Η φτώχεια φέρνει κακοποίηση

Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΡΗ, Ελευθεροτυπία

Ενα δραματικό παρεπόμενο της οικονομικής κρίσης, η οποία ολοένα βαθαίνει τη φτώχεια, είναι η αύξηση της κακοποίησης παιδιών, της ενδοοικογενειακής αλλά και ενδοσχολικής βίας που φανερώνεται και από τις ολοένα διογκούμενες υποθέσεις στην Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών.

Πολλαπλασιάζονται οι υποθέσεις στην Εισαγγελία Ανηλίκων. Λιγοστές και ανεπαρκείς οι υπηρεσίες προστασίας παιδιών 

Πολλαπλασιάζονται οι υποθέσεις στην Εισαγγελία Ανηλίκων. Λιγοστές και ανεπαρκείς οι υπηρεσίες προστασίας παιδιών Παράλληλα οι λιγοστές, υποστελεχωμένες και χωρίς δικτύωση μεταξύ τους υπηρεσίες προστασίας του παιδιού στην Ελλάδα βρίσκονται παγίως αντιμέτωπες με χρονοβόρες και ανεπαρκείς θεσμικές διαδικασίες.

Η γενική ένδεια στους μηχανισμούς προστασίας του παιδιού οδηγεί σε μεγάλες καθυστερήσεις στην παρέμβαση όποιου τύπου καθώς αφού δεν υπάρχει πίστη στην ύπαρξη υποστηρικτικού πλαισίου, επικρατεί σιωπή αντί της έγκαιρης προσφυγής σε υπηρεσίες. Σε εγκατάλειψη βρίσκεται ο θεσμός της αναδοχής που θα μπορούσε να δώσει λύσεις ενώ από τις 600-700 υιοθεσίες που γίνονται ετησίως στην Ελλάδα μόνο το 10% είναι δημόσιες, γεγονός που έκανε ειδικούς επιστήμονες να μιλούν «για εμπόριο παιδιών».

Ο Συνήγορος του Παιδιού

«Αν τώρα δεν φροντίσουμε για αυτά τα παιδιά, θα έχουμε μια γενιά από επιθετικούς νέους. Παρά την κρίση δεν θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Πρέπει να δουλέψουμε με μετακύλιση κονδυλίων προς την προστασία του παιδιού και με δικτύωση των υπαρχόντων υπηρεσιών. Εχουμε υποχρέωση προς τα παιδιά», επισήμανε ο Συνήγορος του Παιδιού Γ. Μόσχος σε χθεσινή ημερίδα για την παιδική κακοποίηση που διοργάνωσαν τα Παιδικά Χωριά SOS σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών.

Σύμφωνα με έρευνα του ΕΚΚΕ, το 2009 ο κίνδυνος φτώχειας, η οποία συνδέεται ανέκαθεν με την παιδική κακοποίηση, στην Ελλάδα ήταν στο 23,4% έναντι του μέσου όρου 19,6% στην Ευρώπη των «27». Η χώρα βρίσκεται στην 7η θέση σχετικά με τον κίνδυνο του πληθυσμού για φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό και στην 8η θέση αναφορικά με τον κίνδυνο παιδικής φτώχειας.

Για την «κρατική» κακοποίηση παιδιών μίλησε ο εισαγγελέας Ανηλίκων Αθηνών Ηλίας Ζαγοραίος «η οποία είναι πρόδηλη από τη μεταχείριση των ανήλικων παραβατών και τις συνθήκες διαβίωσής τους, ενώ επί της ουσίας δεν έχει γίνει τίποτε στην προσπάθεια επανένταξης». Ο ίδιος αναφέρθηκε στο μεγάλο ποσοστό σωματικής κακοποίησης, στις τρομακτικές διαστάσεις που έχει λάβει η σεξουαλική κακοποίηση λόγω και του Διαδικτύου, ενώ είπε ότι βάσει ερευνών η πιθανότητα των κακοποιημένων παιδιών να κακοποιήσουν στο μέλλον τα ίδια στις οικογένειές τους είναι τουλάχιστον 30%. Υποστήριξε ότι η απομάκρυνση από την οικογένεια αποτελεί το ύστατο μέσον καθώς είναι πιο βλαβερή από τη σωματική κακοποίηση καθώς συνήθως τα παιδιά πάνε σε Ιδρύματα όπου υπάρχουν αδιαφορία, ακατάλληλες τιμωρίες ή και αποπλάνηση.

Χωρίς πρόληψη

Ανάμεσα στους προβληματισμούς που εξέφρασαν εκπρόσωποι των ξενώνων που υπάγονται στα χωριά SOS ήταν το γεγονός ότι: Ολα τα παιδιά έχουν φτάσει στους ξενώνες όταν έχει εκδηλωθεί η κρίση και όχι όταν ήταν εφικτή η προληπτική παρέμβαση στο οικογενειακό περιβάλλον. Παρατηρείται, είπαν, μεγάλη καθυστέρηση στο να έρθουν αλλά και να φύγουν ώστε να αποφευχθεί η ιδρυματοποίηση, παρά το γεγονός ότι το θεραπευτικό πλάνο ολοκληρώνεται σε 6 μήνες.

Θεσσαλονίκη – Με λουκέτο απειλείται το Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών

Ένας θάνατος από κακοποίηση κάθε εβδομάδα πανελλαδικά !


Η Ρικέτα Ζακάρ είναι μια 52χρονη γυναίκα που επί 30 χρόνια επιβίωνε σε καθεστώς μεθοδευμένης, οικονομικής βίας. Ο σύζυγός της είχε μεταβιβάσει στο όνομά του όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία και την είχε αναγκάσει, με τα δύο παιδιά τους, να ζουν σε καθεστώς ανέχειας. «Ερχόταν σπίτι και τα μάτια όλων μας πήγαιναν στο θερμοσίφωνα για να δούμε μη τυχόν ήταν αναμμένος και »πυροδοτούσε» τη βίαιη αντίδρασή του», αναφέρει η κ. Ζακάρ με αφορμή την πρόσκληση της Εταιρίας για τον Κοινωνικό Αποκλεισμό και την Ψυχική Υγεία και του Κέντρου Κοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών που απειλείται με κλείσιμο. Η κ. Ζακάρ έχει χωρίσει πια το σύζυγό της και με τη βοήθεια του Κέντρου αισθάνεται πια πιο ασφαλής στο σπίτι της. «Οι άνθρωποι που με βοήθησαν εδώ στο Κέντρο με δίδαξαν το πιο σημαντικό πράγμα, ότι δεν είμαι ένοχη, ότι δεν φταίω εγώ για ό,τι έγινε», λέει συγκινημένη.

 

Το Κέντρο, ωστόσο, σύμφωνα με την υπεύθυνη Χρυσάνθη Ζαφειράτου, απειλείται με κλείσιμο καθώς δεν μπορεί να καλύψει πλέον τα λειτουργικά του έξοδα. «Πήραμε πέρσι 20.000 ευρώ επιχορήγηση από το υπουργείο Υγείας τα οποία κάλυψαν τα τρέχοντα χρέη μας, αλλά τώρα τα χρέη έχουν φτάσει και πάλι τα 100.000 ευρώ με αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον να λειτουργήσει το Κέντρο», ανέφερε η κ. Ζαφειράτου. Όπως εξήγησε, από το 1998 που λειτουργεί η δομή, έχουν καταφύγει στην ίδια 2.445 γυναίκες που υφίστανται βία. «Έχουμε ήδη κάνει αίτηση στο υπουργείο για χρηματοδότηση 30.000 ευρώ, ενώ τα υπόλοιπα χρήματα θα προσπαθήσουμε να τα καλύψουμε από τις δράσεις μας και από δωρεές», είπε η κ. Ζαφειράτου προσθέτοντας ότι αν δεν δοθεί λύση, το Κέντρο θα κλείσει στα τέλη Νοεμβρίου. Αναφερόμενη στην αναγκαιότητα λειτουργίας του, τόνισε ότι προσφέρει κοινωνική, ψυχολογική και νομική βοήθεια σε άτομα που έχουν κακοποιηθεί, φαινόμενο που παρουσιάζει ιδιαίτερη έξαρση τα τελευταία χρόνια. «Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως υπολογίζουμε, κάθε εβδομάδα, πανελλαδικά, έχουμε ένα θάνατο από κακοποίηση», διευκρίνισε.

 

Κάνοντας το προφίλ των ατόμων που ζουν σε καθεστώς βίας, παρατήρησε ότι πρόκειται συνήθως για γυναίκες από τις οποίες οι μισές είναι άνεργες, είναι απόφοιτες λυκείου, περίπου 40 χρόνων, και βιώνουν ενδοοικογενειακή βία περίπου 15 χρόνια πριν αποφασίσουν να προσφύγουν σε βοήθεια. Όσον αφορά τους δράστες, εκείνοι που διαπράττουν τις πιο βαριές μορφές κακοποίησης είναι άντρες με μεγάλη οικονομική και κοινωνική δύναμη και με ισχυρή ιδεολογική τοποθέτηση.

Ν. Καραθάνου πηγή

ενημέρωση Επιτροπής της Βουλής για την Ενδοοικογενειακή Βία από το Συνήγορο του Παιδιού

Την Πέμπτη 18.2.2010 ο Βοηθός Συνήγορος για τα Δικαιώματα του Παιδιού κ. Γ. Μόσχος ενημέρωσε την Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής, σχετικά με τις διαπιστώσεις και προτάσεις της Αρχής στο θέμα της αντιμετώπισης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας.

Στην συνεδρίαση είχαν κληθεί και παρέστησαν επίσης ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Σπύρος Βούγιας, και εκπρόσωποι άλλων συναρμόδιων φορέων.

Ο κ. Μόσχος υποστήριξε ότι τα παιδιά που αντιμετωπίζουν βία στην οικογένειά τους, δυσκολεύονται να μιλήσουν σε ενήλικες, διότι δεν υπάρχουν ειδικοί (ψυχολόγοι – κοινωνικοί λειτουργοί κλπ) στα σχολεία, ενώ φοβούνται ότι αν μιλήσουν σε κάποιον εκπαιδευτικό, τα προβλήματά τους θα γίνουν γνωστά και σε άλλους, χωρίς να ληφθούν μέτρα για την πραγματική προστασία τους.

Ο Συνήγορος του Παιδιού έχει προτείνει μεταξύ άλλων:

– Την ενημέρωση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σχετικά με το νόμο για την ενδοοικογενειακή βία (ν.3500/06) και το πως μπορούν να ενεργούν για το συμφέρον των παιδιών.

– Την πλαισίωση των σχολείων από ειδικούς ψυχικής υγείας και κοινωνικούς λειτουργούς.

– Την ενίσχυση των υπηρεσιών και κέντρων στις τοπικές κοινότητες για την συμβουλευτική και υποστήριξη των οικογενειών που αντιμετωπίζουν προβλήματα.

– Την πλαισίωση των εισαγγελέων ανηλίκων από κοινωνικές υπηρεσίες.

– Την λειτουργία οικογενειακών δικαστηρίων.

– Την δημιουργία εξειδικευμένων δομών φιλοξενίας και φροντίδας για παιδιά – θύματα κακοποίησης. 

– Την ανάπτυξη του θεσμού της αναδοχής, ώστε τα παιδιά που απομακρύνονται προσωρινά ή για μεγάλο χρόνο από τις οικογένειές τους, να μπορούν να ζουν σε ένα άλλο κατάλληλο και εποπτευόμενο οικογενειακό περιβάλλον.

– Την αυστηρή απαγόρευση της δημοσιοποίησης στοιχείων που φανερώνουν την ταυτότητα των παιδιών, όταν οι υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας εξετάζονται από την δικαιοσύνη.

– Την προστασία των παιδιών από επανειλημμένες καταθέσεις, με μεγαλύτερη αξιοποίηση της δυνατότητας βιντεοσκόπησης των καταθέσεών τους.  

πηγή

Δικάζεται η Ιωάννα Δρόσου

Στο εδώλιο του δικαστηρίου οδηγείται την Πέμπτη η ακτιβίστρια Ιωάννα Δρόσου επειδή κατήγγειλε την κακοποίηση γειτόνισσάς της από τον «σύντροφό» της. Η κ. Δρόσου μιλά στο tvxs για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας που αναδεικνύουν ένα ευρύτερο θέμα σχετικά με την ενδοοικογενειακή βία. Η ίδια η κακοποιηθείσα κοπέλα δεν έχει καταθέσει εναντίον του δράστη.

Όπως καταγγέλλει η ίδια η κ. Δρόσου αλλά και φεμινιστικές οργανώσεις η αστυνομία δεν την προστάτεψε αλλά κατεύθυνε τον δράστη να υποβάλλει μήνυση εναντίον της με αποτέλεσμα να συλληφθεί και η ίδια και να οδηγηθεί σιδηροδέσμια στον ανακριτή.

Την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου η Ιωάννα Δρόσου δικάζεται για «διατάραξη οικογενειακής ειρήνης» παρά το γεγονός ότι μετά τη διαμαρτυρία της για τον ξυλοδαρμό που λάμβανε χώρα στο διπλανό διαμέρισμα, ο δράστης επιχείρησε να εισβάλλει βρίζοντας και απειλώντας την και στο δικό της σπίτι σπάζοντας την πόρτα και την μπαλκονόπορτά της.

Σε ό,τι αφορά τη στάση της αστυνομίας οι φεμινιστικές οργανώσεις διαμαρτύρονται για τη σύλληψη της Δρόσου και υπενθυμίζουν τα άρθρα του εγχειριδίου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας (Απρίλιος 2005) για την «αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας».

Συγκεκριμένα από το αστυνομικό τμήμα Κυψέλης δεν τηρήθηκαν οι παρακάτω κανονισμοί:

Άμεση ανταπόκριση
Με την άφιξη του θύματος στο Αστυνομικό Τμήμα ή την τηλεφωνική καταγγελία για υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας, οι αστυνομικοί οφείλουν να δίνουν προτεραιότητα στο χειρισμό της συγκεκριμένης υπόθεσης». Οι αστυνομικοί αδιαφόρησαν, όπως αναφέρεται πιο πάνω.

Ασφάλεια και προστασία του θύματος
Πρώτιστο καθήκον του αστυνομικού είναι η ασφάλεια και η προστασία του θύματος. Όταν απειλείται η ζωή, η σωματική ακεραιότητα και η υγεία του θύματος, επιβάλλεται άμεση αστυνομική επέμβαση». Το θύμα ούτε που το αναζήτησε η αστυνομία, όταν έφθασε μετά από ώρες, και φυσικά το κακοποιημένο θύμα δεν κατέθεσε, προφανώς από φόβο.

Ενημέρωση των γειτόνων για την κατάσταση, τους οποίους μπορεί να παρακαλέσει να τηλεφωνήσουν στην αστυνομία, μόλις αντιληφθούν ότι το θύμα κινδυνεύει
Η αστυνομία όχι μόνο δεν παρακάλεσε τους γείτονες να τηλεφωνήσουν, αλλά συνέλαβε την Ιωάννα Δρόσου που κατάγγειλε το περιστατικό, δεχόμενη ότι η καταγγελία της αποτελούσε «διατάραξη οικιακής ειρήνης» του δράστη.
Η επανειλημμένη διατάραξη της οικιακής ειρήνης των γειτόνων του δράστη με την συχνή κακοποίηση γυναικών που έρχονταν στο σπίτι του, δεν απασχόλησε την αστυνομία, όπως επίσης και η σωματική ακεραιότητα του συγκεκριμένου θύματος αλλά και των άλλων θυμάτων στο παρελθόν.

Δηλώσεις συμπαράστασης

Την υποστήριξή τους στην Ιωάννα Δρόσου δηλώνουν με ανακοινώσεις τους η Losotras-Ομάδα Αποδόμησης Φύλου, η Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας, το Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας, η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό Δίκτυο), η Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, η Ομάδα Γυναικών Κόκκινο, η Ομάδα «Στην Πρίζα», η Νεολαία ΣΥΝ, η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, η Ψ-Πόλις, το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ, το Αυτόνομο Φεμινιστικό Εργαστήρι, η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ), η Θεματική Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Οικολόγων-Πρασίνων και η Ένωση Αφρικανών Γυναικών.

από το tvxs (ακούστε τις δηλώσεις της κας Δρόσου)

«Δεν σωπαίνουμε» για την ενδοοικογενειακή βία

Για την απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα ως προς την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας μίλησε στο tvxs η κοινωνιολόγος και αντιπρόεδρος του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης Ζωή Κόκαλου με αφορμή την παγκόσμια ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών.

σημαντικές ελλείψεις στην αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών στην Ελλάδα

Ελλειμματική σε δομές, πόρους και αξιοπιστία είναι η Ελλάδα στην αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

Τα στοιχεία της έρευνας του Κέντρου Γυναικείων Μελετών-Ερευνών «Διοτίμα», που παρουσιάστηκαν χθες σε συνέντευξη Τύπου στην Ενωση Ξένων Ανταποκριτών με αφορμή την «Ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών», δείχνουν ότι η χάραξη της πολιτικής αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών (ενδοοικογενειακής και εξαναγκαστικής των αλλοδαπών) έχει αφεθεί στα χέρια των ΜΚΟ, οι οποίες, με πολλά κενά, χωρίς κονδύλια και προσωπικό έχουν καταστεί πυλώνες στήριξης των κακοποιημένων γυναικών σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Ειδικότερα: Αναφέρονται 28 ξενώνες, από τους οποίους οι 25 υπολειτουργούν και οι άλλοι τρεις υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, ενώ από το Συμβούλιο της Ευρώπης προβλέπεται μια συμβουλευτική υπηρεσία ανά 50.000 άτομα. Δηλαδή διαπιστώνεται έλλειμμα 84 δομών.

 Εξι στις 10 παρουσιάζουν έλλειμμα χρηματοδότησης ενώ 9 υπολειτουργούν.

– Οι προσφερόμενες κλίνες φιλοξενίας είναι 201 και χρειάζονται άλλες 919.

– Απασχολούνται 401 άτομα, εθελοντικά ή υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης. Τα 2/3 των εργαζομένων αυτών έχουν μειωμένες αποδοχές (κάτω από 700 ευρώ).

Οι εκπρόσωποι των γυναικείων οργανώσεων πρότειναν να συσταθούν: Διυπουργική και Εθνική Συντονιστική Επιτροπή, Εθνικός Μηχανισμός Τεκμηρίωσης, Ανεξάρτητη Αρχή ή επέκταση των αρμοδιοτήτων της Συνηγόρου Ισότητας σε θέματα βίας κατά των γυναικών. Ακόμη, τη δημιουργία μητρώου των ΜΚΟ, με καθορισμό των κανόνων λειτουργίας και χρηματοδότησής τους.

«θέλει ψυχή για να ξεφύγεις από την κακοποίηση»

από τα Νέα

«Από το πολύ ξύλο είχα λιποθυμήσει. Ξύπνησα πια την άλλη μέρα το πρωί. Ολόκληρο το πρόσωπό μου ήταν πρησμένο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο σύντροφός μου με χτυπούσε ανελέητα- πολλές άλλες με είχε στείλει στο νοσοκομείο, ακόμα και με σπασμένη μύτη… Κατέφυγα και σε Ξενώνα Κακοποίησης Γυναικών, βγήκα κι άλλαξα τα στοιχεία μου, αλλά αυτός κατάφερε και με βρήκε, εξακολουθεί να με απειλεί…».

Είναι μία από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις γυναικών που πέφτουν θύματα συστηματικού ξυλοδαρμού από αντρικά χέρια. Με τη διαφορά ότι, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, η 35χρονη Άννα αποφάσισε να πάρει πλέον την υπόθεση επάνω της, να σπάσει τη σιωπή της και να απευθυνθεί σε ειδικούς. «Προ πενταετίας, μόλις εγκαταστάθηκα στην Αθήνα από επαρχιακή πόλη, γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο και αρχίσαμε τη σχέση μας. Στην αρχή ταιριάζαμε, ήμασταν ερωτευμένοι, αρχίσαμε και να συγκατοικούμε. Ώσπου ξαφνικά, μετά και το πρώτο τρίμηνο, τα πάντα ανατράπηκαν: το κακό άρχισε με ένα χαστούκι, που όμως γρήγορα εξελίχθηκε σε μπουνιά, ακόμα και στον δρόμο ή άλλους δημόσιους χώρους, για το παραμικρό», λέει στα «ΝΕΑ» η άτυχη κοπέλα. «”Ήταν η κακιά η ώρα”, μου δικαιολογήθηκε στην πρώτη σφαλιάρα. “Δεν θα ξαναγίνει”, ισχυρίστηκε μετά και την πρώτη γροθιά… Συνεχώς το ίδιο μου υποσχόταν», προσθέτει. ContentSegment_12875624$W800_H_R0_P0_S1_V1$Jpg

Εφιάλτης για δύο χρόνια
Άνεργη και χωρίς άλλον δικό της άνθρωπο τότε στην πρωτεύουσα, εμπιστεύθηκε εύκολα τον 45χρονο θύτη, όπως εξηγεί. «Δεν μπορώ καν να μετρήσω τις φορές που με χτύπησε για μια διετία. Με κλείδωνε στο σπίτι, χωρίς φαγητό έως και για πέντε ημέρες, “φρούριο” το είχε κάνει. Κι όσο εγώ του έλεγα πως δεν μπορώ να ζήσω άλλο μαζί του, τόσο πιο πολύ με χτυπούσε», περιγράφει. Πάνω στον χρόνο απευθύνθηκε και στον ΟΑΕΔ για να βρει δουλειά, να σταθεί στα πόδια της. «Επειδή με είχε χτυπήσει πολύ άσχημα το προηγούμενο βράδυ, η διευθύντρια με άκουσε να βογκάω από τους πόνους και κατάλαβε τι μου είχε συμβεί. Μου έδωσε την κάρτα
του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης για να ζητήσω εκεί υποστήριξη».

Στην αρχή δίστασε να πάρει τηλέφωνο. Δεν ήταν ακόμα έτοιμη να πάει να μείνει σε ξενώνα κακοποιημένων γυναικών. «Το θεώρησα κάτι σαν ίδρυμα. Ωστόσο, απ΄ τη στιγμή που δεν έλεγε με τίποτα να με αφήσει ήσυχη, τον επόμενο χρόνο το πήρα απόφαση. Κάλεσα τελικά αυτή τη Γραμμή Βοήθειας, πήγα κι από ΄κεί. Με δέχθηκε αρχικά κοινωνική λειτουργός, η οποία και με παρέπεμψε σε ψυχολόγο. Την πρώτη κιόλας βδομάδα με φιλοξένησαν και στον ξενώνα τους. Μου έδωσαν δωμάτιο και ρούχα – έφυγα απ΄ αυτόν χωρίς να πάρω τίποτα μαζί μου…», θυμάται σήμερα.

Στο νέο φιλόξενο περιβάλλον βρήκε, όπως λέει, τη γαλήνη που αναζητούσε. «Το σώμα τον πόνο τον ξεπερνά, η ψυχή όμως δύσκολα. Ύστερα από έναν χρόνο διαμονής στον ξενώνα απέκτησα σιδερένια ψυχική δύναμη. Πλέον άλλαξα σπίτι και δουλειά, έχω ξαναφτιάξει και τη ζωή μου με άλλον σύντροφο. Πριν από έναν μήνα μάλιστα, που ο πρώην μου εμφανίστηκε και πάλι απειλώντας με να αποσύρω τη σε βάρος του μήνυση, κατάλαβα ότι μπορώ πια να τον αντιμετωπίσω πιο ψύχραιμα: τώρα ξέρω πως έχω και το Δίκτυο Γυναικών δίπλα μου».

Ελάχιστες Ελληνίδες- εξηγεί κ. Σίσσυ Βωβού, μέλος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών- έχουν υπόψη τους τις αρμόδιες κοινωνικές υπηρεσίες ή και τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται πανελλαδικά, και στην περιφέρεια, ενάντια σε κάθε μορφή βίας. Και ακόμη λιγότερες γνωρίζουν πως μπορούν εκεί να αναζητήσουν βοήθεια: από ψυχολογική και νομική υποστήριξη μέχρι και προσωρινή φιλοξενία τους σε ξενώνες και παρακολούθησή τους από ειδικούς.

Σιωπή και φόβος
«Η κακοποίηση έχει και επανάληψη: είναι κανόνας, δυστυχώς, ότι όποιος σηκώσει χέρι και χτυπήσει, θα το ξανακάνει. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι τελικά οι κακοποιημένες γυναίκες θα σηκώσουν αργά το τηλέφωνο για βοήθεια, αφού πρώτα θα έχουν φάει πολύ ξύλο, ίσως και επί χρόνια. Ειδικά οι αστικές οικογένειες έχουν μεγαλύτερη δυσκολία να εκδηλωθούν, καθώς θέλουν να διασώσουν τον καθωσπρεπισμό τους. Στο τέλος θα το τολμήσουν συνήθως γυναίκες ηλικίας κατά μέσον όρο 25-45 ετών, οι οποίες έχουν και παιδιά. Έρχονται και μας αποκαλύπτουν πια το “δεν αντέχω άλλο”», τονίζει ηκ. Νίκη Ρουμπάνη, πρόεδρος της ΜΚΟ Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης, που διατηρεί την τηλεφωνική γραμμή SΟS «Δίπλα σου».

Οι περισσότερες Ελληνίδες αγνοούν την ύπαρξη οργανώσεων υποστήριξης

«Καταγράφουμε δεκάδες κρούσματα κάθε μέρα»
«ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΒΙΑ…» ΛΕΝΕ, μέσω εκπροσώπων τους, οι ελληνικές οργανώσεις που ασχολούνται συστηματικά με τα θέματα της βάναυσης μεταχείρισης εις βάρος των γυναικών. Ήδη, όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» η κ. Σίσσυ Βωβού, μέλος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, μόνο τους τελευταίους 16 μήνες στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 27 δολοφονίες γυναικών από άντρες δράστες.

Το «Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης» έχει έως σήμερα διαχειριστεί περισσότερες από 8.000 υποθέσεις κακοποίησης- μόνο πέρυσι δέχθηκε συνολικά 745 κλήσεις από όλη την Ελλάδα. Φιλοξενεί και έναν μικρό αριθμό θυμάτων στον ξενώνα του. «Έχουμε καταγράψει πολλές περιπτώσεις με δράστες ή παθούσες δικηγόρους ή γιατρούς, με άλλα λόγια η βία δεν είναι θέμα μορφωτικού επιπέδου. Διαπιστώνουμε, επίσης, ότι έχει αυξηθεί η βία ενάντια σε άτομα με φυσική αδυναμία, π.χ. εγκύους ή ηλικιωμένες, φαινόμενο που δείχνει πλεόνασμα κοινωνικής αναλγησίας…», επισημαίνει η πρόεδρος του Δικτύου, κ. Νίκη Ρουμπάνη.

Ακόμα και άντρες-θύτες, εξηγεί, σπεύδουν κατά καιρούς να ζητήσουν στήριξη. «Κάποιοι επιθυμούν τη διαμεσολάβησή μας για να φτιάξουν τη σχέση τους με τη γυναίκα ή φίλη τους, να μην κλιμακωθεί περαιτέρω η βία που έχουν ήδη ασκήσει. Θέλουν να μάθουν πώς να φέρονται, ώστε να βοηθήσουν και τον εαυτό τους», αναφέρει.

«Καλό είναι, αν μια γυναίκα πάει σε γιατρό εξ αιτίας ξυλοδαρμού, να ζητά επιτόπου και ιατρικό πιστοποιητικό ώστε να μπορεί στη συνέχεια να τεκμηριώσει και δικαστικά τη σωματική κακοποίησή της», συμβουλεύει η κ. Ελένη Κτώνα, κοινωνική λειτουργός στο Συμβουλευτικό Κέντρο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, στην Αθήνα. «Εδώ έρχονται και εμφανώς χτυπημένες γυναίκες. Καθημερινά δεχόμαστε τηλεφωνικά, κατά μέσον όρο, από 8 έως 10 νέα περιστατικά βίας από όλη την Ελλάδα».

Μαθήματα αυτοάμυνας ενάντια στην κακοποίηση
ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ανεξαρτήτως ηλικίας, που θέλουν να προφυλαχθούν από ενδεχόμενη κακοποίηση έξω στον δρόμο ή και στο σπίτι τους, αλλά και σε όσες από αυτές έχουν ήδη υποστεί βία, απευθύνεται η Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας. Λειτουργεί από το 1988 για την αντιμετώπιση περιπτώσεων βιασμών και trafficking, ως μέλος του Δικτύου για την Καταπολέμηση της Ανδρικής Βίας», υπαγόμενη και στο Εθνικό Παρατηρητήριο για την Αντιμετώπιση της Βίας Κατά των Γυναικών. Οργανώνει, μάλιστα, και μαθήματα αυτοάμυνας και κουνγκ φου κάθε Σάββατο, σε μυστικό (για…ευνόητους λόγους) χώρο, στην Αθήνα (έναντι 20 ευρώ μηνιαίως, για τα έξοδα λειτουργίας της.