ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ: κτηνώδης εκμετάλλευση των φαντάρων για τα προνόμια των στρατιωτικών

Κείμενο της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων  

“Όλα τριγύρω αλλάζουνε, όλα τα ίδια μένουν”.

Αυτός ο στίχος απηχεί με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση που βιώνουν καθημερινά οι φαντάροι στις Στρατιωτικές Κατασκηνώσεις (ΚΑΑΥ) που βρίσκονται διασκορπισμένες σε όλη την επικράτεια, σε ειδυλλιακές περιοχές, όπου του «Παραλόγου η θητεία» καλά κρατεί κύριε Βενιζέλε, αφού ουσιαστικά πρόκειται για καλά υπολογισμένη εκμετάλλευση των στρατιωτών. Χιλιάδες στρατιώτες υπηρετούν εκεί κυρίως για ένα εξάμηνο (Μάιος-Οκτώβριος), την ίδια ώρα που οι κονδυλοφόροι της αυλής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της Ακροδεξιάς ανακαλύπτουν κενά στην επάνδρωση των μονάδων, καταγγέλλουν τις μειώσεις στη διάρκεια της θητείας ως αιτία του κακού, κάνοντας τα στραβά μάτια στην πολιτική διαιώνισης των καραβανάδικων προνομίων ή στο γεγονός ότι δεν έχει κλείσει ούτε ένα άχρηστο στρατόπεδο και απαιτούν αύξηση της στρατιωτικής θητείας.

Για να γεύονται όμως οι Στρατιωτικοί και Μόνο Αυτοί, τις ειδυλλιακές τους διακοπές, έχοντας δικαίωμα να φιλοξενούν ακόμη και τη Φιλιππινέζα τους στα στρατιωτικά θέρετρα, πληρώνει ο λαός μας και «βγαίνει ο πάτος» των φαντάρων.

Για να απολαμβάνουν το προνόμιο των φθηνών διακοπών οι στρατιωτικοί που καθιέρωσε η Χούντα των Συνταγματαρχών και συνέχισαν όλες οι κυβερνήσεις των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αφού οι αξιωματικοί θεωρούνται κάτι το «εξαιρετικό», ότι προσφέρουν κάτι «ιδιαίτερο», προσβάλλεται η Αξιοπρέπεια των φαντάρων που τους υποχρέωσαν «να υπηρετήσουν το έθνος» και τους μετατρέπουν σε Υπηρέτες των μονίμων στελεχών, υπερβαίνοντας συχνά τα όρια των αντοχών τους (τα ΚΑΑΥ ουσιαστικά αποτελούν την πιο ακραία εκδοχή παρόμοιων καταστάσεων που βιώνουν καθημερινά οι φαντάροι σε Λέσχες Αξιωματικών κλπ).

Η ευθύνη της Ελλάδας στο διαρκές έγκλημα του Ισραηλινού κράτους

Το έγκλημα και οι συνένοχοι

Χρειάστηκε να βαφτεί η θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου με το αίμα των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας» για να στρέψει νωχελικά η διεθνής κοινή γνώμη το βλέμμα της στο δράμα της Γάζας και την ανοιχτή πληγή της Παλαιστίνης. Ξαφνιάζοντας ακόμα και τους πιο φανατικούς του πολέμιους, το Ισραήλ προχώρησε σε μια σχεδιασμένη επίδειξη δολοφονικής σκληρότητας και περιφρόνησης της διεθνούς νομιμότητας.

Εξίσου προκλητικές ήταν και οι δικαιολογίες της ισραηλινής κυβέρνησης. Η επίκληση της αντίστασης των πληρωμάτων στους πάνοπλους κομάντος που προχώρησαν σε μια πράξη ωμής πειρατείας δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Εξάλλου η κακομεταχείριση, οι ξυλοδαρμοί και η απομόνωση των συλληφθέντων ακτιβιστών επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το έγκλημα ήταν απολύτως προμελετημένο. Σκοπός της ενέργειας αυτής του Ισραήλ ήταν να σταλεί για μια ακόμα φορά το μήνυμα ότι αδιαφορεί για τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και ότι αντιτάσσει σε κάθε ειρηνική δράση την ισχύ της τεράστιας πολεμικής του μηχανής.

Αλλά το Ισραήλ είναι αυτό ακριβώς: ένα «κράτος ταραξίας», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό που δίνουν οι ΗΠΑ (rogue state) σε όσες χώρες κατά καιρούς έρχονται σε αντίθεση με τους σχεδιασμούς τους (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Ιράν, Β. Κορέα). Ποτέ δεν έκρυψε την απόφασή του να υπαγάγει τα πάντα στο δόγμα της «εθνικής ασφάλειας», το οποίο ξεπερνά και ΟΗΕ και διεθνείς συμβάσεις και ειρηνιστικές διαπραγματεύσεις. Σύμφωνα μ’ αυτό το δόγμα όλα λύνονται στο πεδίο της πολεμικής αναμέτρησης, χωρίς βέβαια να τηρείται ούτε το δίκαιο του πολέμου.

Εξάλλου ακόμα και στους διεθνείς οργανισμούς η παρουσία του Ισραήλ έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Υποστηρίζει κάθε ανάλογη στρατοκρατική ενέργεια της υπερδύναμης, με αντάλλαγμα τη δική της υποστήριξη ή ανοχή. Από το 1992, κάθε χρόνο, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθετεί ένα πανομοιότυπο ψήφισμα που ζητά να παύσει το εμπάργκο εναντίον της Κούβας. Μόνο δυο χώρες μειοψηφούν: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Το ερώτημα είναι τι κάνει η οργανωμένη διεθνής κοινότητα για να προστατεύσει ό,τι έχει απομείνει από το κύρος της. Τι κάνει η Ευρωπαϊκή Ενωση; Και τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση; Γιατί πίσω από τα μεγάλα λόγια και τους κούφιους αριθμούς τηλεφωνικών κλήσεων, η ελληνική κυβέρνηση εγκατέλειψε στην τύχη τους όσους Ελληνες πολίτες μετείχαν στην ανθρωπιστική αποστολή, ενώ επιστράτευσε και προκλητική βία εναντίον των διαδηλωτών της Αθήνας τη μέρα που έγινε γνωστό το έγκλημα.

Οσο για την περίφημη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της χώρας, βρισκόμαστε πολύ μακριά από την εποχή που η Ελλάδα επιχειρούσε να έχει έναν -έστω και δευτερεύοντα- ρόλο στην ειρήνευση της περιοχής. Στην τελευταία Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον περασμένο Νοέμβριο, η χώρα μας απείχε από την ψηφοφορία για τη διεξαγωγή μιας έρευνας με θέμα τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα! Την πρόταση (που πέρασε με 114 υπέρ, 18 κατά και 44 αποχές) καταψήφισαν φυσικά οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, ενώ υπήρξαν μικρές ευρωπαϊκές χώρες που «τόλμησαν» να την υποστηρίξουν (Κύπρος, Ιρλανδία, Πορτογαλία). Δυστυχώς όχι η Ελλάδα.

Νικώντας τον φόβο-Χαράζοντας διαδρομές χειραφέτησης

Στις 24 και 25 Ιουνίου, στη Ν. Φιλαδέλφεια, για μια ακόμη φορά, μετά από ένα χρόνο, άτομα και συλλογικότητες με εμπειρίες ψυχιατρικού χαρακτήρα, παίρνουν, ξανά, το λόγο.

Ανθρωποι που βιώνουν, ή βίωσαν στο παρελθόν, τέτοιες εμπειρίες και που πάλεψαν, ενάντια σε κάθε είδους εμπόδια και προκαταλήψεις, για τη δυνατότητα να παίρνουν το λόγο και να συμμετέχουν. Ανθρωποι που δέχονται θεραπευτική φροντίδα χωρίς ν΄ απαρνούνται ή να παραχωρούν την ατομική ιδιαιτερότητά τους και την  υποκειμενικότητά τους, καθώς και τον κοινωνικό τους ρόλο.

Ανθρωποι που βρήκαν, ή αναζητούν δρόμους ανάρρωσης, άνθρωποι που θέλουν να ενθαρρύνουν άλλους, ή να ενθαρρυνθούν οι ίδιοι για να χαράξουν τις δικές τους προσωπικές διαδρομές χειραφέτησης.

 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Επιστολή της δικηγόρου κ. Μαρίας Γκουγκουσκίδου προς τον Χαρδαβέλα και την εκπομπή Αθέατος Κόσμος.

ΠΡΟΣ

Τον κ. Χαρδαβέλα και την εκπομπή ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Σας αποστέλλω την επιστολή αυτή προκειμένου να διαμαρτυρηθώ για την εκπομπή σας «ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» της 25ης Μαΐου 2010, στην οποία παρουσιάσατε το θέμα της κας Χαράς Νικοπούλου.

Ως πληρεξούσια δικηγόρος του κ. Κασάικα Οσμάν, ο οποίος φέρεται ότι χτύπησε την κα Χαρά Νικοπούλου, αλλά και ως απλή κάτοικος του Νομού Έβρου, θεωρώ απαράδεκτο τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάσατε το συγκεκριμένο θέμα και όχι μόνο όσον αφορά το συγκεκριμένο φερόμενο ως τελεσθέν ποινικό αδίκημα, αλλά και τη γενικότερη συμπεριφορά της κυρίας αυτής από την έλευσή της στην περιοχή μας.

Θεωρώ καταρχήν απαράδεκτο δημοσιογραφικά το γεγονός ότι παρουσιάσατε μόνο τη μία πλευρά των γεγονότων και συγκεκριμένα αυτή της εν λόγω κυρίας, ενώ δεν μπήκατε καν στον κόπο να απευθύνετε έστω κάποιες ερωτήσεις στους κατοίκους της περιοχής, είτε αυτοί είναι πομάκοι, όπως εσείς αρέσκεσθε να τους προσδιορίζετε όλους συλλήβδην, είτε τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι, είτε ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι, είτε χριστιανοί. Δεν μπήκατε καν στον κόπο να δώσετε το βήμα στους τοπικούς εκλεγμένους βουλευτές, δημάρχους, νομάρχη, οι οποίοι εκπροσωπούν την περιοχή και οι οποίοι έχουν σχηματίσει άποψη για τα γεγονότα. Και κυρίως όχι μόνο δεν μπήκατε στον κόπο να ρωτήσετε την άποψη του τοπικού δήμαρχου του περιοχής, ήτοι του κ. Ευάγγελου Πουλιλιού, δημάρχου του Δήμου Ορφέα, αλλά επιπλέον κατά την προσπάθειά του να παρέμβει στην εκπομπή σας και να εκφράσει την άποψή του τον αντιμετωπίσατε με απαξιωτικά και χλευαστικά σχόλια και συμπεριφορά, αποδίδοντας την αντίθεσή του σε όσα πρεσβεύει η εν λόγω κυρία σε εξυπηρέτηση ψηφοθηρικών του συμφερόντων, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι ο Δήμος Ορφέα αποτελείται στη συντριπτική του πλειοψηφία από χριστιανούς και όχι από μουσουλμάνους και επομένως αν υπήρχε η παραμικρή ρήξη μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων στην περιοχή το συμφερότερο γι’ αυτόν θα ήταν να στηρίξει τους χριστιανούς και όχι τους μουσουλμάνους.