Εκτός ποσόστωσης τα παιδιά με αυτισμό

Αναδημοσίευση από το disabled.gr

Σε όλες τις προηγμένες χώρες τα παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας/σύνδρομο Asperger απολαύουν διευκολύνσεις για τη συμμετοχή τους στις διάφορες εξετάσεις όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, αναφέρει η Ελευθεροτυπία (24.08.2009).

Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά, μιας και η αναπηρία των συγκεκριμένων παιδιών αφορά το πεδίο της επικοινωνίας και όχι της νοημοσύνης τους (η οποία συχνά είναι υψηλότατη, η περίπτωση του Μπιλ Γκέιτς μιλά από μόνη της). Ειδικότερα για τη συμμετοχή των παιδιών με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όλα τα σημαντικά και έγκυρα ανά τον κόσμο πανεπιστήμια διαθέτουν ειδικούς κανονισμούς με ιδιαίτερες διατάξεις-διευκολύνσεις για τις εξετάσεις αυτών των παιδιών. Πανεπιστήμια όπως του Κέμπριτζ έχουν εδώ και κάμποσα χρόνια πρωτοστατήσει στην εδραίωση της παραπάνω «λογικής», που πλέον θεωρείται διεθνώς επιστημονικό κεκτημένο.

Οπως, δυστυχώς, αποδεικνύεται, για τους «φωστήρες» του ελληνικού υπουργείου Παιδείας τα διεθνή κεκτημένα για τα παιδιά με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger θεωρούνται… ψιλά γράμματα. Στα τελειώματα της θερινής ραστώνης, αύριο Τρίτη 25 Αυγούστου, κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο που ρυθμίζει θέματα ΑΕΙ-ΤΕΙ και το οποίο αναφέρεται μεταξύ άλλων (άρθρο 35 § 1) στο δικαίωμα εισαγωγής άνευ εξετάσεων παιδιών με αναπηρίες με τη μέθοδο της ποσόστωσης. Ενάντια, λοιπόν, στη διεθνή κεκτημένη «λογική», τα παιδιά με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger (τα οποία δυνητικά είναι χιλιάδες, στην Ελλάδα απλώς η πλειονότητα δεν διαγνώσκονται) εξαιρούνται του παραπάνω δικαιώματος! Και σαν να θέλει ο νομοθέτης να χλευάσει -κυριολεκτικά- τη λογική, στους μετόχους του δικαιώματος δεν διστάζει να εντάξει, καινοτομώντας παγκοσμίως, τους (κρατηθείτε)… «πάσχοντες από τραυματική απώλεια και των δύο όρχεων ή αμφίπλευρη ορχεκτομή»!

«Η μη ένταξη των παιδιών με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger στην κατηγορία των εισαγομένων χωρίς εξετάσεις στο ΑΕΙ υποψηφίων σημαίνει μη αναγνώριση αυτής καθεαυτής της ύπαρξής τους», γνωμοδοτεί αυστηρά η Βάγια Παπαγεωργίου, καθηγήτρια Παιδοψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με εξειδίκευση στο φάσμα του αυτισμού. Για «σκοταδισμό, γραφειοκρατία συστηματική καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ομιλούν από την πλευρά τους έντεκα σύλλογοι που ασχολούνται με θέματα αυτιστικών ατόμων ανά την Ελλάδα, αρνούμενοι την αντιμετώπιση των παιδιών με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger ως… αόρατων! Απαιτούν από το ΥΠΕΠΘ, έστω την ύστατη ώρα, να «λειτουργήσει» ως υπουργείο Παιδείας στοιχειωδώς σύγχρονης χώρας και να άρει την εξόφθαλμη αδικία.

καμένα δένδρα, καμένοι άνθρωποι

Της Ιωάννας Σωτήρχου, Ελευθεροτυπία, 27/08/2009

Στον δρόμο βρέθηκαν περισσότεροι από 100 Κούρδοι προσφυγες από το Ιράκ, οι οποίοι ζούσαν για πάνω από 10 χρόνια σε εγκαταστάσεις παλιών κατασκηνώσεων στην Πεντέλη, τις οποίες κατέστρεψε ολοσχερώς η φωτιά.

Αστεγες ανάμεσά τους και πέντε οικογένειες με περίπου 20 παιδιά. «Είμαστε τόσες μέρες χωρίς να έχουμε κάπου πια να κοιμηθούμε, ούτε να κάνουμε ένα μπάνιο, ούτε ένα πιάτο φαγητό, τίποτα, έστω ένα είδος πρώτης ανάγκης. Το μόνο μέλημά τους ήταν πώς θα μας διώξουν από δω, γι’ αυτό μας είχαν κόψει και το ρεύμα τόσα χρόνια, αλλά πού να πάμε. Εδώ δουλεύουμε κι εδώ είχαμε φτιάξει τα σπίτια μας όπως όπως και ήμασταν ευτυχισμένοι που είχαμε κάπου να γυρίζουμε με ασφάλεια. Και τόσες μέρες ακούμε μόνο υποσχέσεις κι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα. Είμαστε όμως οι περισσότεροι αιτούντες άσυλο, με ροζ κάρτα και είναι υποχρέωση της πολιτείας να μας φροντίσει. Μόνο τα σίδερα έχουν απομείνει και τα καμένα δένδρα», μας λέει ο Μακουάν Χαουραμί. Τον καταυλισμό είχαν φτιάξει προ 12ετίας σε εγκαταλειμμένη κατασκήνωση των υπαλλήλων της Αγροτικής Τράπεζας οι Γιατροί του Κόσμου, την οποία άφησαν προ επταετίας επειδή «είχε μετατραπεί πλέον σε μόνιμη κατοικία των προσφύγων, οι οποίοι εφοδιασμένοι με ροζ κάρτα μπορούσαν πλέον να εργάζονται και να έχουν πρόσβαση στο Σύστημα Υγείας, οπότε εμείς δεν είχαμε πλέον λόγο να στέλνουμε εκεί εθελοντές και επιπλέον εξέλιπε ο παράγοντας του πληθυσμού σε κίνδυνο καθώς οι άνθρωποι είχαν βολευτεί εκεί έστω και σε κακές συνθήκες», μας λέει ο πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου, Νικήτας Κανάκης, προσθέτοντας ότι από τότε υπήρχαν πιέσεις για να φύγουν.

Την απομάκρυνση του καταυλισμού «με κάθε τρόπο» ζητούσε και στις 13 Αυγούστου με έγγραφό του προς την Περιφέρεια Αττικής ο δήμαρχος Πεντέλης Δ. Στεργίου επικαλούμενος «σοβαρούς κινδύνους πυρασφάλειας του Πεντελικού Ορους». Επίσης, σε χθεσινή κατεπείγουσα αναφορά του προς τα υπουργεία Εσωτερικών και ΠΕΧΩΔΕ, τη Νομαρχία, την Περιφέρεια αλλά και την Αρχιεπισκοπή, τους ενημέρωνε για την καταστροφή, για τις προσπάθειες των Κούρδων να στήσουν με τσιμεντόλιθους κτίσματα στο χώρο και ζητούσε την επέμβασή τους. Ενημέρωνε ακόμη για τη δέσμευση του Αρχιεπισκόπου να διαθέσει χώρο στον οποίο η πολιτεία μπορούσε να εγκαταστήσει κοντέινερ για τη μετεγκατάσταση του καταυλισμού. «Είναι καιρός το ανύπαρκτο κράτος που μας φόρτωσε το πρόβλημα και τους εγκατέλειψε να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του και να το επιλύσει» μας είπε ο δήμαρχος.

Η Εκκλησία επιβεβαιώνει τη διάθεση 100 στρεμμάτων σε άλλη περιοχή της Πεντέλης, η οποία δεν διευκρινίστηκε, και καλεί την πολιτεία να αναλάβει τα υπόλοιπα, όπως είναι η τοποθέτηση λυόμενων προκειμένου να στεγαστούν αυτοί οι άνθρωποι σε ανθρώπινες συνθήκες. Το τι θα πράξει η πολιτεία όμως παραμένει …άγνωστο.