Πρασινοκόκκινη κυβέρνηση στη Γερμανία ή Όταν τα θαύματα πραγματικά συμβαίνουν…

Οι Πράσινοι δεν πήγαν ούτε βήμα πίσω όταν κατηγορούνταν από το κυρίαρχο πολιτικό και μιντιακό προσωπικό ότι είναι το ΄Nein Partei΄ – το κόμμα του όχι. Απέδειξαν ότι έχουν προγραμματικές αρχές και θέσεις, χωρίς να αποσυρθούν από το κίνημα. Έκαναν όμως και κάτι άλλο: έδωσαν ένα νέο νόημα και μια νέα αξιοπρέπεια στην συντηρητική παράδοση των Σβάμπων. Με λίγα λόγια, τους επέτρεψαν να είναι συντηρητικοί, αναπροσδιορίζοντας όμως το περιεχόμενο των αξιών τους

Του Γιάννη Μπρούζου

Επί εξήντα σχεδόν χρόνια, κάθε παιδί που μεγάλωνε στη Βάδη-Βιρτεμβέργη ήξερε ότι όταν μεγαλώσει θα ψηφίζει το μεγάλο Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα. Ο Στέφαν Μάπους, πρώην πρωθυπουργός του κρατιδίου και παραιτηθείς μόλις από τη θέση του προέδρου του τοπικού κόμματος, το εξέφραζε πολύ καλά: «CDU πρώτη δύναμη. So ist es in Baden-Würrtenberg. Έτσι είναι στα μέρη μας». Προσπαθούσε να θυμίσει στους παραδοσιακούς Σβάμπους ποια είναι η πατρίδα τους, ποια είναι η παράδοσή τους, ποιο είναι το κόμμα τους: το Baden-Würrtenberg Partei, το κόμμα της Βάδης-Βιρτεμβέργης. Αλλά οι Σβάμποι φαίνεται ότι το είχαν ξεχάσει για τα καλά, ή μάλλον ότι το είχαν αρνηθεί. Του το απέδειξαν.

Το θαύμα όμως δεν σταμάτησε στην απλή άρνηση της παράδοσης έτσι-για-την-αλλαγή μέσω της πρώτης εναλλακτικής που είχαν μπροστά τους. Και αυτό γιατί οι πολίτες της Βάδης-Βιρτεμβέργης δεν ζήτησαν απλά την αλλαγή προσώπων ή κομμάτων της ίδιας συνομοταξίας, αλλα αλλαγή πολιτικής. Αυτό, μάλιστα, μέσα από μια πρωτόγνωρη (τουλάχιστον) σε αυτούς διαδικασία, κατά την οποία οι πολίτες αρχίζουν να πιστεύουν στα σοβαρά ότι όντως μπορούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, χωρίς τον μεγάλο πατέρα-αρχηγό της γης. Ή μάλλον ακριβώς εναντίον του. Το Oben Bleiben, που έγινε το αντίστοιχο της καλημέρας για τους κατοίκους της Στουτγάρδης, και η απαίτηση ΄Mappus weg΄ (Μάπους, δρόμο!) που έγινε πραγματικότητα μόλις χτες, δεν ήταν απλά και μόνο τα αναγνωριστικά συνθήματα του μεγαλύτερου ίσως σε διάρκεια και ένταση κινήματος πόλης. Εξέφραζαν επίσης μια βαθιά αλλαγή στα μυαλά και στις καρδιές χιλιάδων πολιτών.

Χθές 27 Μαρτίου, στην πλατεία του κάστρου της Στουτγάρδης δεν υπήρχαν μόνο κομματικές συγκεντρώσεις. Στο δρόμο βρισκόταν το πλήθος των διαδηλωτών που γέμιζε τους δρόμους, σχεδόν ένα χρόνο τώρα: το πιο μεγάλο απ΄ όλα τα κομματικά εκλογικά πάρτυ μαζί. Όταν οι συγκεντρωμένοι είδαν την κατακρύμνηση του CDU, έβγαλαν τον πρώτη κραυγή χαράς. Η χασούρα των Σοσιαλδημοκρατών τους γέμισε άγχος, αλλά και προσμονή. Και μετά ήρθε το θάυμα: Οι Πράσινοι δεύτερο κόμμα στη Βάδη, έτοιμοι να σχηματίσουν την πρώτη Πρασινοκόκκινη κυβέρνηση στην ιστορία! Το CDU και το φιλελεύθερο FDP χάνουν την πλειοψηφία! Θρίαμβος!

Όπως πάντα, έπειτα από ένα τέτοιο θαύμα  αρχίζουν τα δύσκολα. Η κατανόηση, δηλαδή, του τι συνέβη. Και εδώ αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον το πράγμα. Τι μπορεί να κάνει το πιο μαύρο κρατίδιο της Γερμανίας, όχι κοκκινοπράσινο, αλλά μεμιάς πρασινοκόκκινο; Πώς, όχι ένα, αλλά πολλά κινήματα μπορούν να χαράξουν πολιτική; Πώς μια πολιτική δύναμη με λιγότερα μέλη σε όλη τη Γερμανία απ΄ ό,τι το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα μόνο στην Βάδη-Βιρτεμβέργη μπορεί να εκπληρώσει τις προσδοκίες των περήφανων Σβάμπων, που χτες γιόρτασαν με όλη την καρδιά τους τη νέα Πρασινοκόκκινη κυβερνηση;

Ο δάσκαλος – και αυριανός πρωθυπουργός του κρατιδίου, όπως όλα δειχνουν- Βίνφριντ Κρετσμαν, πιστεύει ότι η πολιτική είναι η κινητοποίηση των ανθρώπων γύρω από αξίες και ιδέες. Η προσπάθεια να κινητοποιήθουν άνθρωποι γύρω από ιδέες έχει βέβαια πάρα πολλές δυσκολίες. Αυτό που ίσως ήταν η πιο μεγάλη στιγμή για τους πολίτες της Βάδης-Βιρτεμβέργης ήταν όταν συνειδητοποίησαν πόσο πολύ έχουν αφιερωθεί σε συγκεκριμένες ιδέες και πόσο μακριά έχει φύγει το ΄κόμμα τους΄ από τις ιδέες αυτές.

Η οικολογία έγινε κίνημα στα χωριά και τις πόλεις του κρατιδίου από συντηρητικούς πολίτες. Απέναντι στις αντλίες της αστυνομίας, που έριχνε τόνους χημικών, δεν ήταν μόνο οικολόγοι ακτιβιστές. Ήταν γιαγιάδες με εγγόνια, μητέρες με παιδιά -με δυο λόγια: ο λαός του CDU.  Και εκείνη την νύχτα συνειδητοποίησαν ότι έχαναν την δημοκρατία τους. Η κυβέρνηση συνέχιζε να μην δέχεται το αίτημα για δημοψήφισμα, υποχρεωνόταν όμως να ξεκινήσει συνομιλίες με το κίνημα. Πράσινοι και αριστεροί πολιτικοί, αλλά και πολλοί ειδικοί και επιστήμονες συνέβαλαν σε ευθεία ,σύγκρουση του κινήματος με την κυβέρνηση.

Σίγουρα πολλοί ταλαντεύτηκαν μέχρι και τη μέρα των εκλογών, και σίγουρα η ενεργειακή πολιτική πρώτο θέμα μετά τα γεγονότα στη Φουκουσίμα. Δεν ξέχασαν όμως ότι η Μέρκελ τους έταξε δημοψήφισμα. Ένα δημοψήφισμα που, και να ήθελε, δεν μπορούσε να τους το στερήσει. Και ήταν εκεί στο ραντεβού μαζί της.

Αυτό που έχει όμως πολύ σημασία είναι πως οι Πράσινοι, αυτή την πολιτική συνειδητοποίηση σε επίπεδο αξιών την έκαναν πολιτική δύναμη που έδωσε αποφασιστική γροθιά στην κυβέρνηση Μάπους και την Μέρκελ. Και εδώ έπαιξε βεβαίως μεγάλο ρόλο ότι αυτά τα θέματα είναι στην καρδιά της πολιτικής των Πρασίνων και έτσι δεν πήγαν ούτε βήμα πίσω όταν κατηγορούνταν από το κυρίαρχο πολιτικό και μιντιακό προσωπικό ότι είναι το ΄Nein Partei΄ – το κόμμα του όχι. Απέδειξαν ότι έχουν προγραμματικές αρχές και θέσεις, χωρίς να αποσυρθούν από το κίνημα. Έκαναν όμως και κάτι άλλο: έδωσαν ένα νέο νόημα και μια νέα αξιοπρέπεια στην συντηρητική παράδοση των Σβάμπων. Με λίγα λόγια, τους επέτρεψαν να είναι συντηρητικοί, αναπροσδιορίζοντας όμως το περιεχόμενο των αξιών τους.

Σίγουρα αυτή η συγκρουση ακτιβιστικού ριζοσπαστισμού και συντηρητικής μεταρρθυμιστικής πολιτικής είναι χαρακτηρηστικό και του πράσινου κόμματος, αλλά και η μεγάλη πρόκληση για τη νέα κυβέρνηση: Θα ασκήσει μια συντηρητική πολιτική, προσπαθώντας να συμβιβάσει αντικρουόμενες διαθέσεις, ή θα βοηθήσει με ριζοσπαστικά μέτρα τη διεύρυνση της αποδοχής των οικολογικών, δημοκρατικών, και κοινωνικών αξιών; Θα γίνει δημοψήφισμα για το Stuttgart 21; Θα πραγματοποιηθεί μια μεταρρύθμιση στην παιδεία στην κατεύθυνση της επέκτασης της υποχρεωτικής εκπαίδευσης των παιδιών; Θα σταματήσουν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες και θα προωθηθεί η πράσινη ενέργεια; Θα στηριχτούν τα δικαιώματα εργαζομένων και μεταναστών; Θα συνεχίσουν οι Πράσινοι και από τους κυβερνητικούς θώκους να πηγαίνουν κόντρα στα εταιρικά συμφέροντα;

Αυτά είναι τα μεγάλα στοιχήματα. Το ευχάριστο θα είναι, όπως και να πράξει η κυβέρνηση, ο λαός της Βάδης-Βιρτεμβέργης να είναι εκεί. Αν γίνει έτσι, τότε ίσως να συμβούν και άλλα θαύματα!

πηγή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s