Μια ζωή θητεία…

«Τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις λατρείας από το κοινό τις δέχτηκα όταν παντρεύτηκα και όταν γέννησα». Καίτη Γαρμπή, τραγουδίστρια. Περιοδικό ΘΗΤΕΙΑ, Τεύχος 20.

«Το μπροστινό τραπέζι έχει έρθει δυο τρεις φορές πάνω (στην πίστα). Γουστάρω πολύ». Θάνος Πετρέλης, τραγουδιστής. Περιοδικό ΘΗΤΕΙΑ, Τεύχος 16.

Στις μέρες τις μεγάλης οικονομικής αφαίμαξης και της ευρωπαϊκής επαιτείας, την ώρα που ο ελληνικός λαός βρίσκεται μπροστά σε οικονομικό χάος και ετοιμάζεται να πληρώσει την τεράστια οικονομική κρίση που του κληροδότησαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών, μαθαίνουμε ότι από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ετοιμάζεται  η επανέκδοση του περιοδικού ΘΗΤΕΙΑ, με κόστος 48.000 ευρώ ανά τεύχος (χωρίς τις αμοιβές των «δημοσιογράφων»), ώστε να βολευτούν τα πράσινα παπαγαλάκια και οι συν αυτό συγγενείς.

Στο No Budget κάναμε μία μικρή έρευνα για το τι εστί ΘΗΤΕΙΑ και σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα:

Καταρχάς μία μικρή ιστορική επισκόπηση από τον Κώστα Φράγκο (Παρόν):

Η στρατιωτική αυτή έκδοση έχει μακρά, ερεβώδη ιστορία. Όταν το πρώτο εκδόθηκε το περιοδικό εξυπηρετούσε απλώς και μόνο επικοινωνιακούς σκοπούς του υπουργείου, απασχολούσε ελάχιστο προσωπικό και κυκλοφορούσε ακανόνιστα. Το 1996, με την ίδρυση του θρυλικού ΕΠΥΕΘΑ (Επιτελείο Υπουργού Εθν. Άμυνας) έγινε αντιληπτό, με το πνεύμα που κυριαρχούσε, ότι το περιοδικό θα μπορούσε να γίνει φορέας προσωπικής προβολής του υπουργού και, παράλληλα, αφαίμαξης χρημάτων από το ΠΥ του υπουργείου. Τα έξοδα έκδοσης του περιοδικού υπήχθησαν στον Γενικό Τίτλο: Βιβλία-Εκδόσεις (ΚΑ 1131) και αξίζει να τα παρακολουθήσουμε:

1997 24 εκατ. δρχ.

1998 91 εκατ. δρχ.

1999 194 εκατ. δρχ.

2001 94 εκατ. δρχ.

2004 140. 000 ευρώ

2005 170. 000 ευρώ


Η ΘΗΤΕΙΑ άρχισε, χρόνο με τον χρόνο ν’ απασχολεί ή μάλλον να μισθοδοτεί δεκάδες «δημοσιογράφους» ή δημοσιογράφους με χοντρούς μισθούς και με περιεχόμενο λίαν αμφιλεγόμενο για στρατευμένους. Από το περιοδικό λάμβαναν «αντίδωρο» όλα τα παπαγαλάκια που λιβάνιζαν τον υπουργό. Η εκτύπωσή του, καίτοι το ΓΕΣ διαθέτει εντελώς σύγχρονα τυπογραφεία, είχε ανατεθεί εκτός για να εξυπηρετούνται κι άλλοι.

«Η κλάρα είναι η αγελάδα με το ωραιότερο βλέμμα που έχω δει». Ράνια Θρασκιά, παρουσιάστρια. Περιοδικό ΘΗΤΕΙΑ, Τεύχος 22.

Από το Δίκτυο Σπάρτακος μαθαίνουμε ότι στην πραγματικότητα το περιοδικό Θητεία που ξεκίνησε ως μια ιδέα της ΚΝΕ για ένα έντυπο των φαντάρων, γρήγορα ενσωματώθηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, που του έδωσαν τη διάσταση ενός μιλιταριστικού περιοδικού, που προπαγανδίζει το κυβερνητικό έργο στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, παρουσιάζει τις ασκήσεις και τους εξοπλισμούς. Ένα περιοδικό που αποσκοπεί στη χειραγώγηση των φαντάρων, ενώ ο εθνικισμός και ο ρατσισμός διατρέχουν όλες του τις σελίδες.

Σχεδόν όλες, γιατί υπάρχουν και οι διαφημίσεις και οι πολιτιστικές σελίδες που κυριαρχεί ο καταναλωτισμός και τα αστέρια της show bize, με μερικές αράδες έντεχνου, για ξεκάρφωμα. Ένα περιοδικό που η αναγνωσιμότητα του ανταγωνίζεται τα νούμερα τηλεθέασης της Κυριακάτικης εκπομπής των Ενόπλων Δυνάμεων: μηδενική!

Βεβαίως αυτό δε σημαίνει ότι ο εκάστοτε υπουργός δεν το χρησιμοποιεί για να φτιάξει το προφίλ του και να φροντίσει να βολευτούν οι δημοσιογράφοι της αυλής του. Δεν ξέρουμε βεβαίως το πώς αντιμετωπίζει η ΕΣΥΕΑ το γεγονός ότι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι στο υπουργείο συμπεριλαμβάνονται στη μισθοδοσία του ΥΠΕΘΑ. Αφού πληρώνονται από την κυβέρνηση και το ΥΠΕΘΑ πως θα ασκήσουν κριτική και έλεγχο; Ερωτήματα που απαιτούν απάντηση.

Η προηγούμενη εκδοτική προσπάθεια της ΘΗΤΕΙΑΣ, που είχε ένα υπέρογκο κόστος της τάξης των χιλιάδων ευρώ, οδηγήθηκε σε αποτυχία όταν ο Β.Μεϊμαράκης αποφάσισε το κλείσιμο του μετά τις καταγγελίες για ροζ διαφήμιση. Μια από τις ελάχιστες σωστές αποφάσεις του…

Τώρα όμως το ΥΠΕΘΑ αποφασίζει την επανέκδοση του περιοδικού ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, δοκιμάζοντας το για έξι μήνες. Ταυτόχρονα, όλο και κάποιοι δημοσιογράφοι «που γράφουν καλά» θα βολευτούν, όλο και κάποια «φιλική εκδοτική επιχείρηση» θα αναλάβει την έκδοση. Βλέπεις, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας σχεδιάζει τη με κάθε τρόπο προώθηση και διαφήμιση της αντιδραστικής ανασυγκρότησης των Ενόπλων Δυνάμεων και του νέου κατασταλτικού ρόλου του στρατού.

«Για τη νέα μου δισκογραφική δουλειά αισθάνομαι άγχος και παράλληλα μεγάλη ευθύνη. Αισθάνομαι χαρά γιατί είναι κάτι που το περίμενα χρόνια, και ευθύνη γιατί αυτή τη στιγμή ο κόσμος έχει αρχίσει πλέον να γνωρίζει τη δουλειά μου». Νάνσυ Αλεξιάδη, τραγουδίστρια, Περιοδικό ΘΗΤΕΙΑ, Τεύχος  28.

Τέλος, από τον Κόσμο του Επενδυτή μαθαίνουμε για μία ακόμα μελανή κηλίδα του περιοδικού: ένα σεξιστικό άρθρο (συγκεκριμένα μία κοινωνιολογική έρευνα ανάμεσα στα «ξέκωλα» και τα «πιπίνια».

Ας δούμε μερικές διαφορές:

Λοιπόν έχουμε και λέμε: Τα «πιπίνια» είναι νεοσσοί της νύχτας, κυκλοφορούν σε αγέλες και είναι αντικείμενο σεξουαλικού πόθου της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανδρών οι οποίοι -στην προσπάθειά τους να τα κατακτήσουν- ξεχνούν τον κίνδυνο που ελλοχεύει η εκλεκτή συγγένεια που διατηρούν με τον εισαγγελέα…Αντιθέτως, και σύμφωνα με το περιοδικό, τα «ξέκωλα» κυκλοφορούν συνήθως δυο-δυο, όπως οι Χιώτες, έχουν αγαπημένο στέκι τα σκυλάδικα, είναι ξανθιές και τραβούν τα βλέμματα όπως οι μαγνήτες, αφού οι μόνοι που δεν συγκινούνται από την παρουσία τους είναι οι τυφλοί και οι 1500 ψηφοφόροι του κόμματος της Χριστοπιστίας!

«Βεβαίως είμαι ένα προϊόν. Ένα προϊόν όμως που έχει συναισθήματα…» Έλλη Κοκκίνου, τραγουδίστρια. Περιοδικό ΘΗΤΕΙΑ, Τεύχος 13.

Τα συμπεράσματα είναι δικά σας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s