Η Δύση οδηγείται σε πόλεμο με τη Λιβυή;

αναδημοσίευση από τον //ΠαραλληλοΓράφο//

γράφει η inflammatory

Το 15μελές Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εξουσιοδότησε τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβυή κατόπιν ψηφίσματος με 10 ψήφους υπέρ, και 5 αποχές εκ μέρους της Ρωσίας, της Κίνας, Γερμανίας, Ινδίας και Βραζιλίας, απο τις οποίες ωστόσο δεν εφαρμόστηκε βέτο. Το ψήφισμα προβλέπει την απαγόρευση όλων των πτήσεων στον εναέριο χώρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Λιβυής, αποκλείει την αποστολή ξένων στρατευμάτων εδάφους και απευθύνει έκκληση για τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίων της χώρας καθώς και της κεντρικής τράπεζας εξαιτίας των συνδέσεων τους με τον Καντάφι. Εν τω μεταξύ αυτη τη στιγμή που γράφεται το κείμενο, διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Λιβυής απο εναν συνασπισμό ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας θα μπορούσε να είναι σχετικά άμεσος, καθώς τα στρατεύματα Kανταφι πλησιάζουν τους αντικαθεστωτικούς στη Βεγγάζη. Ηδη 6 αεροσκάφη CF-18 απο τον Καναδά είναι σε ετοιμότητα, η Ιταλία δήλωσε πως επιθυμεί να διαθέσει τις βάσεις της, ενω ανάλογη υποστήριξη θα υπάρξει και απο Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι τηλεοπτικοί δέκτες του AlJazeera έδειξαν κόσμο συγκεντρωμένο στη Βεγγάζη να πανηγυρίζει για το αποτέλεσμα…

Τα διδάγματα απο τη ζώνη απαγόρευσης

Το 1993 το Συμβουλιο Ασφαλείας είχε επιβάλει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη ώστε να αποτρέψει περεταίρω σερβικές αεροπορικές επιδρομές κατά των αμάχων. Οι Σέρβοι αγνόησαν την απαγόρευση και το Συμβούλιο δίνει την έγκριση για την κατάρριψη των αεροσκαφών.  Αναλυτές υπενθυμίζουν ότι ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003 είχε τις ρίζες του στη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων που είχε επιβληθεί 12 χρόνια πριν. O  Michael Knights, ειδικός ερευνητής για τις ζώνες απαγόρευσης πτήσεων στο Washington Institute’s Military and Security Studies Program, επιβεβαιώνει οτι μια τέτοια πρακτική, είναι ουσιαστικά πρακτική πολέμου. Το ίδιο υποστηρίζει και ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ Robert Gates.

Η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων ξεκινάει με μια επίθεση στη Λιβυή απο Αμερικανικά ή ΝΑΤΟικά αεροσκάφη ώστε να καταστρέψουν την αεροπορική της άμυνα, στοχεύοντας τους διαδρόμους για να μην έχουν τη δυνατότητα να απογειωθούν, αλλά και οποιαδήποτε εγκατάσταση ή πυροβολικό είναι απειλητικό για αυτή καθ’ αυτή επιχείρηση. Αυτό σημαίνει ρίψη βομβας ή ρουκέτας, κάτι το οποίο είναι δύσκολο να διαφοροποιηθεί απο εναν “κανονικό” πόλεμο. Τα δε Λιβυκά τανκς για παράδειγμα εκτόξευαν πρόσφατα αδιακρίτως εναντίον σπιτιών στη Ζαουίγια, συνεπώς μια Αμερικανική στρατιωτική επιχειρηση για την “προστασία των αμάχων” που θα περιοριζόταν μόνο στην καταστροφή της αεροπορικής δυναμης της Λιβυής αλλά οχι και των τανκς είναι αντιφατικό. Βέβαια η καταστροφή των τανκς μπορεί να γίνει και αεροπορικά αλλά κανείς δε μπορεί να εγγυηθεί τη διαφορά ανάμεσα σε ενα τανκ που οδηγείται απο καποιον αντικαθεστωτικό και σε εναν φιλοκαθεστωτικό…Συν τοις άλλοις όλες οι δυνάμεις που είναι υπέρ ή κατά της ζώνης απαγόρευσης, συμφωνούν οτι χρειάζεται προσεκτικός χειρισμός ώστε να μην επιβεβαιωθεί η προπαγάνδα εκ μέρους του Καντάφι ότι πρόκειται για σκευωρία της Δύσης σε βάρος όχι μόνο της Λιβύης, αλλά του αραβικού κόσμου γενικότερα.

Ο μαύρος χρυσός


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s