Δημήτρης Αβραμόπουλος – Κώστας Πλεύρης (κάτι από παλιά)

Την 1η Μαρτίου 1995 εμφανίστηκε στο Telecity του Καρατζαφέρη ο Κώστας Πλεύρης, ως δημοσιογράφος που παίρνει συνέντευξη από τον τότε Δήμαρχο της Αθήνας Δημήτρη Αβραμόπουλο. Πολύ γρήγορα η συνέντευξη μετατράπηκε σε ένα είδος φροντιστηρίου του Πλεύρη προς τον Αβραμόπουλο (Ιός, «Οι μεταμορφώσεις της Αθηνάς», «Ε», 24.7.1995).

Ο αυτόκλητος δημοσιογράφος μιλούσε συνέχεια και ο δήμαρχος απλώς συναινούσε, κουνώντας επιδοκιμαστικά το κεφάλι του και σημειώνοντας τις προτάσεις του «επαΐοντος».

Ο Πλεύρης τού επέβαλε κατ’ αρχάς την άποψη ότι το κύριο πρόβλημα της Αθήνας είναι η ανέγερση ανδριάντων ιστορικών προσώπων:

«Εδώ στην πόλη του κάλλους και της αισθητικής οι προηγούμενοί σας δήμαρχοι την εγέμισαν με γλυπτά εξαμβλώματα. Στην πλατεία Κολωνακίου θα δείτε μια γυναίκα με μισό κεφάλι, μισή να είναι έγκυος, με κομμένα πόδια, κομμένα χέρια, φαγωμένα στήθη. Απέναντι από το “Rex” θα δείτε ένα αποτρόπαιο γλυπτό, ένα υποτιθέμενο κεφάλι με κομμένα χέρια και πόδια. Στη γωνία Μασσαλίας και Ακαδημίας θα δείτε κάτι σωλήνες σε μια απαράδεκτη κανιβαλική σύνθεση και από κάτω λέει Εθνική Αντίσταση. Στο “Χίλτον” απέξω κάτι εξαμβλώματα ακαταλαβίστικα. Στην Κατεχάκη και Κηφισίας ένα παράξενο γλυπτό. Δεν υπάρχουν συνθέσεις κλασικού ελληνικού κάλλους… Αυτά τα εξαμβλώματα… Και σας καταγγέλλω αυτό στην πλατεία Κολωνακίου, για να μη σας πω για τον Δρομέα. Αλλά αυτά τα παράξενα, τα αλλοπρόσαλλα, τα ακαταλαβίστικα, τα προσβάλλοντα την αισθητική ετοποθετήθησαν μερίμνη του Δήμου».

*Τόλμησε ο κ. Αβραμόπουλος να πει ότι «η τέχνη στις μέρες μας ξεπερνάει τα σύνορα και η αισθητική έχει την υποκειμενικότητά της», και ζήτησε να του «επιτραπεί να διατυπώσει σε προσωπικό επίπεδο μια ελαφρά διαφωνία». Αποδέχθηκε, βέβαια, πλήρως ότι «δεν πρέπει να αφήσουμε στο έλεος των καιρών την κλασική μας τέχνη, εκείνη που διασφαλίζει μέσα από τους συμβολισμούς της τη συνέχεια, τη διάρκεια και την προοπτική του έθνους». Και συμφώνησε ότι «ανεξάρτητα από τους χαρακτηρισμούς που δώσατε για τα δημιουργήματα έγκριτων καλλιτεχνών, θα πρέπει να αποκατασταθεί σιγά σιγά στην Αθήνα η κλασική της ταυτότητα». Σε μια προσπάθεια να ικανοποιήσει πλήρως τον συνομιλητή του, προχώρησε και στην εθνική συμμόρφωση και της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής: «Δεν μπορεί τα δημόσια κτίρια της Αθήνας και εκείνα που χτίζονται τώρα να μην έχουν σχέση με την παραδοσιακή μας αρχιτεκτονική».

*Ο Πλεύρης επέμεινε ότι «μας γεμίζουν με έργα αυτής της αφηρημένης τέχνης που για μένα είναι απ’ τη μεριά της παρακμής», ακολουθώντας πιστά τη φασιστική θεωρία ότι η σύγχρονη τέχνη είναι «εκφυλισμένη». Ο δήμαρχος παρακολουθούσε εκστατικός τη «διάλεξη». Η συζήτηση συνεχίστηκε στον ίδιο ρυθμό. Ο Πλεύρης πρότεινε και ο Αβραμόπουλος αποδεχόταν: Να αναβιώσουν τα Παναθήναια, να υπάρξουν μνημεία για τους πεσόντες, να αναλάβει ο δήμος να εκδώσει τα άπαντα των αρχαίων ελλήνων συγγραφέων, να κάνει ανασκαφές ο δήμος για να αποκαλυφθεί το Δημόσιον Σήμα.

Εδώ ο δήμαρχος πιάστηκε αδιάβαστος: «Ανήκω κι εγώ στην κατηγορία εκείνων που δεν τα γνωρίζω αυτά τα πράγματα, και λυπάμαι. Θα ήθελα να μου τα δώσετε αυτά τα στοιχεία».

*Διαμαρτυρήθηκε ακόμα ο Πλεύρης για τις μετονομασίες των οδών: «Αυτή η μετονομασία γίνεται κατά τρόπον επιλεκτικόν». Και ανέφερε ως παράδειγμα τη μετονομασία της οδού «Πέτα» σε «Καρόλου Κουν», της «Ισσού» σε «Ολαφ Πάλμε», της «Θησέως» σε «Ελευθερίου Βενιζέλου» και της «Λάχητος» σε «Πέτρου Κόκκαλη».

Είναι κατανοητό το μένος του Πλεύρη, εφόσον ο πρώτος τιμώμενος ήταν εβραϊκής καταγωγής, ο δεύτερος σοσιαλιστής, ο τρίτος αντιβασιλικός και ο τέταρτος αριστερός. Ομως, ο δήμαρχος δεν βρήκε ούτε λέξη να πει για να απαντήσει. Αρκέστηκε να δηλώσει ότι «δεν έχει προκύψει παρόμοιο θέμα, αλλά εφόσον προκύψει θα προσέξουμε να μη θίγεται η ιστορία».

*Στο τέλος της συζήτησης ο Πλεύρης αποκαλύπτει ότι «η σημερινή μας συνάντησις είχε ως κίνητρον ένα δημοσίευμα που έλεγε ότι σκοπεύετε να αλλάξετε το έμβλημα της πόλεως των Αθηνών, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Και σας τηλεφώνησα τότε και μου είπατε ότι αυτή η σκέψις δεν ανταποκρίνεται εις την πραγματικότητα».

*Σήμερα γνωρίζουμε ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αντικατέστησε το έμβλημα της πόλης των Αθηνών (το κεφάλι της Αθηνάς) με ένα νέο, όπου το κεφάλι της Αθηνάς έχει σχεδόν εξαφανιστεί, ενώ το σχήμα της θυμίζει έντονα τον κέλτικο σταυρό, δηλαδή στο σύμβολο πολλών μεταπολεμικών φασιστικών ομάδων, το οποίο γι’ αυτό το λόγο είναι απαγορευμένο στη Γερμανία.

Ηταν το σύμβολο της μεραρχίας «Καρλομάγνος» των «Βάφεν Ες Ες», της πιο φανατικής χιτλερικής μονάδας που έμεινε δίπλα στον Φίρερ μέχρι το τέλος, υπερασπίζοντας το υπόγειο κρησφύγετό του (Ιός, «Ο πόλεμος των συμβόλων», «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 12.11.1995). Δεν είναι γνωστό ποιος είχε ακριβώς την ατυχή έμπνευση, αλλά, βέβαια, ο ίδιος ο Αβραμόπουλος διαφώνησε με αυτή την ανάγνωση του νέου συμβόλου. Μετά το σχετικό δημοσίευμα του «Ιού», προσαρμόστηκε το σχέδιο, ώστε να μην είναι έντονη η εικόνα του κέλτικου σταυρού.

*Το κλείσιμο της συζήτησης Πλεύρη – Αβραμόπουλου είναι ιδιαιτέρως διαφωτιστικό:

ΠΛΕΥΡΗΣ: Κύριε δήμαρχε, σας έθεσα ορισμένα θέματα υπό τη μορφή καταγγελιών και μείναμε σύμφωνοι για τη σημασία των ανδριάντων, των μνημείων, των επετείων κ.λπ.

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ: …της ταυτότητας της πόλης.

ΠΛΕΥΡΗΣ: Θερμή παράκλησις να μη λησμονούμε και τους 85 αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ: Η Αθήνα έχει ανάγκη της ιστορικής διαχρονικότητας μέσα απ’ τα σύμβολα και πρέπει σταδιακά αυτά τα κενά να αποκαθίστανται. Χαίρομαι που είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε.

ΠΛΕΥΡΗΣ: Αυτή την εκπομπή θα σας τη δώσουμε να την ακούσετε πριν από τις επόμενες δημοτικές εκλογές.

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ: Μετά χαράς.

ΠΛΕΥΡΗΣ: Αν μας έχετε ικανοποιήσει τα αιτήματα, θα αγωνισθούμε για σας με πάθος.

από τον Ιό της Κυριακής