότι μέσα σε κάθε προβληματική εμπειρία περιλαμβάνεται ο σπόρος μιας λύσης. Το Process Work είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση επίγνωσης που στηρίζει την ατομική, αλλά και τη συλλογική αλλαγή, και εστιάζει στην κοινά αποδεκτή συμβατική πραγματικότητα, αλλά και στην μυστήριο ονειρικό υπόβαθρο της ζωής.

Θα εστιάσουμε σε δεξιότητες επιβίωσης και τρόπους που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την επίγνωση μας για να βουτήξουμε σε προβληματικές εμπειρίες και να τις κάνουμε χρήσιμες και δημιουργικές για την καθημερινή μας ζωή.

Εδώ θα βρεις όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για το σεμινάριο.