Έτσι «πέρασε» το μεσοπρόθεσμο…

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΨΗΦΙΣΕ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ, ΑΨΗΦΗΣΕ ΤΟ ΛΑΟ

Και φόρος αίματος

Πολυτεχνείο 1973: «Σας ομιλεί ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων…». Σύνταγμα 2011: «Σας ομιλεί ο πρόεδρος του φαρμακευτικού συλλόγου… Κάνω έκκληση στην Αστυνομία να σταματήσει να ρίχνει χημικά (…)». Η φωνή του καλύπτεται από το διαδοχικό κρότο των χημικών, που πέφτουν καταιγιστικά. «(…) Σταματήστε. Αυτό που κάνετε είναι εγκληματικό», συνεχίζει.

Το σκηνικό στην πλατεία Συντάγματος και στους δρόμους γύρω απ’ αυτήν ομιχλώδες, ασφυκτικό, στραγγαλιστικό· Με το μετρό να έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων από τα χημικά που πετούσαν σωρηδόν στις εισόδους του οι «προστάτες του Πολίτη» -παρ’ ότι γνώριζαν ότι το ιατρείο του Ερυθρού Σταυρού που έχει στηθεί εκεί ήταν το μοναδικό που μπορούσε να παράσχει ιατρική βοήθεια στους τραυματίες- και τη νομικό από την ομάδα βοήθειας να ομολογεί δημόσια: «Ημουν μέσα στο Πολυτεχνείο… Κάτι τέτοιο δεν έχει ξανασυμβεί».

Η εκτεταμένη χρήση χημικών στον κλειστό χώρο του μετρό, όμως, δεν ήταν η μοναδική «εγκληματική» ενέργεια που διέπραξαν οι αστυνομικές δυνάμεις σε βάρος των πολιτών.

Ήταν και οι ανηλεείς ξυλοδαρμοί διαδηλωτών, ακόμη και πολιτών που έτρωγαν αμέριμνοι σε ταβέρνες στο Μοναστηράκι, ήταν και οι απρόκλητες επιθέσεις με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης από τους άνδρες της ομάδας «Δέλτα», μέχρι και σε βάρος ηλικιωμένης γυναίκας η οποία κείτονταν στο οδόστρωμα, λιπόθυμη από τα χημικά και αιμόφυρτη από την πτώση επί της οδού Πανεπιστημίου.

Στην πλατεία

Η αστυνομική βία χωρίς έλεος -την οποία βίωσαν μεταξύ άλλων τουρίστες, αλλά και αθλητές των Special Olympics, που βρίσκονταν στην Ακρόπολη, νωρίς χθες το βράδυ- δεν έκαμψε τους διαδηλωτές που έμειναν στο κέντρο της πόλης, αρνούμενοι να αποδεχτούν ότι το Μεσοπρόθεσμο «πέρασε», αρνούμενοι να φύγουν από την πλατεία Συντάγματος· «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία, η Χούντα δεν τελείωσε το ’73», φώναζαν… Αλλοι αποδοκίμαζαν με συνθήματα τις αστυνομικές δυνάμεις κάθε φορά που έκαναν χρήση χημικών και άλλοι τις χειροκροτούσαν ειρωνικά.

Τα επεισόδια και οι συγκρούσεις είχαν ξεκινήσει ώρες νωρίτερα, γύρω στη 1.30 το μεσημέρι, με εκτεταμένη χρήση χημικών μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη. Αφορμή, η απόπειρα διαδηλωτών να περάσουν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα.

Η ατμόσφαιρα -πνιγηρή ήδη από τις συγκρούσεις που μαίνονταν μέχρι τα ξημερώματα της Τετάρτης. Διαδηλωτές επιτίθενται με βροχή από πέτρες και κάποιες μολότοφ στις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ δεν λείπουν οι μάχες σώμα με σώμα.

Λίγη ώρα αργότερα τα χημικά δεν πέφτουν μόνο πάνω στην πλατεία, και στην οδό Γεωργίου Α’. Οι αστυνομικές δυνάμεις -που πετούν και πέτρες- κάνουν χρήση στην οδό Ερμού, στη Νίκης, στην Καραγεώργη Σερβίας, στη Μητροπόλεως, στην Οθωνος. Ο πόλεμος χημικών και πετρών συνεχίζεται. Διαδηλωτές βάζουν φωτιές σε σκουπίδια για να προστατευθούν και κυκλοφορούν στα στενά γύρω από την πλατεία, αλλά δεν φεύγουν.

Η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας βρίσκεται εκτός ελέγχου. Η ΕΛ.ΑΣ. πραγματοποιεί σχέδια περικύκλωσης. Κεντρικό ξενοδοχείο εκκενώνεται από υπαλλήλους και πελάτες. Ενώ στόχος επίθεσης γίνεται υποκατάστημα τράπεζας, στην οδό Οθωνος,το οποίο καταστρέφεται υπό τα χειροκροτήματα διαδηλωτών. Σώζεται από τη φωτιά, τελευταία στιγμή, όταν μια γιαγιά, η οποία μένει από πάνω, βγαίνει στο μπαλκόνι.

Λιποθυμίες

Από την άλλη πλευρά της Βουλής, στην οδό Πανεπιστημίου κάνουν την εμφάνισή τους δικυκλιστές της ομάδας «Δέλτα». Οι διαδηλωτές που βρίσκονται εκεί είναι λίγοι. Μια ηλικιωμένη, που λιποθύμησε από τα χημικά, πέφτει στο οδόστρωμα και χτυπά. Κάποιοι τρέχουν να τη βοηθήσουν. Τα ασθενοφόρα δεν μπορούν να φτάσουν στο σημείο, ούτε οι δικυκλιστές του ΕΚΑΒ. «Πρέπει να τη μεταφέρετε στο ιατρείο του μετρό», λένε από το «166». Δευτερόλεπτα αργότερα δεκάδες χειροβομβίδες κρότου-λάμψης εκτοξεύονται από τους διερχόμενους αστυνομικούς της ομάδας «Δέλτα», κάποιοι από τους οποίους (συνοδηγοί κυρίως) πανηγυρίζουν κραδαίνοντας τα κλομπ τους.

Και ξαφνικά όλα «παγώνουν» για λίγο. Οι πληροφορίες για τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας μέσα στη Βουλή γνωστοποιούνται από τα μεγάφωνα, από στόμα σε στόμα. Αλλά και πάλι οι διαδηλωτές δεν αποχωρούν. Δεκάδες πολίτες αντιμετωπίζουν αναπνευστικά προβλήματα.

Οι διμοιρίες των ΜΑΤ σχηματίζουν ένα κορδόνι με τα σώματά τους μπροστά από τη Βουλή και γύρω από την πλατεία Συντάγματος. Κανείς δεν μπορεί να περάσει. Δεν επιτρέπεται. Τα δακρυγόνα εξακολουθούν να πέφτουν βροχή, πάνω στην πλατεία Συντάγματος, μέσα στο μετρό, αλλά και προς την οδό Πανεπιστήμιου.

Η Αστυνομία ανακοινώνει 43 προσαγωγές και 17 συλλήψεις. Γνωστοποιεί τον τραυματισμό 49 αστυνομικών, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο «401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο». Από το υπουργείο Υγείας ανακοινώνεται ότι τουλάχιστον 99 πολίτες -ο ένας ανήλικος!- διακομίστηκαν σε πέντε νοσοκομεία της Αθήνας (Ευαγγελισμός, Γ. Γεννηματάς, Σωτηρία, Πολυκλινική Αθηνών, Ελπίς), άλλοι με εγκαύματα, άλλα με χτυπήματα από τις αστυνομικές δυνάμεις και άλλοι με αναπνευστικά προβλήματα.

πηγή

http://vimeo.com/25781283

Το «καινούριο σύστημα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής διακυβέρνησης» απαιτεί περισσότερη λιτότητα

Αναδημοσίευση από το Αριστερό Βήμα:

Του Leigh Phillips από τον EUobserver (euobserver.com)

[Επισκόπηση των εγγράφων που παρέχουν συστάσεις στα 27 κράτη μέλη. Στο τέλος του άρθρου, ακολουθούν τα βασικά τους σημεία.]

Το ευρω-αφεντικό χτύπησε το μαστίγιο. Όση λιτότητα κι αν επιβάλλεται από τα κράτη μέλη της ΕΕ, απλά δεν είναι αρκετή. Αυτό είναι το επιτακτικό μήνυμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία εξαγγέλει τις συστάσεις της προς τα 27 κράτη μέλη, στα πλαίσια του νέου συστήματος που εφαρμόζει μια ριζικά συγκεντρωτική διαδικασία επίβλεψης και διόρθωσης των εθνικών οικονομικών πολιτικών από την ΕΕ, και που θεσμοθετήθηκε για να αντιμετωπιστεί η κρίση: το σύστημα είναι γνωστότερο και ως «ευρωπαϊκό εξάμηνο». «Είμαστε στη φάση της εφαρμογής του συστήματος της Οικονομικής Διακυβέρνησης», δήλωσε ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο στη συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο την περασμένη εβδομάδα, ανακοινώνοντας τα «αποκαλυπτήρια» των 27 λεπτομερειακών εθνικών προγραμμάτων, με τα οποία υπαγορεύεται στα κράτη μέλη τι κάνουν σωστά και τι λάθος με τις φορολογικές τους πολιτικές και τι πρέπει να κάνουν για να «διορθώσουν» τις οικονομίες τους.

Το πράγμα πάει πέρα από μια απλή νέα επίκληση για λιτότητα: πρόκειται για επίκληση για βαθύτερη από ποτέ φιλελευθεροποίηση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Από τις επεμβάσεις στις συλλογικές διαπραγματεύσεις με στόχο τις μειώσεις μισθών, ως την απελευθέρωση των απολύσεων, αλλά και μέχρι την απομάκρυνση από την αναλογική φορολόγηση, μέσω αυτού του καινούριου συστήματος, η ΕΕ ελπίζει να μεταμορφώσει εντελώς τις οικονομίες των κρατών μελών της, ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικές σε σχέση με εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας και των αναδυόμενων οικονομικών δυνάμεων.
Υπό το νέο εξαμηνιαίο σύστημα, που επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση, η Επιτροπή σκιαγραφεί κάθε Γενάρη, μια γενική ιδέα της επιδιωκόμενης εικόνας των εθνικών οικονομικών πολιτικών για την ακόλουθη περίοδο, έγγραφο το οποίο κατόπιν υιοθετείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου, που αντιπροσωπεύει τα κράτη μέλη.

Τα 27 κράτη έπειτα υποβάλλουν τους προϋπολογισμούς τους και τον ευρύτερο οικονομικό σχεδιασμό τους στην Επιτροπή –προτού να τα υποβάλλουν στα εθνικά κοινοβούλια- προκειμένου η Επιτροπή να ελέγξει αν είναι επαρκώς αυστηρά. Κατόπιν, τον Ιούνιο, στο παρόν και προτελευταίο στάδιο της διαδικασίας, η Επιτροπή εγκρίνει το σχεδιασμό, επισημαίνοντας τι πρέπει να διορθωθεί, παρουσιάζοντας μια σειρά από συστάσεις, που επίσης πρέπει να εγκριθούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (φέτος στις 24 Ιουνίου) Συνέχεια

Η Διεθνής Αμνηστία για την αστυνομική βία

Καταγγελίες για παραβιάσεις κατά την αστυνόμευση της διαδήλωσης της 11ης Μαΐου 2011

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να διεξαγάγουν μια ανεξάρτητη, διεξοδική και ουσιαστική έρευνα για την αστυνόμευση διαδήλωσης τον περασμένο μήνα, εν μέσω συνεχιζόμενων καταγγελιών ότι η αστυνομία άσκησε υπερβολική βία κατά ειρηνικών διαδηλωτών. Οι αναφορές αυτές έχουν ως φόντο μακροχρόνιες ανησυχίες για συστημικές αποτυχίες στην αστυνόμευση, περιλαμβανομένης της αποτυχίας εκ μέρους των αστυνομικών να συμμορφωθούν με τα διεθνή πρότυπα ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η διαδήλωση κατά των μέτρων λιτότητας που εισήχθησαν από την κυβέρνηση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στις 11 Μαΐου. Ανεπίσημες πηγές αναφέρουν ότι περισσότεροι από 30 διαδηλωτές αναζήτησαν νοσοκομειακή περίθαλψη, ανάμεσά τους και δύο σοβαρά τραυματισμένοι. Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι τραυματίστηκαν 15 αστυνομικοί.

Καταγγελίες ότι η αστυνομία κακοποίησε και άσκησε υπερβολική βία κατά ειρηνικών διαδηλωτών έχουν γίνει στη Διεθνή Αμνηστία και σε διάφορες πηγές μέσων ενημέρωσης από ορισμένους από τους τραυματίες καθώς και άλλους διαδηλωτές.

Η θρυαλλίδα, σύμφωνα με αυτές τις μαρτυρίες, ήταν προς το τέλος της διαδήλωσης, κατά τις 14:00, όταν μεγάλο πλήθος αστυνομικών των ΜΑΤ περικύκλωσε ένα μεγάλο πλήθος ειρηνικών διαδηλωτών, οι οποίοι κατηφόριζαν την οδό Πανεπιστημίου με κατεύθυνση τα Προπύλαια, και άρχισαν να τους χτυπούν. Την ίδια στιγμή, η αστυνομία άρχισε να ψεκάζει τους διαδηλωτές με αυτό που περιγράφηκε ως «υπερβολική ποσότητα χημικών». Σύμφωνα με καταγγελίες, χειροβομβίδες κρότου λάμψης ρίφθηκαν επίσης εναντίον των διαδηλωτών. Κάποιοι από τους τραυματίες περιγράφουν πώς οι αστυνομικοί των ΜΑΤ στόχευαν στα κεφάλια τους με τα κλομπ τους. Υπήρξαν επίσης αναφορές ότι η αστυνομία των ΜΑΤ χρησιμοποιούσε τη λαβή των κλομπ για να χτυπήσει τους διαδηλωτές. Η χρήση κλομπ κατ’ αυτό τον τρόπο επιβεβαιώνεται από φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν σε διάφορες πηγές των μέσων ενημέρωσης την επόμενη μέρα, οι οποίες επίσης έδειχναν τους διαδηλωτές με εμφανή τραύματα στο κεφάλι.

Επιπλέον, υλικό βίντεο που προβλήθηκε σε διάφορες πηγές μέσων ενημέρωσης δείχνει ένα διαδηλωτή που είχε πέσει στο έδαφος στην οδό Πανεπιστημίου να ξυλοκοπείται από έναν αστυνομικό των ΜΑΤ στο κεφάλι με το κλομπ του, από έναν άλλο αστυνομικό των ΜΑΤ στο σώμα του με την ασπίδα του, ενώ συγχρόνως τον κλωτσούσαν δύο άλλοι αστυνομικοί των ΜΑΤ. Το διαθέσιμο υλικό δεν δείχνει καμία βίαιη συμπεριφορά εκ μέρους του διαδηλωτή.

Άλλες αναφορές περιλαμβάνουν την κακοποίηση ενός συνδικαλιστή ακτιβιστή κατά τις 14:00 από τρεις έως τέσσερις αστυνομικούς των ΜΑΤ που ανήκαν σε μία από τις δύο αστυνομικές μονάδες ΜΑΤ που είχαν κατέβει στην πλατφόρμα του σταθμού μετρό του Συντάγματος, καθώς και υλικό βίντεο που τραβήχτηκε εκείνη την ημέρα και είναι διαθέσιμο στο Διαδίκτυο και το οποίο λέγεται ότι καταγράφηκε στις οδούς Στουρνάρη και Τζωρτζ στην Αθήνα. Σε αυτό το περιστατικό, το υλικό δείχνει έναν αστυνομικό των ΜΑΤ να χτυπά επανειλημμένα με το γόνατο έναν συλληφθέντα που γονατίζει μπροστά σε ένα αυτοκίνητο, ενώ άλλοι αστυνομικοί των ΜΑΤ δεν παρεμβαίνουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες που ελήφθησαν από τους εκπροσώπους της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας-Πειραιά και την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, μετά το περιστατικό στην οδό Πανεπιστημίου, περισσότεροι από 30 διαδηλωτές μεταφέρθηκαν σε μονάδες ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών νοσοκομείων, η πλειονότητα των οποίων με τραύματα στο κεφάλι. Ορισμένοι διαδηλωτές φέρεται να δήλωσαν ότι ενδεχομένως να είχαν χτυπηθεί από αστυνομικούς των ΜΑΤ που μετέφεραν άλλα όργανα εκτός από κλομπ. Επιπλέον, δύο από τους διαδηλωτές που κατέληξαν στο νοσοκομείο τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά. Ένας από αυτούς, ο Γιάννης Καυκάς, υπέστη πολύ σοβαρό τραύμα στο κεφάλι, υποβλήθηκε σε επείγουσα εγχείρηση και παρέμεινε σε κρίσιμη κατάσταση σε μονάδα εντατικής θεραπείας έως τις 20 Μαΐου 2011. Σύμφωνα με αναφορές, ο Γιάννης Καυκάς πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 30 Μαΐου 2011.

Οι βαθιές ανησυχίες της Διεθνούς Αμνηστίας εντείνονται περαιτέρω, εφόσον πρόκειται για τη δεύτερη διαδήλωση μέσα σε μια περίοδο έξι μηνών, όπου ένα μεγάλο πλήθος διαδηλωτών αναφέρθηκε ότι ζήτησε νοσοκομειακή περίθαλψη με τραύματα στο κεφάλι και σε άλλα σημεία έπειτα από καταγγελίες για κακοποίηση και υπερβολική βία από την αστυνομία των ΜΑΤ. Στη διάρκεια αυτού του προηγούμενου συμβάντος, υπερβολική χρήση βίας και κακοποίηση ειρηνικών διαδηλωτών αναφέρθηκε επίσης σε μια επετειακή διαδήλωση για τη δεύτερη επέτειο θανάτου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Ως αποτέλεσμα, ένα πλήθος διαδηλωτών αναφέρθηκε ότι ζήτησαν νοσοκομειακή περίθαλψη, ανάμεσά τους 45 με τραύματα στο κεφάλι και σε άλλα σημεία, και περίπου 30 ως λόγω της υπερβολικής χρήσης δακρυγόνων και άλλων χημικών.

Σε δελτίο Τύπου που εκδόθηκε το μεσημέρι της διαδήλωσης της 11ης Μαΐου, η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση της Αθήνας έκανε αναφορά σε επεισόδια που προκλήθηκαν έπειτα από επιθέσεις κατά αστυνομικών εκ μέρους διαδηλωτών που πετούσαν βόμβες βενζίνης και πέτρες και ανακοίνωσε ότι 30 διαδηλωτές είχαν μεταφερθεί σε αστυνομικά τμήματα. Σύμφωνα με αναφορές, δώδεκα από αυτούς συνελήφθησαν. Το δελτίο Τύπου ανέφερε ότι 15 αστυνομικοί είχαν τραυματιστεί στη διάρκεια των επεισοδίων. Καμία αναφορά δεν έγινε σε τραυματισμένους διαδηλωτές. Αργότερα την ίδια ημέρα, η Ελληνική Αστυνομία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι είχε ειδοποιηθεί για την περίπτωση ενός σοβαρά τραυματισμένου διαδηλωτή και ότι ανώτεροι αξιωματούχοι της αστυνομίας διερευνούσαν την υπόθεση.

Στις 12 Μαΐου 2011, σχετικά με την ίδια υπόθεση, οι αρχές δήλωσαν ότι «ξεκίνησε έρευνα υπό την εποπτεία εισαγγελέα, προκειμένου να διακριβωθούν τα αίτια και οι συνθήκες που οδήγησαν στον τραυματισμό του διαδηλωτή Γιάννη Καφκά, καθώς και το ενδεχόμενο ευθύνης αστυνομικών». Την ίδια ημέρα, οι αρχές ανακοίνωσαν επίσης ότι έπειτα από μια έρευνα που διεξήχθη σχετικά με το υλικό βίντεο το οποίο δείχνει αστυνομικούς των ΜΑΤ να χτυπούν ένα διαδηλωτή στο έδαφος, οι τρεις εμπλεκόμενοι αστυνομικοί είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα μαζί με τον επικεφαλής της μονάδας τους. Η Διεθνής Αμνηστία πληροφορείται ότι έχει ξεκινήσει πειθαρχική έρευνα για το συμβάν.

Σε μια ομιλία με αφορμή το γεγονός, η οποία απευθύνθηκε σε εκπροσώπους των Σωμάτων Ασφαλείας, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παρατήρησε μεταξύ άλλων ότι υπάρχει εμφανές δημοκρατικό έλλειμμα στα Σώματα Ασφαλείας και έκανε λόγο για την ανάγκη να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διαμορφωθεί ένα νέο πνεύμα στη λειτουργία των Σωμάτων. Αυτά περιλαμβάνουν την ενίσχυση των προγραμμάτων εκπαίδευσης των Σωμάτων Ασφαλείας, ιδίως εκείνων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της αστυνόμευσης, καθώς και την παραδειγματική τιμωρία των αστυνομικών που άσκησαν βία κατά πολιτών. Ενώ λαμβάνει υπ’ όψιν αυτές τις δηλώσεις, η Διεθνής Αμνηστία εξακολουθεί να ανησυχεί για το γεγονός ότι ο υπουργός αναφερόταν σε μεμονωμένα περιστατικά βίας και αυθαιρεσίας εκ μέρους της αστυνομίας, αντί να παραδεχθεί ότι υπάρχει ένα βαθύτερο συστημικό πρόβλημα.

Η Διεθνής Αμνηστία αναγνωρίζει ότι οι αστυνομικοί έχουν ευθύνη και υποχρέωση να διασφαλίζουν την ασφάλεια ανθρώπων και περιουσιακών στοιχείων. Ωστόσο, κατά την εκτέλεση αυτού του καθήκοντος, η αστυνόμευση των διαδηλώσεων πρέπει να γίνεται με τρόπο που συμμορφώνεται με τα διεθνή πρότυπα, πρότυπα που περιλαμβάνουν το καθήκον συγκράτησης, της ενέργειας αναλογικά με τη σοβαρότητα του αδικήματος και τον νόμιμο στόχο που θα επιτευχθεί, της ελαχιστοποίησης της ζημιάς και του τραυματισμού, καθώς και του σεβασμού και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Στην παρέμβαση όσον αφορά τους διαδηλωτές στις 11 Μαΐου, ωστόσο, οι αστυνομικοί φαίνεται ότι χρησιμοποίησαν βία κατά παράβαση αυτών των προτύπων.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί για μια άμεση, ανεξάρτητη, διεξοδική και ουσιαστική έρευνα όλων των καταγγελιών κακοποίησης από αστυνομικούς και υπερβολικής χρήσης βίας στη διάρκεια της διαδήλωσης στις 11 Μαΐου και την παράδοση στη δικαιοσύνη οποιουδήποτε βρεθεί υπεύθυνος για παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Εν όψει της σοβαρότητας των καταγγελιών κακοποίησης και υπερβολικής χρήσης βίας κατά ειρηνικών διαδηλωτών στην οδό Πανεπιστημίου, η οργάνωση θέλει επίσης να απευθύνει έκκληση για μια ανεξάρτητη, διεξοδική και ουσιαστική έρευνα για την αστυνόμευση της διαδήλωσης της 11ης Μαΐου 2011.

Η Διεθνής Αμνηστία, σε διάφορες περιστάσεις, έχει εκφράσει ανησυχίες για τις επανειλημμένες και αξιόπιστες καταγγελίες υπερβολικής χρήσης βίας από την αστυνομία, καθώς και για την ατιμωρησία που επικρατεί όσον αφορά την αστυνομική κακοποίηση. Ως εκ τούτου, η οργάνωση έχει απευθύνει έκκληση για τη σύσταση ενός ανεξάρτητου και αποτελεσματικού μηχανισμού καταγγελιών της αστυνομίας για τη διερεύνηση όλων των καταγγελιών των παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων από την αστυνομία.

Η Διεθνής Αμνηστία θα ήθελε να επαναλάβει τις ανησυχίες της για την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητα της εντολής της Υπηρεσίας σε περιστατικά αυθαιρεσίας από τους αστυνομικούς, όπως προβλέπεται σε νομοθεσία που υιοθετήθηκε πρόσφατα.

Επιπλέον, υλικό βίντεο που προβλήθηκε σε διάφορες πηγές μέσων ενημέρωσης δείχνει ένα διαδηλωτή που είχε πέσει στο έδαφος στην οδό Πανεπιστημίου να ξυλοκοπείται από έναν αστυνομικό των ΜΑΤ στο κεφάλι με το κλομπ του, από έναν άλλο αστυνομικό των ΜΑΤ στο σώμα του με την ασπίδα του, ενώ συγχρόνως τον κλωτσούσαν δύο άλλοι αστυνομικοί των ΜΑΤ. Το διαθέσιμο υλικό δεν δείχνει καμία βίαιη συμπεριφορά εκ μέρους του διαδηλωτή.

Άλλες αναφορές περιλαμβάνουν την κακοποίηση ενός συνδικαλιστή ακτιβιστή κατά τις 14:00 από τρεις έως τέσσερις αστυνομικούς των ΜΑΤ που ανήκαν σε μία από τις δύο αστυνομικές μονάδες ΜΑΤ που είχαν κατέβει στην πλατφόρμα του σταθμού μετρό του Συντάγματος, καθώς και υλικό βίντεο που τραβήχτηκε εκείνη την ημέρα και είναι διαθέσιμο στο Διαδίκτυο και το οποίο λέγεται ότι καταγράφηκε στις οδούς Στουρνάρη και Τζωρτζ στην Αθήνα. Σε αυτό το περιστατικό, το υλικό δείχνει έναν αστυνομικό των ΜΑΤ να χτυπά επανειλημμένα με το γόνατο έναν συλληφθέντα που γονατίζει μπροστά σε ένα αυτοκίνητο, ενώ άλλοι αστυνομικοί των ΜΑΤ δεν παρεμβαίνουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες που ελήφθησαν από τους εκπροσώπους της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας-Πειραιά και την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, μετά το περιστατικό στην οδό Πανεπιστημίου, περισσότεροι από 30 διαδηλωτές μεταφέρθηκαν σε μονάδες ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών νοσοκομείων, η πλειονότητα των οποίων με τραύματα στο κεφάλι. Ορισμένοι διαδηλωτές φέρεται να δήλωσαν ότι ενδεχομένως να είχαν χτυπηθεί από αστυνομικούς των ΜΑΤ που μετέφεραν άλλα όργανα εκτός από κλομπ. Επιπλέον, δύο από τους διαδηλωτές που κατέληξαν στο νοσοκομείο τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά. Ένας από αυτούς, ο Γιάννης Καυκάς, υπέστη πολύ σοβαρό τραύμα στο κεφάλι, υποβλήθηκε σε επείγουσα εγχείρηση και παρέμεινε σε κρίσιμη κατάσταση σε μονάδα εντατικής θεραπείας έως τις 20 Μαΐου 2011. Σύμφωνα με αναφορές, ο Γιάννης Καυκάς πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 30 Μαΐου 2011.

Οι βαθιές ανησυχίες της Διεθνούς Αμνηστίας εντείνονται περαιτέρω, εφόσον πρόκειται για τη δεύτερη διαδήλωση μέσα σε μια περίοδο έξι μηνών, όπου ένα μεγάλο πλήθος διαδηλωτών αναφέρθηκε ότι ζήτησε νοσοκομειακή περίθαλψη με τραύματα στο κεφάλι και σε άλλα σημεία έπειτα από καταγγελίες για κακοποίηση και υπερβολική βία από την αστυνομία των ΜΑΤ. Στη διάρκεια αυτού του προηγούμενου συμβάντος, υπερβολική χρήση βίας και κακοποίηση ειρηνικών διαδηλωτών αναφέρθηκε επίσης σε μια επετειακή διαδήλωση για τη δεύτερη επέτειο θανάτου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Ως αποτέλεσμα, ένα πλήθος διαδηλωτών αναφέρθηκε ότι ζήτησαν νοσοκομειακή περίθαλψη, ανάμεσά τους 45 με τραύματα στο κεφάλι και σε άλλα σημεία, και περίπου 30 ως λόγω της υπερβολικής χρήσης δακρυγόνων και άλλων χημικών.

Σε δελτίο Τύπου που εκδόθηκε το μεσημέρι της διαδήλωσης της 11ης Μαΐου, η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση της Αθήνας έκανε αναφορά σε επεισόδια που προκλήθηκαν έπειτα από επιθέσεις κατά αστυνομικών εκ μέρους διαδηλωτών που πετούσαν βόμβες βενζίνης και πέτρες και ανακοίνωσε ότι 30 διαδηλωτές είχαν μεταφερθεί σε αστυνομικά τμήματα. Σύμφωνα με αναφορές, δώδεκα από αυτούς συνελήφθησαν. Το δελτίο Τύπου ανέφερε ότι 15 αστυνομικοί είχαν τραυματιστεί στη διάρκεια των επεισοδίων. Καμία αναφορά δεν έγινε σε τραυματισμένους διαδηλωτές. Αργότερα την ίδια ημέρα, η Ελληνική Αστυνομία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι είχε ειδοποιηθεί για την περίπτωση ενός σοβαρά τραυματισμένου διαδηλωτή και ότι ανώτεροι αξιωματούχοι της αστυνομίας διερευνούσαν την υπόθεση.

Στις 12 Μαΐου 2011, σχετικά με την ίδια υπόθεση, οι αρχές δήλωσαν ότι «ξεκίνησε έρευνα υπό την εποπτεία εισαγγελέα, προκειμένου να διακριβωθούν τα αίτια και οι συνθήκες που οδήγησαν στον τραυματισμό του διαδηλωτή Γιάννη Καφκά, καθώς και το ενδεχόμενο ευθύνης αστυνομικών». Την ίδια ημέρα, οι αρχές ανακοίνωσαν επίσης ότι έπειτα από μια έρευνα που διεξήχθη σχετικά με το υλικό βίντεο το οποίο δείχνει αστυνομικούς των ΜΑΤ να χτυπούν ένα διαδηλωτή στο έδαφος, οι τρεις εμπλεκόμενοι αστυνομικοί είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα μαζί με τον επικεφαλής της μονάδας τους. Η Διεθνής Αμνηστία πληροφορείται ότι έχει ξεκινήσει πειθαρχική έρευνα για το συμβάν.

Σε μια ομιλία με αφορμή το γεγονός, η οποία απευθύνθηκε σε εκπροσώπους των Σωμάτων Ασφαλείας, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παρατήρησε μεταξύ άλλων ότι υπάρχει εμφανές δημοκρατικό έλλειμμα στα Σώματα Ασφαλείας και έκανε λόγο για την ανάγκη να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διαμορφωθεί ένα νέο πνεύμα στη λειτουργία των Σωμάτων. Αυτά περιλαμβάνουν την ενίσχυση των προγραμμάτων εκπαίδευσης των Σωμάτων Ασφαλείας, ιδίως εκείνων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της αστυνόμευσης, καθώς και την παραδειγματική τιμωρία των αστυνομικών που άσκησαν βία κατά πολιτών. Ενώ λαμβάνει υπ’ όψιν αυτές τις δηλώσεις, η Διεθνής Αμνηστία εξακολουθεί να ανησυχεί για το γεγονός ότι ο υπουργός αναφερόταν σε μεμονωμένα περιστατικά βίας και αυθαιρεσίας εκ μέρους της αστυνομίας, αντί να παραδεχθεί ότι υπάρχει ένα βαθύτερο συστημικό πρόβλημα.

Η Διεθνής Αμνηστία αναγνωρίζει ότι οι αστυνομικοί έχουν ευθύνη και υποχρέωση να διασφαλίζουν την ασφάλεια ανθρώπων και περιουσιακών στοιχείων. Ωστόσο, κατά την εκτέλεση αυτού του καθήκοντος, η αστυνόμευση των διαδηλώσεων πρέπει να γίνεται με τρόπο που συμμορφώνεται με τα διεθνή πρότυπα, πρότυπα που περιλαμβάνουν το καθήκον συγκράτησης, της ενέργειας αναλογικά με τη σοβαρότητα του αδικήματος και τον νόμιμο στόχο που θα επιτευχθεί, της ελαχιστοποίησης της ζημιάς και του τραυματισμού, καθώς και του σεβασμού και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Στην παρέμβαση όσον αφορά τους διαδηλωτές στις 11 Μαΐου, ωστόσο, οι αστυνομικοί φαίνεται ότι χρησιμοποίησαν βία κατά παράβαση αυτών των προτύπων.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί για μια άμεση, ανεξάρτητη, διεξοδική και ουσιαστική έρευνα όλων των καταγγελιών κακοποίησης από αστυνομικούς και υπερβολικής χρήσης βίας στη διάρκεια της διαδήλωσης στις 11 Μαΐου και την παράδοση στη δικαιοσύνη οποιουδήποτε βρεθεί υπεύθυνος για παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Εν όψει της σοβαρότητας των καταγγελιών κακοποίησης και υπερβολικής χρήσης βίας κατά ειρηνικών διαδηλωτών στην οδό Πανεπιστημίου, η οργάνωση θέλει επίσης να απευθύνει έκκληση για μια ανεξάρτητη, διεξοδική και ουσιαστική έρευνα για την αστυνόμευση της διαδήλωσης της 11ης Μαΐου 2011.

Η Διεθνής Αμνηστία, σε διάφορες περιστάσεις, έχει εκφράσει ανησυχίες για τις επανειλημμένες και αξιόπιστες καταγγελίες υπερβολικής χρήσης βίας από την αστυνομία, καθώς και για την ατιμωρησία που επικρατεί όσον αφορά την αστυνομική κακοποίηση. Ως εκ τούτου, η οργάνωση έχει απευθύνει έκκληση για τη σύσταση ενός ανεξάρτητου και αποτελεσματικού μηχανισμού καταγγελιών της αστυνομίας για τη διερεύνηση όλων των καταγγελιών των παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων από την αστυνομία.

Η Διεθνής Αμνηστία θα ήθελε να επαναλάβει τις ανησυχίες της για την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητα της εντολής της Υπηρεσίας σε περιστατικά αυθαιρεσίας από τους αστυνομικούς, όπως προβλέπεται σε νομοθεσία που υιοθετήθηκε πρόσφατα.

Επιπλέον, η Διεθνής Αμνηστία επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς τις ελληνικές αρχές να επιλύσουν τα χρονίζοντα συστημικά προβλήματα της αστυνόμευσης και την αποτυχία των αστυνομικών να συμμορφωθούν με τα διεθνή πρότυπα ανθρώπινων δικαιωμάτων.

πηγή: amnesty.org.gr

Για χρόνια μετά τη χούντα συνωμοτούσαν τα…σταγονίδια

Για χρόνια μετά τη χούντα συνωμοτούσαν τα... σταγονίδια

Ντοκουμέντα-φωτιά για τη δράση χουντικών πυρήνων φέρνει στο φως το «Εθνος της Κυριακής». Σύμφωνα με τις εκθέσεις του μηχανισμού παρακολούθησης που είχε συστήσει στο στράτευμα ο τότε υπουργός Αμυνας Ευ. Αβέρωφ, οι «επίλεκτοι» αξιωματικοί συνέχισαν να δρουν ακόμη και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80.

Πλοκάμια στο στράτευμα κατόρθωνε να συντηρεί επί μία δεκαετία και πλέον ομάδα που είχε ευθεία αναφορά στον Δ. Ιωαννίδη. Το ενδιαφέρον της εστιαζόταν κυρίως στη Σχολή Ευελπίδων, απ» όπου προσδοκούσε να αντλήσει μελλοντικά της στελέχη. Αυτό προκύπτει από έγγραφα που φέρουν την υπογραφή του Ευάγγελου Αβέρωφ, όταν ήταν υπουργός Αμυνας την πρώτη μεταδικτατορική περίοδο (1974-1981).

Το θέμα προσπάθησε να «επικαιροποιήσει» η γερμανική λαϊκή εφημερίδα «Bild» επικαλούμενη έκθεση της CIA. Η έκθεση αυτή δεν αναφέρεται σε πιθανό πραξικόπημα αλλά στον κίνδυνο μιας αποσταθεροποίησης, που θα μπορούσε να δημιουργηθεί από τυχόν αναταραχές που θα ξεσπάσουν στην Ελλάδα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ουδείς εχέφρων στην Ελλάδα είναι δυνατό να θεωρεί υπαρκτό τον κίνδυνο αντιδημοκρατικής εκτροπής στη σημερινή Ελλάδα. Συνέχεια

«Συνεργάσιµος εταίρος η Ελλάδα στη Σούδα»

«Δεν γνωρίζουµε περιορισµούς καθ’ οιανδήποτε χρονική στιγµή στην πρόσβαση, τις υπερπτήσεις ή την ανάπτυξη ακόµη και των πιο ευαίσθητων στρατιωτικών υλικών στη βάση», παραδέχονται οι Αµερικανοί σε σειρά απόρρητων τηλεγραφηµάτων που διέρρευσαν στο Wikileaks.

∆ιευκολύνσεις «χωρίς κανέναν περιορισµό», που έπρεπε να µείνουν «αλώβητες», παρείχαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στη βάση της Σούδας και όχι µόνο. Οι ελληνοαµερικανικές στρατιωτικές σχέσεις, άλλωστε, ήταν σηµαντικότερες από οποιαδήποτε διαφωνία στα πολιτικά ζητήµατα, όπωςπαραδέχονται οι Αµερικανοί σε σειρά απόρρητων τηλεγραφηµάτων που διέρρευσαν στο Wikileaks. Οι Αµερικανοί «φλερτάριζαν» ακόµηκαι τους τοπικούς άρχοντες των Χανίων, προκειµένου να προωθήσουν τα ζητήµατα της βάσης. Κατά τα λοιπά, διαπίστωναν ότι «οι Ελληνες είναι επιρρεπείς στην κολακεία», γι’ αυτό και πίστευαν ότι ο καλύτερος τρόπος για την προώθηση της στρατιωτικής συνεργασίας ήταν οι προσωπικές σχέσεις…Για περαιτέρω συνδροµή στο Ιράκ είχε συµφωνήσει η ελληνική κυβέρνηση το 2007, όπως προκύπτει από απόρρητο τηλεγράφηµα του αµερικανού πρεσβευτή Τσαρλς Ρις. Στις 2 Μαΐου 2007 γράφει ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει την προθυµία της να συµβάλει περισσότερο στο Ιράκ και σηµειώνει ότι έχει συνδράµει µε όλους τους τρόπους. Συγκεκριµένα, όπως αναφέρει, στην αρχή του πολέµου στο Ιράκ «η Ελλάδα παρείχε εκτεταµένη υποστήριξη για τον ανεφοδιασµό αεροσκαφών και άλλες τεχνικές δραστηριότητες στη βάση της Σούδας». Αναφέρει µάλιστα ότι οµάδα των ελληνικών Ειδικών ∆υνάµεων είχε αναπτυχθεί πάνω απότη βάση της Σούδας για αρκετούς µήνες, για την ασφάλεια των αµερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σηµειώνει ότι οι ελληνικές Ενοπλες ∆υνάµεις «πήραν κάθε διαθέσιµο βυτιοφόρο και οδηγό για να παράσχουν καύσιµα στα αµερικανικά αεροσκάφη». Αυτό, κατ’ επέκταση, επέτρεψε «τον ανεφοδιασµό κάθε B52 που χτυπούσε το Ιράκ από τα δυτικά».

Οταν έγινε σαφές ότι τα καύσιµα δεν ήταν αρκετά, η Ελληνική Πολεµική Αεροπορία έκανε εκτροπή στο 100% στον δικό της αγωγό καυσίµων για να εξυπηρετήσει την αµερικανική προσπάθεια.

∆εν είναι η πρώτη φορά που σηµειώνεται η σηµασία της αµερικανικής βάσης της Σούδας για όλες τις αµερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανα τολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Σούδα ήταν τόσο σηµαντική που οι Αµερικανοί έκαναν ακόµη και «κορτάρισµα» στους τοπικούς άρχοντες προκειµένου να αλλάξει η αρνητική εικόνα στην Κρήτη – και όχι µόνο – για την αµερικανική βάση. Σε εµπιστευτικό τηλεγράφηµά του µε ηµεροµηνία 27 Μαρτίου 2007, ο Ρις περιγράφει τη συνάντησή του στα Χανιά µε τον νέο νοµάρχη, ενώ µιλάει για «θάλασσα αλλαγής», καθώς – όπως σηµειώνει – η υποδοχή του είναι πολύ διαφορετική από τις συνήθως «παγερές συναντήσεις µε την παλιά αριστερίστικη τοπική ηγεσία». Στη συνάντησή του µε τον νοµάρχη Χανίων Γρηγόρη Αρχοντάκη, τον δήµαρχο Χανίων Κυριάκο Βιρβιδάκη και τον δήµαρχο Ακρωτηρίου Μιχάλη Κυνηγό, η συζήτηση επικεντρώνεται στην ανάγκη για καλές σχέσεις και συνεργασία. «Τέτοιες συζητήσεις σε άλλο πλαίσιο θα ήταν απίθανες, αλλά στην περίπτωση της βάσης της Σούδας εκπροσωπούν ριζική αλλαγή από την κατάσταση που είχε επικρατήσει για αρκετά χρόνια.

Προηγουµένως, οι τοπικοί πολιτικοί ήταν ανοικτά εχθρικοί προς τη βάση και δεν ενδιαφέρονταν για επισκέψεις αµερικανικών πλοίων, παρά τα σηµαντικά οικονοµικά οφέλη για την τοπική κοινωνία», σηµειώνει. Ο Αρχοντάκης λέει στον πρεσβευτή ότι µία από τις βασικές προτεραιότητές του ήταν η ενίσχυση των δεσµών ανάµεσα στην κοινωνία των Χανίων και τη βάση. Κάτι τέτοιο «δεν θα είχε µόνο οικονοµικά οφέλη, αλλά θα άλλαζε και την πολιτική ατµόσφαιρα». Ενώ ο δήµαρχοςΑκρωτηρίου λέει στον Ρις ότι υπήρχε αντιαµερικανικό κλίµα στη Σούδα, «αλλά δεν ήταν χειρότερο απ’ οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα». Πρόσθεσε, µάλιστα, ότι «η δουλειά του δεν ήτανη εξωτερική πολιτική, αλλά η ευηµερία του Ακρωτηρίου».

ΜΑΣ ΚΑΛΏΣΟΡΙΖΟΥΝ. Λίγους µήνες µετά, τον Ιούλιο του 2007, σε νέα συνάντηση του Γ. Αρχοντάκη µε τους Αµερικανούς, ο νοµάρχης Χανίων τούς πιέζει για περισσότερες επισκέψεις αµερικανικών πλοίων στη Σούδα. Οπως αναφέρει στο εµπιστευτικό τηλεγράφηµά του ο αµερικανός επιτετραµµένος στην Αθήνα Τόµας Κάντριµαν, ο Αρχοντάκης τούς λέει ότι δεν ήθελε τις επισκέψεις τόσο για το οικονοµικό όφελος, όσο για τα «πολιτικά οφέλη», αφού οι επισκέψεις θα έδειχναν την αµερικανική στήριξη στην τοπική κοινωνία, η οποία ισχυρίστηκε ότι «ήταν πολύ φιλοαµερικανική, µε εξαίρεση µια κοµµουνιστική µειοψηφία». «Προηγουµένως, τρέµαµε να τηλεφωνήσουµε στους τοπικούς πολιτικούς… Τώρα, ο νοµάρχης και οι άλλοι αξιωµατούχοι καλωσορίζουν τις επισκέψεις των αµερικανικών πλοίων, γι’ αυτό ενθαρρύνουµε το Ναυτικό να εκµεταλλευθεί αυτή τη νέα συµπεριφορά», σχολιάζει ο Κάντριµαν. Σηµαντική συνεισφορά που δεν θα πρέπει να παραβλέπεται είναι οι αµερικανικές διευκολύνσεις στη βάση της Σούδας, όπως γράφει αργότερα, στις 31 Μαρτίου 2008, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ενόψει της επίσκεψης του ναυάρχου Φιτζέραλντ στην Αθήνα. Στο απόρρητο τηλεγράφηµα, ο Αµερικανός σηµειώνει ότι µπορεί οι συνεισφορές της Ελλάδας στο Ιράκ και το Αφγανιστάν να είναι «περιορισµένες», αλλά δεν ισχύει το ίδιο σε άλλες περιπτώσεις.

«Οταν η Τουρκία αρνήθηκε να επιτρέψει στη συµµαχία των ΗΠΑνα επιχειρήσει από τις βάσεις της πέρυσι, η Αµερικανική Πολεµική Αεροπορία µετέφερε 6 τάνκερ KC-135 από το Ιντσιρλίκ στη βάση της Σούδας, όπου οι Ελληνες βοήθησαν στον ανεφοδιασµό τους. Για τις επίγειες αµερικανικές δυνάµεις, το σύµπλεγµα της Σούδας επέτρεψε στο 4ο Μηχανοκίνητο Τµήµα Πυροβολικού να µετακινηθεί γρήγορα από τον Βορρά στον Νότο εγκαίρως για την έναρξη του πολέµου. Η Ελλάδα επιτρέπει περισσότερες από 24.000 υπερπτήσεις τον χρόνο» γράφει, µεταξύ άλλων, ο αµερικανός πρεσβευτής.

ΣΥΝΝΕΦΑ. «Ελληνοαµερικανική στρατιωτική συνεργασία: το καλό, το κακό και το αναγκαίο». Είναι ο τίτλος άλλου απόρρητου τηλεγραφήµατος που συντάσσει στις 24 Ιουνίου 2008 ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ. Αφορµή για τη σύνταξη του τηλεγραφήµατος είναι τα «σύννεφα» που έχουν δηµιουργηθεί στις διµερείς σχέσεις από τις διαφωνίες για το Σκοπιανό, την ελληνοτουρκική διένεξη για τον Αϊ-Στράτη και τον ρόλο του ΝΑΤΟ και τις σχέσεις της κυβέρνησης Καραµανλή µε τη Ρωσία. Ωστόσο, όπως γράφει ο αµερικανός πρεσβευτής, η στρατιωτική συνεργασία παραµένει καλή και πρέπει να παραµείνει «αλώβητη». Οπως το θέτει, «η ελληνική κυβέρνηση αποδείχθηκε πολύ συνεργάσιµος εταίρος στη Σούδα, παρ’ ότι δεν θέλει να το διαφηµίζει για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους. ∆εν γνωρίζουµε περιορισµούς καθ’ οιανδήποτε χρονική στιγµή στην πρόσβαση, τις υπερπτήσεις ή την ανάπτυξη ακόµη και των πιο ευαίσθητων στρατιωτικών υλικών στη βάση». Με έµφαση αναφέρει ακόµη τις άδειες υπερπτήσεων αµερικανικών πολεµικών αεροσκαφών εντός ελληνικού εναέριου χώρου, που έχουν χορηγήσει οι ελληνικές κυβερνήσεις µετά την 11η Σεπτεµβρίου, για υποστήριξη των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, οι οποίες φθάνουντις 28.000 τον χρόνο. Καταλήγει ότι η στρατιωτική σχέση είναι τόσοσηµαντική, που πρέπει να στηριχθεί µε όλους τους τρόπους και κυρίως σε προσωπικό επίπεδο. Κι αυτό επειδή «σε πολλούς τοµείς, η συνεργασία µας µε τους Ελληνες εξαρτάται περισσότερο από προσωπικές σχέσεις, παρά από θεσµικούς δεσµούς. Το να κάνεις τους Ελληνες να πουν “ναι” σε δύσκολα θέµατα γενικά απαιτεί ένα καλό επιχείρηµα, σε συνδυασµό µε κανάκεµα… Οι Ελληνες είναι επιρρεπείς στην κολακεία και προσβάλλονται εύκολα».

Στείλτε και άλλα πλοία: «ο νοµάρχης Χανίων Γ. Αρχοντάκης σε συνάντηση που είχε µε τους Αµερικανούς τούς πιέζει για περισσότερες επισκέψεις αµερικανικών πλοίων στη Σούδα». οπως αναφέρει στο εµπιστευτικό του τηλεγράφηµα ο αµερικανός επιτετραµµένος στην Αθήνα Τόµας Κάντριµαν, ο Αρχοντάκης τούς λέει ότι δεν ήθελε τις επισκέψεις τόσο για το οικονοµικό όφελος όσο για τα «πολιτικά οφέλη», αφού οι επισκέψεις θα έδειχναν την αµερικανική στήριξη στην τοπική κοινωνία, η οποία ισχυρίστηκε ότι «ήταν πολύ φιλοαµερικανική, µε εξαίρεση µια κοµµουνιστική µειοψηφία»

Εταιρείες των ΗΠΑ υπέφεραν: ΣΤΙΣ 12 Νοέμβριου του 2009 και ενόψει της επίσκεψης του Αµερικανού υφυπουργού Αµυνας Αλεξάντερ Βέρσµποου στην Αθήνα, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ σε απόρρητο τηλεγράφηµα αναλύει τα θέµατα που θα πρέπει να προσέξει ο αµερικανός αξιωµατούχος. Επαναλαµβάνει τη σηµασία της ναυτικής βάσης της Σούδας και το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι από τους µεγαλύτερους αγοραστές αµερικανικών όπλων. Στα ειδικά θέµατα, ο Σπέκχαρντ επανέρχεται στο θέµα του νέου αγωγού καυσίµων (από το Μαράθι προς το Αεροδρόµιο) για την εξυπηρέτηση της Βάσης της Σούδας, το οποίο «έχει κολλήσει στην ελληνική γραφειοκρατία εδώ και σχεδόν επτά χρόνια και το οποίο ο Βενιζέλος εµφανίστηκε έτοιµος να λύσει». «Το µήνυµά σας θα πρέπει να είναι ότι θέλουµε να ξοδέψουµε 32 δισ. δολάρια στην κρητική οικονοµία, για να αναβαθµίσουµε τη στρατηγική µας σχέση, να προστατεύσουµε το περιβάλλον και να διατηρήσουµε τη βάση της Σούδας ως εγκατάσταση – κλειδί για την Ελλάδα, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Η συνεχιζόµενη καθυστέρηση απειλεί τη χρηµατοδότηση του Κογκρέσου και αυξάνει το ρίσκο», σηµειώνει. Αναφερόµενος στα εξοπλιστικά ο Σπέκχαρντ λέει ότι αναµένονται διεθνείς διαγωνισµοί ύψους 6 δισ. δολαρίων στα επόµενα δύο χρόνια, «παρότι οι δηµοσιονοµικές δυσκολίες µπορεί να τους εµποδίσουν». Αναφερόµενος στο πρόβληµα συστηµάτων αυτοπροστασίας που έχει προκύψει µε αµερικανικά F16 µε ευθύνη της εταιρείας Raytheon, σηµειώνει πως αυτό σηµαίνει ότι «πολλά από τα µαχητικά αεροσκάφη της Ελλάδας που κάνουν αναχαιτίσεις στο Αιγαίο δεν έχουν σύστηµα αυτοπροστασίας». Ωστόσο, συµβουλεύει τον υφυπουργό Αµυνας να ενισχύσει την προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου για διαφάνεια και δίκαιους διαγωνισµούς, εκτιµώντας ότι στο παρελθόν η ελληνική εθνική ασφάλεια «και οι αµερικανικές εταιρείες υπέφεραν όταν οι αποφάσεις λαµβάνονταν µε πολιτικό κριτήριο».

Οι αποφάσεις για τις προµήθειες είναι πολιτικές: ΣΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΤΡΑΤΙΏΤΙΚΗ σχέση των δύο χωρών εστιάζει και η αµερικανίδα επιτετραµµένη στην Αθήνα Ντέµπορα Μακάρθι, γράφοντας στον πρέσβη ΜαρκΛέιγκον, αρµόδιο για θέµατα παράνοµης διακίνησης και εµπορίας ανθρώπων, ο οποίος επισκέπτεται την Αθήνα τον Αύγουστο του2008. Οπως προκύπτει από το απόρρητο τηλεγράφηµα, η Μακάρθι γράφειότι οι ελληνοαµερικανικές σχέσεις είναι «συγκεχυµένες». «Σταθετικά, η στρατιωτική συνεργασία παραµένει ισχυρή. Η Ναυτική Βάση της Σούδας είναι ένας κόµβος µεταφορών και επιµελητείας στο θέατροτης Μέσης Ανατολής και η Ελλάδα είναι από τους µεγαλύτερους αγοραστές αµερικανικών εξοπλισµών».

Στις 11 Νοεµβρίου του 2008, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ συντάσσει απόρρητο τηλεγράφηµα ενόψει της επίσκεψης του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ στρατηγού ∆ηµήτριου Γράψα στην Ουάσιγκτον.

Η επίσκεψη είναι µια ευκαιρία, όπως διαπιστώνει, να αναγνωριστεί ηστήριξη της Ελλάδας στις αµερικανικές ναυτικέςκαι αεροπορικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, συµπεριλαµβανοµένου του Ιράκ. ∆ενπαραλείπει να αναφερθεί στο γεγονός ότι η Ελλάδα είναι σηµαντικός αγοραστής αµερικανικών εξοπλισµών, αν και «οι τελευταίες αποφάσεις προµηθειώνείναι πολιτικές και επιδιώκουν ισορροπία ανάµεσα στις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τηΡωσία». Ο Σπέκχαρντ επαναλαµβάνει τη σηµασία της βάσης της Σούδας, «της πιο σηµαντικής στρατηγικής τοποθεσίας γιατο Αµερικανικό Ναυτικό στην Ανατολική Μεσόγειο» και το γεγονόςότι δεν υπάρχει κανένας περιορισµός από την ελληνική πλευρά εκεί.Χαρακτηρίζειτον ∆. Γράψα «ανοικτό» και «πιστό υποστηρικτή των ελληνικών συµφερόντων». «Είναι θετικά διακείµενος απέναντιστις ΗΠΑ κιέχει πιέσει τις ελληνικές Ενοπλες ∆υνάµεις να µιµηθούν τον αµερικανικό σχεδιασµό, τις προµήθειες και την εκπαίδευση», γράφει στο τηλεγράφηµα, ενώ υποστηρίζει ότι ο στρατηγός Γράψας είναι «καχύποπτος µε τη Ρωσία καιτις προσπάθειες για προµήθειες αµυντικούυλικού από αυτήν».

Σύµφωνα µε το απόρρητο τηλεγράφηµα, ο αρχηγός τουΓΕΕΘΑ είχε πει στον ακόλουθο Αµυνας της αµερικανικής πρεσβείας ότιλυπόταν που η Ελλάδα είχεαγοράσει ρωσικά BMP3 (σ.σ.: η προµήθεια των ρωσικών τεθωρακισµένων παραµένει «παγωµένη» µέχρι σήµερα). Επίσης είχε πει ότι θα υποστήριζε την αποστολή ελληνικών δυνάµεων στο Ιράκ και την αύξηση των ελληνικών δυνάµεων στο Αφγανιστάν, ωστόσο, όπωςσηµειώνειο Ντ. Σπέκχαρντ, «οστρατηγός Γράψας έχει µικρή επιρροή επί των αποφάσεων για τις προµήθειες και την αµυντική πολιτική, αφού το ελληνικό Σύνταγµα προβλέπει ισχυρούς περιορισµούς για τον ρόλο των στρατιωτικών στην ανάπτυξη πολιτικής».

πηγή

Γυναίκες – σκλάβες στο δουλοπάζαρο της γονιμότητας

Μια μεγάλη βιομηχανία αναπτύσσεται ραγδαία στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, στο πλάι του δουλεμπορίου γυναικών. Η βιομηχανία ωαρίων. Μια αράχνη που στον ιστό της καταφέρνουν να συνυπάρχουν και σιτίζονται αστραφτερές ιδιωτικές κλινικές γονιμότητας, επιστήμονες γιατροί, με ταπετσαρίες πτυχίων πίσω από τα γραφεία τους, κυκλώματα που φέρνουν κι εμπορεύονται γυναίκες, κυρίες που μεσολαβούν, κρυφοί οίκοι ανοχής, νταβατζήδες όλων των φυλών, βασανιστήρια που δεν βάζει ο νους. Η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο εξελίσσονται σε κέντρα εμπορίου ωαρίων, τόσο για αγοραστές από βορειοευρωπαϊκές χώρες όσο και από χώρες της Σαουδικής Αραβίας.

«Είναι μια τεράστια πλευρά του οργανωμένου εγκλήματος που, όπως και πολλές άλλες, δυστυχώς προστατεύονται από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα», θα πει ένας δικηγόρος, που έχει αναλάβει υποθέσεις με νεαρές γυναίκες – θύματα trafficking. «Οι υποθέσεις είναι πάμπολλες, αλλά είναι τόσο μπλεγμένο το σύστημα που δεν μπορεί κανείς να βρει άκρη. Σε ολόκληρη την Ελλάδα υπάρχουν περισσότερα από πενήντα κέντρα εξωσωματικής γονιμοποίησης. Τα περισσότερα από αυτά λειτουργούν χωρίς άδεια. Μόλις το 2005 φτιάχτηκε ο νόμος 3305, που ορίζει -με όση σαφήνεια μπορεί- την «Εφαρμογή της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής». Ο νόμος ορίζει ότι απαγορεύεται το οποιοδήποτε αντάλλαγμα προς τον δότη και ότι αυτός πρέπει να είναι συγγενής του λήπτη. Το μοναδικό αντάλλαγμα που δικαιολογείται είναι τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής του δότη. Ποιος το ελέγχει αυτό; Ο νόμος λέει ότι απαγορεύεται η λήψη περισσότερων από δύο ωαρίων. Ακούγεται σαν αστείο μπροστά στην πραγματικότητα. Και πάρα πολλά άλλα, όπως οι ιατρικές προϋποθέσεις για τη λήψη ωαρίων, που σε πολλές περιπτώσεις δεν τηρούνται και αυτό είναι επικίνδυνο, όχι μόνο για τις δότριες, αλλά και για τις λήπτριες.

«Γιατροί, δικηγόροι, μεσολαβητές, μαστροποί, μεταφορείς γυναικών, γραφεία δήθεν ευρέσεως εργασίας, ακόμα και μέσα ενημέρωσης σε χώρες αναχώρησης γυναικών για το εξωτερικό, που συντηρούνται από διαφημίσεις τέτοιων γραφείων, συνιστούν ένα τρομερό κομμάτι του οργανωμένου εγκλήματος», θα πει ένα στέλεχος των ελληνικών αρχών.

Ρωσία, Μολδαβία, Ουκρανία, Βουλγαρία, Αλβανία, Ρουμανία είναι οι βασικές χώρες απ’ όπου τα κυκλώματα των σωματεμπόρων τροφοδοτούν την ελληνική αγορά. Οι δομές αυτών των κυκλωμάτων απαιτούν σχεδόν πάντα την ηγετική παρουσία Ελλήνων. Αυτό που λειτουργεί χαοτικά είναι το πλέγμα των σχέσεων που αναπτύσσουν οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών κλινικών, όπως έχει παρατηρηθεί.

«Ξέπλυμα» ωαρίων

Η αλυσίδα ξεκινά από πολύ μακριά, από τα κυκλώματα που συγκεντρώνουν κοπέλες από τις χώρες τους, με υποσχέσεις για καλά αμειβόμενες δουλειές στην Ευρώπη. Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στην αναγκαστική πορνεία. «Η λογική των κυκλωμάτων αυτών είναι να πουλήσουν ό,τι γίνεται να πουληθεί από ένα γυναικείο σώμα, και το πιο ακριβό είναι τα ωάρια. Οι ίδιες οι κοπέλες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση μόνες τους να έρθουν σ’ επαφή με τις κλινικές. Αυτή είναι δουλειά που την αναλαμβάνουν οι προστάτες με άλλες γυναίκες, που μεσολαβούν σε κλινικές, εμφανιζόμενες σαν συγγενείς, μητέρες, θείες κ.λπ. Πριν ξεκινήσει το οτιδήποτε οι υπεύθυνοι των κλινικών χρειάζονται υπογεγραμμένο από τις κοπέλες το ειδικό έντυπο, που προϋποθέτει μια ανεξάρτητη Αρχή ελέγχου, η οποία, όμως, δεν λειτουργεί. Οι κοπέλες υπογράφουν το έντυπο στην ελληνική γλώσσα και φυσικά καμιά τους δεν καταλαβαίνει τι γράφει, με αυτό τον τρόπο γίνεται το «ξέπλυμα»», θα μας πουν.

Από την υπογραφή και έπειτα γίνεται μια τυπική ιατρική εξέταση. Και αμέσως μετά, αν η εξέταση δεν εντοπίσει κάτι κραυγαλέο, δίνεται στη γυναίκα που συνοδεύει την υποψήφια δότρια μια ενέσιμη σειρά από ορμονοθεραπείες, συνήθως περισσότερες από την κανονική δόση. Και εδώ οι ιστορίες που περιγράφουν στην «Ε» γυναίκες που έχουν ζήσει αυτήν την εμπειρία είναι ενδεικτικές του τι συμβαίνει, τόσο οργανικά όσο και ψυχικά. Ενέσεις στα πόδια, στην κοιλιά. Κατά τη διαδικασία αυτή η δότρια πρέπει να πηγαίνει για έλεγχο στην κλινική, ώστε να υπολογιστεί με ακρίβεια η ωορρηξία. Και η λήψη των ωαρίων γίνεται με ολική νάρκωση. «Αν φανταστεί κανείς ότι στην Ελλάδα κάθε χρόνο γίνονται από 13.000 – 15.000 εξωσωματικές γονιμοποιήσεις, φανταστείτε τι γίνεται με αυτά τα κυκλώματα», λένε.

Του Κώστα Κυριακόπουλου, Ελευθεροτυπία