“Δεν μένω πουθενά”

4005556067480_large

Παράδεισο για τους traffickers χαρακτηρίζει τις ισχύουσες συνθήκες στην Ελλάδα η Simone Troller, ερευνήτρια του Παρατηρητηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τη συστηματική αποτυχία παροχής προστασίας στους ασυνόδευτους ανηλίκους μετανάστες που φθάνουν στην Ελλάδα καταγγέλλει η Human Rights Watch, ενώ υποστηρίζει πως περίπου 1000 ασυνόδευτα παιδιά, μετανάστες και αιτούντες άσυλο, εκτιμάται ότι θα έχουν φτάσει στην Ελλάδα μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Οι μαρτυρίες παιδιών προκαλούν αποτροπιασμό.

Σε εικονικές εκτελέσεις, συστηματικούς ξυλοδαρμούς και κρατήσεις, ακόμη και δεκάχρονων κοριτσιών, συχνά μαζί με ενήλικες, συνθέτουν το σκηνικό των βασανιστηρίων στα οποία επιδίδονται οι δυνάμεις καταστολής, σύμφωνα με τη Human Rights Watch. Παράλληλα, τα ποσοστά χορήγησης πολιτικού ασύλου είναι μηδαμινά, διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο της κακομεταχείρισής τους, με το ποσοστό αναγνώρισης της προσφυγικής ιδιότητας σε πρώτο βαθμό στην Ελλάδα να ανέρχεται μόλις στο 0,03%.

Όσον αφορά στη χορήγηση ασύλου, για τα παιδιά ισχύει ακριβώς ό,τι και για τους ανήλικους, ωθώντας τα σε ριψοκίνδυνα ταξίδια για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με παράνομο τρόπο, με αποτέλεσμα να υπόκεινται σε επαναπροωθήσεις στην Ελλάδα, ως χώρα εισόδου τους, με βάση των κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ της Ε.Ε. Κάποια παιδιά είπαν πως οι συνεντεύξεις τους διήρκεσαν μόλις λίγα λεπτά, ενώ σε κάποια δεν δόθηκε καν η ευκαιρία να εξηγήσουν τους λόγους που τους ώθησαν να φύγουν από τις πατρίδες τους.

Πλήθος παιδιών δεν έχουν στέγη, αφού το υπ. Υγείας χρηματοδοτεί μόλις 200 θέσεις σε κέντρα μέριμνας. Έτσι, κοιμούνται σε πάρκα και σε διαμερίσματα με άγνωστους ενήλικες. “Δεν μένω πουθενά. Κρυώνω σε όλο το κορμί μου. Δεν αισθάνομαι ασφαλής. Κάνω βόλτες μέχρι τη μία ή τις δύο το πρωί” είπε ο Αντίσα Π. από τη Νιγηρία, άστεγο παιδί που κοιμάται απροστάτευτο σε πάρκα, παρότι έχει ζητήσει άσυλο.

Στα κέντρα κράτησης οι συνθήκες είναι απάνθρωπες, ενώ όταν τα παιδιά απελευθερώνονται από αυτά, μένουν εντελώς απροστάτευτα, με μοναδικό “εφόδιο” μια διαταγή απέλασης, στην οποία αναγράφεται η υποχρέωση να εγκαταλείψουν τη χώρα εντός 30 ημερών, με… τον τρόπο να παραλείπεται.

“Δεν είχα κρεβάτι, μόνο μια κουβέρτα. Η κουβέρτα ήταν βρώμικη και είχε πολλά ζωύφια που τσιμπούσαν. Δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε.”, είπε η Σαρζάντ Π., ένα δωδεκάχρονο κορίτσι από το Αφγανιστάν, που συνελήφθη και κρατήθηκε σε μεθοριακό φυλάκιο στον Έβρο.

Υπό αυτές τις συνθήκες, μεγιστοποιούνται οι κίνδυνοι της εκμετάλλευσης της εμπορίας, με το πρόσωπο της δεκάχρονης Fatime S. από τη Σομαλία, να ανέρχεται σε έμβλημα κρατικής ανευθυνότητας.

“Είπα στην αστυνομία πόσο χρονών είμαι, αλλά δεν είχαν άλλο μέρος για μένα. Συνελήφθη στα σύνορα. Έχω ένα χαρτί για να φύγω σε ένα μήνα. Ήμουν στη φυλακή για 15 ημέρες. Αλλά προηγουμένως είχα συλληφθεί στο αεροδρόμιο δύο φορές και αφέθηκα ελεύθερη. Είμαι μόνη. Δεν έχω κανέναν εδώ. Εάν με αφήσουν ελεύθερη, θα πάω στην πλατεία Ομονοίας. Δεν έχω κανέναν. Είμαι στην Ελλάδα εδώ και έξι μήνες. Ήρθα από το αεροδρόμιο”.

Η Human Rights Watch προτείνει την αύξηση των αριθμό θέσεων στα κέντρα κράτησης και τον παράλληλο σχεδιασμό προγραμμάτων, που θα διευκολύνει την πρόσβασή τους στην Πολιτεία. Επιπλέον, ζητά τη νομιμοποίηση των ανηλίκων μεταναστών για όσο βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια και να διασφαλισθεί η ύπαρξη ικανών επιτρόπων και να αναμορφώσει ολόκληρο το σύστημα ασύλου.

Οι προτάσεις κατατέθηκαν και στην επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Βουλής, ωστόσο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απορίες του κ. Σανιδά, ο οποίος περιορίστηκε στο να ρωτήσει την κ. Troller: “Ποιος σας έδωσε την άδεια να έρθετε στην Ελλάδα, να μιλήσετε με ασυνόδευτα παιδιά και να κάνετε μια έκθεση σαν αυτή;”.

της Μαρίας Καλυβιώτου, Η Αυγή – 06/01/2009

Σε πλήρη διάλυση η ψυχική υγεία

Οι κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας απειλούνται με κλείσιμο, εξαιτίας των περικοπών στη χρηματοδότησή τους.
Στην επαιτεία η ψυχική υγεία

Το 55%-60% των εισαγωγών σε ψυχιατρεία έφτασαν οι ακούσιοι εγκλεισμοί, από τους οποίους το 50%  γίνεται χωρίς αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση και το 97% γίνεται με περιπολικά της Αστυνομίας!
«Εγκληματίεs» οι ψυχικά ασθενείς στην Ελλάδα

Κλείνουν οι ψυχιατρικές κλινικές των δημόσιων νοσοκομείων.
«Λουκέτο» στην ψυχιατρική κλινική

Οριακή και η λειτουργία των δημόσιων ψυχιατρικών νοσοκομείων.
Στα όρια η λειτουργία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου στο Δαφνί
Έκλεισαν οι πύλες στο Δρομοκαϊτειο

Εντάξει, υπάρχουν και ευχάριστα νέα! Ανοίγει ο δρόμος στους επιχειρηματίες: Ανακοίνωση

Όσο για την κυβέρνηση…
ενοχλημένη από τις «καταγγελίες» της αντιπολίτευσης, δηλώνει ότι ο τομέας της Ψυχικής Υγείας είναι ευαίσθητος και δεν αποτελεί πεδίο για κομματική αντιπαράθεση, γιατί τόσο σοβαρά κοινωνικά ζητήματα χρειάζονται ιδιαίτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα στην προσέγγισή τους.

…και μας διαβεβαιώνει, αφού πρώτα παρουσιάζει τα σημαντικά βήματα προόδου στην υγεία, ότι  «η βελτίωση των δομών και των υπηρεσιών Υγείας δεν σταματά ποτέ».

Και εγώ αναρωτιέμαι μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή η βελτίωση, αν δεν σταματήσει ποτέ …

Alex Majoli/Magnum PhotosLON38815 Alex Majoli/Magnum Photos

Δελτίο τύπου για τη δίκη του Λάζαρου Πετρομελίδη

toixos_preview

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το στρατοκρατικό κατεστημένο αποφάσισε, τώρα που έλυσε όλα τα άλλα προβλήματα, να δικάσει το 46χρονο αντιρρησία συνείδησης Λάζαρο Πετρομελίδη για μια ακόμα φορά. Το αδίκημα είναι γνωστό: τα φιλειρηνικά και αντιεθνικιστικά του φρονήματα, η ενσυνείδητη άρνησή του να καταταγεί στις ένοπλες δυνάμεις για να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία και η άρνηση του να αποδεχθεί μια εξοντωτική εναλλακτική υπηρεσία που στοχεύει περισσότερο στο σωφρονισμό των «αντιφρονούντων», παρά στην αληθινή προσφορά στην κοινωνία.

Μερικά από τα προβλήματα που έλυσε το Υπουργείο είναι τα εξής: η εν μέσω οικονομικής κρίσης τεράστια παραγγελία πολεμικών εξοπλισμών, η οποία ακολούθησε την «τυχαία» τηλεοπτική καμπάνια/υστερία περί «παραβιάσεων» του «εθνικού εναέριου χώρου» από τουρκικά αεροσκάφη· η παραδειγματική για την αναισθησία της στάση του Υπουργού κ. Μεϊμαράκη απέναντι στο κύμα αυτοκτονιών και θανάτων μέσα στο στρατό (έναν 20χρονο μάλιστα τον άφησαν να κείτεται νεκρός για έντεκα ημέρες δίπλα στα μαγειρεία χωρίς κανείς να τον αναζητήσει)· το γεγονός ότι ένας στους τέσσερις νέους σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία δεν εκπληρώνει με διάφορους τρόπους τη θητεία του. Για όλα τα παραπάνω -και για πολλά άλλα ασφαλώς- που στα δικά μας τα μάτια δείχνουν την οριστική αποσύνθεση της μιλιταριστικής ιδεολογίας και του θεσμού του στρατού, το Υπουργείο σφυρίζει αδιάφορα. Και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: μπίζνες με τους εμπόρους όπλων, οι οποίες συνδυάζονται με την κατασκευή φανταστικών εχθρών, με τη διοργάνωση φασιστικού τύπου διελεύσεων αρμάτων μάχης και ταγμάτων ασφαλείας μέσα στις πόλεις (οι επονομαζόμενες «παρελάσεις»).

Η φολκλορικού πια χαρακτήρα δίκη θα πραγματοποιηθεί στο στρατοδικείο του Ρουφ το πρωί της Τρίτης 31 Μαρτίου.

Πρόκειται για τη δίκη σε δεύτερο βαθμό με την κατηγορία της ανυποταξίας, ενώ η πρωτοφανής πρωτόδικη απόφαση προέβλεπε την τριετή φυλάκιση χωρίς αναστολή ή την καταβολή εγγύησης 7000 ευρώ. Το γεγονός ότι η ημερομηνία της δίκης ενός πολίτη από στρατοδικείο ορίστηκε για τη συγκεκριμένη ημερομηνία, δηλαδή τρεις εβδομάδες νωρίτερα από την 21η Απριλίου, πρέπει να αποδοθεί σε κάποιο λανθασμένο σχεδιασμό της στρατιωτικής «δικαιοσύνης». Το γεγονός πως 35 χρόνια μετά τη δικτατορία, τα στρατοδικεία εξακολουθούν να δικάζουν πολίτες, δεν ξέρουμε που πρέπει να αποδοθεί.

Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης

έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου

Τα γεγονότα του Δεκέμβρη μπορεί για κάποιους να μοιάζουν μακρινά.

 

Μπορεί σε κάποιους να κληροδότησαν έναν παραπάνω φόβο, μπορεί να μας φόρτωσαν μια παραπάνω αστυνομοκρατία..

 

Η άλλη οπτική, όμως, λέει ότι μας «μύησαν» σε έναν πιο συλλογικό τρόπο σκέψης, σε μία συμπεριφορά αυτό-οργάνωσης, ότι ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά μας.

 

Τα γεγονότα αυτής της περιόδου, όντας τόσο καταιγιστικά, είχαν ως εκκίνηση και χαρακτηρίστηκαν από την αστυνομική βία.

Σήμερα, η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλει σε έκθεσή της σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών από την αστυνομία.

Υπερβολική χρήση βίας

Βασανισμοί

Αυθαίρετη κράτηση πολιτών

Άρνηση επικοινωνίας με δικηγόρους

417434906_41f506db691

[….] Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την ανησυχία ότι, σε περίπτωση που αποδειχθεί ορθή η περιγραφή των παρισταμένων για τα γεγονότα που οδήγησαν στον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η χρήση θανατηφόρου βίας από τον ειδικό φρουρό θα ήταν δυσανάλογη και επομένως μη σύννομη κατά τα διεθνή θεσμικά κείμενα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. [….]

[….] Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει ανησυχία για τη σωρεία ισχυρισμών για υπερβολική χρήση βίας από αστυνομικούς εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών και για κακομεταχείριση αυτών, που επιβεβαιώνονται από εικόνες που έχουν εμφανιστεί στα διεθνή και εθνικά μέσα ενημέρωσης. Το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, περιλαμβανομένων διατάξεων στις ICCPR και ΕΣΔΑ, καθώς και στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Τρόπων Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας, απαγορεύει τον βασανισμό ή άλλης μορφής κακομεταχείριση και απαιτεί από τα κράτη να διασφαλίζουν ότι θα διερευνώνται με αποτελεσματικό και ανεξάρτητο τρόπο οι τυχόν ισχυρισμοί για τέτοια μεταχείριση. [….]

[….] Η Διεθνής Αμνηστία έχει επίσης λάβει αναφορές από την Αθήνα και άλλα μέρη της Ελλάδας για αυθαίρετες συλλήψεις, κακομεταχείριση και στέρηση άμεσης πρόσβασης σε νομική συμπαράσταση. [….]

 

 Κι αναρωτιέσαι.. πόσο άλλαξε η στάση των κυβερνήσεων (άρα και των πολιτών) απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα..  και πόσο έχουμε εξοικειωθεί με τους βασανισμούς και την αυθαίρετη κράτηση το 2009..

με θυμωμένους προβληματισμούς

 

 

 υγ η εικόνα είναι «κλεμμένη» από το blog www.tsimitakis.wordpress.com

Μετανάστευση χωρίς όρια;

n718534387_980102_1279

Στις σημερινές Νέες Εποχές του Βήματος γίνεται μία μεγάλη συζήτηση για το μεταναστευτικό πρόβλημα στην Ελλάδα, αποδομούνται μύθοι περί ανεργίας και εγκληματικότητας και αναζητούνται λύσεις για την ακαμψία της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής:

O αριθμός των μεταναστών που διαμένουν παράνομα στη χώρα μας είναι άγνωστος. Ορισμένοι εκτιμούν ότι υπερβαίνει τις 500.000 (άλλοι υποστηρίζουν ότι πλησιάζει το 1 εκατομμύριο), ενώ σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών οι έχοντες άδεια παραμονής και εργασίας μετανάστες είναι περί τις 600.000. Η Πάτρα ζει καθημερινά εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο. Στις 4.000 έχουν φθάσει πλέον οι πρόσφυγες από την Αφρική και την Ασία που συνωθούνται στο λιμάνι ψάχνοντας τρόπο να περάσουν απέναντι.

Ανεξάρτητα από το αν οι ανωτέρω αριθμοί ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τα ερωτήματα που τίθενται και αφορούν τη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας είναι πολλά: Είναι ή όχι μεγαλύτερος από ό,τι μπορεί να αντέξει η χώρα μας ο αριθμός των μεταναστών; Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της παράνομης και άνευ ελέγχου εισόδου και δράσης τους στη χώρα; Είναι λύση η νομιμοποίηση ή η απέλαση; Πώς θα έπρεπε οι κοινωνίες μας να αντιδράσουν και τι πρέπει να κάνει και δεν κάνει η πολιτεία; Μπορεί να δημιουργηθεί ένας χάρτης δικαιωμάτων των μεταναστών, τον οποίο θα σέβονται και το κεντρικό κράτος και η τοπική αυτοδιοίκηση και η Αστυνομία και οι επιχειρήσεις; Ή ακόμη: Μπορούμε να διανοηθούμε μια Ελλάδα χωρίς μετανάστες; Πώς θα ήταν η επόμενη ημέρα;

Το κενό της σημερινής μεταναστευτικής πολιτικής εδώ

Μύθοι και μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος εδώ

Τι θα κάναμε χωρίς τους μετανάστες εδώ

Ελληνική συνείδηση και ταυτότητα εδώ