Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη για την υγειονομική κρίση στην Ελλάδα

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» από την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας της προσπαθεί να αναδείξει τις καταστροφικές επιπτώσεις της πολιτικής που εφαρμόζεται τα τρία τελευταία χρόνια στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων πολιτών, και ιδιαίτερα στα ζητήματα υγείας.

Ταυτόχρονα θεωρεί βασική προϋπόθεση για το ξεπέρασμα των συνεπειών της κρίσης, πέρα από τη συνειδητοποίηση των πολιτών και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις τους στην Ελλάδα, την έκφραση αλληλεγγύης των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

 Γι’ αυτούς τους λόγους ένα ψήφισμα που μόλις έφτασε στην εφημερίδα μας από το Παρίσι, μας προκάλεσε όχι μόνο χαρά και συγκίνηση, αλλά και αισιοδοξία γιατί η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας εξακολουθεί να προκαλεί ενδιαφέρον και να εμπνέει Ευρωπαίους πολίτες -σε αυτή την περίπτωση Γάλλους γιατρούς- που σπεύδουν να εκφράσουν την ουσιαστική αλληλεγγύη τους.

Πρόκειται για το σύνολο των γιατρών του Νοσοκομείου της Βιλ Εβράρ, ενός ψυχιατρικού ιδρύματος που βρίσκεται στο Νεϊγί σιρ Μαρν και εξυπηρετεί σήμερα 33 κοινότητες της Νομαρχίας Σεν -Σεν-Ντενί με συνολικό πληθυσμό 1,2 εκατ. κατοίκους. Το ψήφισμα αυτό αξίζει να πάρει σήμερα τη θέση του κυρίου άρθρου.

20-1--3-thumb-large

«Ψήφισμα για την υγειονομική κρίση στην Ελλάδα

VILLE ÉVRARD

Δημόσιο Ιδρυμα Υγείας

Γραμματεία του Επιστημονικού Συμβουλίου (CME)

n.guenineche@epsve.fr

Δημόσιο Ιδρυμα Υγείας (EPS) VILLE EVRARD

202, avenue Jean Jaurès

93332 NEUILLY SUR MARNE CEDEX

Το συλλογικό σώμα των γιατρών του Δημόσιου Ιδρύματος Υγείας (EPS) VILLE EVRARD εκφράζει την ανησυχία του σχετικά με το ζήτημα των υγειονομικών συνεπειών, ειδικότερα στο επίπεδο της ψυχικής υγείας, που επιφέρουν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές στην Ελλάδα σήμερα.

Αυτές οι συνέπειες, των οποίων πιο φανερή εκδήλωση είναι ο πολλαπλασιασμός του ποσοστού των αυτοκτονιών, θα έπρεπε να μας κάνουν όλους να αναρωτηθούμε σχετικά με την πραγματική επίπτωση των μέτρων εκείνων που λαμβάνονται με μόνο το δημοσιονομικό κριτήριο και σχετικά με τους κινδύνους που επιφέρει μια ενδεχόμενη διάδοση παρόμοιων μέτρων στον ευρωπαϊκό χώρο.

Είμαστε επίσης βαθιά συγκλονισμένοι από την εμφάνιση στη χώρα αυτή μιας πολιτικής που αρνείται στους πολίτες την πρόσβαση στην (ιατρική) φροντίδα, είτε μέσα από την άρνηση του δικαιώματος στην ασφάλιση είτε σε συνάρτηση με την εθνοτική ή θρησκευτική τους ένταξη.

Ζητάμε η νεοναζιστική ιδεολογία να μη χαίρει καμιάς νομιμοποίησης στην Ευρώπη.

Διακηρύττουμε τος εαυτούς μας αλληλέγυους προς τους Ελληνες γιατρούς και είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε την υποστήριξή μας σε κάθε πρωτοβουλία τους με σκοπό την ανακούφιση των βασάνων των ασθενών τους, ειδικότερα εκείνων που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές και εκείνων σε κατάσταση κοινωνικής επισφάλειας.

Το συλλογικό σώμα των γιατρών του VILLE EVRARD».

(Mετάφραση στα ελληνικά: Νίκος Γραικός, καθηγητής ελληνικής γλώσσας, Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 2012)

07/01/2013

Επισκόπηση γερμανικού Τύπου: «Λιτότητα ή βοήθεια»

από το alterthess

Στο επίκεντρο η δραματική κατάσταση του συστήματος υγείας στην Ελλάδα, το κάλεσμα του Συμβουλίου της Ευρώπης για αξιοπρεπέστερες συνθήκες για τους πρόσφυγες και η απεργία στο αθηναϊκό μετρό.

dw_47.square-200Η δραματική κατάσταση του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην Ελλάδα αποτυπώνεται σε εκτενές ρεπορτάζ-αφιέρωμα του Αλέξανδρου Στεφανίδη, που δημοσιεύεται στο ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung. Κάτω από τον τίτλο «Λιτότητα ή βοήθεια» ο δημοσιογράφος παρουσιάζει τη δραματική εικόνα στο τμήμα πρώτων βοηθειών του νοσοκομείου Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη.

«Όποιος χρειάζεται γιατρό μπορεί μόνο να ελπίζει και να περιμένει» σχολιάζει ο δημοσιογράφος και περιγράφει την πολύωρη αναμονή των ασθενών, τον συνωστισμό και όπως επισημαίνει: «στο μεταξύ, εταιρίες security ελέγχουν την είσοδο στο τμήμα πρώτων βοηθειών σε πολλά ελληνικά νοσοκομεία. Παρατηρούνται συχνά εκρήξεις θυμού, καυγάδες και συμπλοκές.

Πανηγυρισμοί στο εξωτερικό, ανέχεια στην Ελλάδα

Αιτία του συνωστισμού που παρατηρείται είναι όπως σημειώνει το δημοσίευμα το γεγονός ότι «τα τμήματα πρώτων βοηθειών των ελληνικών νοσοκομείων -προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα- δεν λειτουργούν καθημερινά, αλλά μόνο κάθε τέσσερις μέρες. (…) ‘Αυτό που βλέπουμε εδώ’ λέει ο Jobst Rudolf, γερμανός επικεφαλής νευρολόγος του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, ‘είναι ένα κομμάτι της καθημερινής μάχης επιβίωσης του ελληνικού συστήματος υγείας. Μερικές μέρες επικρατεί στο δικό μας τμήμα πρώτων βοηθειών απόλυτη εξαθλίωση, όπως στον πόλεμο».

Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι το σύστημα υγείας στην Ελλάδα απειλείται με κατάρρευση, η οποία επιταχύνεται υπό το βάρος της κρίσης χρέους και όπως σημειώνει, «σχεδόν κάθε πακέτο λιτότητας που ψηφίστηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο τα προηγούμενα χρόνια, περιέκοψε τις δαπάνες στον τομέα της υγείας. (…) Φέτος προβλέπεται να μειωθούν εκ νέου υπό την πίεση της τρόικας. Αυτό γιορτάζεται σε Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Ουάσιγκτον ως επιτυχία των μέτρων λιτότητας. Στην Ελλάδα ο λαός πέφτει όμως σε βαθιά ανέχεια».

Αλληλεγγύη για τους πρόσφυγες

«Το Συμβούλιο τη Ευρώπης ζητά βοήθεια για τους πρόσφυγες» τιτλοφορείται ρεπορτάζ της Frankfurter Allgemeine Zeitung στη διαδικτυακή της έκδοση. Η εφημερίδα σημειώνει: «Το Συμβούλιο της Ευρώπης κάλεσε την ευρωπαϊκά κράτη να προσφέρει βοήθεια αλληλεγγύης ενώπιον της αισθητά αυξανόμενης πίεσης που δέχονται η Ελλάδα και η Τουρκία από την είσοδο μεταναστών. Ειδικότερα θα έπρεπε να δοθούν περισσότερα χρήματα για την αξιοπρεπή στέγαση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των προσφύγων, αναφέρεται σε ψήφισμα που ενέκρινε την Πέμπτη με μεγάλη πλειοψηφία η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης».

Το δημοσίευμα παραθέτει δηλώσεις της ολλανδής σοσιαλδημοκράτισσας και μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης Τινέκε Στρικ, η οποία ανέφερε ότι «η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή 6.000 κέντρα απέλασης», όπως τα χαρακτήρισε, «και προσεχώς πρόκειται να φθάσουν τις 10.000. Εκεί επικρατούν απάνθρωπες συνθήκες. ’70 άνθρωποι ζουν σε ένα κελί 100 τ.μ. χωρίς νερό, θέρμανση και φως’ είπε η Στρικ για ένα κέντρο που βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία».

«Η ελληνική κυβέρνηση διαλύει την απεργία στο μετρό»
Συνέχεια

Έξι στους δέκα Έλληνες δεν έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη

από το PressProject

Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες αδυνατούν, λόγω οικονομικών δυσχερειών, να επισκεφθούν οδοντίατρο και να υποβληθούν σε σημαντικές προληπτικές εξετάσεις

Με άλλα λόγια, δεν έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Οι περισσότεροι εξ αυτών, απευθύνονται στα εξωτερικά ιατρεία των Δημοσίων Νοσοκομείων, όπου τους τελευταίους μήνες έχει αυξηθεί δραματικά η κίνηση.
Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, Γιάννης Κυριόπουλος, και επικαλείται Το Βήμα, οι έξι στους δέκα Έλληνες δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας Περίθαλψης.
Οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας (ιδιωτικές πληρωμές και παραπληρωμές), έχουν περιοριστεί την τελευταία τριετία, κατά 50%. Το 2012 αυξήθηκε κατά 12%, σε σχέση με το 2006, το ποσοστό των Ελλήνων που θεωρεί ότι δεν έχει καλή υγεία.
Όπως ανέφερε ο κ. Κυριόπουλος, η κρίση πλήττει κατά σειρά προτεραιότητας αυτούς που έχουν δάνεια-χρέη, τους άνεργους και όσους έχει μειωθεί σημαντικά το εισόδημά τους. Επίσης, πλήττονται οι χρονίως πάσχοντες, οι φτωχοί και οι συνταξιούχοι.

Έναρξη λειτουργίας Κοινωνικού Ιατρείου – Φαρμακείου Αλληλεγγύης Αθήνας

21895_1Το Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Αλληλεγγύης Αθήνας ξεκίνησε τη λειτουργία του, στην οδό Κάνιγγος 33 και Στουρνάρη, στον 1ο όροφο.

Από την Τρίτη 22 Ιανουαρίου, λειτουργούν καθημερινά τις εργάσιμες ημέρες εντελώς δωρεάν για ανασφάλιστους/ες, έλληνες και αλλοδαπούς, τακτικό ιατρείο γενικής ιατρικής, νευρολογικό, παιδιατρικό, ψυχιατρικό, τμήμα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, οδοντιατρείο και φαρμακείο.

Ραντεβού θα μπορεί να κλείσει κάποιος στο τηλ 210 3802037 τις πρωινές ώρες (11-3) των εργασίμων ημερών.
Σκοπός του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Αθήνας το οποίο θα λειτουργεί σε εντελώς εθελοντική βάση με συνέπεια και σταθερότητα, είναι η παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης και φροντίδας υγείας σε ανασφάλιστους/ες  πολίτες έλληνες και αλλοδαπούς, οι οποίοι σήμερα –νομοθετημένα- δεν γίνονται δεκτοί στα νοσοκομεία του ΕΣΥ αν δεν έχουν να πληρώσουν το κόστος της θεραπείας ή των εξετάσεών τους. Ταυτόχρονα, θα διεκδικούμε συνεχώς από το ΕΣΥ να καλύπτει γι αυτούς τους ανασφάλιστους συμπολίτες μας τα έξοδα διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων που χρειάζονται πρόσβαση στα νοσοκομεία, και θα συνεργάζεται με ένα δίκτυο εξειδικευμένων εθελοντών υγειονομικών, ιδιωτών και νοσοκομειακών, για την ολοκλήρωση, πάλι δωρεάν της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσπέλασης, αλλά και της αποκατάστασης των ανασφάλιστων, όπου αυτή χρειάζεται. Συνέχεια

Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Συσπείρωσης για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση για την απόλυση του Α.Βασιλικόπουλου από την ΕΠΑΨΥ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΎΘΜΙΣΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟΥ «ΘΕΤΙΣ» ΑΧΙΛΛΕΑ ΒΑΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΚΟ ΕΠΑΨΥ

Το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες μιας οξείας αντιπαράθεσης μέσα από το διαδίκτυο γύρω από την απόλυση, από την ΜΚΟ ΕΠΑΨΥ, του επί 14 χρόνια επιστημονικά υπεύθυνου του οικοτροφείου «Θέτις» Αχιλλέα Βασιλικόπουλου.

Είναι προφανώς πολλοί οι λόγοι που εξηγούν γιατί αυτή, μεταξύ δεκάδων άλλων απολύσεων και εξαναγκασμών (έμμεσων ή άμεσων) σε παραίτηση από όλες σχεδόν τις ΜΚΟ (πρόσφατα και μιας συνδικαλίστριας από την Κλίμακα), μπήκε (και καλώς μπήκε) στο κέντρο της προσοχής.

Ένας από αυτούς είναι γιατί, όπως προκύπτει από τα κείμενα συμπαράστασης που δημοσιεύτηκαν, ο Αχ. Βασιλικόπουλος έχαιρε της εκτίμησης όλων των συνεργατών του προσπαθώντας να περισώσει, μέσα σε πολύ δύσκολους καιρούς, μερικές από τις αξίες και τις αρχές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, αυτών που την συγκροτούν ως τέτοια και οι οποίες δεν είναι προφανώς της αρεσκείας των ιδιοκτητών της εταιρείας.

Ένας δεύτερος λόγος, συνδεδεμένος με τον πρώτο, το κύριο σημείο τριβής, αυτό που επέφερε την οριστική ρήξη με τη Διοίκηση της εταιρείας, αφορά την παρακράτηση των συντάξεων των ενοίκων των δομών, ένα θέμα που έχει ευαισθητοποιήσει όλο το χώρο της ψυχικής υγείας. Η ΕΠΑΨΥ, ακολουθώντας στην πράξη τις διαχειριστικές λογικές της ‘ρεαλιστικής προσαρμογής’ στη υπάρχουσα κατάσταση, που έχει υιοθετήσει εδώ και πολύν καιρό, σε διαμετρική αντιδιαστολή με τις διακηρύξεις στα λόγια, πίεζε το προσωπικό της, πολύ πριν ψηφιστεί ο σχετικός νόμος που επεκτείνει την παρακράτηση (μετά τα ΝΠΔΔ) στα ΝΠΙΔ, να την θέσει σ΄ εφαρμογή, με τη δικαιολογία της περικοπή της κρατικής επιχορήγησης στις ΜΚΟ κατά 55% για το 2012, προκειμένου να καλυφθούν τα λειτουργικά έξοδα.

Αυτός ο αυθαίρετος σφετερισμός του προσωπικού εισοδήματος, τον οποίο η Διοίκηση της ΕΠΑΨΥ διέτασσε το προσωπικό της να επιτελέσει, έχει μια νομική ονομασία… Έχει γίνει πολλές φορές, στο απώτερο και στο πρόσφατο παρελθόν, σε διάφορες ΜΚΟ που αντιμετώπιζαν οικονομική στενότητα και η αντιπαράθεση με εργαζόμενους που αντιδρούσαν (και γι΄ αυτό απολύθηκαν), έφτασε μέχρι τα δικαστήρια, ενώ ήδη εκκρεμούν και δίκες γύρω από τέτοιου τύπου «παρακρατήσεις».

Επειδή είναι η πράξη που αποδεικνύει του λόγου το αληθές, ό,τι κι΄ αν λέει η εταιρεία γύρω από τις διαφορές της με τον επιστημονικά υπεύθυνο του «Θέτις», για τον ‘επιλεκτικό τρόπο μεταφοράς των μηνυμάτων της Διοίκησης’ (δεν διευκρινίζεται, μόνο, το μέγεθος της απόστασης, ‘από τα ψηλά στα χαμηλά’, που έπρεπε να γίνει αυτή η μεταφορά) για να ακολουθηθεί μια γραμμή ‘σύμφωνα με τα πρότυπά της’, τα δικαιώματα των ενοίκων τα διασφάλιζε μια πρακτική στη λογική του Αχ. Βασιλικόπουλου ενάντια ακριβώς στην απαίτηση της Διοίκησης για ‘παρακράτηση’.

Και μιλάει από μόνο του το γεγονός ότι αυτοί που πίεζαν (και εν τέλει απέλυσαν) τον Αχ. Βασιλικόπουλο για μιαν εκτός πάσης νομιμότητας ‘παρακράτηση’, είναι οι ίδιοι που εν συνεχεία έβγαζαν ανακοινώσεις με τις οποίες έχυναν κροκοδείλια δάκρυα όταν ψηφίστηκε η τροπολογία του Λοβέρδου, που επεκτείνει την παρακράτηση στα ΝΠΙΔ, όταν δηλαδή, θεσμοθετήθηκε αυτό για το οποίο φάνηκε ότι, με δεδομένη τη αντίδραση των λειτουργών, δεν θα μπορούσαν ακίνδυνα να θέσουν σε εφαρμογή χωρίς νομοθετική ρύθμιση.

Γιατί είναι ένα ερώτημα, ποιοι διατύπωσαν και έφεραν ξαφνικά μέσα στο νομοσχέδιο – σκούπα του Φλεβάρη την τροπολογία για τη παρακράτηση στα ΝΠΙΔ, κάτι που είχε παραληφθεί τα περασμένο καλοκαίρι όταν ψηφίστηκε η τροπολογία για την παρακράτηση στα ΝΠΔΔ, καθώς φαινόταν ότι θα υπήρχαν ‘νομικά προβλήματα’, σύμφωνα και με δηλώσεις εκπροσώπων του Δικτύου ‘Αργώς’.

Ποιο επιτελείο, λοιπόν, ‘μεταρρυθμιστών συμβούλων’ έφερε στο προσκήνιο και κατάφερε να ‘τρυπώσει’ την τροπολογία στο νομοσχέδιο, όταν μάλιστα η περικοπή του 55% ήταν πια δεδομένη -ποιες επιτροπές για το ‘Ψυχαργώς’ ή άλλες, μέλη των οποίων λειτουργούν ως επιτελείς του Λοβέρδου για την ψυχική υγεία, επενδύοντας στην προτίμησή του για ρηξικέλευθους συμβούλους -τέτοιους που να μπορούν να σερβίρουν την ουσία του μνημονίου με ‘αντιμνημονιακό’ λόγο- αλλά και στην απλοχεριά του όσον αφορά την παραχώρηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ στους ιδιώτες.

Είναι προφανές ότι αυτές οι περίπλοκες διαδρομές αναρρίχησης στις ατραπούς της εξουσίας δεν επιτρέπουν την ‘ιδεολογικοποίηση της σύγκρουσης’ και απεχθάνονται την ‘κουλτούρα των άκρων που οδηγεί στην ήττα (!) της σκέψης και στην παραμόρφωση της πραγματικότητας’. Το ερώτημα είναι, ποιας πραγματικότητας, για το συμφέρον ποιού; Των ασθενών και του προσωπικού ή των ‘από πάνω’;

Η απόλυση του Αχιλλέα Βασιλικόπουλου δεν είναι απλώς μια ατομική περίπτωση ενός ‘καλού συναδέλφου’, ούτε μια προσωπική αντιπαράθεση. Σηματοδοτεί το οριστικό ξεστράτισμα ενός ‘τρένου’ που έχει ξεφύγει εδώ και πολύν καιρό από τον αρχικό, δηλωμένο προορισμό του. Σε μια διαδρομή στην διάρκεια της οποίας οι λέξεις έχασαν σιγά-σιγά το νόημά τους, την αρχική σημασία τους, μετατρεπόμενες σε απλό περιτύλιγμα μιας πρακτικής και μιας κουλτούρας σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από αυτή για την οποία δημιουργήθηκαν και διατυπώθηκαν. Ένα περιτύλιγμα από αυτά που κατ΄ ανάγκην συνοδεύουν τις φιλοδοξίες της αναρρίχησης και της παρουσίας σε οργανισμούς, διεθνείς ή ελληνικούς, πάντα με την υποστήριξη του στενού κράτους, λειτουργώντας στο επίπεδο του θεάματος και όχι μιας πρακτικής που αλλάζει ριζικά τη υπάρχουσα ιδρυματική αθλιότητα, την οποία περιορίζεται απλώς να εξωραΐζει και που, όταν την καταγγέλλει, αυτή η καταγγελία είναι απλώς ‘για να πάμε παρακάτω’, σε κάτι που δεν αγγίζει ούτε κατ΄ εφαπτομένην την πραγματικότητα που καταγγέλθηκε.

Σ΄ αυτό το ‘τρένο’ ανέβηκε η ΕΠΑΨΥ, όπως και άλλες ΜΚΟ (δηλαδή, οι παλιότερες) ήδη από την Λέρο (από εκεί που ξεκίνησε και ο Αχ. Βασιλικόπουλος, χωρίς, όμως, ν΄ ανέβει στο ‘τρένο’), όταν αποφάσισε να συμμετάσχει στο πρόγραμμα των επιτελών του τότε Υπουργού Υγείας (1990), που κυριολεκτικά έπνιγε τις παρεμβάσεις των ΜΚΟ σε μια δίμηνης διάρκειας παρουσία, η οποία είχε, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα την αυστηρή κριτική των τότε εμπειρογνωμόνων, ότι πήγαν εκεί (οι ΜΚΟ) για να επιλέξουν τους ‘καλλίτερους’ (‘creamoffthebest’) αφήνοντας το ψυχιατρείο όπως το βρήκαν.

Είχε προφανώς θεωρηθεί, στη βάση της αποφυγής, ήδη από τότε, της ‘κουλτούρας των άκρων’ (ή, κατά την εναλλακτική ορολογία, που ακούστηκε και αυτή πρόσφατα, του ‘αριστερίστικου κανιβαλισμού’), ότι η μη αποδοχή των βιαστικών, επίπλαστων λύσεων της εξουσίας και ο σχηματισμός μιας συμμαχίας για την προώθηση ενός ριζικά εναλλακτικού παραδείγματος, θα ισοδυναμούσε με το να μείνουμε ‘έξω από το τρένο’.

Είναι αυτό το ‘τρένο’ που τώρα πια έχει οδηγηθεί στην άλλη όχθη. ‘Ψυχοκοινωνική αποκατάσταση’, ‘μεταρρύθμιση’, ‘κοινότητα’, ‘παρέμβαση την κρίση’, έξω και μακριά από εκεί που διακυβεύεται το τι είναι και πώς μετασχηματίζεται ο ψυχιατρικός θεσμός και τι διαδρομή έχει εντός αυτής το πάσχων υποκείμενο – λεκτικά σχήματα, δημόσιες σχέσεις, εμπειρογνώμονες που, πλέον, συμβαδίζουν (όταν δεν είναι μέσα) στο παιχνίδι, ‘ομοιώματα’ υπηρεσιών, λογικές επιβίωσης επιχειρηματικού τύπου, στο όνομα τη αποφυγής των αγκυλώσεων του δημοσίου (ούτως ή άλλως, υπαρκτών, αλλά ποια είναι η μέθοδος καταπολέμησης και υπέρβασής τους;), υπηρεσίες αυτοαναφορικές, ερήμην της συγκρότησης ενός πραγματικά δημόσιου, ολοκληρωμένου, κοινοτικού συστήματος ψυχικής υγείας.

Η διαδρομή του ‘τρένου’ στη βάση μιας λογικής του θεάματος. Εν μέσω, δηλαδή, μιας πραγματικότητας (αυτής που καμιά ‘ιδεολογικοποίηση των συγκρούσεων’ δεν μπορεί να παραμορφώσει) η οποία συνίσταται σ΄ αυτό που ο Γκι Ντεμπόρ είπε εύστοχα για την κοινωνία του θεάματος : «επειδή δεν είναι, γι΄ αυτό φαίνεται».

Η απόλυση του Αχ. Βασιλικόπουλου σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή σ΄ αυτή την πορεία. Εν μέσω αυτής της χωρίς ορατό τέλος κρίσης, της δραστικής περικοπής των χρηματοδοτήσεων, της πλήρους απεξάρθρωσης της ψυχικής υγείας (στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα) και παρ΄ όλο το πάρτι των ΜΚΟ με το ΕΣΠΑ, ριζικές αναδιαρθρώσεις είναι ενόψει.

Το μνημόνιο δεν αφήνει άλλα περιθώρια. Ο δρόμος για τις συγχωνεύσεις, τα κλεισίματα, τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών χωρίς τέλος, αλλά και την κερδοσκοπική δραστηριότητα, παρά τα όποια περιτυλίγματα που θα κινητοποιηθούν, έχει ανοίξει. Άνθρωποι που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των χρηστών και των ενοίκων των δομών και αντιστέκονται στην μετεξέλιξη σε μια τεχνοκρατική και ακραιφνώς επιχειρηματική διαχείριση, αποτελούν εμπόδιο που πρέπει να βγει από τη μέση.

Είναι από αυτή την άποψη που θεωρούμε απαράδεκτη την απόλυση του Αχ. Βασιλικόπουλου, όπως και κάθε απόλυση στον ιδιωτικό τομέα (στον δημόσιο σύντομα «θ΄ αρχίσουν τα όργανα») και γι΄ αυτό απαιτούμε την άμεση επαναπρόσληψή του, με ταυτόχρονη αποδοχή των αρχών πάνω στις οποίες λειτουργεί αυτός και η θεραπευτική ομάδα που τον στηρίζει και συνεργάζεται εδώ και πολλά χρόνια μαζί του.

7/5/2012

Psyspirosi.gr

Το σαμποτάζ των βιβλίων

ΤΗΣ ΠΙΚΙΑΣ ΣΤΕΦΑΝΑΚΟΥ, ΑΥΓΗ

Το Ελεγκτικό Συνέδριο, μας είπε η κ. Διαμαντοπούλου στη Βουλή, φταίει που τα παιδιά αντί για βιβλία θα πάρουν στα χέρια τους φωτοτυπίες με δικά τους έξοδα και DVD για να το βλέπουν στον υπολογιστή (που μπορεί να μην έχουν) και να κάνουν τα μαθήματά τους! Είναι αυτό που μπορεί να κάνει η αρμόδια υπουργός Παιδείας, γυρνώντας την Ελλάδα στο 1946! Στις 17 Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς, η εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» έγραφε: «Τα βιβλιοπωλεία και τα παλαιοπωλεία μεταχειρισμένων βιβλίων έχουν κατακλυστεί αυτές τις μέρες από μεγάλη και πολύβουη πελατεία. Γονείς και μαθητές πάνε και έρχονται με μια σημείωση στο χέρι, ρωτούν με αγωνιώδη ανυπομονησία αν υπάρχουν βιβλία και πληροφορούνται με απογοήτευση ότι η Ιστορία ή τα Νεοελληνικά αναγνώσματα δεν εξετυπώθησαν». Το ρεπορτάζ ανέγνωσε στη Βουλή ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, ο οποίος, με επίκαιρη ερώτησή του στη Βουλή, ζήτησε από την Α. Διαμαντοπούλου εξηγήσεις τόσο για την έλλειψη των βιβλίων όσο και για τις υπόλοιπες αθλιότητες που διαπράττονται σε βάρος του δημόσιου σχολείου.

Ποιος διαβάζει από DVD;

Τα DVD για τα οποία μίλησε η Α. Διαμαντοπούλου ουδόλως αλλάζουν την ουσία του ρεπορτάζ που έγινε το ’46. Για τους εξής λόγους: Μελέτη από DVD δεν γίνεται. Αλλά ακόμη και αν γινόταν, πώς είναι δυνατόν η υπουργός Παιδείας να προτείνει ένα τόσο ανθυγιεινό μέτρο, όταν όλοι οι ειδικοί φωνάζουν στους γονείς να μην αφήνουν τα παιδιά τους πολλές ώρες μπροστά σε μια οθόνη γιατί κάτι τέτοιο βλάπτει σοβαρά την υγεία. (Μη! Θα χαλάσετε τα μάτια σας!). Όμως, ακόμη και αν τίποτα από τα παραπάνω δεν ίσχυε, το DVD θα ήταν παντελώς άχρηστο για ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των μαθητών που δεν έχουν υπολογιστή. Είναι επίσης άχρηστο για όσους μπορεί να έχουν υπολογιστή, αλλά δεν έχουν εκτυπωτή. Γι’ αυτό τα DVD, που δεν διευκρινίζεται ποιος και πότε θα τα βγάλει, με ποιο μηχανισμό θα διανεμηθούν και αν θα είναι δωρεάν, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μέτρο εντυπωσιασμού. Άλλωστε, αν η υπουργός Παιδείας, είχε την παραμικρή προσδοκία για την προσφορά τους, δεν θα ευχόταν στους μαθητές καλά ξεμπερδέματα μέχρι να φτάσουν τα βιβλία. Συνέχεια