Σακίδιο με μολότοφ: ένα «δωράκι» από την ΕΛ.ΑΣ.

«Στις 11 το πρωί, μαζί με τους Βασ. Αθανασόπουλο, Δημ. Αλεξίου και Δημ. Λάμπρη φύγαμε με το αυτοκίνητο από το Γαλάτσι, το αφήσαμε στην Πανόρμου και μπήκαμε στο Μετρό. Όταν βγήκαμε, πέρναγε η πορεία του ΠΑΜΕ. Κατεβήκαμε τη Σταδίου ψάχνοντας για γνωστούς. Γινόταν χαμός, δεν βρίσκαμε κανέναν. Μπήκαμε στο μπλοκ του κινήματος «Δεν πληρώνω». Κι ακολουθήσαμε την πορεία μέχρι το Σύνταγμα.

Κατεβαίνοντας την Πανεπιστημίου για να φύγω, πήρα τη μητέρα μου τηλέφωνο για να μην ανησυχεί. Κοίταξα τις αναπάντητες κλήσεις της στο κινητό. Η ώρα ήταν 1.33. Ακούω εκρήξεις. Ένα τεράστιο μπουλούκι αναρχικών κατέβαινε από το Σύνταγμα προς το μέρος μου. Όλοι έτρεχαν. Και πίσω μας τα ΜΑΤ. Φορούσα μια μπλούζα και το παντελόνι της φόρμας. Και μια ιατρική μάσκα κρεμασμένη προληπτικά στο λαιμό. Μπροστά μου ήταν ο Βασ. Αθανασόπουλος. Του δίνω την ταυτότητα, το δίπλωμα, το πάσο και το κλειδί του αυτοκινήτου να μη μου πέσουν.

Ξαφνικά άρχισαν να επιτίθενται τα ΜΑΤ από δεξιά κι αριστερά. Ρίχνοντας πολλά χημικά μέσα στον κόσμο. Πανικοβλήθηκα. Ζαλίστηκα κι έπεσα κάτω. Προσπαθώντας να σηκωθώ έφαγα την πρώτη κλοτσιά από έναν ΜΑΤατζή. Είδα πολλούς επάνω μου, δεν θυμάμαι πόσους. Με χτυπούσαν. Κλοτσιές στο κεφάλι, σ’ όλο το σώμα. Με ψέκαζαν στο πρόσωπο με χημικά. Ο ένας με τραβάει στο πεζοδρόμιο. Ουρλιάζοντας «κάτσε κάτω. Σκάσε. Τα χέρια πίσω». Μου φόρεσε χειροπέδες. Ένας άλλος κουβαλάει ένα σακίδιο. «Τι είναι αυτό ρε; Για να δούμε ρε τι έχει μέσα». Απάντησα πως δεν είναι δικό μου. Το άνοιξε. Είχε μολότοφ.

Με σέρνανε στην Πανεπιστημίου μέχρι τα Χαυτεία. Με πετάγανε πάνω στα κολονάκια. Μία ολόκληρη διμοιρία με χτυπούσε βρίζοντας: «Βρομιάρη, μαλάκα, σκάσε. Θα σε γα……. στη φυλακή σκουπίδι». Επειδή φώναζα ότι δεν είναι δικά μου. Ο ψηλός από δεξιά απαντάει «δεν πειράζει. Ένα δωράκι από μας…». Στα Χαυτεία περίμενα γονατιστός μέχρι να έρθει το περιπολικό. Όταν με χτυπούσαν θυμάμαι που φώναξε ένας «μην τον ακουμπάτε, κάμερες».

Βρίσκομαι προφυλακισμένος στη ΓΑΔΑ, στον 7ο όροφο. Ανάμεσα σε κατηγορούμενους για ληστείες και ναρκωτικά. Μας έφεραν όλους μαζί, αλλά κράτησαν μόνο εμένα. Δεν πίστευα ότι μπορεί να μου συμβεί. Είπαν ότι αντιστάθηκα στη σύλληψη, ενώ με κλοτσούσαν στο κεφάλι και με ψέκαζαν. Με κατηγορούν για την ιατρική μάσκα. Και για μια τσάντα με μολότοφ που δεν είναι δική μου.

Έδωσα αίμα για τους αστυνομικούς που χτύπησαν στου Ρέντη. Ένας κολλητός μου είναι ΜΑΤατζής που δούλευε στην πορεία. Και με κατηγορούν ότι πήγα στην πορεία για να τους χτυπήσω. Συνέλαβαν τον πιο άσχετο».

Μαρτυρία του Φώτη Δήμου στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία (πηγή: tvxs)

Μια ακόμα ιστορία αστυνομικής (μόνον;) τρέλας.

Το θύμα της ιστορίας αυτής λέγεται Φώτης Δήμου, είναι 21 ετών, φοιτητής στα ΤΕΙ και τώρα – αίφνης, βρίσκεται κρατούμενος στον Κορυδαλλό, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για δύο κακουργήματα.

Το αμάρτημα του νεαρού σπουδαστή είναι ότι κατέβηκε στη διαδήλωση της περασμένης Τετάρτης.

Λογικόν – εργαζόμενος και ο ίδιος για να σπουδάζει, γόνος επίσης εργατικής οικογένειας, πήρε τους φίλους του και κατέβηκε στον δρόμο – δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά.

Όταν άρχισαν τα επεισόδια μεταξύ κουκουλοφόρων και αστυνομικών, το μπλοκ των «Δεν πληρώνω», στο οποίον ήταν και ο κ. Δήμου, διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη, ενώ ο ίδιος βρέθηκε να αντιμετωπίζει δύο αστυνομικούς, ο ένας των οποίων τον έδερνε με κλομπιές και κλωτσιές, ενώ ο άλλος τον ρωτούσε «πού τη βρήκες την τσάντα, ρε;» παρ’ ότι ο δερόμενος διαμαρτυρόταν ότι δεν έχει καμμιά τσάντα, «δεν πειράζει, πάρ’ τη δωράκι» του απάντησε ο εν λόγω αστυνομικός και του «φύτεψε» μια τσάντα αγνώστου προελεύσεως με «γνωστόν» περιεχόμενο: τέσσερις μολότωφ.

Όμως ο κ. Δήμου δεν είχε τσάντα πάνω του ούτε πριν συλληφθεί ούτε κατά τη σύλληψή του.

Πώς αποδεικνύεται αυτό; από παρατυχόντα φωτογράφο, ο οποίος (επαγγελματίας φωτορεπόρτερ) όχι μόνον φωτογράφησε τις φάσεις με τον ξυλοδαρμό του κ. Δήμου άνευ τσάντας, με τη σύλληψή του επίσης άνευ τσάντας, αλλά και προσέτι έχει προσέλθει ως αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων, μάρτυρας υπεράσπισης του κατηγορουμένου, διότι, εν τέλει ο κ. Δήμου βρέθηκε κατηγορούμενος και βρίσκεται προφυλακισμένος.

Εκτός από την τσάντα με τις μολότωφ κατηγορείται επίσης ότι φορούσε αντιασφυξιογόνο μάσκα, ενώ πάλι στις φωτογραφίες φαίνεται (αλλά και οι υπόλοιποι αυτόπτες μάρτυρες βεβαιώνουν) ότι φορούσε απλώς μια χειρουργική μάσκα, απ’ αυτές που φοράμε όλοι για να αντέξουμε τα εντομοκτόνα που μας ρίχνουν οι αστυνομικοί στις διαδηλώσεις.

Οι φωτογραφίες αυτές βρίσκονται ήδη αναρτημένες στο διαδίκτυο και είχαν τεθεί υπ’ όψιν της κυρίας εισαγγελέως κατά την ανάκριση, αλλά δεν φτούρησαν.

Όπως δεν φτούρησε και το εξής κραυγαλέο γεγονός: οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον κ. Φώτη Δήμου κατά δήλωσίν τους στη μία και πενήντα το μεσημέρι, όμως την ίδια ακριβώς ώρα, όπως εμφαίνεται απ’ τον αναλυτικό λογαριασμό (Κοσμοτέ) του κινητού που χρησιμοποιεί, ο συλληφθείς μιλούσε με τη μητέρα του!

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

στην μπουζού ένας πολίτης με κατηγορίες για δύο κακουργήματα τη στιγμή που ήδη απ’ την ανάκριση γίνεται φανερό με στοιχεία (φωτογραφίες, μαρτυρίες, τηλέφωνο) ότι πρόκειται για μιαν ακόμη συνήθη διεκπεραίωση σύλληψης μια ρουτίνα των αστυνομικών οργάνων να διαλέγουν «συνήθεις υπόπτους» απ’ τον σωρό των διαδηλωτών διότι το να πιάσουν μπάχαλους κι ανάμεσά τους δικούς τους πράκτορες, τσούζει, χαλάει τη μαγιά, κόβει η μαρμίτα.

Όχι μόνον βία, όχι μόνον αστυνομική αυθαιρεσία, όχι μόνον χάλκευση στοιχείων, αλλά αυτή η επιμονή στην πεπατημένη της εξαπόλυσης κατηγοριών κατά αθώων, οι οποίες συνήθως πέφτουν στις δικαστικές αίθουσες, αφού πρώτα όμως οι κατηγορούμενοι έχουν ταλαιπωρηθεί (άγρια) και (συχνά) διαπομπευθεί.

Το πιο αστείο, τραγικά αστείο σε αυτήν τη θλιβερή ιστορία είναι ότι ο συλληφθείς Γιαγκούλας, δηλαδή ο κ. Φώτης Δήμου, είχε πάει να δώσει αίμα (εθελοντής αιμοδότης όπως βεβαιώνει το Γ.Ν. Νίκαιας) για τους αστυνομικούς που τραυματίστηκαν κατά την επίθεση εναντίον της ομάδας ΔΙΑΣ στον Ρέντη (3.ΙΙΙ.2011), όταν σκοτώθηκαν δύο αστυνομικοί και τραυματίστηκαν σοβαρά άλλοι δύο.

Και, για όποιον μπορεί να έχει αμφιβολίες για την αθωότητα του συλληφθέντος, είναι σημαντικό το γεγονός ότι ζήτησε ο ίδιος, και κατά την προανάκρισή του στη ΓΑΔΑ, και κατά την ανάκρισή του, την άμεση δακτυλοσκοπική εξέταση όλων των ευρημάτων.

Ούτε τσάντα έφερε, ούτε αντιασφυξιογόνο μάσκα φορούσε! Κι όμως βρίσκεται στον Κορυδαλλό, περιμένοντας να κριθεί η προσφυγή του κατά της προφυλάκισής του.

Κυρίες και κύριοι δικαστές;

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 20.V.2011 stathis@enet.gr (πηγή: www.enet.gr)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s