Ο Πάγκαλος απειλεί με μηνύσεις και φυλακίσεις !

Μήνυση κατ’ αγνώστου αναμένεται να καταθέσει άμεσα ο Θεόδωρος Πάγκαλος για την πρόσφατη επίθεση σε βάρος του στα Καλύβια, στρεφόμενος κατά του προσώπου που ισχυρίστηκε σε δηλώσεις του σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι ήταν ο πρωταγωνιστής του επεισοδίου κατά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Μάλιστα όπως είπε ο κ. Πάγκαλος, θα ζητήσει από την εφημερίδα τα στοιχεία του προσώπου που προέβη στις εν λόγω δηλώσεις: «Σε αυτόν που είχε το Πρωτο Θέμα, θα καταθέσω μήνυση κατά αγνώστου, και θα καλέσω τους συναδέλφους σας να πουν ποιος ήταν. Αν δεν το πουν θα πάνε φυλακή οι συνάδελφοι σας» (πηγή)

“Σε ευχαριστώ Ουισκόνσιν”

αναδημοσίευση από το //ΠαραλληλοΓράφος// – πρώτη δημοσίευση στο Πριν της Κυριακής

 

Απόδοση: Μαριάννα Τζιαντζή

“Λεφτά υπάρχουν”. Αυτό είναι το λάιτ μοτίφ της ομιλίας που εκφώνησε ο σκηνοθέτης Μάικλ Μούρ, στις 5 Μαρτίου στη Μάντισον, την πρωτεύουσα του Ουισκόνσιν, μπροστά σε ένα πλήθος απεργών και διαμαρτυρόμενων εργαζομένων ενάντια στα σχέδια του νέου ρεπουμπλικανού κυβερνήτη να χτυπήσει αποφασιστικά τα συνδικάτα. Όμως η ομοιότητα με την περιβόητη προεκλογική διαβεβαίωση του Γιώργου Παπανδρέου σταματά εδώ. Ο γνωστός σκηνοθέτης εξήγησε πως ο ισχυρισμός ότι η Αμερική δεν έχει χρήματα είναι ένα τερατώδες ψέμα, ανάλογο με το ψέμα περί της ύπαρξης όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ. ” Η χώρα μας έχει πλούτο, μόνο που η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία τον μετέφερε από τους εργαζόμενους στις τράπεζες και σε μια χούστα μεγιστάνες”, τόνισε ο Μουρ και συνέχισε:

” Σε αντίθεση με ότι η εξουσία θέλει να σας κάνει να πιστέψετε, ώστε να χάσετε τη σύνταξή σας, να δεχτείτε περικοπές στο μισθό σας και να βολευτείτε με μια ζωή σαν αυτήν των προπαππούδων σας, η Αμερική δεν έχει μείνει πανί με πανί. Η χώρα κολυμπά στο χρήμα. Απλώς αυτός ο πλούτος δεν βρίσκεται στα δικά σας χέρια. Σήμερα 400 Αμερικάνοι είναι πλουσιότεροι από το μισό αμερικάνικο πληθυσμό, από 155 εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτοί οι εξωφρενικά πλούσιοι 400 άνθρωποι επωφελήθηκαν από τα τρισεκατομμύρια δολάρια που πλήρωσαν οι φορολογούμενοι για τη διάσωση των τραπεζών το 2008. Όποιος δεν αναγνωρίζει ότι αυτό ήταν ένα οικονομικό πραξικόπημα, απλώς κοροϊδεύει τον εαυτό του.

Λεφτά υπάρχουν. Πολλά λεφτά. Απλώς η εξουσία τα έχει διοχετεύσει σε ένα βαθύ πηγάδι στο φρουρούμενα μέγαρα των πλουσίων. Εκείνοι ξέρουν ότι έχουν διαπράξει εγκλήματα σε βάρος του λαού και ότι κάποια μέρα ο λαός θα ζητήσει μερίδιο από αυτό τον πλούτο που κάποτε ήταν δικός του. Έτσι, έχουν εξαγοράσει εκατοντάδες πολιτικούς σε όλη τη χώρα, ώστε να μην ξεσηκωθεί ο λαός.

Ταυτόχρονα, ελέγχουν το μήνυμα. Καθώς κατέχουν τα περισσότερα ΜΜΕ, έχουν πουλήσει σε πολλούς φτωχούς Αμερικανούς τη δική τους εκδοχή του Αμερικάνικου Ονείρου. Η εντολή είναι σαφής: κάτω το κεφάλι, μην ταρακουνάς το σκάφος και φρόντισε να ψηφίσεις το κόμμα που προστατεύει τους πλούσιους, ένας από τους οποίους μπορείς κι εσύ κάποια μέρα να γίνεις.

Με το Ουισκόνσιν όλα άλλαξαν. Τώρα τρέμει η γη κάτω από τα πόδια εκείνων που έχουν την εξουσία. Το μήνυμά σας έχει συνεπάρει ανθρώπους και στις 50 πολιτείες μας και το μήνυμα αυτό είναι: Θα τα καταφέρουμε!

Σ΄ευχαριστώ, Ουισκόνσιν. Εδώ και τρεις βδομάδες στέκεις ορθό μες στο χιόνι, κοιμάσαι κατάχαμα και στέλνεις το μήνυμα ότι η Μάντισον είναι μόνο η αρχή. Οι άπληστοι πλούσιοι άπλωσαν πολύ μακριά το χέρι τους. Δεν τους φτάνουν τα όσα λήστεψαν απο το κρατικό θησαυροφυλάκιο, δεν τους αρκεί να βάζουν λουκέτο στις επιχειρήσεις και να τις μεταφέρουν στο εξωτερικό για να εκμεταλλευτούν τους φτωχούς άλλων χωρών. Θέλουν κάτι παραπάνω. Θέλουν την ψυχή μας, θέλουν να μας στερήσουν από τα αναγκαία, θέλουν να μας απογυμνώσουν από την αξιοπρέπειά μας. Θέλουν να καταργήσουν το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης, θέλουν να το βουλώσουμε και να μη μπορούμε να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι με αυτούς και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα.

Και αυτό, φίλοι μου, είναι το λάθος τους. Προσπαθώντας να μας εξαθλιώσουν, γέννησαν ένα κίνημα που τώρα παίρνει τις διαστάσεις μιας μαζικής, ειρηνικής εξέγερσης, σε όλη τη χώρα. Όλοι ξέραμε ότι κάποια μέρα θα φτάναμε στο σημείο θραύσης και αυτό το σημείο το κρατάμε τώρα στα χέρια μας.”

Την Τετάρτη ο νόμος πέρασε, με σημαντικές τροποποιήσεις. Η αντίσταση όμως συνεχίζεται…

Ανυπακοή, η αρχέγονη αρετή

Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΕΡΓ. ΜΠΕΛΛΕ, συγγραφέα – πανεπιστημιακού

Τήνος, 1833. Το νεοσύστατο ελληνικό βασίλειο θορυβήθηκε σφόδρα απ’ τον ξεσηκωμό των κατοίκων του νησιού, με απαίτηση την απαλλαγή απ’ τους φόρους.

Κήρυξε στρατιωτικό νόμο και τα συμπαρομαρτούντα στρατοδικεία καταδίκασαν τους πρωταίτιους της ανυπακοής (16 δημογέροντες). Προληπτικά συνελήφθησαν οι κυριότεροι οπλαρχηγοί του «ρωσικού» κόμματος, με κορυφαίους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Δημήτριο Πλαπούτα(1).

Τορίνο, 1974. Μια αυγουστιάτικη Δευτέρα, οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν αύξηση 30% στα λεωφορειακά εισιτήρια. Συστήθηκαν επιτροπές εργαζομένων, στήθηκαν πανό ανυπακοής και τυπώθηκαν εισιτήρια με την παλιά τιμή. Σε λίγο, μπροστά στην οργή των εργαζομένων η εταιρεία υποχώρησε ατάκτως.

Το ίδιο έτος, η Κρατική Εταιρεία Ηλεκτρισμού στις βιομηχανικές περιοχές Τορίνου-Μιλάνου μειώνει κατά 25% την τιμή ρεύματος στους βιομηχάνους και την υπεραυξάνει στους εργαζόμενους. Συγκροτούνται και πάλι άμεσα από τους εργαζόμενους «επιτροπές αυτομείωσης», μαζεύουν τους λογαριασμούς και τυπώνουν πάνω τους νέο ποσό μειωμένο κατά 50% (συνυπολόγισαν υπεραξία). Με αρωγούς τους υπαλλήλους της εταιρείας, που δεν τους έκλειναν το ρεύμα, ανάγκασαν την εταιρεία να ανακρούσει πρύμνα. Τα παθογόνα της αυτομείωσης έπληξαν τη μια πόλη μετά την άλλη. Το κίνημα αυτό, δυστυχώς, προδόθηκε από τη συνδικαλιστική ηγεσία, που συνδιαλλάχτηκε με την κυβέρνηση.

Απροσμέτρητα παραδείγματα ανυπακοής στις ιστορικές ειδήσεις. Ο παρονομαστής τους κοινός: ανησυχία, ταραχή, φόβος στους κρατούντες. Το ντόμινο ανυπακοής, ο εφιάλτης τους. Ακόμα κι ο Μαχάτμα Γκάντι στον αγώνα του για εθνική ανεξαρτησία, στην ανυπακοή, κύρια, στήριξε την περί «μη βίας» φιλοσοφία του.

Θα επικεντρωθώ στο κίνημα «Δεν πληρώνω» με άρνηση καταβολής εισιτηρίων σε αστικές συγκοινωνίες και διόδια, προς το παρόν… Πρόκειται για κίνημα «πολιτικής ανυπακοής» στο πλαίσιο της αυτοοργάνωσης και αυτοάμυνας, αχειραγώγητο, ακηδεμόνευτο, αποδηγέτητο από κόμματα και ποικιλώνυμες εξουσίες, γι’ αυτό απρόβλεπτο κι αστάθμητο. Κίνημα ορμέμφυτο, πολύχρωμο, ετερόκλητο, κλήρα των καιρών, που γεννήθηκε απ’ το έλλειμμα εμπιστοσύνης της κοινωνίας στους θεσμούς – και κύρια τους πολιτικούς – που σε συνδυασμό με τη γενική κρίση , προκαλεί οσμώσεις ανέλεγκτου βεληνεκούς. Η άρνηση, αρχικά, για παράδειγμα, κάποιων τολμητών εξελίσσεται στη συνέχεια σε ποτάμι οργής ανήμερο. Η Ιστορία, ως γνωστόν, αρέσκεται στις εκπλήξεις, μεταμορφώνοντας το ελλάσσον σε πυρακτωμένο μείζον.

Δεν θα σταθώ στη βαθυστόχαστη απόφανση του «αριστερού» Σπύρου Βούγια: «Κίνημα απολίτικο που στηρίζεται στη φιλοσοφία του τζάμπα» ούτε στους ξύλινους, αδόκιμους χαρακτηρισμούς του σοσιαλιστή (νέας κοπής) Γιώργου Πεταλωτή: «Αντίσταση και μαγκιά», μιας και η Ιστορία έχει ανάγκη και από κομπάρσους. Θα σταθμίσω, όμως, τα λόγια του Δημήτρη Ρέππα: «Τζαμπατζήδες με αντικοινωνική συμπεριφορά», ασύμβατα με την ιστορία, κουλτούρα, φιλοσοφία του. Γνωρίζει ο οτρηρός υπουργός πως η πολιτεία, πέρα των άλλων, διαπαιδαγωγεί και πως το φωτοστέφανο του «τζαμπατζή», «μπαταξή» και «αντικοινωνικού» τής πάει γάντι. Στα περβόλια των κρατικών Εδέμ το «αρνούμαι να πληρώσω» γίνεται λάβαρο, βίωμα (χρονίζει η αναμονή πληρωμής νέων συντάξεων, δίχρονο το «περίμενε» για εφάπαξ, χιλιάδες οι απλήρωτοι εποχικοί, συμβασιούχοι, απολυμένοι, απλήρωτα φαρμακεία, παρακράτηση επιστροφής φόρων και μύριες τόσες «κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν» παρεμφερείς αμαρτίες).

Ο κρατικός μηχανισμός ante portas, για ενσωμάτωση, απειλή, ποινικοποίηση, καταστολή. Στυγερή, αποκρουστική η κουκούλα της εξουσίας ασύστολα βαφτίζει τη βία της νόμο και την «αντίστασή» μας έγκλημα. Ο φόβος ανελέητο όπλο στην εξουσιαστική φαρέτρα και συνάμα το αβάσταχτο μαρτύριό της, που ενίοτε μεταλλάσσει αυτεπίστροφο. Η κοινωνική, όμως, διαχείριση του φόβου αποτελεί εξαιρετικά δύσκολη, επικίνδυνη, απρόβλεπτη υπόθεση και μάλιστα: όταν το κοινωνικό περί δικαίου αίσθημα δοκιμάζεται και προκαλείται βάναυσα· όταν το δίκαιο του δυνατού αποτελεί νόμο· όταν αλογάριαστοι άνθρωποι ταπεινώνονται ασύστολα απ’ τη συστημική ισχύ κι αλαζονεία· όταν η υποτίμηση κι ο βιασμός της ανθρώπινης νοημοσύνης έχει όρια· όταν εκείνος που δεν έχει να χάσει τίποτε είναι πιο επικίνδυνος απ’ αυτόν που έχει να χάσει τα πάντα.

Οταν σείεται συθέμελα το οικοδόμημα, δύο, κύρια, είναι οι ιστορικές παρακαταθήκες-όπλα. Η πρώτη απ’ τον διαχρονικό Οσκαρ Ουάιλντ: «Η ανυπακοή αποτελεί αρχέγονη αρετή του ανθρώπου. Διά της ανυπακοής γεννήθηκε η πρόοδος, διά της ανυπακοής και διά της εξεγέρσεως». Από τα χείλη του μεγάλου ιστορικού, Χάουαρντ Ζιν, η δεύτερη: «Η δημοκρατία υφίσταται τότε μόνο που το κίνημα των «κάτω» έρχεται με δύναμη κι αποφασιστικότητα για να ισορροπήσει κάπως τις ανισότητες και αδικίες των «πάνω»». Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω…

(1) Ελευθέριος Σκιαδάς, «Δημοκρατία», 4/2/2011.

πηγή

«Πλήρως και ταχέως» τα 50 δις.!

«Πλήρως και ταχέως» τα 50 δις.!

του Γιώργου Δελαστίκ

Φαρσοκωμωδία αποδείχθηκε τελικά εκείνη η μεταμεσονύκτια, βραδυφλεγής «εξέγερση» της κυβέρνησης Παπανδρέου εναντίον των εκπροσώπων της τρόικας προ μηνός, οι οποίοι είχαν αποκαλύψει τη συμφωνία ιδιωτικοποιήσεων και εκποίησης δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο δυστυχής κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε υποχρεωθεί τότε να βγει νυχτιάτικα, γύρω στη μία και τέταρτο, στο… «αντάρτικο» και να παριστάνει τον Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, δηλώνοντας αποφασιστικά ότι «τα όρια της αξιοπρέπειάς μας δεν τα διαπραγματευόμαστε με κανέναν» και χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτη» τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ κατά τη συνέντευξη που είχαν δώσει στις 11 Φεβρουαρίου.

«Οι ηγέτες κρατών ή κυβερνήσεων της ευρωζώνης χαιρετίζουν … τις ισχυρές δεσμεύσεις εκ μέρους της Ελλάδας … να εκπληρώσει πλήρως και ταχέως το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και ανάπτυξης της ακίνητης περιουσίας των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει ανακοινώσει» τονίζεται επί λέξει στην απόφαση που έλαβαν οι «17» τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή και πλήρη συμφωνία φυσικά και του πρωθυπουργού της Ελλάδας Γιώργου Παπανδρέου.

«Πλήρως και ταχέως» ανέλαβε ο πρωθυπουργός να υλοποιήσει το πρόγραμμα των 50 δισ. ευρώ αναφορικά με την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου και τις ιδιωτικοποιήσεις. Πού ακριβώς έγκειται η «απαράδεκτη» συμπεριφορά των εκπροσώπων της τρόικας, αφού τελικά αποδείχθηκε ότι έλεγαν την αλήθεια και μόνο την αλήθεια;

Σύμφωνα με τους ειδικούς μάλιστα η αξία όλων των μετοχών που έχει το Δημόσιο σε όλες τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες ανέρχεται μόλις σε 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ με σημερινές τιμές.

Ουσιαστικά λοιπόν ολόκληρο το πρόγραμμα των 50 δισ. για το οποίο δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός θα βγει – υποτίθεται – από την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου!

Οι επαΐοντες γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση παρά τα 110 δισ. ευρώ του Μνημονίου ήταν αδύνατον να βγάλει το 2012 χωρίς να χρειαστεί να δανειστεί είτε από τις αγορές είτε από την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Πετυχαίνοντας την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 80 δισ. ευρώ της ΕΕ από τα 5 χρόνια (3 χρόνια περίοδος χάριτος και 2 χρόνια αποπληρωμής) στα 10 χρόνια (4,5 χρόνια περίοδος χάριτος και 5,5 χρόνια αποπληρωμής, κατά το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών), συμβαίνουν δύο πράγματα.

Πρώτον, η Ελλάδα γλιτώνει τη χρεοκοπία που παρά το Μνημόνιο ήταν σίγουρη το 2013 το αργότερο, καθώς θα ήταν φυσικά αδύνατον να βρει να πληρώσει από τα μέσα του 2013 ως τα μέσα του 2015 τα 110 δισ. ευρώ του Μνημονίου.

Με την επιμήκυνση, θα πρέπει να βρει τα κολοσσιαία αυτά ποσά από το 2015 ως το 2021, οπότε… έχει ο Θεός! Ετσι κι αλλιώς άλλες κυβερνήσεις θα βρίσκονται τότε στην εξουσία!

Δεύτερον, ο διπλασιασμός του συνολικού χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ διπλασιάζει φυσικά και τους τόκους του. Με την επιμήκυνση λοιπόν η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να πληρώσει διπλάσιους τόκους.

Επειδή όμως το επιτόκιο μειώθηκε κατά 1%, η χώρα θα πρέπει να πληρώσει περίπου 80%… περισσότερους τόκους από όσους θα πλήρωνε χωρίς την επιμήκυνση!

Συνιστά επομένως λαθροχειρία ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι… γλιτώνει 6 δισ. ευρώ από τους τόκους, πράγμα που δίνει την εντύπωση στον κόσμο ότι η χώρα θα πληρώσει 6 δισ. λιγότερα σε τόκους.

Το κυβερνητικό τέχνασμα έγκειται στην υπόθεση ότι αν έπαιρνε την επιμήκυνση χωρίς τη μείωση του επιτοκίου κατά 1%, τότε όντως θα πλήρωνε όχι 80% περισσότερους τόκους, αλλά 100% περισσότερους τόκους και έτσι προκύπτει η διαφορά των 6 δισ. ευρώ της υποτιθέμενης «εξοικονόμησης»!

Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν συνιστά όφελος για την κυβέρνηση η μείωση κατά 1% του επιτοκίου, αλλά το κέρδος από αυτό πρέπει να τίθεται στις πραγματικές του διαστάσεις και όχι παραπλανητικά.

ΔΕΣΜΕΥΣΗ
Νόμος του κράτους η αιώνια λιτότητα

Δεν πέρασε στη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ευρωζώνης η υποχρεωτική συνταγματική κατοχύρωση της λιτότητας σε όλα τα κράτη-μέλη. Νόμος όμως όλων των χωρών θα γίνει οπωσδήποτε. Οσο για τη χώρα μας, οι ηγέτες των «17» «χαιρετίζουν την ισχυρή δέσμευση από την Ελλάδα … να εισαγάγει ένα αυστηρό και σταθερό δημοσιονομικό πλαίσιο με την ισχυρότατη δυνατή νομική βάση, την οποία θα αποφασίσει η ελληνική κυβέρνηση» τονίζεται στην απόφαση των Βρυξελλών. Σύντομα θα διαπιστώσουμε στην πράξη επομένως πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται ο Γ. Παπανδρέου την υλοποίηση της σχετικής «ισχυρής δέσμευσης» που ανέλαβε έναντι των ηγετών της ευρωζώνης.

πηγή

Ο ΓΑΠ δεσμεύτηκε για λιτότητα επ’ αόριστον, ιδιωτικοποιήσεις και εκποίηση δημόσιας περιουσίας 50 δισ.

Ασήκωτη η βαλίτσα της επιστροφής

Οι υποχρεώσεις για την προσαρμογή στο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας οδηγούν την Ελλάδα σε ένα δύσκολο και αβέβαιο μέλλον, που αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τις πολιτικές εξελίξεις το επόμενο διάστημα.

Ο έλληνας πρωθυπουργός, εκτός από την περιγραφή τού πώς θα εισπραχθούν 50 δισ. ευρώ από τη δημόσια περιουσία, πρέπει να εξειδικεύσει και τα μέτρα ύψους 22 δισ., που περιλαμβάνονται στο αναθεωρημένο μνημόνιο κι έχει αναληφθεί η δέσμευση να παρουσιαστούν ώς το τέλος Μαρτίου.

* Η ανάληψη της δέσμευσης για πώληση περιουσίας προκειμένου να μειωθεί το χρέος σημαίνει ότι δεν μιλάμε μόνο για την αξιοποίηση των ακινήτων του Δημοσίου, αλλά, όπως αναφέρεται στο κείμενο των συμπερασμάτων, και για την πώληση ποσοστών του Δημοσίου σε κρατικές επιχειρήσεις που έχουν σημαντική αξία και μπορεί να πουληθούν άμεσα είτε ολόκληρες είτε τμήματά τους (ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, λιμάνια, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, αεροδρόμιο κ.λπ.). Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων είχε έρθει και παλιότερα στο υπουργικό συμβούλιο, όμως δεν είχε προχωρήσει, αφού είχε συναντήσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και από τα συνδικάτα. Τώρα η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς. Οσον αφορά τα ακίνητα, έχει κατατεθεί και πρόταση να γίνει τιτλοποίηση και να δοθούν οι τίτλοι ως ενέχυρο για την παροχή δανείων, που σημαίνει ότι, αν υιοθετηθεί αυτή η πρόταση, θα περιέρχονται στους δανειστές σε περίπτωση μη αποπληρωμής των υποχρεώσεων της χώρας.

* Η κυβέρνηση έχει ζητήσει χρόνο από την τρόικα μέχρι να καταλήξει στα νέα μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος για την περίοδο 2012-2015 ύψους 8% του ΑΕΠ. Αυτή η έκθεση μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής πρέπει να είναι έτοιμη πριν από τις 25 Μαρτίου. Οπως περιγράφεται στο μνημόνιο, θα εκπονηθούν προσχέδια που θα αφορούν δημόσιες επιχειρήσεις και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, φορολογικές αλλαγές, δημόσια διοίκηση, κοινωνικές δαπάνες, δημόσιες επενδύσεις και στρατιωτικές δαπάνες.

* Το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας μπορεί να μη δημιουργεί μεγάλες άμεσες υποχρεώσεις στη χώρα μας, αφού ήδη εφαρμόζεται το μνημόνιο, όμως καθορίζει το πλαίσιο στο οποίο θα κινείται η χώρα από δω και στο εξής. Η νομοθετική δέσμευση για έλλειμμα κάτω από 3% και χρέος όχι πάνω από 60% σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει μπροστά της πολύ δρόμο, με την ύφεση να τον κάνει ακόμη δυσκολότερο και το μέλλον αβέβαιο.

Μπορεί η κυβέρνηση να σηκώσει στις πλάτες της την υλοποίηση των παραπάνω μέτρων, με δεδομένο το διχασμό στο εσωτερικό της, τους βουλευτές να αντιδρούν και την κοινωνία να εξαντλεί τα όρια της ανοχής της; Αρκούν οι θετικές αποφάσεις για να αλλάξει το κλίμα;

Ο Γ. Παπανδρέου θα προσφύγει στις κάλπες προκειμένου να ζητήσει νέα λαϊκή εντολή με το δίλημμα «ή παίρνουμε αυτά τα μέτρα ή χρεοκοπούμε», αναλαμβάνοντας έτσι μεγάλο ρίσκο; Το μεγάλο στοίχημα πλέον δεν θα παιχτεί στην Ε.Ε., αλλά στο εσωτερικό της χώρας.

πηγή

Η ΑΘΗΝΑ – ΑΤΤΙΚΗ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ: Δύο νέα blogs για το Ελληνικό

αναδημοσιεύουμε κείμενο για το Ελληνικό από τη συσπείρωση αριστερών μηχανικών

Η ΑΘΗΝΑ – ΑΤΤΙΚΗ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ

Μέσα στο «ήρεμο» τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας που πέρασε…άνοιξαν 2 μπλογκ που αξίζουν πολύ από την προσοχή μας

Το πρώτο είναι της «Επιτροπής Αγώνα για το μητροπολιτικό πάρκο στο Ελληνικό» http://parkoellinikou.blogspot.com/.

Εκεί θα βρείτε όλα τα κείμενα της επιτροπής που απαντάνε στην τρέχουσα μυθο-φιλολογία περί της ανάγκης πώλησης/παραχώρησης/αξιοποίησης του χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, θα δείτε τις δεκάδες συλλογικότητες, δημοτικές κινήσεις, φορείς και σχήματα που δηλώνουν ότι θα το υπερασπιστούν αλλά και τα απαραίτητα αρχεία της έρευνας (την παρουσίαση με πίνακες αλλά και όλη την έρευνα, κοντά 300 σελίδες, για πιο απαιτητικούς ή πιο σχετικούς με το αντικείμενο) στο link από το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος / Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Ε.Μ.Π. που έκανε την μελέτη για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού και αποδεικνύει ότι είναι εφικτό ακόμα και για μια χώρα χρεωκοπημένη.

Το άλλο είναι της «πρωτοβουλίας για ένα αυτοδιαχειριζόμενο αγρό στο Ελληνικό» http://agroselliniko.blogspot.com/

Εκεί θα βρείτε τις πληροφορίες για όλες τις δράσεις της πρωτοβουλία αλλά και άρθρα γνώμης για τους αστικούς αγρούς, πληροφορίες για αρχάριους κηπουρούς και link από συλλογικότητες και ομάδες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε παρόμοια εγχειρήματα. Είναι ένα μπλογκ που συνεχώς εμπλουτίζεται.

Αυτά τα 2 μπλογκ είναι αποτέλεσμα της βαθειάς πεποίθησης πολλών και διαφορετικών προσεγγίσεων που συγκλίνουν όμως στην διαπίστωση ότι πλέον η ΑΘΗΝΑ-ΑΤΤΙΚΗ μετατρέπεται σε πεδίο μάχης. Η μητροπολιτική περιοχή της Αττικής είναι σήμερα ένα παζλ ετερόκλητων χρήσεων, ένα σύμφυρμα ατάκτων ειρημένων στοιχείων, Συνέχεια

Αντισυνταγματική η κατοχύρωση της λιτότητας που θα υπογράψει ο ΓΑΠ με το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας

«Δεσμεύει για το μέλλον την πολιτική ευχέρεια του λαού να επιλέγει κάθε φορά διαφορετικό είδος οικονομικής πολιτικής» δηλώνει στο tvxs.gr ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κατρούγκαλος αναφορικά με την προώθηση της συνταγματικής κατοχύρωσης της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας από το Βερολίνο.

Σε αυτό το πλαίσιο, παρατηρεί ότι προσβάλλεται η αρχή του κοινωνικού κράτους, γεγονός το οποίο άλλωστε έχει επισημάνει και το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο στην περίπτωση της Συνθήκης της Λισαβόνας.

Ο κ. Κατρούγκαλος, ο οποίος συμμετέχει και στην πρωτοβουλία για τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του ελληνικού δημόσιου χρέους, κάνει λόγο για πολλαπλές ευθείες παραβιάσεις του ελληνικού συντάγματος από την εφαρμογή του Μνημονίου. Αναφερόμενος γενικότερα στις αντιθέσεις του κοινοτικού δικαίου με το ελληνικό σύνταγμα, υπογραμμίζει χαρακτηριστική παλαιότερη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου Ζακ Σαντέρ:

«Ξέρουμε τι να κάνουμε για να λύσουμε τα οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν ξέρουμε πώς να επανεκλεγούμε όταν το κάνουμε». Επεκτείνοντας το συγκεκριμένο συλλογισμό, διαπιστώνει ότι «οι περισσότεροι ηγέτες της Ευρώπης έχουν βρει τον εύκολο τρόπο, μέσω της οδού του κοινοτικού δικαίου, να επιβάλλουν πολιτικές που στην ουσία τις επιθυμούν, αλλά που δεν θέλουν να τις θέσουν στην κρίση του λαού».

Ακολουθεί η συνέντευξη με τον κ. Γιώργο Κατρούγκαλο:

Βλέπουμε να προωθείται σε επίπεδο Ευρωζώνης η συνταγματική κατοχύρωση της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας. Πώς βλέπει ένας συνταγματολόγος αυτή την εξέλιξη;

Μου φαίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνο. Πρώτα πρώτα, ουσιαστικά υιοθετεί σε επίπεδο συντάγματος μια συγκεκριμένη πολιτική οπτική, τη νεοφιλελεύθερη. Και με αυτόν τον τρόπο, δεσμεύει για το μέλλον την πολιτική ευχέρεια του λαού να επιλέγει κάθε φορά διαφορετικό είδος οικονομικής πολιτικής. Επομένως, τη θεωρώ ιδιαίτερα δυσμενή εξέλιξη και ελπίζω να μη συμβεί. Συνέχεια