Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη για την υγειονομική κρίση στην Ελλάδα

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» από την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας της προσπαθεί να αναδείξει τις καταστροφικές επιπτώσεις της πολιτικής που εφαρμόζεται τα τρία τελευταία χρόνια στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων πολιτών, και ιδιαίτερα στα ζητήματα υγείας.

Ταυτόχρονα θεωρεί βασική προϋπόθεση για το ξεπέρασμα των συνεπειών της κρίσης, πέρα από τη συνειδητοποίηση των πολιτών και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις τους στην Ελλάδα, την έκφραση αλληλεγγύης των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

 Γι’ αυτούς τους λόγους ένα ψήφισμα που μόλις έφτασε στην εφημερίδα μας από το Παρίσι, μας προκάλεσε όχι μόνο χαρά και συγκίνηση, αλλά και αισιοδοξία γιατί η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον και να εμπνέει Ευρωπαίους πολίτες -σε αυτή την περίπτωση Γάλλους γιατρούς- που σπεύδουν να εκφράσουν την ουσιαστική αλληλεγγύη τους.

Πρόκειται για το σύνολο των γιατρών του Νοσοκομείου της Βιλ Εβράρ, ενός ψυχιατρικού ιδρύματος που βρίσκεται στο Νεϊγί σιρ Μαρν και εξυπηρετεί σήμερα 33 κοινότητες της Νομαρχίας Σεν -Σεν-Ντενί με συνολικό πληθυσμό 1,2 εκατ. κατοίκους. Το ψήφισμα αυτό αξίζει να πάρει σήμερα τη θέση του κυρίου άρθρου.

20-1--3-thumb-large

«Ψήφισμα για την υγειονομική κρίση στην Ελλάδα

VILLE ÉVRARD

Δημόσιο Ιδρυμα Υγείας

Γραμματεία του Επιστημονικού Συμβουλίου (CME)

n.guenineche@epsve.fr

Δημόσιο Ιδρυμα Υγείας (EPS) VILLE EVRARD

202, avenue Jean Jaurès

93332 NEUILLY SUR MARNE CEDEX

Το συλλογικό σώμα των γιατρών του Δημόσιου Ιδρύματος Υγείας (EPS) VILLE EVRARD εκφράζει την ανησυχία του σχετικά με το ζήτημα των υγειονομικών συνεπειών, ειδικότερα στο επίπεδο της ψυχικής υγείας, που επιφέρουν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές στην Ελλάδα σήμερα.

Αυτές οι συνέπειες, των οποίων πιο φανερή εκδήλωση είναι ο πολλαπλασιασμός του ποσοστού των αυτοκτονιών, θα έπρεπε να μας κάνουν όλους να αναρωτηθούμε σχετικά με την πραγματική επίπτωση των μέτρων εκείνων που λαμβάνονται με μόνο το δημοσιονομικό κριτήριο και σχετικά με τους κινδύνους που επιφέρει μια ενδεχόμενη διάδοση παρόμοιων μέτρων στον ευρωπαϊκό χώρο.

Είμαστε επίσης βαθιά συγκλονισμένοι από την εμφάνιση στη χώρα αυτή μιας πολιτικής που αρνείται στους πολίτες την πρόσβαση στην (ιατρική) φροντίδα, είτε μέσα από την άρνηση του δικαιώματος στην ασφάλιση είτε σε συνάρτηση με την εθνοτική ή θρησκευτική τους ένταξη.

Ζητάμε η νεοναζιστική ιδεολογία να μη χαίρει καμιάς νομιμοποίησης στην Ευρώπη.

Διακηρύττουμε τος εαυτούς μας αλληλέγυους προς τους Ελληνες γιατρούς και είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε την υποστήριξή μας σε κάθε πρωτοβουλία τους με σκοπό την ανακούφιση των βασάνων των ασθενών τους, ειδικότερα εκείνων που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές και εκείνων σε κατάσταση κοινωνικής επισφάλειας.

Το συλλογικό σώμα των γιατρών του VILLE EVRARD».

(Mετάφραση στα ελληνικά: Νίκος Γραικός, καθηγητής ελληνικής γλώσσας, Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 2012)

07/01/2013

Επισκόπηση γερμανικού Τύπου: «Λιτότητα ή βοήθεια»

από το alterthess

Στο επίκεντρο η δραματική κατάσταση του συστήματος υγείας στην Ελλάδα, το κάλεσμα του Συμβουλίου της Ευρώπης για αξιοπρεπέστερες συνθήκες για τους πρόσφυγες και η απεργία στο αθηναϊκό μετρό.

dw_47.square-200Η δραματική κατάσταση του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην Ελλάδα αποτυπώνεται σε εκτενές ρεπορτάζ-αφιέρωμα του Αλέξανδρου Στεφανίδη, που δημοσιεύεται στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung. Κάτω από τον τίτλο «Λιτότητα ή βοήθεια» ο δημοσιογράφος παρουσιάζει τη δραματική εικόνα στο τμήμα πρώτων βοηθειών του νοσοκομείου Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη.

«Όποιος χρειάζεται γιατρό μπορεί μόνο να ελπίζει και να περιμένει» σχολιάζει ο δημοσιογράφος και περιγράφει την πολύωρη αναμονή των ασθενών, τον συνωστισμό και όπως επισημαίνει: «στο μεταξύ, εταιρίες security ελέγχουν την είσοδο στο τμήμα πρώτων βοηθειών σε πολλά ελληνικά νοσοκομεία. Παρατηρούνται συχνά εκρήξεις θυμού, καυγάδες και συμπλοκές.

Πανηγυρισμοί στο εξωτερικό, ανέχεια στην Ελλάδα

Αιτία του συνωστισμού που παρατηρείται είναι όπως σημειώνει το δημοσίευμα το γεγονός ότι «τα τμήματα πρώτων βοηθειών των ελληνικών νοσοκομείων -προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα- δεν λειτουργούν καθημερινά, αλλά μόνο κάθε τέσσερις μέρες. (…) ‘Αυτό που βλέπουμε εδώ’ λέει ο Jobst Rudolf, γερμανός επικεφαλής νευρολόγος του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, ‘είναι ένα κομμάτι της καθημερινής μάχης επιβίωσης του ελληνικού συστήματος υγείας. Μερικές μέρες επικρατεί στο δικό μας τμήμα πρώτων βοηθειών απόλυτη εξαθλίωση, όπως στον πόλεμο».

Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι το σύστημα υγείας στην Ελλάδα απειλείται με κατάρρευση, η οποία επιταχύνεται υπό το βάρος της κρίσης χρέους και όπως σημειώνει, «σχεδόν κάθε πακέτο λιτότητας που ψηφίστηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο τα προηγούμενα χρόνια, περιέκοψε τις δαπάνες στον τομέα της υγείας. (…) Φέτος προβλέπεται να μειωθούν εκ νέου υπό την πίεση της τρόικας. Αυτό γιορτάζεται σε Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Ουάσιγκτον ως επιτυχία των μέτρων λιτότητας. Στην Ελλάδα ο λαός πέφτει όμως σε βαθιά ανέχεια».

Αλληλεγγύη για τους πρόσφυγες

«Το Συμβούλιο τη Ευρώπης ζητά βοήθεια για τους πρόσφυγες» τιτλοφορείται ρεπορτάζ της Frankfurter Allgemeine Zeitung στη διαδικτυακή της έκδοση. Η εφημερίδα σημειώνει: «Το Συμβούλιο της Ευρώπης κάλεσε την ευρωπαϊκά κράτη να προσφέρει βοήθεια αλληλεγγύης ενώπιον της αισθητά αυξανόμενης πίεσης που δέχονται η Ελλάδα και η Τουρκία από την είσοδο μεταναστών. Ειδικότερα θα έπρεπε να δοθούν περισσότερα χρήματα για την αξιοπρεπή στέγαση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των προσφύγων, αναφέρεται σε ψήφισμα που ενέκρινε την Πέμπτη με μεγάλη πλειοψηφία η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης».

Το δημοσίευμα παραθέτει δηλώσεις της ολλανδής σοσιαλδημοκράτισσας και μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης Τινέκε Στρικ, η οποία ανέφερε ότι «η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή 6.000 κέντρα απέλασης», όπως τα χαρακτήρισε, «και προσεχώς πρόκειται να φθάσουν τις 10.000. Εκεί επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες. ’70 άνθρωποι ζουν σε ένα κελί 100 τ.μ. χωρίς νερό, θέρμανση και φως’ είπε η Στρικ για ένα κέντρο που βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία».

«Η ελληνική κυβέρνηση διαλύει την απεργία στο μετρό»
Συνέχεια

Έξι στους δέκα Έλληνες δεν έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη

από το PressProject

Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες αδυνατούν, λόγω οικονομικών δυσχερειών, να επισκεφθούν οδοντίατρο και να υποβληθούν σε σημαντικές προληπτικές εξετάσεις

Με άλλα λόγια, δεν έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Οι περισσότεροι εξ αυτών, απευθύνονται στα εξωτερικά ιατρεία των Δημοσίων Νοσοκομείων, όπου τους τελευταίους μήνες έχει αυξηθεί δραματικά η κίνηση.
Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, Γιάννης Κυριόπουλος, και επικαλείται Το Βήμα, οι έξι στους δέκα Έλληνες δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας Περίθαλψης.
Οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας (ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές), έχουν περιοριστεί την τελευταία τριετία, κατά 50%. Το 2012 αυξήθηκε κατά 12%, σε σχέση με το 2006, το ποσοστό των Ελλήνων που θεωρεί ότι δεν έχει καλή υγεία.
Όπως ανέφερε ο κ. Κυριόπουλος, η κρίση πλήττει κατά σειρά προτεραιότητας αυτούς που έχουν δάνεια-χρέη, τους άνεργους και όσους έχει μειωθεί σημαντικά το εισόδημά τους. Επίσης, πλήττονται οι χρονίως πάσχοντες, οι φτωχοί και οι συνταξιούχοι.

Έναρξη λειτουργίας Κοινωνικού Ιατρείου – Φαρμακείου Αλληλεγγύης Αθήνας

21895_1Το Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Αλληλεγγύης Αθήνας ξεκίνησε τη λειτουργία του, στην οδό Κάνιγγος 33 και Στουρνάρη, στον 1ο όροφο.

Από την Τρίτη 22 Ιανουαρίου, λειτουργούν καθημερινά τις εργάσιμες ημέρες εντελώς δωρεάν για ανασφάλιστους/ες, έλληνες και αλλοδαπούς, τακτικό ιατρείο γενικής ιατρικής, νευρολογικό, παιδιατρικό, ψυχιατρικό, τμήμα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, οδοντιατρείο και φαρμακείο.

Ραντεβού θα μπορεί να κλείσει κάποιος στο τηλ 210 3802037 τις πρωινές ώρες (11-3) των εργασίμων ημερών.
Σκοπός του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Αθήνας το οποίο θα λειτουργεί σε εντελώς εθελοντική βάση με συνέπεια και σταθερότητα, είναι η παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης και φροντίδας υγείας σε ανασφάλιστους/ες  πολίτες έλληνες και αλλοδαπούς, οι οποίοι σήμερα –νομοθετημένα- δεν γίνονται δεκτοί στα νοσοκομεία του ΕΣΥ αν δεν έχουν να πληρώσουν το κόστος της θεραπείας ή των εξετάσεών τους. Ταυτόχρονα, θα διεκδικούμε συνεχώς από το ΕΣΥ να καλύπτει γι αυτούς τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας τα έξοδα διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων που χρειάζονται πρόσβαση στα νοσοκομεία, και θα συνεργάζεται με ένα δίκτυο εξειδικευμένων εθελοντών υγειονομικών, ιδιωτών και νοσοκομειακών, για την ολοκλήρωση, πάλι δωρεάν της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσπέλασης, αλλά και της αποκατάστασης των ανασφάλιστων, όπου αυτή χρειάζεται. Συνέχεια

CATASTROIKA – Η ιδιωτικοποίηση γίνεται δημόσια

Δείτε το νέο ντοκιμαντέρ Catastroika των Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνας Κιτίδη, δημιουργών του Debtocracy

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

Επιστροφή στη δεκαετία του 50

Της Μαρίας Λούκα από το aformi.gr

Κοινωνικό κράτος: υπό κατάρρευση

Μαθητές που κάνουν μάθημα με φωτοτυπίες φορώντας μπουφάν και σκουφους, καθηγητές πανεπιστημίου με αερόθερμα στα γραφεία, νοσοκομεία χωρίς γάζες και με χαλασμένους τομογράφους, ασθενοφόρα που μένουν από βλάβη στη μέση του δρόμου, μικροβιολογικά εργαστήρια χωρίς φιάλες, φυλακές χωρίς ζεστό νερό και επαρκή γεύματα, ψυχιατρεία που αναβιώνουν τη «ντροπή» της Λέρου, νήπια που μένουν σπίτι και ηλικιωμένοι που βουλιάζουν στη μοναξιά, εξαθλιωμένοι και ανασφαλείς εργαζόμενοι που προσπαθούν με πενιχρά μέσα να παράσχουν υπηρεσίες σε εξίσου ανασφαλείς και ταλαιπωρημένους πολίτες. Δεν είναι εμπειρίες από τα κράτη του πρώην ανατολικού μπλοκ ή τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας αλλά στιγμιότυπα της πραγματικότητας που διαμορφώνεται καθημερινά στην Ελλάδα του 2012. Για την ακρίβεια σε ότι έχει απομείνει απ’ αυτήν.

Οι δραματικές περικοπές που εφαρμόζονται εδώ και δύο χρόνια με τα διαρκή Μνημόνια έχουν προκαλέσει βίαιες αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο τομέα με αποτέλεσμα νευραλγικοί τομείς του κοινωνικού κράτους να απειλούνται με πλήρη κατάρρευση. Βασικά αγαθά που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη και τη χρησιμότητα της συντεταγμένης Πολιτείας όπως είναι η υγεία και η παιδεία απαξιώνονται αφού στα σχολεία και τα νοσοκομεία της χώρας διεξάγεται μια καθημερινή άνιση μάχη με την έλλειψη πόρων. Ενώ η πρόνοια ως ελάχιστο δίχτυ προστασίας που οφείλει να έχει μια κοινωνία και ως καθρέφτης δημοκρατίας, τείνει να εξαλειφθεί καταδικάζοντας στην εγκατάλειψη τα πιο ευάλωτα κομμάτια του πληθυσμού. Δομές που απειλούνται με λουκέτο ή υπολειτουργούν με ανεπάρκειες σε ζωτικά είδη, απλήρωτοι εργαζόμενοι με το πιστόλι της απόλυσης στο κεφάλι τους και αγανακτισμένοι πολίτες συνθέτουν το παζλ της ζωής στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις.

 

Σχολεία χωρίς δάσκαλους, βιβλία και θέρμανση

Το πάγιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας για πολλά χρόνια ήταν η αύξηση των κονδυλίων για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ. Όχι μόνο δεν υλοποιήθηκε η διεκδίκηση αλλά τα τελευταία δύο χρόνια οι δαπάνες για την παιδεία έχουν αγγίξει το ιστορικό χαμηλό του 2,5% του ΑΕΠ, αφού από το 2009 μειώθηκαν κατά 16%. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το πάγωμα επί της ουσίας των προσλήψεων και τη μείωση κατά 60% των επιχορηγήσεων των σχολικών επιτροπών έχουν δημιουργήσει μια ασφυκτική κατάσταση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Υπεράριθμοι μαθητές ανά τμήμα δεν έχουν δάσκαλους και βιβλία. Οι συγχωνεύσεις 1050 σχολικών μονάδων που οδήγησαν στην κατάργηση 120 τμημάτων ανέβασαν αρκετά το μέσο όρο των μαθητών ανά αίθουσα κι έτσι ενώ το τυπικό όριο είναι οι 25 μαθητές σε αρκετές αίθουσες στοιβάζονται 27,28 μαθητές ίσως και παραπάνω. Ενώ τα οργανικά και λειτουργικά κενά που προέκυψαν κλήθηκαν να καλύψουν 11.000 αναπληρωτές, όταν στους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς που είδαν να μειώνεται δραματικά το εισόδημα τους εξαιτίας του ενιαίου μισθολογίου και πολλοί βρέθηκαν να παίρνουν μέχρι και αρνητικές μισθοδοσίες δεν έχουν ακόμα εξοφληθεί αμοιβές για τις πανελλαδικές εξετάσεις ή τα οδοιπορικά τους.

Τι κι αν το Υπουργείο δεσμευόταν μετά το φιάσκο με τις φωτοτυπίες στην αρχή της σχολικής χρονιάς ότι το πρόβλημα θα επιλυθεί άμεσα, φτάσαμε στην αρχή της ημερολογιακής χρονιάς και πολλοί τίτλοι βιβλίων δεν έχουν φτάσει ακόμα στα χέρια των μαθητών. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι και φωτοτυπίες είναι δύσκολο να βγουν αφού σε πολλά σχολεία το ανακυκλώσιμο υλικό είναι δυσεύρετο. «Τα σχολεία δεν καλύπτουν στοιχειώδεις ανάγκες σε θέρμανση και ανακυκλώσιμα είδη. Οι δήμοι ακόμα και τα χρήματα που παίρνουν δεν τα αποδίδουν εγκαίρως. Έτσι μετακυλύεται το κόστος στους ίδιους τους γονείς για να εξασφαλιστεί η λειτουργία» υποστηρίζει ο Ακρίτας Καλούσης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΟΕ. Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευσης όπως προκύπτει και από το υπόμνημα που έστειλε η ΟΛΜΕ στην ηγεσία του Υπουργείου όπου μεταξύ άλλων αναφέρει «η ελλιπής χρηματοδότηση των σχολείων οδηγεί στην προμήθεια πετρελαίου και φυσικού αερίου με το σταγονόμετρο , με ένα μέρος των εξόδων να καλύπτονται από τους γονείς». Το παράδειγμα του 6ου Λυκείου Αχαρνών όπου στις 11 Γενάρη οι περισσότεροι μαθητές αποχώρησαν γιατί τα σώματα θέρμανσης δε λειτουργούσαν και του 5ου Λυκείου Εξαρχείων που κόπηκε το φυσικό αέριο για λίγες μέρες είναι ενδεικτικά. Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν σχολεία σε όλη την Ελλάδα. Το ΕΠΑΛ Κορίνθου είναι απ’ τα χειρότερα καθώς αντιμετωπίζει καίρια προβλήματα. Στεγάζεται σ’ ένα νοικιασμένο, ακατάλληλο, παλιό και χωρίς προαύλιο κτίριο και επειδή ο δήμος χρωστά πολλά ενοίκια στον ιδιοκτήτη, άρα δεν πληρώθηκαν ούτε τα τέλη ακινήτων, όπως μας πληροφορούν οι καθηγητές ήρθε η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα και την απέτρεψαν με δική τους προσπάθεια. Με δική τους προσπάθεια άλλωστε επιτυγχάνεται μια ελάχιστη λειτουργία, καθώς εκτός από φιλόλογοι ή μαθηματικοί έχουν γίνει υδραυλικοί και ηλεκτρολόγοι διορθώνοντας τις συχνές βλάβες.

Σοβαρό πρόβλημα έχει προκύψει με τις μετακινήσεις των μαθητών στην επαρχία. Σε δυσπρόσιτες περιοχές με πολλά μικρά χωριά γινόταν με λεωφορεία. Πλέον σε αρκετές περιπτώσεις τα ΚΤΕΛ που τους χρωστάνε πολλά λεφτά οι αρμόδιες υπηρεσίες σταματάνε τα δρομολόγια. Στην Αντίσσα της Μυτιλήνης 4 μέρες δεν έγιναν μαθήματα γιατί τα ΚΤΕΛ απείχαν και οι μαθητές δεν κατάφεραν να πάνε στο σχολείο. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί στη Σάμο, την Ικαρία και τη Λήμνο. Από τις μειώσεις δε γλίτωσαν ούτε τα σχολεία ειδικής αγωγής. Σ’ αυτά τα σχολεία οι μαθητές που στην πλειοψηφία τους αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα, η μεταφορά γινόταν με ειδικά διαμορφωμένα πούλμαν. Πλέον το αντίτιμο μεταφοράς έχει περικοπεί κατά 60% και οι ιδιώτες στην πλειοψηφία τους αρνούνται να λάβουν μέρος στο σχετικό διαγωνισμό. Ο διαγωνισμός κινδυνεύει να κηρυχθεί άκυρος και μετά τις 28 Φλεβάρη η μεταφορά των μαθητών στα ειδικά σχολεία πανελλαδικά βρίσκεται στον αέρα.

Το ψαλίδι δεν απέφυγαν ούτε τα Πανεπιστήμια. Το Υπουργείο δεν εγκρίνει τους έτσι κι αλλιώς πετσοκομμένους προϋπολογισμούς μέχρι να συγκροτηθούν τα συμβούλια διοίκησης- ρύθμιση με την οποία διαφωνεί ο ακαδημαϊκός κόσμος. Δίνει κάθε μήνα το 1/12 του μισού περσινού προϋπολογισμού, ο οποίος είχε ήδη μειωθεί κατά 50% σε σχέση με το 2009. Πολλά μαθήματα καθυστέρησαν να ξεκινήσουν ενώ είχαν ανακοινωθεί επειδή καθυστέρησαν οι αντίστοιχοι διορισμοί που ήταν ελάχιστοι. «Τα Πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν πρόβλημα υποστελέχωσης αλλά λειτουργικών δαπανών. Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου μετά τις 6 το απόγευμα κόβεται η θέρμανση και οι καθηγητές που συνήθως εργάζονται μέχρι αργά κουβαλάνε τα αερόθερμα από το σπίτι τους» λέει ο Παναγιώτης Σωτήρης, διδάσκων Φιλοσοφικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Αυτά για τους τυχερούς που εντάχθηκαν σε κάποια εκπαιδευτική ή προσχολική δομή γιατί 1565 παιδιά μόνο στην Αθήνα μένουν σπίτι τους αφού οι αιτήσεις των γονιών τους στους παιδικούς σταθμούς απορρίφθηκαν , κυρίως επειδή δεν υπήρχαν θέσεις. Σε μια περίοδο μάλιστα που οι αιτήσεις στους παιδικούς σταθμούς αυξήθηκαν κατά 40% λόγω της οικονομικής στενότητας που εμποδίζει τους γονείς να καταβάλλουν δίδακτρα στα ιδιωτικά ιδρύματα. Από την άλλη τα νηπιαγωγία όλα και περισσότερο μοιάζουν με παρκινγκ νηπίων , αφού το 84% των τμημάτων είναι υπεράριθμα και το 68% έχει ελλείψεις σε παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό με αποτέλεσμα οι δημιουργικές δραστηριότητες να προσκρούουν στην έλλειψη κονδυλίων.

Οι περικοπές βλάπτουν σοβαρά την υγεία

Καταστάσεις καθημερινής τρέλας ζουν οι γιατροί και οι ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας που μαστίζονται από τις ελλείψεις σε προσωπικό και σε υλικά. Οι ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό ξεπερνούν πανελλαδικά τις 20.000 και σε γιατρούς τις 5000. Οι επιπτώσεις δεν είναι αμελητέες γιατί οι γιατροί υπερεξαντλούνται σε υπέρμετρες και συχνά απλήρωτες υπερωρίες και η περίθαλψη των ασθενών σε πληροί τις κατάλληλες προδιαγραφές αυξάνοντας τον κίνδυνο μετάδοσης νοσοκομειακών νοσημάτων. Και οι λειτουργικές δαπάνες όμως έχουν μειωθεί έως και 40% με αποτέλεσμα οι προμηθευτές ανά διαστήματα μπλοκάρουν τις παραγγελίες υλικού και οι γιατροί να προχωρούν σε ευρεσιτεχνίες για να καλύψουν τα κενά ή να τρέχουν στα παρακείμενα φαρμακεία για να δανειστούν γάζες.

Ολόκληρα τμήματα όπως το νευροχειρουργικό στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης κλείνουν υπό το βάρος των ελλείψεων , Μονάδες Εντατικής Θεραπείας απενεργοποιούνται και ακριβοπληρωμένος εξοπλισμός σαπίζει στις αποθήκες. Η πρόσφατη παραίτηση του διοικητή του νοσοκομείου της Ρόδου και η αναστολή λειτουργίας ολόκληρου του νοσοκομείου πλην επειγόντων περιστατικών είναι στην πραγματικότητα μια κραυγή αγωνίας για το μαρασμό του ΕΣΥ. « Για να καλύψουν τα κενά κάνουν μετακινήσεις προσωπικού λες κι είναι κομάντο αυτοκτονίας, στέλνουν νευρολόγους από το Γενικό Κρατικό να κάνουν εφημερίες στον Ευαγγελισμό. Τα νοσοκομεία δανείζουν υλικά το ένα στο άλλο μες στη νύχτα. Έχουν περιορίσει δραστικά τα φάρμακα και τις διαγνωστικές εξετάσεις. Οι ανασφάλιστοι πρέπει να πληρώνουν από τη τσέπη τους, ενώ με τον ΕΟΠΠΥ έχουν δημιουργήσει ένα αλαλούμ που πρέπει να περιμένεις 3 μήνες για να κλείσεις ραντεβού με γιατρό» αναφέρει ο νευροχειρούργος στο Κρατικό Νικαίας και μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ Πάνος Παπανικολάου. Στο συγκεκριμένο νοσοκομείο μάλιστα οι γιατροί με έγγραφο προς τη διοίκηση επεσήμαναν ελλείψεις σε αντιδραστήρια τροποτίνης για τη διάγνωση του εμφράγματος , οξυζενέ, νάρθηκες σκληρού τύπου και πολλά ακόμα υλικά.

Παρόμοια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί στη ναυαρχίδα του ΕΣΥ, τον Ευαγγελισμό , όπως μας περιγράφει ο ειδικευόμενος χειρούργος Σπύρος Δρίτσας «Τελευταία απέλυσαν 15 τραυματιοφορείς και τώρα τους ασθενείς τους μεταφέρουν συχνά οι γιατροί ή οι συγγενείς από το ένα τμήμα στο άλλο. Το έλλειμμα φαρμάκων είναι πρωτοφανές και χρησιμοποιούνται γενόσημα που αμφισβητείται η ποιότητα τους. Τα σχήματα χημειοθεραπείας καθυστερούν γιατί δεν έχουμε τα κατάλληλα φάρμακα. Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας το νοσηλευτικό προσωπικό είναι ελάχιστο. Το ότι δεν έχει πεθάνει κόσμος οφείλεται αποκλειστικά στην αυτοθυσία των εργαζομένων, παρ ‘ όλα αυτά οι κίνδυνοι για την υγεία των ασθενών είναι τεράστιοι».

Στο νοσοκομείο Καρπενησίου εκτός από φάρμακα και υλικά ξέμειναν κι από πετρέλαιο. Τη νύχτα της 2ης του Φλεβάρη ασθενείς και θεραπευτές την πέρασαν με -4 βαθμούς. Στο Ίδρυμα Αναπήρων , το μοναδικό δημόσιο κέντρο αποκατάστασης οι φυσικοθεραπευτές από 26 έγιναν 10 και η δουλειά βγαίνει με φοιτητές που κάνουν πρακτική. Πρόσφατα τελείωσαν οι φιάλες το εργαστήριο που απειλείται με κλείσιμο και συμβουλεύουν τους εργαζόμενους να παίρνουν τα αίματα και να τα πηγαίνουν στο ΚΑΤ για ανάλυση! Όλα αυτά βέβαια συμβαίνουν στην καλή περίπτωση που τα ασθενοφόρα θα καταφέρουν να παραλάβουν τους ασθενείς και να τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Γιατί και ο προϋπολογισμός του ΕΚΑΒ έχει μειωθεί κατά 500.000, οι εργαζόμενοι δεν επαρκούν, τα οχήματα είναι λίγα και παλιά που παθαίνουν βλάβες στη μέση του δρόμου και οι καθυστερήσεις πολλαπλασιάζονται. Κάτι παρόμοιο συνέβη στην περίπτωση του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου, όπου το ασθενοφόρο τον παρέλαβε 35 λεπτά μετά την κλήση, επειδή το πρώτο όχημα χάλασε και ξεκίνησε δεύτερο.

Η πρόνοια κατεδαφίζεται

Στο εκτελεστικό απόσπασμα βέβαια βρίσκονται και οι φορείς της πρόνοιας, της ψυχικής υγείας και της απεξάρτησης. Για τις υπηρεσίες της πρόνοιας οι εγκεκριμένες πιστώσεις από 44,5 εκατ ευρώ που ήταν το 2011 και ποτέ δεν εισπράχθηκαν στο σύνολο τους, το 2012 έπεσαν στα 30,5 εκατ. Όλο το πρόγραμμα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης υπονομεύεται και αναβιώνονται οι σκηνές της «Λέρου» που έκαναν το γύρο του κόσμου πριν κάποια χρόνια προκαλώντας τη διεθνή κατακραυγή. Ενδεικτικά, το φθινόπωρο έκλεισαν 2 οικοτροφεία και 3 ασθενείς μεγάλης ηλικίας που πρωτομπήκαν το 70 στο Δαφνί, πήγαν στη Λέρο και μετά στο οικοτροφείο στα πλαίσια της αποασυλοποίησης, τους ξαναγύρισαν τώρα στο Δαφνί με μόνη προοπτική προφανώς να πεθάνουν εκεί. Τέτοια μοίρα επιφυλάσσουν και στους υπόλοιπους θεραπευόμενους του γηροψυχιατρικού τμήματος, όπου μετά τις συγχωνεύσεις έφτασε σε υπερδιόγκωση με πάνω από 100 ασθενείς. Εβδομηντάρηδες με σοβαρά ψυχιατρικά και κινητικά συνήθως προβλήματα στοιβάζονται σαν άμορφη μάζα σε ελάχιστα τετραγωνικά χωρίς επαρκές προσωπικό να τους φροντίζει. Οι βάρδιες με ένα ή κανένα άτομο είναι πλέον κανόνας και όποιος κάνει βάρδια εκτελεί και χρέη τραπεζοκόμου, δεδομένου ότι οι πραγματικοί τραπεζοκόμοι είναι ελάχιστοι. Ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, διευθυντής στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίων Αναργύρων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθήνας, είναι αφοπλιστικός στις περιγραφές του: «Οι περισσότεροι είναι άποροι και ανασφάλιστοι με σοβαρές ψυχικές διαταραχές και δεν έχουν λεφτά για τα φάρμακα τους. Έτσι είτε μένουν χωρίς φάρμακα είτε επινοούμε συνεχώς τρόπους για να τα εξασφαλίσουμε. Πρόσφατα υπήρχε μια άπορη ψυχικά πάσχουσα με καρκίνο στη μήτρα. Για να τη δεχτούν στο νοσοκομείο αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε από τη τσέπη μας αποκλειστική νοσοκόμα γιατί αλλιώς θα πέθαινε. Κι όλα αυτά συμβαίνουν όταν έχουν εκτοξευθεί τα αιτήματα για ψυχική βοήθεια. Λίγο προσωπικό όμως σημαίνει πολλές κλειδαριές»

Αυτή η πολιτική όμως δεν καταδικάζει μόνο την υγεία των ενήλικων πολιτών αλλά και των νεογνών. Η εξέλιξη του Ινστιτούτου Υγείας του παιδιού είναι χαρακτηριστική. Το Ινστιτούτο αποτελεί το μοναδικό δημόσιο φορέα που εκτελεί προληπτικό ανιχνευτικό έλεγχο στα βρέφη για την πρόληψη σπάνιων νοσημάτων και ολοκληρωμένες υπηρεσίες για την υγεία των παιδιών. Πλέον απειλείται με λουκέτο εξαιτίας της περικοπής κατά το ήμισυ του προϋπολογισμού του. Τους τελευταίους πέντε μήνες τουλάχιστον 450 δείγματα αίματος είναι στα ψυγεία και δηλώνονται ως εκκρεμή καθώς δεν υπάρχουν χρήματα για την προμήθεια των κατάλληλων αντιδραστηρίων. Πριν από δύο εβδομάδες διακόπηκε η εξέταση για τη διάγνωση της φαινυλκετονούριας, ασθένειας που οδηγεί σε βαριά νοητική υστέρηση αν δεν εντοπιστεί έγκαιρα.

Κανένας σεβασμός ούτε στην παιδική ηλικία, ούτε στην Τρίτη ηλικία. Η οικονομική ασφυξία των δήμων σε συνδυασμό με τη διοικητική σύγχυση που προκαλεί ακόμα ο Καλλικράτης έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο μια σειρά από δομές, όπως είναι τα ΚΑΠΗ. Για παράδειγμα τα ΚΑΠΗ Βόλου έμειναν 15 μέρες χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης και ανά καιρούς κινδυνεύουν να μείνουν και χωρίς φαγητό , αφού οι προμηθευτές τροφίμων είναι απλήρωτοι και μπλοκάρουν την τροφοδοσία. Ταυτόχρονα καταργήθηκαν οι συμβάσεις προσωπικού κι έτσι τα ΚΑΠΗ παραμένουν κλειστά τα απογεύματα και τα Σάββατα κι οι ηλικιωμένοι χάνουν τη δυνατότητα τους για κοινωνική επαφή και κλειδώνονται στα σπίτια τους.

Σ’ αυτές τις συνθήκες οι ελληνικές φυλακές λίγο απέχουν από το Εξπρές του Μεσονυχτίου. Οι ούτως η άλλως άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν στο ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα έχουν επιδεινωθεί τη διετία του Μνημονίου. Οι εγκύκλιοι για περικοπές ακολουθούν η μία την άλλη. Το φαγητό έχει χειροτερέψει και ποσοτικά και ποιοτικά αλλά και η θέρμανση έχει ελαττωθεί. Τη στιγμή που το ίδιο το Υπουργείο Δικαιοσύνης αναγνωρίζει ότι το 60% των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές είναι άποροι, δηλαδή δε μπορούν να προμηθευτούν ούτε τα στοιχειώδη είδη. Εξάλλου περίπου 800 κρατούμενοι έχουν εξαγοράσιμες ποινές αλλά δεν μπορούν να καταβάλλουν τα αναλογούντα ποσά.Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο τραγική στο νοσοκομείο Άγιος Παύλος των φυλακών Κορυδαλλού και ιδιαίτερα στην πτέρυγα των οροθετικών κρατούμενων. Καταρχήν ανά διαστήματα διακόπτεται η χορήγηση των αντιρετροικών φαρμάκων που είναι ουσιώδη για τη θεραπεία. Παλιότερα δεν υπήρχε ζεστό νερό και οι κρατούμενοι έκαναν μπάνιο με κρύο με κίνδυνο να αρρωστήσουν. Ο εμβολιασμός κατά της γρίπης καθυστέρησε αδικαιολόγητα. Το νοσοκομείο δε διαθέτει λοιμωξιολόγο που είναι απαραίτητος για τη συγκεκριμένη κατηγορία ασθενών. Η πρόβλεψη του χώρου για 20 άτομα έχει παραβιαστεί προ πολλού με 30 – 35 άτομα. Εκτός από τα κελιά οι υπόλοιποι χώροι δε θερμαίνονται και τα κελιά των οροθετικών γετνιάζουν με αυτά των φυματικών με αυξημένη πιθανότητα μετάδοσης του ιού της φυματίωσης.

Αυτή είναι η εικόνα της χώρας την παραμονή της προετοιμασίας ενός νέου Μνημονίου, του σκληρότερου ίσως ως τώρα που βάζει νέο μαχαίρι στις δημόσιες δαπάνες και κυρίως αυτές που κατευθύνονται στην υγεία, στο κόκκαλο όμως απευθείας γιατί λίπος δεν υπάρχει, επιταχύνοντας και επισφραγίζοντας παράλληλα την κοινωνική καταστροφή που συντελείται εδώ και καιρό και καθιστώντας ότι μέχρι σήμερα αποκαλούσαμε κοινωνικό κράτος σε γράμμα κενό περιεχομένου και τίτλο για εγχειρίδια σύγχρονης ιστορίας. Κατά τα’ άλλα τα νούμερα μπορεί να βγαίνουν… «ήταν τέλεια θεραπεία αλλά ο ασθενής πέθανε», όπως έγραψε και ο αμερικάνος συγγραφέας Ερνεστ Χεμινγουει λίγο πριν αυτοκτονήσει.

#tutorpool

Αυτές τις μέρες ξεκίνησε η επίσημη λειτουργία της ιστοσελίδας του #tutorpool που οργανώνεται εδώ και καιρό μέσα από το twitter. Το #tutorpool είναι ένα δίκτυο εθελοντισμού και αλληλεγγύης για την Παιδεία όπου μπορεί κανείς να  αναζητήσει διαθέσιμα μαθήματα που προσφέρονται δωρεάν από εθελοντές δασκάλους και καθηγητές σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και απευθύνεται σε όλους όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη. Αν ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε με οποιονδήποτε τρόπο στο #tutorpool, μπορείτε να γίνετε μέλη της ιστοσελίδας και να μάθετε περισσότερα. Στους δύσκολους  καιρούς που ζούμε η αλληλεγγύη είναι το μοναδικό μας όπλο..

Home

Μερικές απληροφορίες:

.

Tι είναι το #tutorpool; Το #tutorpool είναι ένα Δίκτυο Εθελοντισμού και Αλληλλεγύης για την Παιδεία που δημιουργήθηκε από πολίτες αυθόρμητα αλλά και αποφασιστικά, μέσω διαδικτύου. Η ψηφιακή γειτονιά γίνεται πραγματικότητα. Σκοπός μας είναι να περιηγηθούμε στους δρόμους της για να συναντήσουμε ο ένας τον άλλο, να κουβεντιάσουμε και να συνεργαστούμε, να αλληλεπιδράσουμε και να αλληλοβοηθηθούμε. Οι πρώην μαθητές μεταδίδουν την γνώση στους σημερινούς.  Οι γονείς στηρίζουν ο ένας τον άλλο. Οι μαθητές γνωρίζονται μεταξύ τους και δημιουργούν. Όλοι μαζί διδασκόμαστε την αλληλεγγύη στην πράξη.  Ο καθένας με τις δυνάμεις του και πολυεπίπεδα, επιχειρούμε να πετύχουμε αυτό που η πολιτεία αδυνατεί να προσφέρει ή δεν έχει σκοπό να προσφέρει· τις ίσες ευκαιρίες για κάθε μαθητή, όσο αυτό είναι δυνατό εντός του παρόντος εκπαιδευτικού συστήματος. Ξεκινάμε δυνατά και δε  θα το βάλουμε κάτω με τίποτα. Κανένας  μαθητής  χωρίς  βοήθεια.

.

Ποιοι είμαστε; Όλοι εμείς, άνθρωποι που ανήκουμε στην ευρύτερη επιστημονική και εκπαιδευτική κοινότητα, δάσκαλοι και καθηγητές της δημόσιας, ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι και αδιόριστοι, φοιτητές προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί, υποψήφιοι διδάκτορες και μεταδιδάκτορες, ερευνητές και ακαδημαϊκοί, αλλά και επαγγελματίες εκτός του εκπαιδευτικού χώρου, άνθρωποι της τέχνης, των γραμμάτων, του πολιτισμού και του αθλητισμού, πολίτες εν γένει που θεωρούμε ότι το δικαίωμα στην παιδεία είναι θεμελιώδες, συγκροτούμε από κοινού με τους μαθητές και τους γονείς ένα δίκτυο αλληλεγγύης και εθελοντισμού για την παιδεία, για να διασφαλίσουμε την πρόσβαση όλων των μαθητών στη γνώση.

.

Γιατί τώρα; Ζούμε μία περίοδο όπου η δημόσια εκπαίδευση και οι λειτουργοί της απαξιώνονται με κάθε τρόπο, όπου η δημόσια και δωρεάν παιδεία παραμένει ανεκπλήρωτο κοινωνικό δικαίωμα. Σχολικές μονάδες καταργούνται, άλλες συγχωνεύονται, και όλες υπολειτουργούν. Μαθητές κάνουν μάθημα χωρίς σχολικά εγχειρίδια. Δάσκαλοι και καθηγητές αγωνίζονται να παράσχουν γνώση, χωρίς στήριξη από την κεντρική διοίκηση, δεδομένου του γεγονότος ότι προγράμματα όπως η ενισχυτική διδασκαλία έχουν καταργηθεί. Γονείς αδυνατούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά στις ανάγκες των παιδιών τους, όπως αυτές διαμορφώνονται από το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα. Όλοι εμείς αποφασίζουμε πως δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να σταθούμε απλοί θεατές.

.

Το #tutorpool θα λειτουργεί ανταγωνιστικά στα ιδιωτικά φροντιστήρια; Κάθε άλλο. Το #tutorpool σε καμία περίπτωση δεν προσπαθεί να υποκαταστήσει το ρόλο της ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης, ίσα ίσα ευελπιστούμε ότι υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας για να θέσουμε όλοι εαυτούς αλληλέγγυους προς τους μαθητές που δεν έχουν πρόσβαση στην ενισχυτική διδασκαλία.

.

Αντικαθιστάτε την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία; Όχι. Ρητά και κατηγορηματικά η δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι πάγιο αίτημα όχι μόνο δικό μας, αλλά και όλης της κοινωνίας. Σε καμία περίπτωση επίσης το #tutorpool δεν δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει τις ελλείψεις της δημόσιας εκπαίδευσης και ξεκάθαρα δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες που έχει η πολιτεία απέναντι στην μαθητική και γονεϊκή κοινότητα. Το #tutorpool στηρίζει τους μαθητές που έρχονται αντιμέτωποι με τις ελλείψεις αυτές. Παράλληλα δεν παύουμε λεπτό να οραματιζόμαστε και να απαιτούμε ως πολίτες μια δημόσια δωρεάν παιδεία ίσων ευκαιριών, όπου δεν θα χρειάζονται δίκτυα όπως το #tutorpool.

.

Πόσο θα μου κοστίσει; Απολύτως τίποτα.  Σε καμία περίπτωση εθελοντής του #tutorpool δεν θα σας ζητήσει ποτέ αμοιβή. Οι διδάσκοντες  που  συμμετέχουν στην προσπάθεια έχουν απερίφραστα δηλώσει και δεσμευτεί για την εθελοντική και δωρεάν διάθεση της γνώσης και του χρόνου τους. Οποιαδήποτε (άμεση ή έμμεση) αναφορά  σε οικονομική συναλλαγή ακυρώνει αυτομάτως την συμμετοχή τους στο #tutorpool και θα πρέπει να αρνηθείτε. Σε τέτοια περίπτωση παρακαλούμε να ενημερώσετε άμεσα τους συντονιστές του #tutorpool.

.

Πού θα γίνονται τα μαθήματα;

.

Ιδιαίτερα μαθήματα: Το #tutorpool διευκολύνει την επαφή των δύο πλευρών προτείνοντας τα μαθήματα να γίνονται στο σπίτι του μαθητή υπό την επίβλεψη του γονέα. Οι διδάσκοντες δηλώνουν πως είναι απόλυτα σύμφωνοι με αυτό. Σε περίπτωση που γονείς /κηδεμόνες και καθηγητές αποφασίσουν από κοινού πως προτιμούν άλλο χώρο διδασκαλίας, αυτό δεν αφορά το #tutorpool το οποίο ουδεμία ευθύνη φέρει για την επιλογή του χώρου των μαθημάτων.

.

Ομαδικά μαθήματα: Μαθήματα σε γκρουπ  ελπίζουμε να πραγματοποιούνται στο μέλλον σε αίθουσες προσφερόμενες από διάφορους φορείς.

.

Τηλεδιδασκαλία: Κατά προτεραιότητα, οι μαθητές απομακρυσμένων περιοχών θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα της τηλεδιδασκαλίας μέσω διαδικτύου, με μέσα τα οποία θα διαθέτουν οι ίδιοι ή εθελοντές του δικτύου. Το #tutorpool εργάζεται για την πραγματοποίηση των μαθημάτων αυτών αλλά δεν μπορεί να τα εγγυηθεί.

.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνω ως καθηγητής; Οι εκάστοτε διδάσκοντες φέρουν την απόλυτη ευθύνη της ποιότητας της παρεχόμενης γνώσης, όπως άλλωστε συμβαίνει και στην αμειβόμενη διδασκαλία. Φέρουν επίσης την αποκλειστική ευθύνη (αστική/ποινική) για την εν γένει συμπεριφορά τους και οποιαδήποτε ζημία μπορεί να προκύψει από αυτήν, ακόμη και αν δεν αναφέρεται ρητά στο παρόν κείμενο.

.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνω ως γονιός; Κάθε ευθύνη. Γι αυτό και μπορείτε ανά πάσα στιγμή να διακόψετε την συνεργασία, αν αντιληφθείτε πως δεν είστε ικανοποιημένος  από την παρεχόμενη διδασκαλία.

.

Ποιες ευθύνες αναλαμβάνω ως μαθητής; Κατά την εγγραφή σου θα πρέπει να έχεις εξασφαλίσει την συναίνεση του γονέα/κηδεμόνα σου, αν είσαι κάτω των 18 ετών. Τα άλλα τα ξέρεις: διαβάζεις όσο μπορείς, είσαι πάντα στην ώρα σου, κάνεις τις εργασίες σου, δεν δημιουργείς προβλήματα στον δάσκαλό σου. Ενημερώνεις τον γονέα /κηδεμόνα σου, αν δεν επιθυμείς να συνεχίσεις τα μαθήματα ή αν κάτι σε ενόχλησε (δεν διστάζουμε, αναφέρουμε αμέσως στην οικογένειά μας αν κάτι δεν πάει καλά, το κάνουμε τόσο για μας όσο και για τους άλλους μαθητές). Τέλος, στο φόρουμ των μαθητών περιμένουμε τις δικές σου ιδέες για εθελοντικές δράσεις. Γνωριστείτε μεταξύ σας, σκεφτείτε, προτείνετε…

.

Πώς έρχομαι σε επαφή / ώς δηλώνω συμμετοχή; Η ιστοσελίδα του #tutorpool είναι υπό διαρκή ανακατασκευή. Εδώ θα βρεις διαδραστικό χάρτη και όλες τις πληροφορίες που θα χρειαστείς.

.

Πότε μπορώ να γίνω δάσκαλος; Χρειάζονται ακαδημαϊκές γνώσεις και όρεξη. Για μαθητές Γυμνασίου / Λυκείου απαιτείται τίτλος ανώτερης/ανώτατης εκπαίδευσης  (φοιτητές και πτυχιούχοι). Σε μικρότερα παιδιά και μετά από την ενημέρωση και την σύμφωνη γνώμη των γονιών, μπορεί ο εθελοντής να είναι απόφοιτος μέσης εκπαίδευσης. Διαβάζουμε παρέα!

.

Ποια μαθήματα περιλαμβάνονται και σε ποιες περιοχές; Ανάλογα με τη συμμετοχή των εθελοντών δασκάλων στο #tutorpool θα προσφέρονται μαθήματα που περιλαμβάνονται στο σχολικό πρόγραμμα διδασκαλίας, στις ώρες και μέρες που θα είναι διαθέσιμοι. Υπάρχει στην ιστοσελίδα του #tutorpool ειδικός χάρτης όπου μπορεί κανείς να δει την προσφορά σε μαθήματα ανά περιοχή. Θα δοθεί δυνατότητα και για μαθήματα γενικού ενδιαφέροντος, όπως ζωγραφική, μουσική, χορός, αθλητισμός, webdesign, κα.

.

Δεν υπάρχει το μάθημα που χρειάζομαι / δεν έχει στην περιοχή μου, τι κάνω; Αν το μάθημα που σε ενδιαφέρει δεν υπάρχει στη λίστα μας ή δεν προσφέρεται στην περιοχή σου, ζήτα το! Γράψε στο #tutorpool και θα αναζητήσουμε μαζί εθελοντή.

.

Είμαι ενήλικας, χρειάζομαι μαθήματα, μπορώ να συμμετέχω στο πρόγραμμα; Φυσικά. Ανάλογα με τις ανάγκες που θα διατυπωθούν το #tutorpool θα προσπαθήσει να βοηθήσει όποιον χρειάζεται δάσκαλο, (π.χ. μαθήματα ελληνικών σε πρόσφυγες, μετανάστες και παλιννοστούντες.)

.

Σε ποιους μαθητές  απευθύνεται; Το #tutorpool απευθύνεται σε όλους όσοι το έχουν ανάγκη. Το  #tutorpool στηρίζεται στην κοινωνική αλληλεγγύη, γι’ αυτό σκέψου αν το χρειάζεσαι.  Αν δεν το χρειάζεσαι πραγματικά, αναλογίσου μήπως κάνοντας την αίτηση στερείς τη θέση από κάποιον που την έχει πραγματικά ανάγκη. Σεβάσου επίσης ότι η διδασκαλία είναι λειτούργημα αλλά και μέσο βιοπορισμού. Η δωρεάν διάθεση της είναι για εκεί μόνο όπου δεν υπάρχει  άλλη λύση.

.

Είμαι μαθητής/τρια ή γονιός/κηδεμόνας και θέλω και εγώ να προσφέρω. Πάντα μπορούμε ανεξάρτητα να προσφέρουμε εθελοντικό έργο και να είμαστε αλληλέγγυοι με τους γύρω μας. Κοίτα για ανάγκες στην γειτονιά σου, στο σχολείο σου ή σε σχετικούς με τον εθελοντισμό φορείς. Επιπλέον, στη σελίδα του #tutorpool θα προτείνονται εθελοντικές δράσεις. Δήλωσε συμμετοχή!

.

Το έχετε ξανακάνει αυτό; Πολλοί από τους εθελοντές του #tutorpool ήδη προσφέρουν ανά την Ελλάδα ενισχυτική διδασκαλία μεμονωμένα και αμισθί. Ωστόσο, αντίστοιχο πανελλαδικό δίκτυο εθελοντισμού διδασκόντων/γονέων/μαθητών δεν έχει επιχειρηθεί στο παρελθόν. Για το λόγο αυτό τα σχόλια σας, οι παρατηρήσεις σας, οι ιδέες σας και η κριτική σας αναφορικά με τον συντονισμό είναι πολύτιμα. Μη διστάσετε λοιπόν να επικοινωνήσετε, το δίκτυο βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και επιδιώκει τη διαρκή βελτίωσή του. Στο #tutorpool μαθαίνουμε όλοι.