Με άρθρο του στον Guardian, ο καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας, καλεί τους αναγνώστες να στηρίξουν την εκστρατεία που ανακοινώθηκε προχθές, Πέμπτη 3 Μαρτίου, για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) του δημόσιου χρέους.
Η μετάφραση του άρθρου έγινε από το No Budget:
Υποστηρίξτε την εκστρατεία για Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους της Ευρώπης.
Οι εργαζόμενοι έχουν επωμιστεί το βάρος του δημόσιου χρέους, αλλά δεν έχουν πληροφορίες για τη σύνθεση, τους όρους και τις πηγές του.
Το δημόσιο χρέος βρίσκεται στην καρδιά της κρίσης της ευρωζώνης. Το ελληνικό δημόσιο χρέος, που είναι ήδη πολύ υψηλό εδώ και χρόνια, έχει αυξηθεί εξαιρετικά από το 2009. Το ιρλανδικό δημόσιο χρέος κλιμακώθηκε από τη στιγμή που προστέθηκαν σε αυτό τα χρέη των ιδιωτικών τραπεζών. Η Πορτογαλία και η Ισπανία κινδυνεύουν να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Παρόμοιες τάσεις είναι πιθανό να εμφανιστούν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς να αποκλείεται το Ηνωμένο Βασίλειο.
Κοινά πρότυπα συχνά έχουν κοινές αιτίες. Η παγκόσμια κρίση του 2007-9 οδήγησε σε τεράστιες δαπάνες, εν μέρει εξαιτίας της διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εν μέρει λόγω της μείωσης της παραγωγής και της ανόδου της ανεργίας. Στην ευρωζώνη τα πράγματα έγιναν χειρότερα, καθώς το κοινό νόμισμα είχε εξασθενήσει περιφερειακές χώρες, οδηγώντας σε μεγάλα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών. [..]
Η αύξηση του δημόσιου χρέους οδήγησε τελικά στην υιοθέτηση πολιτικών λιτότητας από αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Κόπηκαν δημόσιες δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων αυτών για την υγεία και την εκπαίδευση· μισθοί και συντάξεις συμπιέστηκαν· αυξήθηκαν οι έμμεσοι φόροι. Το κόστος της κρίσης μεταβιβάστηκε στους ώμους των ανθρώπων που δεν είχαν καμία σχέση με το οικονομικό όργιο του 2001-7. Στην περιφέρεια της ευρωζώνης, αυτή η μεταφορά του κόστους έλαβε καταστροφικές διαστάσεις, με την κατάρρευση των εισοδημάτων και τη μαζική ανεργία. Continue reading






