ο Ευγένιος Τριβιζάς κατά της σωματικής τιμωρίας

αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία

Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία

Κοινή Δημόσια Δήλωση για τo Νομοσχέδιο περί Ιθαγένειας και Πολιτογράφησης Μεταναστών

υπογράψτε εδώ τη δήλωση

Μεγάλο μέρος των σχολίων στη διαβούλευση που έχει ανοίξει το Υπουργείο Εσωτερικών στο www.opengov.gr/ypes είναι δυστυχώς αποτέλεσμα παραπληροφόρησης. Kάποτε δε προδίδουν ότι οι γράφοντες δεν έχουν καν αναγνώσει αυτό το ίδιο το νομοσχέδιο που επικρίνουν ή λασπολογούν. Η αβάσιμη κινδυνολογία περί αλλοίωσης του έθνους και περί φυλετικής διαφοροποίησης, είναι απαράδεκτη σε μια δημοκρατία και κάποτε ποινικά κολάσιμη. Μπορεί να προκαλέσει μόνο θύματα βίας, δυσανεξίας, χειραγώγησης, απογοήτευσης και ματαίωσης από όλες τις πλευρές. Μέσα στην προσπάθεια δημιουργίας πόλωσης και όξυνσης μέσα από εμπρηστικές διαστρεβλώσεις, δαιμονοποιήσεις και ρατσιστικής έμπνευσης υστερίες, ακόμα και εκείνοι που τις εκφέρουν έχουν να χάσουν. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις βρίσκονται σαφώς στο μέσο όρο (αν όχι λίγο κάτω από αυτόν) των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών και είναι εύλογες και δικαιολογημένες, όσο και επιφυλακτικές και προσεκτικές. Aξίζει λοιπόν να σημειώσουμε κάποια σημεία που χρήζουν προσοχής από ειδικούς και μη, από τους κατέχοντες πολιτικά αξιώματα αλλά και κυρίως τους απλούς πολίτες:

1- Σήμερα υπάρχει ήδη «αλλοίωση» του ‘δήμου’ στο βαθμό που για πολλά έτη εργαζόμενοι και τα παιδιά τους στη χώρα δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να πουν τη γνώμη τους ακόμα και για το πού πρέπει να μπουν κάδοι καθαριότητας ή μια παιδική χαρά.

2- Αξίζει να αναλογιστούμε τι θα λέγαμε και πώς θα αντιδρούσαμε εάν έλληνες μετανάστες για δεκαετίες στην Αμερική, τη Γερμανία κλπ. είχαν δικαίωμα (υποχρέωση) μόνο να εργάζονται και όχι να λένε τη γνώμη τους, ούτε καν για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα σε τοπικό επίπεδο. Ο κίνδυνος λοιπόν για την Ελλάδα δεν είναι εκείνος της «αλλοίωσης» της εθνική ομοιογένειας αλλά η αναβίωση ενός αποκρουστικού καθεστώτος ειλώτων και πληβείων. Στο δημοκρατικό σύστημα δεν χωρεί τέτοιος αποκλεισμός.

3- Το μεταναστευτικό και ο κώδικας ιθαγένειας έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά προβληματικά και παρωχημένα, ακριβώς επειδή καμία κυβέρνηση δεν τα άγγιξε όταν έπρεπε. Αποτέλεσμα είναι σήμερα η Ελλάδα να βρίσκεται κάτω από όλες τις χώρες της ΕΕ των 27 στις σχετικές ρυθμίσεις. Ως τέτοια σήμερα το «μεταναστευτικό» βρίσκεται ενώπιόν μας ως γόρδιος δεσμός και χρήζει ανάλογων – όσο και νηφάλιων και δημοκρατικών – λύσεων.

4- Η απόδοση ιθαγένειας στους ανθρώπους με αποδεδειγμένα ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα, έχει μέγιστο όφελος πρώτα απ’όλα για το σύνολο των Ελλήνων και κατόπιν για τους πολιτογραφηθέντες. Η ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα στους κατοίκους της χώρας που έχουν κτίσει παραγωγικά το κέντρο της ζωής τους και το μέλλον τους στην Ελλάδα, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, απέναντι σε φαινόμενα ανασφάλιστης ή επισφαλούς απασχόλησης, εκμετάλλευσης, ολιγαρχίας και κρίσης της δημοκρατίας. Η διατήρηση μεγάλου μέρους της εργατικής δύναμης σε επισφαλή θέση έχει προφανώς αρνητική επίπτωση σε όλους τους εργαζόμενους (ασφαλιστικά-εργασιακά δικαιώματα), ενώ συντηρεί τις ολιγαρχίες και τους ισχυρότερους που εμμέσως ή άμεσα εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση.

5- Γιατί λοιπόν ακριβώς εκείνοι που θα έπρεπε να προσβλέπουν στην υπηκοότητα ή το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές για τους μετανάστες να αντιδρουν σε αυτή τη μεταρρύθμιση; Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην αρκετά παλιά (και ενίοτε δύσοσμη, βλ.«Βατοπέδιο») διαπλοκή ανάμεσα σε κομμάτι της πολιτικής τάξης και τους υπερπατριώτες και τους μονοπωλητές της εθνικής ταυτότητας με το αζημίωτο. Αυτή η πολιτική ομάδα από τα όρια του ‘κέντρου’ έως την ακροδεξιά είναι και εκείνη που σήμερα, επισείοντας την ανύπαρκτη απειλή σκιάχτρο της «αλλοίωσης της εθνικής ομοιογένειας», επιδιώκει να στρέψει τους λιγότερο ισχυρούς και λιγότερο ενημερωμένους – ή απλά χειραγωγημένους. Συχνά σε αντίθεση προς τα ίδια τους τα συμφέροντα για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Ένα παράδειγμα: σε ποιον μπορεί να συμφέρει να μην έχουν δικαιώματα τα παιδιά μεταναστών όταν εισέρχονται στην αγορά εργασίας; η ευάλωτη θέση τους αποβαίνει σε βάρος ολόκληρης της νέας γενιάς ανεξαρτήτως ιθαγένειας που ανταγωνίζεται αυτό το χαμηλά αμειβόμενο και λιγότερο προστατευμένο από το νόμο εργατικό δυναμικό.

6- Η νηφάλια ρύθμιση (όπως εκείνη που πρότεινε η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου http://www.hlhr.gr) που εκτιμά την πραγματική ένταξη του πολιτογραφηθέντα στην ελληνική κοινωνία καθώς και τη δυνατότητά του να συμμετάσχει ενεργά και ουσιαστικά στην ελληνική πολιτική κοινότητα, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές οι οποίες την διέπουν, είναι επαρκής για να κατευναστούν οι, κατά τη γνώμη μας αβάσιμοι, φόβοι ‘αυτόματης’ απόδοσης ιθαγένειας.

7- Επιπλέον το προτεινόμενο σχέδιο νόμου επιδέχεται ουσιαστικών βελτιώσεων που θα βοηθήσουν την εφαρμογή του στην πράξη, αποφεύγοντας ασάφειες:

-

προσφυγή στον Συνήγορο για τα θρησκευτικά σύμβολα

από την Ελευθεροτυπία

Ο Συνήγορος του Πολίτη καλείται τώρα να αποφασίσει αν πρέπει να αφαιρεθούν ή όχι τα θρησκευτικά σύμβολα από τις σχολικές τάξεις, εάν θα καταργηθεί η πρωινή προσευχή και ο εκκλησιασμός σε ώρες σχολείου. Το θέμα έθεσαν στην Ανεξάρτητη Αρχή τέσσερις γονείς (τρεις Ελληνες και ένας αλλοδαπός), τα παιδιά των οποίων φοιτούν στην περιφέρεια της Αθήνας και τη Θεσσαλονίκη.

Τα αιτήματα αυτά γνωστοποιήθηκαν από το Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) και έχουν ως νομική βάση την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την αποκαθήλωση των εικόνων από ιταλικό σχολείο (απόφαση Lautsi).

Ενας από τους προσφεύγοντες γονείς είναι ο συγγραφέας και εκδότης Θανάσης Τριαρίδης. Στα επιχειρήματα που καταθέτει δημοσίως περιλαμβάνονται και τα εξής:

«…Εδώ και χρόνια είναι προφανές πως η ύπαρξη θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία (και σε κάθε άλλο χώρο δημόσιου χαρακτήρα), η σχολική προσευχή, ο ομαδικός εκκλησιασμός την ώρα του σχολείου καθώς και η κάθε μορφή προσηλυτισμού στην υποχρεωτική εκπαίδευση (δηλαδή το μάθημα των Θρησκευτικών όπως διαχρονικά διδάσκεται), συνιστούν μια βαθιά προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και παραβιάζουν ευθέως βάναυσα το στοιχειώδες και θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα για ελευθερία της συνείδησης (άρα και της θρησκευτικής συνείδησης)…

»Δεν θεωρώ πως ένα παιδί εντάσσεται αυτόματα και αυτονόητα στην όποια θρησκεία των γονιών του… Τα παιδιά είναι παιδιά. Αν κάτι μας έχει δώσει ως πολιτισμική κληρονομιά η Δύση είναι η πεποίθηση πως αυτά τα παιδιά, και όλα τα παιδιά του κόσμου, έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν τη ζωή τους και τους όρους της, τον μεταφυσικό και φυσικό αυτοπροσδιορισμό τους…

»Η εκπαιδευτική ανεξιθρησκία είναι μια αξία που οφείλουμε να γυρέψουμε όλοι, πιστοί και άθεοι, με την ίδια ένταση, για τα παιδιά μας ως θεμελιακή προστασία της ίδιας της πίστης ή της απιστίας μας… Η εκπαιδευτική ανεξιθρησκία είναι κάτι πολύ περισσότερο από αίτημα όσων είμαστε άθεοι: είναι όρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας όλων μας».

Ηδη ο Συνήγορος του Πολίτη έχει ζητήσει από το υπουργείο Παιδείας να εφαρμοστεί η απόφασή του και να απαλλάσσονται οι μαθητές από το μάθημα των Θρησκευτικών με απλή αρνητική δήλωση των γονέων τους, χωρίς δηλαδή να αναφέρονται αναλυτικά οι θρησκευτικοί ή συνειδησιακοί λόγοι της άρνησης αυτής.

το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών για τον εμπρησμό στη Συναγωγή Χανίων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΓΩΓΗ

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΣΕΙΡΑ ;

Μετά τον επαναλαμβανόμενο ξυλοδαρμό μεταναστών, μετά τις επιθέσεις σε αγωνιστές της πόλης, μετά τον εμπρησμό του Κοινωνικού Στεκιού-Στεκιού Μεταναστών, οι γνωστοί «άγνωστοι» ξαναχτύπησαν βάζοντας φωτιά στην Συναγωγή της Εβραϊκής κοινότητας των Χανίων! Δυστυχώς το φίδι έσπασε το αυγό και ξερνάει το δηλητήριό του παντού στην πόλη. Έτσι όπως ξέρουν να σπέρνουν δηλητήριο οι νεοναζιστές: κρυφά, ύπουλα, θρασύδειλα. Κάθε τι το διαφορετικό είναι στόχος τους. Προχτές ήταν αναρχικοί, χτες μετανάστες, σήμερα εβραίοι, αύριο ποιος έχει σειρά; Η ιστορία έχει δείξει με τον πιο τραγικό τρόπο ότι αύριο θα έχουν όλοι σειρά. Γιατί όποιος δεν συμφωνεί με αυτές τις επιθέσεις θα είναι και αυτός εν δυνάμει στόχος τους. Γι αυτό σ’ αυτά τα πρωτοφανή περιστατικά που συμβαίνουν τελευταία στην πόλη, θα πρέπει να απαντήσει σύσσωμη η χανιώτικη κοινωνία. Δεν είναι θέμα μόνο των αναρχικών, των μεταναστών, των κομμουνιστών, των εβραίων, των «διαφορετικών», είναι θέμα όλων μας.

Η αστυνομία και η κυβέρνηση έχουν τεράστια ευθύνη! Και εάν δεν ξέρουν τίποτα, ας μας πουν τι γίνεται με τις έρευνες για τους ασφαλίτες κουκουλοφόρους που κυκλοφορούσαν ανενόχλητοι στις διαδηλώσεις, για το λεβεντόπαιδο που συνέλαβαν ως ύποπτο εμπρησμού σπιτιού αγωνιστή, για τον εμπρησμό του Στεκιού, για τους τραμπούκους που χτυπούν συνέχεια μετανάστες. Ας μας πουν, γιατί όλοι πλέον γνωρίζουν ότι τα περιγραφόμενα περιστατικά στην πόλη δεν είναι καθόλου άσχετα και τυχαία μεταξύ τους. Ας μας πουν γιατί σε μία δημοκρατική κοινωνία οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν και να ελέγχουν.

Εμείς στο Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών δεν έχουμε καμία διάθεση να εμπλακούμε σε εξιχνιάσεις εγκλημάτων και εγκληματιών. Αυτό είναι δουλειά άλλων. Καταδικάζουμε όμως με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τον εμπρησμό της Εβραϊκής Συναγωγής και αισθανόμαστε αλληλέγγυοι με κάθε πολίτη, συλλογικότητα, μειονότητα, τον καθένα που δέχεται αναίτια αυτές τις βάρβαρες, θρασύδειλες, φασιστικές επιθέσεις.

Εμείς στο Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε στο γνωστό σε φίλους και εχθρούς χώρο και να δίνουμε φωνή σ’ αυτούς που δεν έχουν, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία πιο ανεκτική στο διαφορετικό και πιο δίκαιη.

από το indy.gr

μήνυση: «ξεγύμνωσαν 17χρονο μαθητή στο Α.Τ. Πάτμου»

από την Ελευθεροτυπία

«Οσο περνούσε η ώρα και δεν κατάφερναν να μου αποσπάσουν ομολογία τόσο πιο αφόρητη γινόταν η σωματική και ψυχολογική βία που ασκούσαν οι αστυνομικοί πάνω μου. Ο ένας κόλλησε το κεφάλι μου στον τοίχο και ενώ με έσφιγγε στον λαιμό με χτυπούσε με γροθιές. «Ομολόγησε κωλόπαιδο, αλλιώς θα σε βάλω κάτω με τους Πακιστανούς και να δούμε αύριο αν θα ομολογήσεις ή όχι», με απειλούσε. Για να ολοκληρώσουν τον βασανιστικό εξευτελισμό μου αξίωσαν να γδυθώ ολοκληρωτικά. Το έκανα νιώθοντας ένα μηδενικό».

Είναι ένα μικρό, πλην χαρακτηριστικό, απόσπασμα της καταγγελίας τού ενός από τα τέσσερα ανήλικα θύματα σε μια ακόμη υπόθεση αστυνομικής αυθαιρεσίας με τη μορφή της βίας, σωματικής και ψυχολογικής.

Αυτή τη φορά η επίσημη καταγγελία, καθώς έχει ήδη κατατεθεί μήνυση σε βάρος τεσσάρων «οργάνων της τάξης» που υπηρετούν σε Αστυνομικό Τμήμα της Πάτμου αφορά τα αδικήματα των βασανιστηρίων, της απρόκλητης εξύβρισης και κακόβουλης βλασφημίας, καθώς και της παράβασης καθήκοντος που φέρεται να διαπράχθηκαν σε βάρος τεσσάρων μαθητών της Β’ Τάξης του Λυκείου.

Οπως αναφέρεται στην πολυσέλιδη μήνυση που διερευνάται ήδη από τον εισαγγελέα Κω τα τέσσερα παιδιά που έπιναν καφέ σε μαγαζί του νησιού προσήχθησαν από τους αστυνομικούς στο Τμήμα, καθώς θεωρήθηκαν ύποπτοι για τις φθορές, οι οποίες είχαν προκληθεί από άγνωστο δράστη στο μηχανάκι ενός συναδέλφου τους.

Εκεί, στο πλαίσιο της «άτυπης ανάκρισης» οι αστυνομικοί τους υπέβαλαν -σύμφωνα με τη μήνυση- ακόμη και στην εξευτελιστική διαδικασία του ξεγυμνώματος.

Καταγγέλλουν οι 17χρονοι μαθητές:

«Οταν μας οδήγησαν στο Τμήμα, όπου τους ακολουθήσαμε χωρίς να φέρουμε αντιρρήσεις καθώς δεν είχαμε κανένα λόγο» οι αστυνομικοί «άρχισαν να ουρλιάζουν ασκώντας πάνω μας αφόρητη ψυχολογική βία, μας εκβίαζαν για να αποσπάσουν πληροφορίες για τις φθορές στο μηχανάκι που εμείς αγνοούσαμε. Ταυτόχρονα ένας από αυτούς χτυπούσε λυσσαλέα το τραπέζι αναποδογυρίζοντας ό,τι υπήρχε μπροστά του».

Ενα από τα παιδιά σωριάστηκε λιπόθυμο σε μία καρέκλα, καθώς δεν άντεξε την αδικαιολόγητη ψυχολογική βία που τους ασκήθηκε, παρ’ όλα αυτά ο αστυνομικός συνέχισε την ανάκριση.

«Στράφηκε προς εμένα -υποστηρίζει άλλος μαθητής- αξιώνοντας απειλητικά να γδυθώ. Στο ερώτημά μου γιατί να το κάνω απάντησε ότι μπορεί να είχα κλέψει κάτι προηγουμένως ή να είχα πάνω μου ναρκωτικά. Οπως ήταν φυσικό, ντράπηκα να γδυθώ και τότε ουρλιάζοντας με ανάγκασε να το κάνω, απειλώντας με πως αν δεν το έκανα θα πάω κατηγορούμενος. Υπέκυψα μη μπορώντας να κάνω διαφορετικά και έβγαλα τα ρούχα μου, αφού δεν άντεχα άλλο την ψυχολογική βία και παρέμεινα με το εσώρουχο. Εκείνος μετά αξίωσε να κατεβάσω και το εσώρουχό μου».

Οι μαθητές, όταν επέστρεψαν στα σπίτια τους, περιέγραψαν τη σοκαριστική εμπειρία τους στους γονείς τους, οι οποίοι πήγαν αμέσως στο Αστυνομικό Τμήμα, όπου, όπως αναφέρεται στη μήνυση την οποία υπέβαλαν μαζί με τα παιδιά τους, ο αστυνομικός που ήταν εκεί «όχι μόνο δεν αρνήθηκε όσα μας κατήγγειλαν τα παιδιά μας, αλλά αντέταξε πως όλα έγιναν νόμιμα».

Οταν μάλιστα ο πατέρας ενός από τους ανήλικους του ανακοίνωσε την πρόθεσή του να στραφεί ποινικά σε βάρος τους φέρεται να απαξιώθηκε με τη φράση που εμπεριείχε και έμμεση απειλή:

«Μην κάνεις τίποτα, θα πάρει 5-6 χρόνια και στο τέλος δεν πρόκειται να πετύχεις τίποτα, ενώ τα παιδιά θα πάθουν σίγουρα κάτι κακό».

Ενας μάλιστα από τους ανήλικους ισχυρίζεται ότι όταν πήγε στο Κέντρο Υγείας του νησιού, η εφημερεύουσα γιατρός, μόλις της ανέφερε ότι είχε κακοποιηθεί από αστυνομικούς, «αρνήθηκε να με εξετάσει λέγοντας πως δεν θέλει να μπλέξει».

Για το συμβάν έχει ενημερωθεί, όπως υποστηρίζουν οι μηνυτές, και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ώστε να ληφθούν τα αναγκαία διοικητικά μέτρα για τους εμπλεκόμενους αστυνομικούς.