ΛΟΝΔΙΝΟ: Όλοι οι δρόμοι ήταν γεμάτοι

αναδημοσίευση από την Εποχή

Παρόλο που υπήρξαν διαφορετικές εκτιμήσεις για τον αριθμό των διαδηλωτών, όλοι συμφώνησαν ότι το προηγούμενο Σάββατο έγινε η μεγαλύτερη διαδήλωση στη Βρετανία μετά το αντιπολεμικό συλλαλητήριο τον Μάρτη του 2003, ενώ γενική είναι η εκτίμηση ότι αυτή η διαδήλωση ήταν μόνο η αρχή. Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Κάμερον φαίνεται να τρίζει, αφού με την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική του, κατάφερε μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο όχι μόνο να κατεβάσει χιλιάδες εξαγριωμένους ανθρώπους στο δρόμο, αλλά να στρέψει εναντίον του και την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία του ITV News, που έδειξαν ότι το 64% των πολιτών είναι ριζικά αντίθετο με το πρόγραμμα περικοπών (από το 48% του Οκτωβρίου), σε μια σφυγμομέτρηση που έγινε μετά τη διαδήλωση και τις εικόνες μεμονωμένης βίας που επέλεξαν να προβάλουν συστηματικά τα φιλοκυβερνητικά μέσα. Η διαδήλωση οργανώθηκε από την Trades Union Congress (TUC) και μετατράπηκε σε ένα πολύχρωμο ποτάμι που ξεπέρασε τις προσδοκίες των οργανωτών, αφού συμμετείχαν χιλιάδες άνθρωποι -που πολλοί από αυτούς κατέβαιναν για πρώτη φορά σε πορεία, έχοντας ως βασικό αίτημα «να πληρώσουν επιτέλους οι πλούσιοι».

Σύμφωνα με στοιχεία  της TUC, το συνολικό έλλειμμα θα μπορούσε να εξαλειφθεί εάν το κεφάλαιο φορολογούταν κανονικά και κατέβαλλε ετησίως τις 120.000.000.000 λίρες που τώρα γλυτώνει, ποσό που είναι περίπου ίσο με το συνολικό έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού που ανέρχεται στα 143 δισ. λίρες. Παράλληλα, η οικονομική πίεση από τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών, έχει επιδεινωθεί από τον υψηλό πληθωρισμό του 4,4% και τη στασιμότητα των μισθών. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και τα τεράστια ποσά που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια από Εργατικούς και Συντηρητικούς για τη διάσωση των προβληματικών τραπεζών, τότε εξηγείται σε μεγάλο βαθμό η οργή του κόσμου αλλά και η προσπάθεια για αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.

Ενδεικτικό του τεράστιου αριθμού των διαδηλωτών, ήταν ότι η πορεία ξεκίνησε από το Embankment στις 12 το μεσημέρι, αλλά στις 5 το απόγευμα χιλιάδες άνθρωποι περπατούσαν ακόμα στο Hyde Park. Φτάνοντας στην Oxford Street, πολλοί ακτιβιστές αποφάσισαν να συμμετάσχουν σε δράσεις κατά των Topshop (σημ: ανήκει στην Philip Green που λέγεται ότι χρωστάει 285.000.000 λίρες σε βρετανούς φορολογούμενους) Vodaphone, Mc Donald κ.λπ., και συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις καταστολής.

Δημοσιεύματα κάνουν λόγο για μια γιορτινή ατμόσφαιρα που συγχρόνως έκρυβε μέσα της και μεγάλο θυμό. Για αυτό άλλωστε, αποδοκιμάστηκε άγρια και ο ηγέτης των Εργατικών Εντ Μίλιμπαντ, που στην ομιλία του επιτέθηκε στα κυβερνητικά μέτρα, ξεχνώντας όμως ότι η δική τους κυβέρνηση ξεκίνησε τις φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου, τις ιδιωτικοποιήσεις και τις περικοπές των δαπανών, θεωρώντας ότι έτσι θα αποφευχθεί μια κρίση του χρέους. Είναι προφανές, ότι οι Εργατικοί ακολουθούν τη γνωστή πολιτική της «καμένης γης», ειδικά λόγω των επικείμενων τοπικών εκλογών του Μάιου που από ό,τι φαίνεται θα αποτυπώσουν την κοινωνική αγανάκτηση και θα επιφυλάσσουν εκπλήξεις για πολλούς.

Δημήτρης Γκιβίσης


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s